Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 4</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆက်မပြတ် ရရှိလာသော ကံကောင်းမှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က မျက်လုံးတွေကို ပွတ်ရင်း ကုတင်ပေါ်ကနေ ထထိုင်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သူမဘေးက ဂျူဟွာ ကို ကြည့်ရင်း ကျုံးမု ဟာ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံပေါ်ပြီး သူမရဲ့ မျက်နှာလေးပေါ်မှာ သိမ်မွေ့တဲ့ အနီရောင်လေး သန်းသွားပါတယ်။ သူမက အဝတ်အစားတွေကို ဂရုတစိုက် ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာပဲ အပြင်ဘက်ကို ထွက်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သူမ ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ၊ အိပ်မောကျနေပုံရတဲ့ ဂျူဟွာ မျက်လုံးပွင့်လာတယ် ဆိုတာကိုတော့ ကျုံးမု မသိခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>တစ်နာရီရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံလောက် (၁၅ မိနစ်ခန့်) အကြာမှာတော့၊ ဂျူဟွာဟာ ကုတင်ပေါ်ကနေ ထလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီအချိန်မှာ ကျုံးမု ဟာ ကိုယ်ကျပ် အဝတ်အစား တစ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး၊ အပြင်ဘက် ခြံဝင်းလေးထဲမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းတဲ့ လက်သီးသိုင်းကွက် တွေကို လေ့ကျင့်နေပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ခဏလောက် စောင့်ကြည့်နေပြီးတဲ့နောက်၊ မသိမသာလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>လက်သီးသိုင်းကွက် က ရိုးရှင်းတယ် ဆိုပေမဲ့၊ ကျုံးမု ရဲ့ အခြေအနေကတော့ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပါတယ်။ ဂျူဟွာ ဟာ မိုးနှင့်မြေ တစ်သားတည်းအဆင့်ရဲ့ အရိပ်အယောင် လေးတစ်ခုကိုတောင် ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့နေရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းမှု လေး တစ်ခုလောက်သာ ထပ်ရလိုက်မယ် ဆိုရင်၊ ကျုံးမု ဟာ မိုးနှင့်မြေ တစ်သားတည်း အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားနိုင်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒီလို ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ မြို့ငယ်လေးမှာ၊ အသက် ဆယ့်ရှစ်နှစ် အရွယ်နဲ့ ဒီလို သိုင်းပကညာ အဆင့်မျိုး ရှိနေတာဟာ သူမရဲ့ ပါရမီက ထိပ်တန်း အဆင့်မှာ ရှိတယ်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ခဏလောက် စောင့်ကြည့်နေရင်းနဲ့၊ ကျုံးမု က သူ ရောက်လာတာကို သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သတိထားမိသွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ယောကျ်ား... ဘာလို့ ဒီလောက် စောစော ထလာတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ကျက်သရေရှိစွာ လျှောက်လှမ်းလာရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။ သူမ မျက်နှာမှာ မနေ့ကလို ရှက်ရွံ့နေတဲ့ အမူအရာမျိုး မရှိတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဇနီးလေး နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ကိုယ်က စောစော ထတာမှ မဟုတ်တာ။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး၊ ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပေမဲ့၊ ကျုံးမု ရဲ့ နဖူးပေါ်က ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတဲ့ ဆံပင်စလေး တစ်ခုကို သပ်တင်ပေးဖို့ လက်လှမ်းလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး ဂျူဟွာ လုပ်သမျှကို ငြိမ်ခံနေပါတယ်။ ခဏအကြာမှာတော့ သူမက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မက ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်လာတာဆိုတော့၊ ဒီလောက်တော့ ကွာခြားတာပေါ့။"</p> <p> </p> <p>"မင်းလို အရမ်း တော်တဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ဘာလို့ ကိုယ့်ကို သဘောကျသွားရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဟွန်း။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ရယ်မောတာကို မထိန်းထားနိုင်တော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဇနီးလေးက ဘာတွေ သဘောကျသွားလို့ ရယ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက အနည်းငယ် အံ့ဩစွာနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ယောကျ်ား မနေ့ညကတည်းက မေးမယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ထားတာ။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ပြောလိုက်ပြီးတဲ့နောက်၊ သူမက လေးနက်တည်ကြည်စွာ ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ယောကျ်ား က အခု ကျွန်မဆီမှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေမလား ဆိုပြီး စိုးရိမ်နေရုံပါ။ ကျွန်မ ရှင်းမပြတော့ဘူး၊ အချိန်နည်းနည်း ကြာလာရင် ယောကျ်ား အလိုလို နားလည်သွားပါလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပေမဲ့၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဟာ သာမန် မိန်းကလေး တစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး။ သူမဟာ ဖခင် ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ မိသားစု စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိသူမို့၊ သူမရဲ့ အရည်အချင်း က သံသယဖြစ်စရာ မလိုပါဘူး။ အခုလို သူမရဲ့ ပြောဆိုချက်က မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်ကြားက အတားအဆီးကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဖယ်ရှားပေးလိုက်တာပါပဲ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ချက်ချင်းကို ပိုပြီး နီးကပ်သွားသလိုမျိုး လက်တွေ့ကျတဲ့ ခံစားချက် တစ်ခုကို ဂျူဟွာ ခံစားလိုက်ရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ယောကျ်ား ကျွန်မတို့ အိမ်မှာ လာအလုပ်လုပ်ကတည်းက၊ ကျွန်မ အစကတည်းက ယောကျ်ား ကို သတိထားမိခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ ယောကျ်ားက ရုပ်ရည်လေး သန့်တယ် လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ၊ တခြား ဘာအတွေးမှ မရှိခဲ့ဘူး။ နောက်တော့ ဘာလို့မှန်းမသိဘဲ၊ ကျွန်မ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ယောကျ်ား အပေါ်ကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ယောကျ်ား ဆီမှာ တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထား မျိုး ရှိတယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဇနီးလေး က မြှောက်ပြောနေပြန်ပြီ။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ တကယ်တော့ မိုးကောင်းကင် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရာမှာ ကျရှုံးခဲ့ပြီး ကတည်းက၊ သူဟာ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုပြီး သတိထား တတ်လာခဲ့တာပါ။ ကျုံးမု က အဲဒါကို သတိထားမိလိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ ယောကျ်ား က ကျွန်မကို သဘောကျလို့ ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူခဲ့တာလား"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်ရင်း မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ဘာမှ ပြန်မဖြေပါခဲ့ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ် ကဆိုရင်၊ သူက ကျုံးမု အပေါ်မှာ ဘာခံစားချက်မှ မရှိခဲ့သလို၊ လိမ်လည်း မလိမ်ချင်တဲ့အတွက် အခုချိန်မှာ သူ တိတ်တိတ်လေး နေဖို့ပဲ တတ်နိုင်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ဘာမှ မပြောတဲ့အတွက်၊ ကျုံးမု က အမှန်တရားကို ခန့်မှန်းမိသွားပါတယ်။ သူမ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားပေမဲ့ အများကြီးတော့ မပြောတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဟာ ဒီကိစ္စကို ကြိုတင် မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ။ သူတို့ အရင်က သိပ်ပြီး အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှု မရှိခဲ့ဘူးလေ။ သူမ အလျင်စလို လက်ထပ်ချင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဂျူဟွာရဲ့ အိမ်ပေါက်ဝကို အောင်သွယ်တော်တွေ အရမ်းများလွန်းလာတာကြောင့်၊ သူမ မမှီရတော့မှာ စိုးရိမ်လို့ ကိုယ်တိုင် လက်ဦးမှု ယူလိုက်ရုံသက်သက်ပါ။</p> <p> </p> <p>အခုတော့ ဂျူဟွာက သူမအပိုင် ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတော့၊ သူ ထွက်ပြေးဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် ဂျူဟွာက သူမကို မလိမ်ညာခဲ့ပါဘူး။ ဒါက သူမရဲ့ လူကဲခတ်မှု မညံ့ကြောင်းနဲ့ သူမ ရွေးချယ်လိုက်တဲ့ စံပြ ခင်ပွန်းလောင်း ဟာ ရိုးသားတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေတာပဲ မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ အချိန်လည်း လင့်နေပြီ ယောကျ်ား... မြန်မြန် တစ်ခုခု သွားစားလိုက်၊ ပြီးရင် ယောကျ်ား ကို ကျွန်မတို့ မိသားစု စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွေကို လိုက်ပြမယ်။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အခုကစပြီး ကျွန်မ ဒီကိစ္စတွေကို တစ်ယောက်တည်း ထမ်းပိုးထားစရာ မလိုတော့ဘူး။ ယောကျ်ား က ကျွန်မရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တွေကို ဝေမျှ ထမ်းဆောင်ပေးရမယ်နော်။"</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီတဲ့ဗျာ။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက တိုက်ရိုက် ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို သွားကြစို့။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ဂျူဟွာကို ဆွဲခေါ်ပြီး တံခါးပေါက်ဆီကို မြန်မြန် လျှောက်သွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု နဲ့ လက်ထပ်ပြီးတဲ့နောက်၊ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် မှာ ရှိတဲ့ ဂျူဟွာရဲ့ ဘဝဟာ ၁၈၀ ဒီဂရီ ပြောင်းပြန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။ အရင်တုန်းက သူဟာ နေရာအနှံ့ အလုပ်လိုက်ရှာနေရတဲ့ တောက်တိုမယ်ရ အလုပ်လက်မဲ့ တစ်ယောက်ပါ။ အခုတော့ သူဟာ ကျုံးမု ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ မိသားစု စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွေရဲ့ မန်နေဂျာ ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ဒီနယ်ပယ်မှာ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ပြသနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကျုံးမု ကလည်း ဂျူဟွာ အပေါ်မှာ လုံလောက်တဲ့ ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် လအနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ သူမဟာ မိသားစု စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွေကို တဖြည်းဖြည်း လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး၊ အိမ်မှာပဲ နေကာ ဇနီးကောင်း၊ မိခင်ကောင်း တစ်ယောက် အဖြစ်နဲ့ပဲ ကျေနပ်နေပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဟာ တကယ်တော့ သူမရဲ့ လက်သီးသိုင်းကွက် တွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ အချိန်ပို ပေးနေတာပါ။ သူမ အဆိုအရ၊ မိသားစု စီးပွားရေးကို ကာကွယ်ဖို့ အတွက် သူမရဲ့ ခွန်အားက မရှိမဖြစ် လိုအပ်တယ်တဲ့လေ။ အခု သူမက ဂျူဟွာကို စီမံခန့်ခွဲခွင့် ပေးလိုက်ပြီ ဆိုပေမဲ့၊ လိုအပ်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ကတော့ မရှိလို့ မဖြစ်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က တံခါးပိတ်ပြီး အပြင်းအထန် လေ့ကျင့်နေလို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းရင်း တွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လအနည်းငယ် အကြာမှာတော့ ကျုံးမု ဟာ ဟိုတျန် အဆင့်ကနေ ဇင်တျန် အဆင့် အဖြစ်ကို အံ့မခန်း အဆင့်တက် သွားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ကျုံးမု ကိုယ်တိုင်တောင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့တဲ့ အရာ ဖြစ်သလို၊ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် က ဒေသခံတွေ အားလုံးလည်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့တဲ့ အရာပါပဲ။</p> <p> </p> <p>သာမန်သေမျိုးတွေ ကြားမှာ၊ ဇင်တျန် နဲ့ ဟိုတျန် ဆိုတာ လုံးဝကို ကွာခြားတဲ့ အရာနှစ်ခုပါ။ ကျုံးမု က ဟိုတျန် အဆင့်မှာ ရှိနေတုန်းက၊ လူတွေက သူမ ကွယ်ရာမှာ အတင်းအဖျင်း ပြောရဲကြသေးပေမဲ့၊ ကျုံးမု က ဇင်တျန် သက်ရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတဲ့ အခါမှာတော့၊ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာ သူမ ကွယ်ရာမှာ အတင်းအဖျင်း ပြောရဲတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါ့အပြင် မိသားစု စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတွေကို စီမံခန့်ခွဲနေတဲ့ ဂျူဟွာ ကလည်း ဒါကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရပါတယ်။ မြို့ထဲက ပုံမှန်အားဖြင့် အဆင်ပြေရုံလောက်ပဲ ရှိတဲ့ စီးပွားရေး လုပ်ငန်း တချို့က ရုတ်တရက် ကြီးပွား တိုးတက်လာပြီး၊ အရင်က သူ့ကို အထင်သေးခဲ့တဲ့ လူများစွာ ဟာလည်း သူ့အပေါ် ယဉ်ကျေးလာကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဇင်တျန် သက်ရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခြင်းက အပြင်လောကမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေမဲ့၊ အိမ်မှာတော့ ဂျူဟွာ နဲ့ ကျုံးမု တို့ဟာ အရင်အတိုင်း ပါပဲ။ ကျုံးမု က ဇင်တျန် သက်ရှိ ဖြစ်သွားလို့ ဂျူဟွာက ရိုသေကြောက်ရွံ့မှု မဖြစ်သလို၊ ကျုံးမု ကလည်း သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းသစ် ကြောင့် မာနထောင်လွှားမှုတွေ ဖြစ်မလာခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ၊ ကျုံးမု ရဲ့ တစ်ဝက်လောက် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှု အောက်မှာ၊ ဂျူဟွာဟာ ရိုးရှင်းတဲ့ လက်သီးသိုင်းကွက် တွေနဲ့ တွဲဖက်ထားတဲ့ ကီ ကျင့်စဉ် တွေကို သူမဆီကနေ စတင် သင်ယူရပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က အကြောင်းရင်းကို မရှင်းပြပေမဲ့၊ ဇင်တျန် သက်ရှိ တွေဟာ သာမန်လူတွေ ထက် သက်တမ်း နှစ်ဆ ပိုရှည်တယ် ဆိုတာကို ဂျူဟွာ နားလည်ပါတယ်။ ကျုံးမု က သူ့ကိုလည်း ဇင်တျန် သက်ရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်စေချင်တဲ့ အတွေး ရှိနေတာပါ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဂျူဟွာက တစ်သက်လုံး သာမန်လူ တစ်ယောက် အဖြစ်နဲ့ပဲ နေချင်တာ ဖြစ်လို့၊ ကျုံးမု က ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်အားထက်သန်စွာ သင်ပေးနေပါစေ၊ သူက အသုံးမကျတဲ့ လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပြီး လုံးဝကို တိုးတက်မှု မရခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမုတစ်ယောက် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရပေမဲ့၊ ဂျူဟွာရဲ့ ခွန်အား ကတော့ အနည်းငယ်လေးတောင် တိုးတက်လာမှု မပြခဲ့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းကျတော့၊ ကျုံးမု က ဂျူဟွာ အတွက် ကံကောင်းမှု တွေ ထွက်ရှာပေးချင်ခဲ့ပေမဲ့၊ ဂျူဟွာက လုံးဝ သဘောမတူပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အတင်းအကျပ် တားဆီးမှု အောက်မှာ၊ ကျုံးမု ဟာ ဒီအတွေးကို ယာယီ စွန့်လွှတ်လိုက်ရပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် သုံးနှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။ ကျုံးမု ဟာ မြို့ထဲက သူတောင်းစား အဘိုးအို တစ်ယောက်ကို မတော်တဆ ကယ်ဆယ်လိုက်မိရာကနေ၊ ထင်မှတ်မထားတဲ့ အဲဒီ သူတောင်းစား အဘိုးအို က ဇာတ်မြှုပ်ထားတဲ့ အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်နေတာသိလိုက်ရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>သူက ကျုံးမု ရဲ့ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို လက်ညှိုးနဲ့ တစ်ချက် ထောက်လိုက်တဲ့ အခါ၊ ကျုံးမု ရဲ့ စိတ်ထဲကို အလွန် နက်နဲလှတဲ့ ကီ ကျင့်စဉ် တစ်ခုနဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ လက်သီးသိုင်း အမွေအနှစ် တစ်ခု ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save