Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 2</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအိုနှလုံးသားကို လေ့ကျင့်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ ပုံရိပ်က မြို့တစ်မြို့ရဲ့ အထက်မှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အပြင်ရောက်လာပြီလား"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ ဒီမြို့လေး တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပဲ့တင်သံထပ် ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ထျန်ဂျိ မြို့တော်ကို ဘယ်သူကများ လာပြီး ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုရဲတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်၊ အောက်ဘက်က မြို့ထဲကနေ လူရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရုတ်တရက် ပျံသန်း တက်လာကြပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သူ့ရဲ့ လက်ဝါးနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး ရိုက်ချလိုက်တဲ့ အခါ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာတင်၊ အခုလေးတင် ပျံသန်း တက်လာတဲ့ လူရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာဟာ မြေပြင်ပေါ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပါတယ်။ ဒီလူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထဲမှာ ခေါင်းဆောင် လုပ်သူကတော့ မျက်နှာဖြူဖြူနဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပြီ။ ဂျူဟွာရဲ့ လက်ဝါးရိုက်ချက်က သူ့ကို ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားစေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီး... ကျွန်တော့် အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ကျွန်တော့် အဖေ က ကောင်းကင်အင်မော်တယ် ထျန်ဂျိ ပါ။ ဆရာကြီး က ကျွန်တော့် အဖေ ကို လာရှာတာများလား"</p> <p> </p> <p>အဲဒီလူက ဂျူဟွာ သူ့ကို ကြက်ကလေး ငှက်ကလေးတစ်ကောင်လို သတ်ပစ်လိုက်မှာကို ကြောက်ရွံ့နေပါပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း သူက ဘာစကားကြမ်းကြမ်းမှ မပြောရဲဘဲ သူ့ရဲ့ နောက်ခံ အင်အားကိုသာ သိမ်မွေ့စွာ ထုတ်ဖော် ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်အင်မော်တယ် ထျန်ဂျိ... သူက ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါးလား"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ဆင်းသက်လာရင်း အေးအေးဆေးဆေး မေးလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>အဲဒီလူရဲ့ မျက်နှာက ဖြူရော်သွားပါတယ်။ ဒီဆရာကြီးက ပါးစပ်ဟလိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် အကြောင်း ပြောနေတာ ဆိုတော့ ဒါက ကောင်းတဲ့ နိမိတ်တော့ မဟုတ်ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>"ငါ မေးမယ်... ဒီနေရာက ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး လား"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ အဲဒီလူရဲ့ ရင်ထဲမှာ နောက်တစ်ကြိမ် အနည်းငယ် တင်းကျပ်သွားပါပြီ။ သူက အလျင်စလို လက်ယှက် အလေးပြုလိုက်ပြီး "ဆရာကြီးကို သတင်းပို့ပါတယ်... ဒီနေရာက တကယ်ပဲ ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး ပါ။" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အင်း။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါပဲ။ အဲဒီနောက် သူက ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ငါက ဒီကို အခုမှ ရောက်လာတာ ဆိုတော့ ဒီနေရာ အကြောင်း သိပ်ပြီး မရင်းနှီးဘူး။ မင်း ငါ့ကို ဒီကအကြောင်းလေးတွေ ပြောပြနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့..."</p> <p> </p> <p>အဲဒီလူက မငြင်းဆန်နေပါဘူး။ သူက ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး အကြောင်းကို ဂျူဟွာ ဆီ အသေးစိတ် ရှင်းပြပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ရှင်းပြနေရင်း တစ်ဝက်လောက် အရောက်မှာတော့ ဂျူဟွာက ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ ဓားသိုင်း တစ်ခု ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် ကတော့ ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်းကာ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>လွတ်လပ်သော ကောင်းကင်ဘုံဂူနန်း မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် နေထိုင်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်၊ ဂျူဟွာဟာ စကြ၀ဠာ မဟာတာအို ကို နားလည် သဘောပေါက်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ အသေးစား တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်း ကို မပြောနဲ့၊ မဟာတည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်း ကိုတောင် သူက လွယ်လွယ်ကူကူ လုပ်ဆောင်နိုင်နေပါပြီ... ဂျူဟွာကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသား အဖြစ် သက်သေပြနိုင်မယ့် တံဆိပ်တော် ကို ပေးပြီးတဲ့နောက်၊ လွတ်လပ်သော ကောင်းကင်ဘုံဂူနန်း ရဲ့ ဂူနန်း ဝိညာဉ်အစောင့်အရှောက်ကြီး က ဂျူဟွာကို ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး ထဲကို ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင် ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး ဟာ လွတ်လပ်သော နယ်မြေ အတွင်းက အဓိက ကမ္ဘာကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ မဟာရှ ကမ္ဘာကြီး လိုပဲ အဓိက ကမ္ဘာကြီး သုံးထောင် ထဲက တစ်ခုပါ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး ရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံ က မဟာရှ ကမ္ဘာကြီး နဲ့ လုံးဝကို ကွာခြားပါတယ်။ ဒီနေရာက တာအို လမ်းစဉ်ရဲ့ နယ်မြေ ပါပြီ။ ဒီနေရာမှာ တစ်ပြေးညီ အုပ်ချုပ်တဲ့ မင်းဆက် မျိုး မရှိသလို၊ ကျွမ်းရွှေ ကလန် လိုမျိုး မျိုးနွယ်စုကြီးတွေ ဆိုတာလည်း အလွန် ရှားပါးပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ ဂိုဏ်းကြီး တွေက ပိုများတယ် ဆိုရမှာပါ။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့်၊ ဂျူဟွာ အခုလေးတင် ဖြတ်သန်းလာခဲ့တဲ့ မြို့ဆိုရင် ထျန်ဂျိ ဂိုဏ်း ရဲ့ နယ်မြေပါပဲ။</p> <p> </p> <p>သေချာတာကတော့... ထျန်ဂျိ ဂိုဏ်း ဆိုတာက အရေးမပါတဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေး တစ်ခု သက်သက်ပါပြီ။ ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ဩဇာအာဏာနဲ့ အုပ်စိုးနေတဲ့ တကယ့် အရှင်သခင် တွေကတော့ ဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်းပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်း ကတော့ ဝူဂျိ တံခါး၊ လျဲ့ရှန်း နန်းတော် နဲ့ ယွင်မီ တာအို ဂိုဏ်း တို့ပါ။</p> <p> </p> <p>ဒီဂိုဏ်းကြီး သုံးဂိုဏ်း အတွင်းမှာ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် အမြောက်အမြား ရှိနေပြီး၊ မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ် တွေနဲ့ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ် တွေ ဆိုရင် မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်လို့ ပြောစမှတ် ပြုကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သေချာတာကတော့... ဂျူဟွာက ဒီကိစ္စတွေကို အကြမ်းဖျင်းလောက်ပဲ နားလည်ထားတာပါပြီ။ သူက ဒီအင်အားစု တွေနဲ့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်သွယ်ဖို့ မရည်ရွယ်ထားပါဘူး။</p> <p> </p> <p>လွတ်လပ်သော ကောင်းကင်ဘုံဂူနန်း မှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် နေထိုင်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်၊ ဂျူဟွာဟာ အံ့မခန်း တိုးတက်မှုတွေ ရရှိခဲ့ပါတယ်။ ဓားတာအို နဲ့ စကြ၀ဠာ မဟာတာအို နှစ်ခုစလုံးကို သူက အဆင့်ဆင့် နားလည် သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး၊ အဲဒီနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းမှု ကလည်း ပုံမှန်လေး တိုးတက်နေခဲ့ပါတယ်။ ဂျူဟွာဟာ တောက်ပသော အနီရောင် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးဆင့်ကျင့်စဉ် ကိုလည်း ဆယ့်ခုနစ်ဆင့်မြောက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ သူသာ လိုချင်ရင်၊ ဆယ့်ရှစ်ဆင့်မြောက်ကို အချိန်မရွေး အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ပါတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား ကပ်ဘေး ကို သူက အချိန်မရွေး ဆင့်ခေါ်နိုင်မှာပါ။</p> <p> </p> <p>ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာပြီ ဆိုတော့ ဂျူဟွာ ကိုယ်တိုင်လည်း အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား ကပ်ဘေး ကို ရင်ဆိုင် ကျော်ဖြတ်ဖို့ ပြင်ဆင်သင့်ပြီ ဆိုတာကို နားလည်ထားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်မနေပါဘူး။ သူဟာ ပြည့်စုံတဲ့ ဓားတာအို နဲ့ စကြ၀ဠာ မဟာတာအို ကို နားလည် သဘောပေါက်ထားပြီးသားပါ။ သူ့ကို နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလောက်သာ အချိန်ပေးမယ် ဆိုရင် အဲဒီနှစ်ခုကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူကြည်ချက် အပြည့် ရှိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ဆီမှာ တတိယအလွှာကို ရောက်ရှိနေတဲ့ နှလုံးသားအင်အား ရှိနေသလို၊ နှလုံးသားအင်အား အသုံးပြုတဲ့ နည်းလမ်း တွေလည်း ရှိနေပါသေးတယ်။ အားသာချက် အမျိုးမျိုးကို ပေါင်းစည်းလိုက်မယ် ဆိုရင်၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ကပ်ဘေးကို မကျော်ဖြတ်ခင်မှာတင် စစ်မှန်တဲ့ သန့်စင်သောယန် အင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ အဆင့်ကို အပြည့်အဝ ရောက်ရှိနေနိုင်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒီလောက် စွမ်းအား အဆင့်နဲ့မှ မလုံလောက်သေးဘူး ဆိုရင်တော့ ဂျူဟွာ အနေနဲ့ ပြောစရာ စကား မရှိတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းမှာတော့ အခုအချိန်မှာ ဂျူဟွာ အကြောက်ဆုံး အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား ကပ်ဘေး ကတော့ နှလုံးသားမိစ္ဆာ ကပ်ဘေး ပါပဲ။ တွေးကြည့်မယ် ဆိုရင် သူ့ရဲ့ တတိယအဆင့် နှလုံးသားအင်အား နဲ့ဆိုရင် နှလုံးသားမိစ္ဆာ ကပ်ဘေး ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ လုံလောက်သင့်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဂျူဟွာရဲ့ ရင်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အရမ်း များလွန်းနေပါပြီ။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေဟာ သူ ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ အကြောက်စရာအကောင်းဆုံး နှလုံးသားမိစ္ဆာ တွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ဆိုတာကို သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါကြောင့် ကပ်ဘေးကို မကျော်ဖြတ်ခင်မှာ ဂျူဟွာ အလုပ်ချင်ဆုံး အရာက သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေ မှာ သူက တိုးတက်မှုတွေ ရရှိခဲ့ပေမဲ့၊ အဲဒါတွေက နောက်ဆုံးမှာတော့ ထင်ယောင်ထင်မှား သက်သက်ထက် မပိုပါဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ ဂျူဟွာက သူ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသား ကို လေ့ကျင့်ဖို့ အတွက် သေမျိုးလောကထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့ စီစဉ်ထားပါပြီ။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး၊ သာမန်လူသား တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ပြီး သေမျိုးလူသားတွေရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား နဲ့ လောကရဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခ တွေကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားကြည့်ဖို့ပါ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး ရဲ့ အစွန်အဖျား နားက နယ်စပ် မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့ဆီကို တည်နေရာ ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ခြင်း အသုံးပြု ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>မြို့အပြင်ဘက်မှာ ဂျူဟွာ ဆင်းသက်လိုက်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အော်ရာအရှိန်အဝါ တွေ အားလုံးကို ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး သာမန်လူ တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ရင်း ဒီမြို့ငယ်လေး ထဲကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>အသစ်ရောက်လာတဲ့ လူတစ်ယောက် အနေနဲ့၊ အစပိုင်းမှာ ဂျူဟွာဟာ စားရိတ်လေး နည်းနည်း ရဖို့နဲ့ သူ့ရဲ့ ဝမ်းရေးကို ဖြေရှင်းဖို့ အတွက် ဒီမြို့ငယ်လေး ထဲမှာ ကျပန်း အလုပ်လေးတွေပဲ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီမြို့ငယ်လေး မှာ နှစ်နှစ်လောက် အလုပ်လုပ်ပြီးတဲ့နောက်၊ ဂျူဟွာဟာ ငွေအနည်းငယ် စုမိလာတဲ့အတွက် မြို့ငယ်လေးရဲ့ ဆင်ခြေဖုံး ရပ်ကွက်မှာ နေအိမ် တစ်လုံး ဝယ်လိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒီနည်းနဲ့ ဂျူဟွာဟာ ဒီနေရာမှာ အခြေချ နေထိုင်ဖြစ်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီမြို့ငယ်လေး ထဲမှာ အသားကျသွားပြီးတဲ့နောက်၊ ဂျူဟွာဟာ မြို့ထဲက လူတွေနဲ့လည်း တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးလာပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သာမန်လူ တစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်ပြီး အင်မော်တယ် အော်ရာအရှိန်အဝါ တွေကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပေမဲ့၊ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင် ကိုတော့ မပြောင်းလဲခဲ့ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ ကြိုးစားမှု၊ လုပ်ရည်ကိုင်ရည် ရှိမှု နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှု တွေ ပေါင်းစပ်သွားတဲ့အခါ၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အောင်သွယ်တော် တွေ တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် သူ့အိမ်ပေါက်ဝကို အဆက်မပြတ် ရောက်လာကြပြီး ဂျူဟွာ အတွက် အိမ်ထောင်ဖက် ရှာပေးဖို့ ကြိုးစားလာကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ စွမ်းအားက ထျန်ကျိုး အဓိက ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး အဆင့်ထဲမှာ ပါဝင်နေပေမဲ့၊ တာအို ကို စတင် ကျင့်ကြံကတည်းက မိစ္ဆာအာရုံ ထင်ယောင်ထင်မှား နယ်မြေ ထဲက ဆက်ဆံရေး အနည်းငယ် ကလွဲရင် သူဟာ ဘယ်တော့မှ တကယ့် အချစ်စစ် နဲ့ မကြုံဖူးသေးပါဘူး။ ဒီလို လာရောက် တွေ့ဆုံနေကြတဲ့ အောင်သွယ်တော် တွေက သူ့ကို အတော်လေး နေရခက်စေခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက အောင်သွယ်တော် တွေကို တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လာရောက် လည်ပတ်တဲ့ အောင်သွယ်တော် အရေအတွက် ကလည်း နည်းပါးလာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ နည်းပါးသွားတယ်ဆိုတာ မရှိတော့ဘူး လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ အောင်သွယ်တော် အများကြီး ထဲမှာ၊ အောင်သွယ်တော် ချင် က အတက်ကြွဆုံး ပါ။ သူမက ဂျူဟွာကို လာရောက် ဖျောင်းဖျတဲ့ အကြိမ်အရေအတွက် အများဆုံးနဲ့ အကြိမ်အစိပ်ဆုံး ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>အောင်သွယ်တော် အများစုက ဂျူဟွာကို တဖြည်းဖြည်း လက်လျှော့သွားကြချိန်မှာတောင်၊ အောင်သွယ်တော် ချင် ကတော့ မိုးရွာရွာ နေပူပူ ဂျူဟွာရဲ့ အိမ်ကို လာရောက် လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်လို့ ဂျူဟွာကို အတော်လေးကို ကူကယ်ရာမဲ့နေခဲ့ပါတယ်။ သူသာ အရင်ကလို အရာရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်နေသေးရင် ဒီကိစ္စကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက သာမန်လူ တစ်ယောက်လိုသာ ပြောင်းလဲနေထိုင်နေခဲ့တယ် မဟုတ်ပါလား။ ဒီအောင်သွယ်တော် က သူ့ကို ကူကယ်ရာမဲ့စေသလို ခံစားရစေပေမဲ့၊ ဒီ လေ့ကျင့်မှု ကို သူ ကိုယ်တိုင် စွန့်လွှတ်လိုက်ရလောက်တဲ့ အထိတော့ အခြေအနေက မဆိုးရွားသေးပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒီနေ့မှာတော့။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာဟာ အပြင်မှာ တစ်နေကုန် အလုပ်လုပ်ခဲ့ရပါတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဘာမှတောင် မလုပ်ရသေးခင် အောင်သွယ်တော် ချင် က သူ့အိမ်ကို ထပ်ရောက်လာပြန်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"အဒေါ် ချင်... ကျွန်တော်က လောလောဆယ် မိသားစု သောက မရှိတဲ့ လူပျိုကြီး တစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော့်မှာ အိမ်ထောင်ပြုဖို့ ဆန္ဒ လုံးဝ မရှိပါဘူး။ အဒေါ် ဆက်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ရင် မကောင်းဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ဖျောင်းဖျလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မင်းလေးကလေ... ငါက တကယ်ပဲ လာချင်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အဲဒီ ကောင်မလေး က မင်းကို သဘောကျနေလို့ တခြား ဘယ်သူနဲ့မှ အိမ်ထောင်မပြုနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတာ။"</p> <p> </p> <p>အောင်သွယ်တော် ချင်က နည်းနည်းလောက် လောပြီး ပြောလိုက်ပါပြီ။ သူနည်းနည်းလည်း ဒေါသထွက်နေသလိုပါပဲ။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ကောင်မလေး မှာ မိဘတွေလည်း မရှိဘူး။ အင်မော်တယ် တွေကို ရှာဖွေဖို့ ထွက်သွားပြီး ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ မောင်လေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိတာ။ တကယ်လို့ မင်းသာ သူ့ကို လက်ထပ်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်၀တဲ့ မိသားစု ဥစ္စာဓနတွေက မင်းအတွက်ပဲ ဖြစ်လာမှာလေ။ မင်းဘာကို မကြိုက်ဘူး ဆိုပြီး ဖြစ်နေရသေးတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိပေမဲ့ ဘာမှတော့ မပြောဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"အခု ငါ လာတာ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ။ အဲဒီ ကောင်မလေး ပြောလိုက်တယ်။ တကယ်လို့ မင်းသာ ထပ်ပြီး သဘောမတူဘူး ဆိုရင် နောက်တစ်ခါကျရင် သူမ ကိုယ်တိုင် မင်းအိမ်ပေါက်ဝ အထိ လာခဲ့မယ်တဲ့။"</p> <p>အောင်သွယ်တော် ချင် က ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ တစ်ယောက် ချက်ချင်း ဆွံ့အသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save