Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 90</h2> <h2 style="text-align: center;">တန်ဖိုးကြီး ဆုကြေးတာဝန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက ဆုန့်ယွင်ထောင်၏ ခြေထောက်များကို ချိုးပစ်ခဲ့သဖြင့် ဆုန့်မိသားစုက လက်ရှိအချိန်တွင် ကျန်းချန်း၏ သဲလွန်စကို အပြင်းအထန် လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းချန်းက ဆုန့်မိသားစုကို လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသဖြင့် ဆုန့်မိသားစုမှာ ယွင်လော့မြို့၏ ထင်ရှားသော မိသားစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေစေကာမူ သူက ယွင်လော့မြို့အတွင်းသို့ ဗြောင်ကျကျပင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်းချန်း ယွင်လော့မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆုန့်မိသားစုက ကျန်းချန်း၏ နောက်ခံ အစစ်အမှန် နှင့် သူက ချင်းယွီမြို့ ကျန်းမိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိကြသေးသောကြောင့်ပင်။ သူတို့ သိထားသည်မှာ ကျန်းချန်း၏ အမည်နှင့် ရုပ်သွင်ကိုသာ ဖြစ်သော်လည်း ဤအတောအတွင်း သူ့ကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် သူလျှိုအချို့ကို လွှတ်ကာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားရုံမှတစ်ပါး အခြားနည်းလမ်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဆုန့်ယွင်ထောင်က ဆုန့်မိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ယွင်လော့မြို့ထဲမှာတင် ချိုးပစ်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် လက်ရှိတွင် အိပ်ရာပေါ်မှာသာ လဲနေရတော့သည်။ သူ အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး လမ်းပြန်လျှောက်နိုင်ရန်မှာ အချိန်တစ်ခု ယူရဦးမည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟိုမှာ... ငါတို့ ရှာနေတဲ့ ကျန်းချန်း မဟုတ်လား။ ငါတို့ သူ့ကို ရက်ပေါင်းများစွာ ရှာနေတာတောင် ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ဘူး။ ကောလဟာလတွေအရတော့ သူ မြို့ထဲက ထွက်သွားပြီး အစအန ပျောက်သွားပြီလို့ ပြောနေကြတာ။ သူက ယွင်လော့မြို့ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ဗြောင်ကျကျ ပေါ်လာရဲလောက်အောင် သတ္တိရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး” သူလျှိုနှစ်ဦးမှာ ကျန်းချန်း၏ သဲလွန်စကို တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တွေ့ရှိသွားကြပြီး တိုးတိုးလေး ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ် သူရဲ့ နောက်ကို လိုက်သွားမယ်။ ခင်ဗျားကတော့ ဆုန့်မိသားစုဆီ သွားပြီး ကျန်းချန်းကို တွေ့ပြီလို့ သတင်းသွားပို့လိုက်” ဟု သူလျှိုတစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ...” ခဏမျှ ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းကတော့ တာဝန်ခန်းမထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တာဝန်ခန်းမသည် အင်အားစုတစ်ခုခု၏ နယ်မြေဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းက နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိကြပေ။ လူတိုင်း သိထားသည်မှာ ဤအင်အားစုသည် အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှပြီး လူအများစုမှာ ၎င်း၏ နောက်ခံကို ရိပ်မိခြင်းပင် မရှိကြချေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က တာဝန်တစ်ခု တင်ပြလိုပါက တာဝန်ခန်းမသည် ထိုတာဝန်ကို တင်ပြပေးရန်အတွက် ဝန်ဆောင်ခအဖြစ် တာဝန်ဆုကြေး၏ ငါးရာခိုင်နှုန်းကို ကောက်ခံလေ့ရှိသည်။ ထို့ပြင် သူတို့က တာဝန်များအတွက် ခက်ခဲမှုအဆင့်အတန်းများကို သတ်မှတ်ထားသလို အဆင့်တစ်ခုစီအတွက် ဆုကြေးမှာလည်း သတ်မှတ်ထားသော တန်ဖိုးတစ်ခုအောက် မနိမ့်ကျစေရန် စီစဉ်ထားခြင်းပင်။ မဟုတ်ပါက ဆုကြေးက နည်းပါးလွန်းနေမည်ဆိုပါက မည်သူကမျှ ထိုတာဝန်ကို လက်ခံကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ် တာဝန်တစ်ခု လက်ခံချင်လို့ပါ” ကျန်းချန်းက