Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဆိုးလောက၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က မည်းမှောင်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားပြောတာ အမှန်ပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ဘူးသီးလေးကင်းကောင်ကို <strong>လင်းမုတိ</strong><strong>'</strong> လို့ နာမည်ပြောင်းမယ်၊ ဒါက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်။</p> <p> </p> <p> ခင်ဗျား စိတ်မဆိုးဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ တိမ်တိုက်တွေ ပျံသန်းသွားသလိုပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါ... အဟွတ်..."</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက သူ၏ညာလက်သီးကို ဆုပ်ပြီး နှစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သေချာတာပေါ့ ငါစိတ်မဆိုးပေမဲ့ တိမ်တိုက်တွေက နေကို ကွယ်နိုင်တယ်။ ဝူတာချန်က တကယ်ပဲ အရမ်းဆိုးတယ်။ ဒီကိစ္စကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားပြောတာ လုံးဝမှန်ပါတယ်။ ဘူးသီးလေးကင်းကောင်လို့ပဲ ဆက်ခေါ်ကြရအောင်"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း"..."</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စကားမစပ် နဂါးစစ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ရတနာတိုက်မှာ မင်းရခဲ့တဲ့ မှော်ကျောက်တုံးကရော။ ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်လည်း သူ့ကို ဤအကြောင်း မေးမြန်းရန် ရှိနေသဖြင့် သူက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ထုတ်၍ ပေးအပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ဝိညာဉ်မျက်လုံးနဲ့ မြင်ရတာက သက်တံကျောက်တုံးနဲ့ လုံးဝမတူဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တူညီတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ရှိတယ်။ ရှောင်ဟုန်လေးတောင် အဲဒါကို သိနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး လူတိုင်းက အတွင်း၌ ဘာရှိသည်ကို သိချင်ဇောဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို ထိလိုက်ရာ ချက်ချင်း အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွား၏။ ထို့နောက် သူက မန္တာန်အချို့ ပြုလုပ်လိုက်ရာ အလင်းမှာ ရေကဲ့သို့ မှိန်ဖျော့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းသေတ္တာမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်သွားပြီး အတွင်း၌ ဖရဲသီးပုံစံ ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ၎င်းတွင် ထူးခြားသည့်အရာ ဘာမှမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် စူးစမ်းလိုက်သောအခါတွင် ၎င်းသည် စုပ်ယူခံလိုက်ရပြီး ခြေရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျစ်… ဒါက..."</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် တုန်ခါနေသည်။ သူက မှော်ကျောက်တုံးကို သူ့လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မူလကျောက်တုံး မူလကျောက်တုံး"</p> <p> </p> <p>"ရှေးဟောင်းကျောက်တုံးလား"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက အံ့အားသင့်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမှော်ကျောက်တုံးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဘာမှမရှိဘူး မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ပေကျန်နန်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သိလိုက်ပုံရပြီး အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်မင်းကြီး ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏လည်ချောင်းမှာ တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသည့်အလား ခံစားရသည်။ သူက မှော်ကျောက်တုံးကို ဆက်တိုက် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက တကယ်ပဲ မပြုပြင်ရသေးတဲ့ ကျောက်တုံးပဲ၊ သက်တံကျောက်တုံးစစ်စစ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် ရင်ခုန်သွားကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သက်တံကျောက်တုံးစစ်စစ်လား။ သက်တံကျောက်တုံးနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ"</p> <p> </p> <p>သက်တံကျောက်တုံးကို ကိုင်ထားရင်း လင်းမုတိက သူ၏မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"နဂါးစစ်ရဲ့ ရတနာသိုက်မှာ သက်တံကျောက်တုံး ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲ။ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။ ရှေးခေတ်တုန်းက နယ်မြေနှစ်ခုကြားမှာ ဆက်သွယ်မှု ရှိခဲ့တာများလား"</p> <p> </p> <p>သူက တွန့်ဆုတ်နေပြီး ယွင်ရှောင်မှာ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ချင်သဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လင်းမုတိမှာ နောက်ဆုံးတွင် အသိပြန်ဝင်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွင်ရှောင် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ဆည်းဆာတိမ်တိုက်ကြေးမှုံ၏ အပြင်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်အလင်းမှာ စုပုံနေဆဲဖြစ်ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ပြည့်မည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မသိရပေ။ ထို့နောက် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အားလုံးပဲ အရာအားလုံးကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ထားကြပါ။ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားပါ"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်တိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့မှာ အရေးကြီးသည့်အရာတစ်ခုခု ဆွေးနွေးရန် ရှိသည်မှာ သေချာပြီး သူတို့ကို တိုက်ရိုက် စကားပြောရန် အဆင်မပြေကြောင်း လူတိုင်း သိကြ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်တိုင်အတွင်း တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင်။</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက မှော်ကျောက်တုံးကို သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားပြီး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက တကယ်ကြီး သက်တံကျောက်တုံးပဲ။ အံ့ဩစရာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က နောက်တစ်ကြိမ် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီသက်တံကျောက်တုံးစစ်စစ်နဲ့ သက်တံကျောက်တုံးကြားမှာ ဘာကွာခြားလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကွာခြားမှု မရှိဘူး။ မပြုပြင်ရသေးတဲ့ ကျောက်တုံးဆိုတာက နတ်ဆိုးစွမ်းအင်နဲ့ မညစ်ညမ်းသေးတဲ့ တစ်ခုကို အထူး ရည်ညွှန်းတာပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီမပြုပြင်ရသေးတဲ့ ကျောက်တုံးက ကျောက်တုံးအရေခွံနဲ့ ပတ်ထားတုန်းပဲ၊ ဒါက အရမ်းအရမ်းရှားပါးတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"သက်တံကျောက်တုံးက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ခွဲထွက်ရာက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ထုတ်ကုန်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ဖန်တီးထားတဲ့ အရာတစ်ခုများလား"</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှလွဲ၍ သူက သက်တံကျောက်တုံးဟု ခေါ်သော အရာကို ဘယ်သောအခါမှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိကို နားထောင်ရင်း သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အကြောင်း မင်းဘယ်လောက် သိလဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်သိတာက သူက နှစ်တစ်သိန်းကြာက ပေါ်ထွက်ခဲ့တဲ့ အင်မတန်အားကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။</p> <p> </p> <p> သူက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လုံးဝနီးပါး လွှမ်းမိုးခဲ့ပြီး ခင်ဗျားတို့လို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ ပူးပေါင်းကြိုးပမ်းမှုနဲ့မှ နှိမ်နင်းခံခဲ့ရတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိကို နားထောင်ရင်း သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို မင်းနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို သိလား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်အားထက်သန်သော မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းကို တစ်ခုခု ပြောပြဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ နတ်ဆိုးချိပ်ပိတ်စစ်ပွဲရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမျိုး ဘယ်တော့မှ ထပ်မဖြစ်ပွားစေချင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်နှာမှာ သူ၏အဖော်အပေါင်းများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျဆုံးသွားချိန်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည့်အလား ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိ၏ ပထမဆုံးစကားမှာ ယွင်ရှောင်ကို ထိတ်လန့်မှုကြောင့် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားစေပြီး နားလည်ရန် မစွမ်းနိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ကောင်းကင်သိုင်းပညာလောကကြီးရဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင် မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်မုတိ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ကောင်းကင်သိုင်းပညာလောကအနီးက လေဟာနယ်တစ်ခုက လာတာလား"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"'လေဟာနယ်' ဆိုတဲ့ သဘောတရားက မမှားဘူး ဒါပေမဲ့ မတိကျဘူး။</p> <p> </p> <p>အဲဒီနေရာက ကောင်းကင်သိုင်းပညာလောကကြီးလိုပဲ ကျယ်ပြောပြီး အဆုံးမရှိဘူး၊ 'နယ်မြေ' လို့ ခေါ်သင့်တယ်။ ငါတို့က အဲဒါကို 'နတ်ဆိုးလောက' လို့ ခေါ်တယ်"</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးလောက..."