Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 82</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆုန့်ယွင်ထောင်နှင့် သူ၏လူများက ကျန်းချန်းကို လျင်မြန်စွာ မှီလာခဲ့ကြသည်။ ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ အချက်ပြမှုဖြင့် လူနှစ်ဦးက ကျန်းချန်း၏ ရှေ့မှ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ ထွက်သွား၍မရအောင် တားဆီးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ယွင်ထောင်နှင့် ကျန်ရှိသော နောက်လိုက်များကမူ ကျန်းချန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ ငါ့ဆီကနေ လုယူဖို့ ကြိုးစားရဲတာလဲ။ အကောင်းအဆိုး သိတတ်ရင် နဂါးပြာအိုးကို အခုချက်ချင်း ငါ့ကိုပေးစမ်း၊ ဒါဆိုရင်တော့ သိပ်ပြီး မနာကျင်ရအောင် လုပ်ပေးမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ငါကိုယ်တိုင် ယူရမယ်ဆို မင်း ပိုပြီးတော့တောင် ခံစားရလိမ့်မယ်” ဆုန့်ယွင်ထောင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယွင်လော့မြို့ထဲမှာ တခြားလူရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လမ်းပေါ်မှာ ဒီလို ဗြောင်ကျကျ လုယက်ဖို့ ခင်ဗျား မကြောက်ဘူးလား” ကျန်းချန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခြေအနေကို မြင်သော်လည်း ကျန်းချန်းက လုံးဝ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။ သိုင်းဆရာသခင် အနည်းငယ်မှာ ကျန်းချန်းအတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ၊ သူက သူတို့ကို လွယ်ကူစွာ နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အကယ်၍ ဆုန့်ယွင်ထောင်က အကောင်းအဆိုး သိတတ်ပြီး အခု ထွက်သွားမည်ဆိုပါက ကျန်းချန်းက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ပေးနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆုန့်မိသားစုက ယွင်လော့မြို့တွင် မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်သလို မိသားစုအတွင်း ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားလည်း ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။ ကျန်းချန်းအနေဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ ရန်ငြိုးမဖွဲ့လိုခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အကယ်၍ ဆုန့်ယွင်ထောင်က အကောင်းအဆိုး မသိတတ်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျန်းချန်းကလည်း ယဉ်ကျေးနေမှာ မဟုတ်တော့ပေ။ ရန်သူ တစ်ယောက် တိုးလာတာကလည်း ရန်သူ တစ်ယောက်ပါပဲ။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူက ငါတို့ ဆုန့်မိသားစုရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဝင်ပါရဲမှာလဲ။ သူတို့က သေချင်နေကြတာလား” ဆုန့်ယွင်ထောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်မိသားစုဝင် တစ်ဦးဖြစ်ခြင်းကို အသုံးချကာ ဆုန့်ယွင်ထောင်က လူနတ်မရှောင် မကောင်းမှုများစွာကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခု ဆုန့်ယွင်ထောင်က ကျန်းချန်းကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ လူအများအပြားက ကျန်းချန်းမှာ တော်တော်လေး ကံဆိုးသည်ဟု ထင်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့ နဂါးပြာအိုးကို လုချင်တာလား။ ကောင်းပြီလေ... ခင်ဗျားမှာ အဲဒီလောက် အရည်အချင်း ရှိမရှိ ကြည့်ရတာပေါ့။ ကျုပ်ကို နာကျင်အောင် လုပ်ချင်တယ် ဟုတ်လား... ဒါဆိုရင်တော့ ကျုပ်ကလည်း ခင်ဗျားကို ပြန်ပြီး နာကျင်အောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့” ကျန်းချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား... မင်း တစ်ယောက်တည်းက ငါတို့ အားလုံးကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဒါက ယွင်လော့မြို့၊ ငါတို့ ဆုန့်မိသားစုရဲ့ နယ်မြေလေ။ မင်းက ငါ့ကို နာကျင်အောင် လုပ်မယ် ဟုတ်လား။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ အားလုံး... အတူတူ သွားကြစမ်း၊ ဒီကောင့်ရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ရိုက်ကျိုးပစ်လိုက်။ သူက ငါ့ကို ဘယ်လိုများ နာကျင်အောင် လုပ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်” ဆုန့်ယွင်ထောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်လော့မြို့ထဲမှာတောင် ကျန်းချန်းက သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲသည်ဖြစ်ရာ သူ ရက်စက်သွားမှာကို မအံ့ဩပါနဲ့။ ဆုန့်ယွင်ထောင်ကလည်း အစကတည်းက အလျှော့ပေးတတ်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး” သိုင်းဆရာသခင် အများအပြားက ကျန်းချန်းကို ဖမ်းဆီးပြီး ခြေထောက်များ ချိုးပစ်ရန်အတွက် စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းဆရာသခင် အများအပြား သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းချန်းက ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘အား...’</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက သူတို့ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်သဖြင့် သိုင်းဆရာသခင် အများအပြားမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အော်ဟစ်လိုက်ကြရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်း၏ အရှိန်အဝါကလည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး သူက သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ကျန်းချန်း၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို သာမန်အတိုင်း တွက်ချက်၍ မရပေ၊ သူ၏ ခွန်အားမှာ တန်းတူအဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ ပိုမို သန်မာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက အဆင့်နိမ့် သိုင်းဆရာသခင် အနည်းငယ်ကို လွယ်ကူစွာပင် လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ...” ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ အမူအယာမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချန်း၏ တိုက်ခိုက်မှု အရှိန်မှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်ကိုသာ သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်လိုက်ရဘဲ သူ၏လူများမှာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ရခြင်းပင်။ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ်ရှိ သူ၏နောက်လိုက် တစ်ဦးစီမှာ ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများ ရရှိသွားခဲ့ကြပြီး သွေးများအန်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သဖြင့် လောလောဆယ်တွင် ပြန်မထနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိစေခဲ့သည်၊ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းသော ခွန်အားပါတကား။ ၎င်းက ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ ဤလူများထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ နောက်လိုက်များမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားကြရသလို ကျန်းချန်းကလည်း ထိုအချိန်တွင် ဆုန့်ယွင်ထောင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ အမူအယာမှာ ဆိုးဝါးစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချန်းက ဤမျှအထိ သန်မာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ကျန်းချန်းကို သူက ထောင့်ပိတ်မိထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ကျန်းချန်းက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ သာလွန်သော ခွန်အားရှိသည့် ကျားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလူငယ်က ဘယ်သူလဲ။ သူက တော်တော် ငယ်သေးတာတောင် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ခွန်အား ရှိနေတာပဲ။ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ဒီလူငယ်က ဆုန့်ယွင်ထောင်ရဲ့ လူတွေကို တကယ်ပဲ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာလား။ ဒါက တကယ်ကို မကောင်းဘူး။ သူတို့က ဆုန့်မိသားစုဝင်တွေလေ။ ဆုန့်ယွင်ထောင်ကို ရန်စမိရင်တော့ ဘယ်သူမှ ကောင်းကောင်း အဆုံးသတ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလူငယ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ နောက်ခံတစ်ခု ရှိနေရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူငယ်က ကြည့်ရတာ သူစိမ်းပဲ။ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။ သူက ယွင်လော့မြို့က အင်အားကြီးအဖွဲ့တစ်ခုခုက ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“သိပ်ကောင်းတာပဲ။ ဆုန့်ယွင်ထောင်က မကောင်းမှုတွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့တာလေ၊ ဒါက သူနဲ့ တန်ပါတယ်...” အချို့သောလူများက ကျန်းချန်း၏ လုပ်ရပ်အတွက် အားပေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှူး... မင်း သေချင်နေတာလား။ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ပြောရဲတာလဲ။ တကယ်လို့ ဆုန့်မိသားစုသာ သိသွားရင်တော့ မင်း ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>လူအများအပြားက ထိုအကြောင်းကို ပြောဆိုနေကြသည်၊ ဆုန့်ယွင်ထောင်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က နာကျင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက ဆုန့်ယွင်ထောင်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချန်းကို မယှဉ်နိုင်မှန်း သိသွားသဖြင့် ဆုန့်ယွင်ထောင်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားရကာ နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့... အခုချက်ချင်း ထစမ်း။ မဟုတ်ရင် ဆုန့်မိသားစုအတွက် မင်းတို့က ဘာအသုံးကျတော့မှာလဲ” ဆုန့်ယွင်ထောင်က သူ၏လူအချို့ကို ကျန်းချန်းထံသို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက လက်တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဤလူများကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့ပြီး သွေးများအန်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားစေခဲ့သည်။ သူတို့က ကျန်းချန်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပေ၊ ခွန်အား ကွာခြားချက်က ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျား ကျုပ်ကို နာကျင်အောင် လုပ်လို့ မရဘူး၊ ငါတို့ ဆုန့်မိသားစုက ဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး...” ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားခဲ့သည်။ ဤနေရာက ဆုန့်မိသားစုနှင့် အနည်းငယ် ဝေးကွာလှသလို ဆုန့်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို လာကူရန် သတင်းပို့ပေးမည့်သူလည်း မရှိပေ။ ဆုန့်ယွင်ထောင်က ယွင်လော့မြို့တွင် သူ့ကို မည်သူကမျှ မထိရဲဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းချန်းက ဆုန့်ယွင်ထောင်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်လိုက်သည်။ ဆုန့်ယွင်ထောင်က ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး လေထဲသို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက သူ့ကို ပါးရိုက်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>‘အား...’ ဆုန့်ယွင်ထောင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချန်း၏ အရှိန်က သူ့ကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ထားလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက် ခွန်အားလေးနဲ့ ကျုပ်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လုချင်နေတာလား။ ခင်ဗျားက အားမနည်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သတ္တိကတော့ တော်တော် ရှိတာပဲ” ကျန်းချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ကျန်းချန်းက ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ ကျောပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဝေါ့...’ ပြင်းထန်သော ခွန်အားက ဆုန့်ယွင်ထောင်ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်သွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တကယ့် သုတ်သင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ မတူညီပေ။</p> <p> </p> <p>ဘေးမှ ကြည့်နေသူ အများအပြားမှာလည်း အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး ကျန်းချန်း၏ နောက်ခံက ဘာလဲ၊ သူက ဘာကြောင့် ဆုန့်ယွင်ထောင်ကို ဒီလို ဆက်ဆံရဲတာလဲဟု တွေးတောနေကြတော့သည်။ ဆုန့်ယွင်ထောင်သည် ဆုန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်၏ သားဖြစ်ပြီး ဆုန့်မိသားစုတွင် အလွန် အရေးပါသော နေရာမှာ ရှိသူဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်း၏ လုပ်ရပ်မှာ ဆုန့်မိသားစုကို ပါးရိုက်လိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျား ခုနကတင် ကျုပ်ရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ကျိုးအောင် လုပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်တော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ ပြန်လုပ်ပေးရမှာပေါ့။ ခင်ဗျားရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ကျုပ်က ပြန်ပြီး ချိုးပေးမယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ” ကျန်းချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မလုပ်ပါနဲ့... မလုပ်ပါနဲ့... ကျုပ် မှားသွားပါပြီ၊ ကျုပ် မှားသွားပါပြီ... သခင်လေးကျန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ ကျုပ် တကယ်ပဲ မှားသွားပါပြီ...” ကျန်းချန်းက သူ၏ ခြေထောက်များကို ချိုးပစ်မည်ဟု ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဆုန့်ယွင်ထောင်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားရကာ အသနားခံ တောင်းပန်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်က ခင်ဗျားကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ တကယ်လို့ ဒီနေ့သာ ကျုပ်မှာ လုံလောက်တဲ့ ခွန်အား မရှိဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို လွှတ်ပေးမှာလား။ ခင်ဗျား ဒီလိုမျိုး ကိစ္စတွေကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ခဲ့ပုံရတယ်။ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို သင်ခန်းစာ ကောင်းကောင်း မပေးဘူးဆိုရင် ခင်ဗျား ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိမှာလဲ။ ဒီလောကမှာ ခင်ဗျား လာပြီး မရန်စသင့်တဲ့လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ဥပမာ ကျုပ်လိုလူမျိုးပေါ့။ ဒါက ခင်ဗျားအတွက် သင်ခန်းစာပဲ။ တကယ်လို့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး ရန်စဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားကို သတ်ပစ်မယ်” ကျန်းချန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက စကားပြောပြီးနောက် လက်တွန့်မနေဘဲ ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ ပေါင်ပေါ်သို့ နင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဂျွတ်…’</p> <p> </p> <p>အရိုးကျိုးသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘အား...’ ဆုန့်ယွင်ထောင်မှာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းက မပြီးသေးပေ။ ကျန်းချန်းက ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ အခြားသော ခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုလည်း ထပ်မံ ချိုးပစ်လိုက်ပြန်သည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ မျက်နှာမှာ သေလုမျောပါး ပြာနှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့ နဂါးပြာအိုးကို လုချင်တာဆိုတော့... ကောင်းပြီလေ၊ ပြန်ပေးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ကို ကျုပ်က ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်” ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ ခြေထောက်များကို ချိုးပြီးနောက် ကျန်းချန်းက သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကိုလည်း ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ယွင်ထောင်မှာ သူ၏ ခြေထောက်များ ကျိုးသွားသဖြင့် အလွန် ဒေါသထွက်နေခဲ့သလို ယခု ကျန်းချန်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းကျော် ပါရှိသော သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကိုပါ ယူသွားခဲ့သဖြင့် ပို၍ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကြွယ်ဝမှု သက်သက် မဟုတ်ပေ၊ ၎င်းမှာ ဆုန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်က သူ့အတွက် နဂါးပြာအိုး ဝယ်ရန် ပေးလိုက်သော ငွေများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အခုတော့ အားလုံး ရှုပ်ထွေးကုန်ပြီ။ သူ နဂါးပြာအိုးကို မဝယ်နိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ကျန်းချန်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းကျော်ကိုပါ လုယူသွားခဲ့ခြင်းပင်။ သူ၏ မိသားစုကို သူ ဘယ်လို ရှင်းပြရပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save