ဝန်ထမ်းအား ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျား ကျုပ်တို့ တာဝန်ခန်းမမှာ အရင်က တာဝန်တွေ လက်ခံဖူးလား” ဝန်ထမ်းက ကျန်းချန်းကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မရှိပါဘူး... ဒါ ကျုပ်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပါပဲ” ကျန်းချန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>“တာဝန်တစ်ခုကို လက်ခံတိုင်းမှာ ခင်ဗျားရဲ့ အမည်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အပါအဝင် အချက်အလက်တွေကို ဒီမှာ အရင် မှတ်ပုံတင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်” ဝန်ထမ်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ” ကျန်းချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မှတ်ပုံတင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင် ပေးဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းချန်းအတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>စစ်ဆေးမှုများအရ ကျန်းချန်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သိုင်းဆရာသခင်နယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဆယ်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို အမှတ်အသားတံဆိပ် တစ်ခု ပေးအပ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကျန်းချန်း၏ အခြေခံအကျဆုံး အချက်အလက်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အမည် - နဂါးနတ်ဆိုး” ကျန်းချန်းက သူ၏လက်ထဲရှိ တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်ပေသည်... ကျန်းချန်း၏ အမည်ဝှက်မှာ နဂါးနတ်ဆိုးဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ တာဝန်ခန်းမအတွင်းရှိ သူ၏ အမည်လည်း ဖြစ်သည်။ ကောလဟာလများအရ တာဝန်ခန်းမများသည် နေရာအနှံ့အပြားတွင် ရှိနေကြပြီး အမှတ်အသားတံဆိပ်များကိုလည်း အပြန်အလှန် အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ၎င်းက တာဝန်ခန်းမ၏ နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုမှာ မည်မျှ သန်မာကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။ ဝန်ဆောင်ခမှာ မြင့်မားခြင်း မရှိသော်လည်း နေရာအနှံ့အပြားမှ ရရှိလာသော စုစုပေါင်း ဝင်ငွေမှာမူ အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျန်းချန်းက တာဝန်များကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ စုဆောင်းရန် သို့မဟုတ် မိစ္ဆာသားရဲများကို သတ်ရန်ဟူသော တာဝန်အချို့ကို လက်ခံလိုက်သည်။ မိစ္ဆာသားရဲများကို သတ်ရန် တာဝန်မှာ များသောအားဖြင့် သားရဲ၏ သီးခြား အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လိုအပ်လေ့ရှိပြီး ပေးအပ်သော ဆုကြေးမှာလည်း ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို မြင့်မားလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာသားရဲ အမျိုးအစား များပြားလှသဖြင့် လိုအပ်သော အစိတ်အပိုင်းကို အမြဲတမ်း ဝယ်ယူရန် မလွယ်ကူသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းမှာ ကံတရားပေါ်မှာလည်း မူတည်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးဆိုသည်မှာ ကိုးကားရန်အတွက် ဈေးနှုန်းသာ ဖြစ်သည်။ အချို့သောလူများက အလျင်လိုနေပါက ဆုကြေးများများပေးကာ တာဝန်များ တင်ပြလေ့ရှိကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ကျန်းချန်းက တာဝန်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွားခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုတာဝန်၏ ဆုကြေးမှာ အလွန် မြင့်မားနေပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းခွဲအထိ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်ပါသည်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းခွဲပင်။ ထိုကဲ့သို့သော ဆုကြေးမျိုးမှာ မူလ ကျန်းမိသားစုအတွက်ဆိုလျှင် အံ့ဩစရာကောင်းသော ကြွယ်ဝမှုကြီးပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကျန်းချန်းက ၎င်းကို အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တာဝန်၏ အကျဉ်းချုပ်မှာ... လတ်တလောတွင် ယွင်လော့မြို့၏ တောင်ဘက် ဧရိယာတွင် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများက ကျေးရွာများကို သတ်ဖြတ်နေသည့် ဖြစ်ရပ်များ ရှိနေသည်။ ကျေးရွာပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ သုတ်သင်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး လူတိုင်း အသတ်ခံခဲ့ရကာ သူတို့၏ သွေးများမှာလည်း စုပ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ လူသားသွေးများကို အသုံးပြုကာ ကျင့်ကြံနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ကို စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း ထိုအဖွဲ့များ အားလုံးမှာ အစအနမရှိ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကြသဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ၎င်းက နောက်ကွယ်မှလူမှာ အလွန် သန်မာကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ပြီး တကယ့် တရားခံကို ရှာဖွေနိုင်သူ မည်သူ့ကိုမဆို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းခွဲ ဆုကြေး ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နောက်ကွယ်မှ တရားခံကိုသာ အပြတ်ရှင်းနိုင်မည်ဆိုပါက ဆုကြေးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသန်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပထမ အဆင့်ကတော့ တကယ့် တရားခံရဲ့ အမည်နဲ့ နောက်ခံကို ရှာဖွေဖို့ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအဆင့်ကတော့ ထိုလူကို အပြတ်ရှင်းဖို့ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဒီတာဝန်က တကယ့်ကို စွန့်စားရမယ့် ပုံပဲ။ ပြီးတော့ ကျေးရွာတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ တစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အဖွဲ့လိုက် လုပ်ဆောင်တာ ဖြစ်ရမယ်။’</p> <p> </p> <p>‘ကျေးရွာတစ်ခုမှာ အနည်းဆုံး လူရာပေါင်းများစွာ ရှိတတ်သလို တစ်ခါတစ်ရံမှာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိတတ်သည်။ အကယ်၍ ကျေးရွာပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်သာ သုတ်သင်ခံရတာဆိုရင် အနည်းဆုံး လူပေါင်း နှစ်သောင်းလောက် အသတ်ခံရတာပဲ’ ကျန်းချန်းက ထိုအဖွဲ့မှ လူပေါင်း မည်မျှ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို ခန့်မှန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လူပေါင်း နှစ်သောင်းကျော် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်ဟူသော အတွေးက ကျန်းချန်း၏ စိတ်ကို မအေးမချမ်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်၊ ၎င်းက တစ်ဖက်လူ၏ ရက်စက်မှုကို ပြသနေခြင်းပင်။ ကျန်းချန်းက သနားကြင်နာတတ်သူတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း အပြစ်မဲ့သော လူပေါင်း နှစ်သောင်းကို သတ်ရန်အထိတော့ သူ မရက်စက်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီတာဝန်ကို ကျုပ် ယူမယ်” ကျန်းချန်းက လူသတ်မှု၏ နောက်ကွယ်မှ တရားခံကို စုံစမ်းရမည့် တာဝန်ကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခင်ဗျားမှာ အဖွဲ့ရှိလား” ဝန်ထမ်းက ကျန်းချန်းကို တာဝန် မပေးအပ်မီ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မရှိဘူး... ကျုပ် တစ်ယောက်တည်းပဲ” ကျန်းချန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေး... ကျုပ် အကြံပေးချင်တာကတော့ လောမကြီးပါနဲ့ဦး။ ဒီတာဝန်ကို အဖွဲ့သုံးဖွဲ့က လက်ခံပြီး သွားရောက် စုံစမ်းခဲ့ကြပြီးပြီ။ အဖွဲ့သုံးဖွဲ့လုံးနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သလို အဲဒီထဲမှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ဝူကျုံးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဦးဆောင်တာပါ။ ခင်ဗျားက သိုင်းဆရာသခင် တစ်ယောက်တည်းဆိုတော့ စွန့်စားရတာက အရမ်း များလွန်းပါတယ်” ဝန်ထမ်းက