“ခင်ဗျား... ကျုပ်ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ယူလို့မရဘူး” ဆုန့်ယွင်ထောင်က နာကျင်မှုကို အောင့်အည်းသည်းခံပြီး ပြောလိုက်သည်။
အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းကျော်သာ ဆုံးရှုံးသွားပါက ဆုန့်မိသားစုအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ အကြီးအကဲချန်းအတွက် ပဉ္စမအဆင့် ဆေးအိုးဝယ်ရန် မိသားစုက ထုတ်ပေးထားသော ငွေများ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဆုံးရှုံးခဲ့မည်ဆိုပါက သူ၏ဖခင်က သေချာပေါက် ပြန်လည်ပေးလျော်ရပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆုန့်ယွင်ထောင်တွင် ထိုမျှအထိ ကြွယ်ဝမှု မရှိသောကြောင့်ပင်။
မိသားစုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ သူ၏ဖခင်က မပေးလျော်လျှင် မည်သူက ပေးလျော်ပါမည်နည်း။ ထိုအခါကျလျှင် သူ၏ဖခင်က သူ့ကို သေချာပေါက် အပြစ်ပေးပေလိမ့်မည်။
“ဟမ့်... ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့ နဂါးပြာအိုးကို လုချင်ပြီး ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ သိုလှောင်အိတ်ကို လုတာကျတော့ မရဘူးလား... ရယ်စရာပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ကို မယူတာပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်စမ်း။ ခင်ဗျားမှာ ကျုပ်နဲ့ ဈေးဆစ်ပိုင်ခွင့် မရှိဘူး” ကျန်းချန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
ကျန်းချန်းက ဆုန့်ယွင်ထောင်ကို သင်ခန်းစာပေးရန်အတွက် အလားတူနည်းလမ်းဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူက ဆုန့်ယွင်ထောင်ကို သတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဆုန့်မိသားစုမှာ သေချာပေါက် ရူးသွပ်သွားပေလိမ့်မည်။
ဒါပေါ့... အကယ်၍ ဆုန့်မိသားစုက လက်စားချေချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကျန်းချန်းက ကြောက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆုန့်မိသားစုက သူ့အတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပေ။ ကျန်းချန်းက ယင်လော့ဂိုဏ်းနှင့် အလောင်းကောင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများကိုတောင် ရန်စရဲသည်ဖြစ်ရာ ဆုန့်မိသားစုကဲ့သို့သော မိသားစုလေးတစ်ခုကို ဘာကြောင့် ကြောက်နေရပါမည်နည်း။
သို့သော်လည်း ယင်လော့ဂိုဏ်းဝင်များမှာမူ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားက ကျန်းချန်း၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မသိရှိကြသေးပေ။ သူတို့ သိထားသည်မှာ ယခင်က မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို သယ်ဆောင်လာသော အစောင့်အဖွဲ့မှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်ဟူသော အချက်သာ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားမှာလည်း အစအနမရှိ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့ပြီး မည်သူက လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။
ကျန်းချန်းက အားလုံး၏ သိုလှောင်အိတ်များကို လုယူပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့ရာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိထားသည့် ဆုန့်ယွင်ထောင်နှင့် အခြား ဆုန့်မိသားစုဝင် ကျွမ်းကျင်သူများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဘေးမှ ကြည့်နေသူအချို့မှာလည်း လူစုခွဲသွားခဲ့ကြပြီး ဆုန့်မိသားစုမှ အခြားကျွမ်းကျင်သူများ မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဟု ယူဆနေကြသည်။ ဆုန့်ယွင်ထောင်မှာ ဤမျှအထိ ဆိုးဝါးစွာ အရိုက်ခံထားရသဖြင့် ဆုန့်မိသားစုက သတင်းရသည်နှင့် သူ့ကို ကူညီရန် လူများ ဘာကြောင့် မလွှတ်ဘဲ နေပါမည်နည်း။
ကျန်းချန်းက ဝင်းငယ်လေးသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အစောင့်အချို့မှာ ထိုနေရာတွင် မရှိသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက အခြားသူများကို အမြန်ဆုံး ပြန်ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ယွင်လော့မြို့မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် စီစဉ်လိုက်တော့သည်။ အခြားသူများလည်း အမြန်ဆုံး ပြန်ရောက်လာကြပြီး ကျန်းချန်းက ဘာကြောင့် ချင်းယွီမြို့သို့ အလျင်စလို ပြန်ချင်နေရသနည်းဆိုသည်ကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။
နက်ဖြန်မနက် အစောကြီးမှ ပြန်ရန် သဘောတူထားခဲ့သဖြင့် အချိန်အများကြီး လိုနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။
“သခင်လေး... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် အလျင်စလို ပြန်ချင်နေရတာလဲခင်ဗျာ” တပ်စုခေါင်းဆောင်က မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ ရှေ့မှာ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ဝင် အချို့ကို သတ်ခဲ့တုန်းက အချို့ လွတ်သွားခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီလူတွေက ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ဆီကို သတင်းပို့လိုက်ပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ သူတို့က ကျန်းမိသားစုကို ပစ်မှတ်ထားလာမှာ စိုးရိမ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မြန်မြန် ပြန်ဖို့ လိုအပ်တယ်။”
“ဒါတင်မကသေးဘူး... ကျွန်တော် အခုလေးတင် အပြင်မှာ ဆုန့်မိသားစု သခင်လေး ဆုန့်ယွင်ထောင်နဲ့ ပြဿနာဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဆုန့်မိသားစုက မလှုပ်ရှားခင်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားကြတာပေါ့” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။
“ဘာ... သခင်လေးက ဆုန့်မိသားစု သခင်လေးကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာလား။ ဒါကတော့ တကယ့်ကို ပြဿနာပဲ။ ဆုန့်မိသားစုက ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ထက် အများကြီး ပိုပြီး သန်မာတာ။ ဟေ့... အားလုံး မြန်မြန် ထုပ်ပိုးကြ၊ အခုချက်ချင်း ထွက်ကြမယ်” ၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တပ်စုခေါင်းဆောင်က အားလုံးကို အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားရန် တိုက်တွန်းလိုက်တော့သည်။
ယခုအချိန်မှာတော့ သူတို့ ယွင်လော့မြို့တွင် ဆက်နေရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ဆုန့်မိသားစုက သူတို့အကြောင်းကို မြန်မြန် မသိပါစေနဲ့ဟုသာ ဆုတောင်းရတော့မည်။
မကြာမီမှာပင် ကျန်းချန်းက ယာဉ်တန်းကို ဦးဆောင်ကာ ယွင်လော့မြို့မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ လောလောဆယ်တွင် ဆုန့်မိသားစုအနေဖြင့် ကျန်းချန်း၏ နောက်ခံကို အမှန်တကယ်ပင် ရှာမတွေ့နိုင်သေးပေ။ သူတို့ ကျန်းချန်း၏ အကြောင်းကို စုံစမ်းသိရှိသွားချိန်တွင် ကျန်းချန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့အတွင်း၌မူ အလုံးစုံ ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ဒုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦး ဦးဆောင်သော အဖွဲ့မှာ ကျန်းချန်းကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ဝူကျုံးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးစလုံး သေဆုံးသွားခဲ့သလို သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ်မှ အထူးချွန်ဆုံး ကြေးစားအများအပြားလည်း ဆိုးဝါးသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရကာ ခြောက်ဦးသာ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်က အရှေ့ဘက်ခံတပ်ရှိ ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့၏ အင်အားမှာ ထက်ဝက်ခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး မရှိခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး လူစုခွဲသွားကြမည်မှာ ကြာလှပေပြီ။ သို့သော်လည်း ခေါင်းဆောင်ရှိနေသေးသဖြင့် သူတို့အတွက် အားကိုးရာ ရှိနေသေးခြင်းပင်။
ထိုအချိန်မှာပင် ခေါင်းဆောင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော လျှို့ဝှက်အခန်းအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အခန်းတံခါးမှာ ‘ဝုန်း’ ကနဲ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
အရပ်ရှည်ရှည် လူတစ်ယောက်မှာ အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
“ဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်ကို ရောက်သွားပြီ” ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဂုဏ်ယူပါတယ် ခေါင်းဆောင်... ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်ကို ရောက်ရှိခဲ့တဲ့အတွက်” ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်ရှိ ကြေးစားများ အားလုံးက သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
“ဟင်... ကွမ်းဝမ်နဲ့ ယွီလဲ့တို့ ဘယ်ရောက်နေကြတာလဲ။ သူတို့ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဒုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ အမြဲ ရှိနေလေ့ရှိသော်လည်း ယနေ့တွင် မည်သူမျှ ရှိမနေခြင်းပင်။
“ဒါက...” ကြေးစားများမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားရပြီး အခြေအနေကို မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကို မသိဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒုခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။
“ဒုခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်က... သူတို့... သူတို့...”
“သူတို့ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ငါ့ကို ပြောစမ်း” ကုချင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ကုချင်းဖြစ်ပြီး သူက ဤအဖွဲ့ကို တည်ထောင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
“ဒုခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်က ကျန်းချန်းကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ဖို့ သွားရင်းနဲ့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး ကျန်းချန်းရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးသွားခဲ့ရပါတယ်...”
