Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 86</h2> <h2 style="text-align: center;">ကုချင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့မှာ ဆိုးဝါးသော အကျအဆုံးများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း မိသားစုကြီး သုံးခု၏ ပူးပေါင်းတပ်ဖွဲ့တွင်မူ ထိခိုက်မှု သိပ်မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ဝင်များနှင့် တွေ့ဆုံသည့်အခါတိုင်း သူတို့က မြှားများဖြင့် အရင်ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ပြီး ရန်သူအမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရစေခြင်းများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ထို့နောက် ရန်သူများ အနားသို့ ရောက်လာခါနီးမှသာ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဤနည်းဖြင့် သူတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် ဖိအားများကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ အချိန်အတော်ကြာလာသော်လည်း သူတို့က ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားကြပြီး အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်ငွေ့ အမြောက်အမြား ပျံ့နှံ့သွားမှုနှင့်အတူ အနည်းဆုံး ကြေးစားတစ်ဝက်ခန့်မှာ ထိခိုက်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက ဝူကျုံးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့၏ စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“သတ်ကြစမ်း…” မိသားစုကြီး သုံးခုမှ ကျွမ်းကျင်သူများ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အတူ တိုက်ပွဲသံများ ဟိန်းထွက်လာခဲ့သည်။ ကြေးစားများမှာ သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြဘဲ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အသတ်ခံနေကြရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကုချင်းက စခန်းအတွင်းမှ တိုက်ပွဲသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး ရန်သူများကို တွေ့သည်နှင့် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် လူအချို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ ကုချင်း၏ အားကောင်းလှသော အရှိန်အဝါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး လူအများအပြားမှာ သူ့ကို ရင်မဆိုင်ရဲသဖြင့် ဝေးဝေးသို့ ရှောင်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကုချင်းကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူမျိုးမှာ သာမန်လူများ ကိုင်တွယ်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ကျုပ်ပဲ” ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချန်းက ရှေ့သို့ တက်လာပြီး သူ့ရှေ့မှ ကုချင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက လက်ရှိတွင် သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဆယ်၌ ရှိနေသည်။ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဆယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်တက်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ခုနကတင် ကျန်းချန်းက သွေးချီစွမ်းအား အမြောက်အမြားကို ဝါးမျိုခဲ့သော်လည်း သူ၏ နယ်ပယ်မှာ ပွင့်ထွက်လာမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝ မပြသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူကျုံးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏမှာ တကယ်ပင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း မသိရှိခဲ့သည်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစုကို ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းနဂါးဝိညာဉ်က စုပ်ယူသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျန်းချန်းအတွက် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းပင်။ ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းနဂါးဝိညာဉ်မှာ ယခင်က ကျန်းချန်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကယ်တင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ၎င်း၏ စွမ်းအင်များ ဆိုးဝါးစွာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် အခွင့်အရေး ရသည်နှင့် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းနဂါးဝိညာဉ်အနေဖြင့် ကျန်းချန်းအပေါ် ယဉ်ကျေးနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ၎င်းက ကျန်းချန်း၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အချို့ တောင်းဆိုတာက ဘာများ မှားနေလို့လဲ။ လုံးဝကို မလွန်ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကောင်းကင်ဝါးမျိုခြင်းနဂါးပုလဲသာ မရှိခဲ့ပါက ကျန်းချန်းက ယခုတိုင် အသုံးမကျသူတစ်ဦး ဖြစ်နေဦးမည်ဖြစ်သလို ယခုကဲ့သို့ အားကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းအနေဖြင့် ဝူကျုံးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ကျန်းချန်းကတော့ ယခုတိုင် အကြောင်းရင်းကို မသိရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ကျန်းချန်းလား” ကျန်းချန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချင်းလည်း