ကောင်းမွန်စွာ အကြံပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတာဝန်က ဆုကြေး အရမ်းများတာမို့လို့ ခင်ဗျား ယူချင်တယ်ဆိုရင် ဆုကြေးရဲ့ ငါးရာခိုင်နှုန်းကို အရင် ပေးဆောင်ရမှာပါ။ လူတိုင်း ဒီတာဝန်ကို ယူလို့မရတဲ့အတွက် သေချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦး” ဝန်ထမ်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာရှိ တာဝန်အားလုံးအတွက် အာမခံကြေးအဖြစ် ငါးရာခိုင်နှုန်း ပေးဆောင်ရခြင်းပင်။ တာဝန် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးပါက ထိုအာမခံကြေးကို ပြန်လည် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တာဝန် မပြီးမြောက်နိုင်ခဲ့ပါက အာမခံကြေးကို ပြန်လည် ထုတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ လူများအနေဖြင့် လောဘတကြီး တာဝန်များ လက်ခံခြင်းကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။ တာဝန်တစ်ခုကို လက်ခံလိုက်သည်နှင့် ခင်ဗျားတွင် တာဝန်ရှိသွားပြီဖြစ်ကာ အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်ပါက အာမခံကြေး ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်သည်။ ဒါပေါ့... အကယ်၍ အခြားတစ်ဦးက တာဝန်ကို အရင်ဦးအောင် ပြီးမြောက်သွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်တော့ အာမခံကြေးရဲ့ ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ထိုလူအား ပြန်လည် ထုတ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကတော့ တာဝန်ခန်းမ၏ ဝန်ဆောင်ခအဖြစ် ယူဆောင်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ် သေချာ စဉ်းစားပြီးပါပြီ။ ဒီတာဝန်ကို ကျုပ် ယူမယ်” ကျန်းချန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်းက လက်ရှိတွင် ဝူကျုံးနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ လိုအပ်နေခဲ့ပြီး နောက်ကွယ်မှ တရားခံများမှာ ကျန်းချန်း၏ ပစ်မှတ်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ထိုလူများကိုသာ သတ်နိုင်မည်ဆိုပါက ဝူကျုံးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ကြီးမားသော ပြဿနာ မဟုတ်တော့ဘူးဟု ကျန်းချန်း တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ခင်ဗျားက ဒီအလုပ်ကို ယူမယ်လို့ အတင်းအကျပ် ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင်တော့ အာမခံကြေးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းခွဲရဲ့ ငါးရာခိုင်နှုန်းဖြစ်တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၇၅,၀၀၀ ကျသင့်မှာပါ။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပေးဆောင်ပြီးတာနဲ့ ခင်ဗျား ဒီအလုပ်ကို ယူနိုင်ပါပြီ” ဝန်ထမ်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ” ကျန်းချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၇၅,၀၀၀ ကို ထုတ်ပေးကာ တာဝန်ကို လက်ခံလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်း၏ လုပ်ရပ်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကိုလည်း ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။ လူအများအပြားက ၎င်းကို သေတွင်းသို့ သွားသည့် တာဝန်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြခြင်းမှာ အကြောင်းမဲ့ မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝူကျုံးနယ်ပယ် အဆင့်သုံး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက သိုင်းဆရာသခင် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ သွားရောက် စုံစမ်းခဲ့သော်လည်း ယခုတိုင် ပြန်မလာသေးသောကြောင့်ပင်။ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပါဘူး၊ သူတို့ ကံမကောင်းခဲ့ကြတာ သေချာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတာဝန်၏ ဆုကြေးမှာ မြင့်မားလှသော်လည်း မည်သူကမျှ လက်မခံရဲကြဘဲ ကျန်းချန်းကတော့ သေတွင်းထဲသို့ ကိုယ့်ဘာသာ ဆင်းနေသည်ဟု လူတိုင်းက ထင်နေကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save