Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ဤခံစားချက်က အလွန်ထူးဆန်းနေ၏။ အမှတ် (၈) လူနာ ဘီသိုဗင် အဘယ့်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့ လုပ်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို ယွင်ကျုံးဟဲ့ နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ ကမ္ဘာကြီးကို အမြင်၊ အကြား၊ အနံ့၊ အထိအတွေ့တို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထား၏။</p> <p>သို့ပေမည့် ဘီသိုဗင်က ပြင်ပလောက၏ နှောင့်ယှက်မှုများကို မလိုလားပေ။ မိမိ၏ စိတ်ကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်အတွက် သူ၏ မျက်စိများကို ဖောက်ထုတ်ခဲ့ပြီး နားများကိုလည်း ထိုးဖောက်ခဲ့သည်။ ပြင်ပ လောကနှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ပြီးနောက် သူသည် ပိုင်နီရယ်ဂလင်းကို အသုံးပြု၍ အာရုံခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါဗင်ချီက ဤသီအိုရီကို ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အခြားအာရုံခံစားမှုများကို လျှော့ချလိုက်ပါက ပိုင်နီရယ်ဂလင်း ပိုမိုအားကောင်းလာပြီး စိတ်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံနိုင်သည်ဟု ