Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 5</h2> <h2 style="text-align: center;">နှလုံးသားအင်အား စတုတ္ထအဆင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဟာ အင်မော်တယ် အမွေအနှစ် တစ်ခု ရရှိခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ အချက်ကို ဂျူဟွာဆီကနေ မဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပါဘူး။ ပြီးတော့ အဲဒီ အမွေအနှစ် ထဲက သာမန်လူတွေ ကျင့်ကြံလို့ရတဲ့ ကီ ကျင့်စဉ် ကိုလည်း ဂျူဟွာဆီကို လက်ဆင့်ကမ်း သင်ပေးခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ပိုပြီး နက်နဲတဲ့ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရရှိသွားတဲ့အတွက်၊ မရွေ့တရွေ့ ဖြစ်နေတဲ့ ဂျူဟွာ တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ အနည်းငယ် တိုးတက်မှု ရှိလာပါပြီ။ ဒါက ကျုံးမု ရဲ့ စိုးရိမ်နေတဲ့ စိတ်ကို တစ်ဝက်လောက် သက်သာရာ ရသွားစေပါတယ်။ တိုးတက်မှု ရှိလာတာက ကောင်းပါတယ်။ သူမ အကြောက်ဆုံး အရာက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂျူဟွာ တစ်ယောက် လုံးဝ တိုးတက်မှု မရှိတော့မှာကိုပါပဲ။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် အမွေအနှစ် တစ်ခုကို ရရှိခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့၊ ကျုံးမု ဟာ အင်မော်တယ် လမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေဖို့ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ကနေ ထွက်သွားဖို့ ဆန္ဒ မရှိပါဘူး။ အရင်ကလိုပဲ သူမရဲ့ အချိန် အများစုကို အိမ်မှာပဲ နေထိုင်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဟာ သူမရဲ့ လက်ရှိ ဘဝလေးကို အရမ်း ကျေနပ်နေပါတယ်။ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ဘဝလေးနဲ့ ချစ်ခင်ကြင်နာတတ်တဲ့ ဇနီးမောင်နှံ ဘဝလေးလေ။</p> <p> </p> <p>သူမကို နောင်တရစေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ ဂျူဟွာနဲ့ လက်ထပ်ပြီး နှစ်အနည်းငယ် ကြာတဲ့အထိ သူမရဲ့ ဗိုက်လေးက ဘာမှ မထူးခြားလာတဲ့ ကိစ္စပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့ ဂျူဟွာ က ကျုံးမု ကို အပြစ်မတင်ခဲ့သလို၊ ကျုံးမု ကိုယ်တိုင်လည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ရှာတွေ့သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာတင် အနှစ်သုံးဆယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် အမွေအနှစ်ကို ရရှိပြီး ဆယ်နှစ်အတွင်းမှာပဲ၊ ကျုံးမု ဟာ တိတ်တဆိတ် ဇီဖူ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ အနှစ်သုံးဆယ် ကြာပြီးတဲ့ နောက်မှာတောင် သူမဟာ အရင်ကလိုပဲ ငယ်ရွယ်တဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက်လို နုပျိုနေဆဲပါ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ကတော့ ဟိုတျန် အဆင့်ကို ရောက်အောင် မနည်း ကျင့်ကြံခဲ့ရတယ် ဆိုတော့ ဇင်တျန် သက်ရှိ တစ်ယောက်တော့ ဘယ်လိုမှ ဖြစ်မလာနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် အနှစ်သုံးဆယ် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူ့ဆီမှာ အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်း လက္ခဏာတွေ ထင်ရှားလာပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ပိုများလာတဲ့ ဆံပင်ဖြူတွေကို ကြည့်ရင်း၊ ကျုံးမု တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတော့ ငြိမ်ငြိမ် မနေနိုင်တော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ခါတော့ ယောကျ်ား ကျွန်မကို မတားပါနဲ့တော့။ ကျွန်မ သေချာပေါက် အပြင်ထွက်မှရမယ်။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ဂျူဟွာရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ လှဲနေရင်း ပြတ်သားတဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု အံ့ဩသွားရတာကတော့၊ ဒီတစ်ခါမှာ ဂျူဟွာက သူမကို မတားဆီးခဲ့တာပါပဲ။ သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဇနီးလေး ကိုယ့်ကို ကတိတစ်ခု ပေးမယ် ဆိုရင်၊ ကိုယ် သဘောတူမယ်။" လို့ ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"တကယ်လား"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ဂျူဟွာကို အနည်းငယ် အံ့ဩစွာနဲ့ ကြည့်လိုက်မိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ် တားရင်တောင် ဇနီးလေး က သေချာပေါက် အပြင်ထွက်မယ် ဆိုတာ ကိုယ် သိပါတယ်။ ဇနီးလေး က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လေ၊ ကိုယ့်လို သာမန်လူ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် တားနိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ဂျူဟွာရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဇနီးလေး အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာရမယ်နော်။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မက ဇီဖူ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ပါ။ ဘယ်လိုလုပ် အလွယ်တကူ သေနိုင်ပါ့မလဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ကတော့ ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါဘူး။ ကျုံးမု ရဲ့ ပါရမီက မြင့်မားတယ် ဆိုပေမဲ့၊ သူမက နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ကနေ တစ်ခါမှ မထွက်ဖူးတာကြောင့်၊ သူမရဲ့ အတွေ့အကြုံက အတော်လေးနည်းပါးနေတယ် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"ဆယ်နှစ် အတွင်းမှာ ကျွန်မ သေချာပေါက် ပြန်လာခဲ့ပါမယ်။ ကျွန်မကို သေချာ စောင့်နေနော်။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က တစ်ဖက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ဂျူဟွာရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ ခဏလောက် တိတ်တဆိတ် မှေးစက်နေလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ရဲ့ ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပါတယ်။ သူမက ရိုးရှင်းတဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ပြီး နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ကို ခဏလောက် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူမက မြို့အပြင်ဘက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသားပဲ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာမှာတော့ အောက်ဘက်က အခန်းထဲမှာ—</p> <p> </p> <p>အိုမင်းရင့်ရော်ခြင်း လက္ခဏာတွေ ပြသနေပြီ ဖြစ်တဲ့ ဂျူဟွာရဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင် က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ လူလတ်ပိုင်း အရွယ် ဖြစ်နေတဲ့ သူဟာ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ သူ့ရဲ့ ငယ်ရွယ်တဲ့ ပုံစံကို ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။ ဂျူဟွာရဲ့ အနည်းငယ် အထက်တန်းကျတဲ့ အဝတ်အစား တွေကလည်း အပြောကျလှတဲ့ ကျွမ်း မြစ်ကြီးရဲ့ ပန်းချီကို ပန်းထိုးထားတဲ့ ဝတ်ရုံ တစ်ထည် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက သူ့ရဲ့ အင်မော်တယ်ကီစွမ်းအင်ကို ဆက်ပြီး မဖုံးကွယ်ထားတော့ပါဘူး။ အင်မော်တယ် ကီ မျှင်တန်းလေးတွေ က သူ့ဆီကနေ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တာနဲ့၊ ဂျူဟွာဟာ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ရဲ့ အထက်ကို ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို အစအဆုံး ဖြန့်ကြက် စစ်ဆေးလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>မြက်ပင်တွေ၊ သစ်ပင်တွေက အစ ဂျူဟွာ အတွက် အရမ်းကို ရင်းနှီးနေတဲ့ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ဟာ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ မတူညီတဲ့ ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကျင့်ကြံသူလား... သာမန်လူလား"</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ် အတွင်း သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို ဂျူဟွာက တိတ်တဆိတ် ပြန်လည် စဉ်းစားနေမိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူကများ အရာအားလုံးကို ကျော်လွန်နိုင်မှာလဲ။ ကျင့်ကြံသူ ဆိုတာ အစွမ်းထက်တဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေတဲ့ သာမန်လူ တစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက တိတ်တဆိတ် တွေးနေလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>(သာမန်သေမျိုး လူ့လောက မှာ၊ လူတွေက အရေးမပါတဲ့ ကိစ္စလေးတွေ အတွက် တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အကျိုးစီးပွား အတွက် တိုက်ခိုက်ကြတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ဆွေမျိုး မိတ်ဆွေတွေ အတွက် တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ သေမျိုးလူသားတွေဟာ အကျိုးအမြတ်ကို ရှာဖွေဖို့နဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို ရှောင်လွှဲဖို့ သိကြတယ်၊ အစွမ်းထက်တဲ့ လူတွေကို သူတို့က ဖားယားတတ်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ဒီသေမျိုးလူသားတွေကလည်း