ထို့နောက် သူတို့က ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့နှင့် ကျန်းချန်းတို့ကြားက လတ်တလော ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရန်ငြိုးများကို ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ကြသည်။ အမှန်စင်စစ် အရှေ့ဘက်ခံတပ် မပျက်စီးမီကပင် ကုချင်းမှာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း မပြုရသေးပေ။ သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူသတ်သမားကို ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်းပင်။
ယခုမူ သူ အမှန်တရားကို သိရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူမှာ ကျန်းမိသားစုမှ ကျန်းချန်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ ကွမ်းဝမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ကျန်းချန်းကို ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ရန် သွားခဲ့သော်လည်း ကျန်းချန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်းမှာ ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ တကယ်ပင် ကြီးမားလှကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။
“တောက်... ကျန်းချန်းက ငါတို့ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ကို အားနည်းတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ သူက ငါတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ အများကြီးကို တကယ်ပဲ သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ လူတွေကို အခုချက်ချင်း စုစည်းကြစမ်း…ငါကိုယ်တိုင် ချင်းယွီမြို့က ကျန်းမိသားစုဆီ သွားပြီး ဒီကောင် ကျန်းချန်းကို သတ်မယ်၊ ပြီးရင် ကျန်းမိသားစုကိုပါ အပြတ်ရှင်းမယ်” ၎င်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကုချင်းက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ကျန်းချန်းက ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့မှ ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သွေးကြွေးတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။
“ဟုတ်ကဲ့...” ကြေးစားများက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
ယခုအခါ ခေါင်းဆောင်ကိုယ်တိုင် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်မည်ဖြစ်ရာ သူတို့ ကျန်းချန်းကို သေချာပေါက် သတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ ကျန်းမိသားစုကို အပြတ်ရှင်းရန်မှာလည်း သူတို့အတွက် ခက်ခဲလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်ဖြစ်သလို အခြားသော ဝူကျုံးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အချို့လည်း ရှိနေသေးသောကြောင့်ပင်။
သူတို့က ချင်းယွီမြို့ရှိ မိသားစုကြီး သုံးခု၏ ခေါင်းဆောင်များကို လုံးဝ အရေးမစိုက်ကြပေ။ သို့သော်လည်း လောလောဆယ်တွင် အလုပ်ရှုပ်ဆုံးသူမှာ ကျန်းချန်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်းက ဝူကျုံးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို တစ်ဦးတည်းနှင့် သတ်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့သည်။ ထိုထဲတွင် ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်လေးရှိသော ကွမ်းဝမ်လည်း ပါဝင်နေခြင်းပင်။
ကျန်းချန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့မှာ ချင်းယွီမြို့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့က ကျန်းမိသားစုအပေါ် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ဆောင်ရသေးသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကြသည်။
ကျန်းချန်း၏ ခရီးစဉ်မှာ အလွန် ချောမွေ့ခဲ့ကြောင်း သိရသောအခါ ကျန်းထျန်းမှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ ရရှိလာသော အကျိုးအမြတ်ဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပြန်လည် သယ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ယွင်လော့မြို့သို့ သွားရာလမ်းတွင် ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့၏ ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ကျန်းချန်းက ရန်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း အခြားအစောင့်များထံမှ ကြားသိလိုက်ရသည်။
ကျန်းမိသားစုဝင်များမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့ကြသည်။ ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားကို သိရှိပြီးနောက် သူတို့က ကျန်းချန်းကို ပိုမို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြတော့သည်။ ယခုအခါ ကျန်းချန်းက ကျန်းမိသားစု၏ အသန်မာဆုံးသူ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဘေးမှ ရပ်နေသော ကျန်းဟိုင်မှာမူ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ကျန်းချန်းက သူ၏ ယာဉ်တန်းဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သဖြင့် စွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းအရ သူ့ကို အပြတ်အသတ် ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက မယှဉ်နိုင်တော့သလို ကျန်းချန်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် နောက်လာမည့် မိသားစုခေါင်းဆောင်မှာ ကျန်းယွင်ဖေးသာ ဖြစ်ပေတော့မည်။
“ကောင်းပြီလေ... အားလုံးပဲ ဒီအတောအတွင်း တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားကြ။ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့က ဘယ်အချိန်မဆို လက်စားလာချေနိုင်တယ်” ကျန်းထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
ယခုအခါ ကျန်းချန်းက ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ကို ဆိုးဝါးစွာ ရန်စမိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“အဘိုး... ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့က အရင် လှုပ်ရှားလာမှာကို စောင့်နေမယ့်အစား ကျွန်တော်တို့က ဘာလို့ အရင် မတိုက်ခိုက်ရမှာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ရဲ့ ဌာနချုပ်ကို သွားတိုက်လို့ ရတယ်လေ၊ အဲဒီအဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကိုတော့ ကျွန်တော် ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။
***