</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤအသုံးအနှုန်းကို သူပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးလောက တည်ရှိတာကို လူအများကြီး မသိကြဘူး၊ ငါက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ဤအချက်ကို အံ့ဩမနေပေ။ လင်းမုတိသည် ထိုစဉ်က မြောက်ပိုင်းဒေသတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး ထိုခေတ်က ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။ သူတောင်မှ သူ့အကြောင်း မသိလျှင် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ရသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးလောကမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ယောက်တည်းထက် ပိုရှိရမယ် ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p> </p> <p>သူက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တိနှင့် ဖူကို ရုတ်တရက် စဉ်းစားမိလိုက်သည်။ အကယ်၍ နတ်ဆိုးလောကသာ ရှိလျှင် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ၏ အရေအတွက်မှာ နှစ်ယောက်ထက် များစွာ ပိုမိုများပြားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးလောကမှာ ပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ သူတို့က သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားအလိုက် အဆင့်အတန်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ခွဲခြားထားတယ်၊</p> <p> </p> <p> ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်။ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ဆိုတာက ဘွဲ့တစ်ခုပဲ၊ နတ်ဆိုးလောကရဲ့ အုပ်စိုးသူလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က ကျော်ကြားတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါးလား သာမန်လူတစ်ယောက်လား"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ မေးခွန်းက တခြားကိစ္စတစ်ခုကို ထိမိတယ်။</p> <p> </p> <p>ငါမင်းကို နတ်ဆိုးလောကအကြောင်း အရင်ပြောပြမယ်။ မင်းက အရှင်ယန်ရှန်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့မှတော့ ထျန်းတန့်တောင်တန်းကို သွားခဲ့ဖူးမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။</p> <p> </p> <p>"မှန်ပါတယ် ကျွန်တော် အရင်ဘဝတုန်းက အတွင်းမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့တယ် ဖြစ်နိုင်တာက..."</p> <p> </p> <p>သူက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိပုံရပြီး သူ့စိတ်ထဲတွင် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း သူ၏မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးသွားသည့်အလား မကြာမီတွင် သူခေါင်းကိုက်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိကို နားထောင်ရင်း သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မီးတောက်နက်နတ်ဆိုးဝိညာဉ်အကြောင်း မင်းသိလား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရိုးစုနယ်မြေရဲ့ နဂါးအသွင်ပြောင်းရေကန်မှာတုန်းက ဆောင်းဦးတစ်ထောင်ဓားမော့ရဲ့ ပိုင်ရှင်ကို ကျွန်တော်တွေ့ခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p>အရိုးစုထဲမှာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်စပဲ ကျန်တော့တယ်။ သူ ကျွန်တော့်ကို ပြောခဲ့တယ်။ ကမ္ဘာကြီး ကမောက်ကမဖြစ်နေတဲ့အခါ တာအိုက တစ်ခုတည်းဖြစ်လာပြီး နှစ်ခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားတယ် နှစ်ခုကနေ သုံးခုဖြစ်လာတယ်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က ဒီသုံးခုထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒါက ကမောက်ကမကနေ မွေးဖွားလာပြီး တာအိုကနေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာပဲ။ ဒါက အမတဖြစ်ပြီး မပျက်စီးနိုင်ဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုစည်းသွားတဲ့အခါ မီးတောက်နက်နတ်ဆိုးဝိညာဉ်လို့ခေါ်တဲ့ အသိစိတ်ရှိတဲ့ သတ္တဝါတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလိမ့်မယ်၊</p> <p> </p> <p>ဒါက ကမ္ဘာဆယ်ခုအဆင့်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ပဲ သူအခုထိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့မယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ အင်း… နတ်ဆိုးလောကက ဒီတာအိုချီကနေ ကပ်ဘေးကာလကြာမြင့်စွာအပြီးမှာ ဆင်းသက်လာတာပဲ။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးလောကအတွင်းမှာ ဒီတာအိုချီက အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ စုစည်းသွားပြီး အခြေခံဝိညာဉ်အသိစိတ်ရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်၊ အဲဒါတွေကို မီးတောက်နက်နတ်ဆိုးလို့ ခေါ်တယ်။</p> <p> </p> <p> ဒီမီးတောက်နက်နတ်ဆိုးတွေက နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပြီး တခြားမီးတောက်နက်နတ်ဆိုးတွေကို ဝါးမျိုတယ်၊ သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ပိုပို မြင့်မားစေတယ်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးမှာ သူတို့က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိပြီး ကမ္ဘာဆယ်ခုအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားတယ်၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့မီးတောက်နက်နတ်ဆိုးဝိညာဉ်ဖြစ်လာတယ်"</p> <p> </p> <p>"မီးတောက်နက်နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေက နတ်ဆိုးလောကမှာ အလွန်မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်၊</p> <p> </p> <p> အခြေခံနတ်ဘုရားအသိစိတ်ရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံရပြီး နတ်ဆိုးလောကရဲ့ နတ်သားရဲတွေနဲ့ ဆင်တူတယ်။</p> <p> </p> <p> ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာဆယ်ခုအဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းပြီးရင်တောင် ဒီမီးတောက်နက်နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေက ဆက်လက် ကျင့်ကြံပြီး တခြားမီးတောက်နက်နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေကို ဝါးမျိုတယ်၊</p> <p> </p> <p> နောက်ဆုံးမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ နယ်ပယ်တစ်ခုအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားတယ်။</p> <p> </p> <p> အဲဒီအခါကျမှ သူတို့က လူသားတွေထက် မနိမ့်တဲ့ ဉာဏ်ရည်ကို ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေလို့ ခေါ်တယ်"</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ယောက်က အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ သူတို့က ဝါးမျိုခြင်းကို ရှားရှားပါးပါး ပြုလုပ်ကြတယ်။ မီးတောက်နက်နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေကို ဝါးမျိုခြင်းက သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်ပေမဲ့ တိုးပွားစေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။</p> <p> </p> <p> ပြီးတော့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ယောက်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ မီးတောက်နက်နတ်ဆိုးတွေရဲ့ စုစည်းမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို မပိုင်ဆိုင်ဘူး။</p> <p> </p> <p> ဒီအချိန်မှာ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်တီးဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ဒီသက်တံကျောက်တုံးက နတ်ဆိုးလောကမှာရှိတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်မျိုးပဲ၊ အထူးသဖြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေအတွက် တည်ရှိနေပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိ၏ စကားများမှာ ယွင်ရှောင်ကို လုံးဝ ကြက်သေသေသွားစေ၏။ နတ်ဆိုးများ၏ တည်ရှိမှုမှာ ဤမျှ ရှုပ်ထွေးပြီး ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်သောအခါမှ မထင်ခဲ့ပေ။ သူက ဗလာသက်သက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နဲ့ နတ်ဆိုးအုပ်စိုးသူကြားက ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က တကယ်တော့ နတ်ဆိုးအုပ်စိုးသူပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက နတ်ဆိုးလောကရဲ့ စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်ပြီး နယ်မြေတစ်ခုရဲ့ အထွတ်အထိပ်အုပ်စိုးသူ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p> နယ်မြေတစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းရဲ့ သင်္ကေတက လမ်းစဉ်ခြောက်သွယ်နတ်ဆိုးလက်နက်တွေပဲ… မင်းမြင်ဖူးမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်မှာ မြင်ဖူးရုံသာမက အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး လူများကို ပုရွက်ဆိတ်များကို သတ်သကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လမ်းစဉ်ခြောက်သွယ်နတ်ဆိုးလက်နက်တွေကို ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်တွေလို့ ခေါ်တယ်လို့ တိကျားက ပြောတာကို ကျွန်တော်တစ်ခါ ကြားဖူးတယ်"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိ၏ မျက်ဆံများ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး သူက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မှန်ပါတယ်။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်က ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ ဗလာသက်သက်ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူက ခပ်ပြုံးပြုံး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်ဆိုတာက ကမ္ဘာလောကတစ်ခု မွေးဖွားလာတဲ့အချိန်မှာ မွေးဖွားလာတဲ့ မြင့်မြတ်လက်နက်တစ်လက်ပဲ။</p> <p> </p> <p> ဒါက ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပဲ။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒါက ကမ္ဘာလောကရဲ့ စွမ်းအားရဲ့ စုစည်းမှုပဲ။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်ရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရင် မင်းက ကမ္ဘာလောကကို ခုခံနိုင်တဲ့ စွမ်းအားမရှိရင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်ကို လုံးဝ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်၏ လက်များမှာ နားထောင်နေစဉ် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွား၏။ သူက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်က အရမ်းအားကောင်းတယ်။ အဲဒီတုန်းက ခင်ဗျားတို့ အရှင်သခင်တွေက သူ့ကို ဘယ်လို ချိပ်ပိတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဖြတ်ခဲ့ကြတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုနှစ်က အဖြစ်အပျက်များမှာ သူ့ကို ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့ပုံရ၏။ ခဏအကြာတွင် သူက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးလောကမှာ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ရှိရုံသာမကဘူး၊ ကောင်းကင်သိုင်းပညာလောကလည်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ရှိတယ်။</p> <p> </p> <p>မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားက ကောင်းကင်သိုင်းပညာလောကရဲ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်လက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"အာ"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် ကြက်သေသေသွားပြီး သူ၏ပါးစပ်မှာ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေကာ သူ့စိတ်မှာ ဗလာဖြစ်နေသည်။ သူက စက်ရုပ်ကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြား... ပြီးတော့ အဲဒီလမ်းစဉ်ခြောက်သွယ်နတ်ဆိုးလက်နက်တွေရဲ့ စွမ်းအား..."</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားက အဲဒီတုန်းက နတ်ဆိုးတွေကို ချိပ်ပိတ်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့လို့ပဲ၊</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာလောကက စည်းမျဉ်းဆယ်ခုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့တယ်၊ ဒါက နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားရဲ့ စွမ်းအား ကျဆင်းသွားစေခဲ့တယ်။</p> <p> </p> <p> သူထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာလောကစွမ်းအားက အဆင့်ကိုး စည်းမျဉ်းတွေမှာပဲ ကန့်သတ်ထားတယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် နားမလည်သေးဘူး။ အဆင့်ကိုး စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ စွမ်းအားပဲ ဖြစ်ရင်တောင် အခုလက်ရှိထက် အများကြီး သာလွန်နေသေးတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြားရဲ့ ပျက်စီးမှုကိုပဲ ပြုပြင်ခဲ့ပေမဲ့ နတ်ဘုရားကျောက်ပြားရဲ့ အမြင့်ဆုံးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ လက်နက်ဝိညာဉ်က ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ"</p> <p> </p> <p>"လက်နက်... လက်နက်ဝိညာဉ်လား။ ဒီဟာမှာ လက်နက်ဝိညာဉ် ရှိတယ်လား"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် ကြက်သေသေသွားကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်မှာ ရှာရမလဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါလည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကျောက်ပြား ပြန်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ ချိပ်တံဆိပ် လုံးဝ ကျိုးပေါက်သွားမှတော့ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်း လက်နက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ယွင်ရှောင် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ လင်းမုတိ မျှဝေခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်ပမာဏမှာ သူတစ်ပြိုင်နက်တည်း အားလုံးကို မဆောင်ရွက်နိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်ဘယ်တော့မှ နားမလည်ခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခု ရှိတယ်၊ ကျွန်တော်တို့က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို တစ်စစီ နှိမ်နင်းမယ့်အစား တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာနှစ်ခုကြားက လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းမုတိက ယွင်ရှောင်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သော အဖြေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save