အားနည်းတဲ့သူတွေကို အနိုင်ကျင့်ရတာ၊ ပြန်မခံချနိုင်တဲ့ သူတွေကို အနိုင်ကျင့်ရတာကို နှစ်သက်ကြတယ်။)</p> <p> </p> <p>(သေမျိုးလူသားလောကဟာ ညီးငွေ့ဖို့ကောင်းတဲ့ ရုန်းကန် တိုက်ခိုက်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူ လောက ကရော ဘယ်လောက်များ ပိုကောင်းနေလို့လဲ။)</p> <p> </p> <p>(ကျင့်ကြံသူတွေက မျက်နှာရဖို့ အတွက် တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ ကမ္မကံကောင်းမှု တွေ အတွက် တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ဆွေမျိုး မိတ်ဆွေတွေ အတွက်လည်း တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ ချင်းမူလင်း က ငါ့ကို ဖားယားခဲ့သလိုမျိုး၊ ကျင့်ကြံသူ တွေကလည်း အကျိုးအမြတ်ကို ရှာဖွေဖို့နဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို ရှောင်လွှဲဖို့ သိကြတယ်။ ကျင့်ကြံသူ လောက မှာ၊ အားနည်းခြင်း ဟာ အမှားတစ်ခုပဲ။ အမှားတစ်ခု လုပ်မိတာနဲ့ ကိုယ့်အသက်အန္တရာယ်ကို ထိခိုက်နိုင်သလို၊ ဝိညာဉ် ပျက်စီးပြီး သေဆုံးသွားတဲ့ အထိတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။)</p> <p> </p> <p>ဒါက သာမန်လူ့လောက ထက် အဆတစ်ရာ ပိုပြီး အန္တရာယ် များပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သာမန်လူတွေ တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ ကျင့်ကြံသူ တွေလည်း တိုက်ခိုက်ကြတယ်။ လူတိုင်း တိုက်ခိုက်နေကြတာပဲ။ တကယ်ပဲ လူအများကြီးက တိုက်ခိုက်ရတာကို နှစ်သက်ကြလို့လား။</p> <p> </p> <p>(မဟုတ်ဘူး။)</p> <p> </p> <p>(တိုက်ခိုက်ခြင်း ဆိုတာ နည်းလမ်း တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က မိုးကောင်းကင်ကို မော်ကြည့်ပြီး၊ ပိုမြင့်မားတဲ့ နေရာမှာ ရပ်တည်ချင်တဲ့ အခါ၊ ပိုပြီး ပိုင်ဆိုင် ရယူချင်တဲ့ အခါမှသာ သာမန်လူ တွေကော ကျင့်ကြံသူ တွေကောက အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြတာပါပဲ။)</p> <p> </p> <p>"ငါ ကျင့်ကြံရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် က ရှင်းလင်းပါတယ်။ ငါ့ညီမလေးကို ကာကွယ်ချင်တယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကို ငါကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ချင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ တာအို နှလုံးသား ကလည်း ခိုင်မာနေတာ ကြာပါပြီ။ ဆက်တိုက် ကျင့်ကြံပြီး အဆက်မပြတ် ပိုအစွမ်းထက်သန်မာလာမှသာ ပိုမိုများပြားတဲ့ မုန်တိုင်းတွေကို ငါ ခုခံနိုင်မှာလေ။ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တာအိုကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့သွားပါပြီ။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှိတ်ကျသွားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ နှလုံးသား အသွင်ပြောင်းလဲနေတယ် ဆိုတာကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနေရပါပြီ။</p> <p> </p> <p>အနှစ်သုံးဆယ် တိုင်တိုင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြုံတွေ့ဖြတ်သန်းခဲ့ရမှု တွေကနေ တစ်ဆင့်၊ နှလုံးသားအင်အား ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်ကို ဘာလို့ သေမျိုးဖုန်မှုန့်လို့ ခေါ်လဲ ဆိုတာကို ဂျူဟွာ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ဟာ သာမန်လူသားဘ၀ကနေ စတင်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးလမ်း ဟာ ဆင်းရဲဒုက္ခ တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လောက်ပဲ အရေးမပါတဲ့ သူ ဖြစ်နေပါစေ၊ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ နေရာတွေကို ရောက်ချင်တဲ့ ဆန္ဒ ရှိနေသရွေ့၊ ဒီလမ်းစဉ်က ပြတ်တောက်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ငါက သေမျိုးဖုန်မှုန့် လေး တစ်စသာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ငါ့နှလုံးသားက မိုးကောင်းကင်ကို လှမ်းမျှော်နေခဲ့တယ်။ တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလိုက်တာ။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတော့ ဂျူဟွာရဲ့ နှလုံးသား ဟာ သူ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အခြေအနေ အထိ အသွင်ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။ သူက အဲဒီ အတားအဆီးကို လုံးဝ ကျော်ဖြတ်လိုက်ပြီး လုံးဝ အသစ်ဖြစ်နေတဲ့ လောကအသစ် တစ်ခုထဲကို တက်လှမ်းသွားခဲ့ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>နှလုံးသားအင်အား စတုတ္ထအဆင့်... သေမျိုးဖုန်မှုန့်။</p> <p> </p> <p>...</p> <p>ဂျူဟွာဟာ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ရဲ့ အထက်မှာ ရပ်နေရင်း၊ ဒီအချိန်မှာ သူ့ဆီမှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အပြောင်းအလဲ တွေကို တိတ်တဆိတ် ခံစားနေပါတယ်။ နှလုံးသားအင်အား စတုတ္ထအဆင့် ဟာ လုံးဝ အသစ်ဖြစ်နေတဲ့ နယ်ပယ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ တတိယအဆင့်နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးလို ကွာခြားလှပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ဘယ်လောက် ကြာသွားမှန်း မသိပေမဲ့၊ ဂျူဟွာဟာ နောက်ဆုံးတော့ သတိပြန်ဝင်လာပါတယ်။ သူက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖြန့်ကြက် စစ်ဆေးလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"သူမက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံ လွှမ်းခြုံထားမှု နယ်မြေထဲကနေ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားတော့မယ်။ အတော်လေး မြန်တာပဲ။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ သူက ဆံပင်တစ်မျှင်ကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး၊ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာတင် နတ်ဘုရား စွမ်းအား ကိုယ်ပွား တစ်ခုက သူ့နေရာမှာ ပေါ်လာပါတယ်။</p> <p> </p> <p>" နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် က ကိစ္စတွေကို မင်း သွားပြီး စီစဉ်လိုက်။ အိမ်တော်ထိန်း လျို ကိုပဲ အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို တာဝန်ယူ ခိုင်းလိုက်။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ဒီစကားတွေကို ချန်ထားခဲ့ပြီးတဲ့နောက်၊ ဟင်းလင်းပြင် ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းသွားကာ ကီလိုမီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော အကွာအဝေးကို ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီအချိန်မှာတော့၊ ကျုံးမု ဟာ အောက်ဘက်က အဝေးတစ်နေရာဆီကို လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေပါဆဲ။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဟာ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ကနေ တစ်ခါမှ မထွက်ခွာဖူးပါဘူး။ ဇီဖူ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခါတလေ ဆုံတွေ့ဖူးပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သူ့ဆီကနေ တစ်ဆင့်၊ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ကနေ မိုင်ပေါင်း သောင်းချီ ကွာဝေးတဲ့ နေရာမှာ၊ အရှေ့ရောင်ခြည် မြို့တော်လို့ ခေါ်တဲ့ အလွန် ကြီးမားတဲ့ မြို့ကြီး တစ်မြို့ ရှိတယ် ဆိုတာကို သူမ သိခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီမြို့ဟာ မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ပတ်လည် အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တွေအတွက် မြင့်မြတ်သော နယ်မြေတစ်ခုပါ။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ရောင်ခြည် မြို့တော် အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ အရှေ့ရောင်ခြည် ဂိုဏ်းဟာ ကျယ်ဝန်းလှတဲ့ နယ်မြေ တစ်ခွင်လုံးမှာ ပိုပြီးတောင် နာမည်ကြီးတဲ့ မဟာဂိုဏ်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီတစ်ခါ နှင်းခဲလေရိုင်း မြို့တော် ကနေ ထွက်လာပြီးတဲ့နောက် ကျုံးမု ရဲ့ ပထမဆုံး ခရီးစဉ် ကတော့ ကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေ ဖြစ်တဲ့ အရှေ့ရောင်ခြည် မြို့တော် ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာတော့၊ အရှေ့ရောင်ခြည် မြို့တော် မှာ ဂျူဟွာကို အလွယ်တကူ ဇင်တျန် သက်ရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေနိုင်မယ့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံး တွေနဲ့ အံ့ဖွယ် ဆေးဝါးတွေ သေချာပေါက် ရှိနေရမယ်လို့ ယုံကြည်နေမိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>(မူရင်း စာရေးသူ အမှာ။ ငါက သေမျိုးဖုန်မှုန့် လေး တစ်စ သက်သက်သာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ငါ့နှလုံးသားက မိုးကောင်းကင်ကို လှမ်းမျှော်နေခဲ့တယ်။" ကျွန်တော်က ဓားတန်ခိုးရှင်၏ ဒဏ္ဍာရီ ဝတ္ထုကို ဒီစာကြောင်းလေး ကြောင့် အဓိက သဘောကျခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော့်လိုမျိုး တခြား ဘယ်သူ ရှိသေးလဲ။)</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save