အံ့ဩသွားရသည်။ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်တာက တကယ်ပဲ ကျန်းချန်း ဦးဆောင်တာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ ကျန်းချန်းကို တကယ်ပဲ အထင်သေးခဲ့ပုံရသည်။ သူတို့ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတာကတော့ တကယ်ကို သတ္တိရှိတာပဲ။ သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းက တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်ပြီး အသာစီးကိုလည်း ရယူနိုင်ခဲ့သည်။ အဆိပ်ငွေ့တွေလို နည်းလမ်းတွေက ယုတ်မာတယ်လို့ ဆိုနိုင်ပေမဲ့ တကယ်ကို ထိရောက်လှပေသည်။ ရန်သူကို အနိုင်ယူနိုင်သရွေ့ ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုး သုံးသုံး မည်သူက ဂရုစိုက်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးတာက နောက်ဆုံး အနိုင်ရသူဖြစ်ဖို့ပဲ မဟုတ်ပါလား။ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ကလည်း ရန်သူတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကုချင်းက ကျန်းချန်း၏ ပုံတူကို မြင်ဖူးသဖြင့် ကျန်းချန်း ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မှတ်မိလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... ကျုပ်က ကျန်းချန်းပဲ။ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျားရဲ့ အသက်ကို ယူဖို့ ရောက်လာတာ။ ခင်ဗျားကို သတ်ပြီးတာနဲ့ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ကျန်းချန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟားဟား... ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ… မင်းက လူအများကြီးကို သတ်ခဲ့ပေမဲ့ ငါ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့ကို ပြန်ပြီး တည်ထောင်လို့ ရတယ်။ ဒီနေ့တော့ မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်။ ကျန်းချန်း... မင်း အရင်ဆုံး သေစမ်း…” ကုချင်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်ရှိသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ဤလူများ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိမ့်နိုင်ပါမည်နည်း။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ အင်အားစုတစ်ခုက သန်မာလွန်းနေမယ်ဆိုရင် လူအင်အား များတာက ဘာအားသာချက်မှ မရှိတော့ပေ။ ၎င်းမှာ ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်တဲ့အခါမှာ အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားမှာ ဖြစ်သည်၊ ဒါက ရယ်စရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပြောပြီးသည်နှင့် ကုချင်းက ကျန်းချန်းကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဤလက်ဝါးရိုက်ချက်တွင် ကျန်းချန်းကို သတ်ဖြတ်မည့် ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများ ပါဝင်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း၏ လက်ထဲတွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားက ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့ပြီး မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ သူက သူ့ရှေ့မှ နက်မှောင်သော အစစ်အမှန်ချီ လက်ဝါးကြီးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဝုန်း...’ ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နက်မှောင်သော အစစ်အမှန်ချီ လက်ဝါးကြီးမှာ ကျန်းချန်း၏ ဓားချက်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှု ခွန်အားကြောင့် ကျန်းချန်းမှာလည်း နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း၏ အမူအယာမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဓားကို ကိုင်ထားသော သူ၏လက်မှာ ထုံကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကုချင်း၏ သိုင်းပညာရပ်က သန်မာလွန်းလှပေသည်။ ကျန်းချန်း ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့သော်လည်း ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် သူ နေရခက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာမှ မဖြစ်ဘူးလား” ကုချင်းက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း၏ ခွန်အားမှာ သာမန်မဟုတ်မှန်း ကုချင်း သိရှိထားသဖြင့် ခုနက လက်ဝါးရိုက်ချက်တွင် သူ အလျှော့မပေးဘဲ အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်ခဲ့ခြင်းပင်။ ကျန်းချန်းကို မသတ်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ဆိုးဆိုးရွားရွား ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မယ်လို့ သူ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ကျန်းချန်းက သူ၏ သိုင်းပညာရပ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သလို နောက်သို့သာ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ ကြည့်ရသလောက်တော့ ကျန်းချန်းက ဘာဒဏ်ရာမှ ရပုံမရပေ။</p> <p> </p> <p>ကုချင်းက အနည်းဆုံး ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်ခြောက်တွင် ရှိနေသူဖြစ်ရာ ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်လေးရှိသော ကွမ်းဝမ်ထက် များစွာ ပိုမို သန်မာလှပေသည်။ နယ်ပယ်ငယ် နှစ်ခုကြားက ခြားနားချက်မှာ တော်တော်လေး ကြီးမားလှပေသည်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူများအတွက်ဆိုလျှင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အနည်းငယ် ကွာခြားလျှင်ပင် ခွန်အားကွာခြားချက်က သိသာလှသည်ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အဆင့်နှစ်ဆင့် ကွာခြားနေသည်မှာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက် ခွန်အားလေးနဲ့ ကျုပ်ကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား” ကျန်းချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အရိပ်တိမ်ခြေလှမ်း” ကုချင်းက လှုပ်ရှားမှု သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေထောက်များအောက်မှ နက်မှောင်သော အငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက ကုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသလို ဖြစ်စေပြီး ရန်သူကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး နက်မှောင်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။ ကုချင်းက အလွန် လျင်မြန်လှသလို နက်မှောင်သော မြူခိုးများ၏ ဖုံးကွယ်မှုအောက်တွင် သူ့ကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကုချင်းက အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကျန်းချန်း၏ ကျောပြင်ဆီသို့ သူ၏ ဓားရှည်ဖြင့် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကုချင်း၏ နှုတ်ခမ်းဖျား၌ အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကျန်းချန်း ဓားဖြင့် အထိုးခံရမည့် ထိတ်လန့်စရာ မြင်ကွင်းကို မြင်ယောင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကျန်းချန်း၏ နောက်ကျောတွင် မျက်လုံးပါနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေမည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။ သူက လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ဓားဖြင့် ပြန်လည် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ၎င်းက ကုချင်း၏ ဓားရှည်ကို အတိအကျ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ချွင်...’ လက်နက်ချင်း ထိခိုက်မိသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နှစ်ဦးစလုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းက ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိသွားတာလဲ...” ကုချင်းက အံ့ဩတကြီး ဟစ်အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခိုက်မှု အောင်မြင်စေရန်အတွက် သူက အလွန် သတိထားခဲ့သလို ဤမျှ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများကြားမှ အသံ တတ်နိုင်သမျှ မထွက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်းချန်းက ပြတ်ပြတ်သားသား လှည့်ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်းက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သိနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ ကျန်းချန်းက သူ တိုက်ခိုက်သည့် အချိန်အထိ ငြိမ်သက်စွာ နေနေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားက အရမ်း နှေးလွန်းပါတယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး... ဒီနက်မှောင်တဲ့ မြူခိုးတွေက ကျုပ်ကို သက်ရောက်မှု ရှိမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ခင်ဗျား တော်တော် နုနယ်တာပဲ။ ဒါတွေက အလဟဿပါပဲ” ကျန်းချန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သာမန်မျက်စိကို မသုံးဘဲနှင့်ပင် ကျန်းချန်းက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ကျန်းချန်းက ဆေးဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲဆိုတာကို မမေ့ပါနှင့်။ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်သည့်အခါ ဆေးမီးလျှံကို ထိန်းချုပ်ရန် လိုအပ်သလို ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၏ အခြေအနေကိုလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ကောင်းစွာ အာရုံခံနိုင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုဟော့က အတတ်ပညာ အားလုံးကို ကျန်းချန်းအား သင်ကြားပေးခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချန်းအနေဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို အာရုံခံပြီး ကုချင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ဖမ်းယူရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>စကားပြောပြီးနောက် ကျန်းချန်းက ကုချင်းနှင့် စကားများများ မပြောတော့ဘဲ သူ့ရှေ့မှ ကုချင်းကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ‘ဧကရာဇ်ဓားသိုင်း’ ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။ အခြားသူများကတော့ ကျန်းချန်းနှင့် ကုချင်းတို့၏ တိုက်ပွဲတွင် ဝင်မပါကြဘဲ မိသားစုကြီး သုံးခုမှ ကျွမ်းကျင်သူများက ကြေးစားသွေးမီးတောက်အဖွဲ့မှ ကျန်ရှိနေသူများကိုသာ ဝိုင်းရံ သုတ်သင်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save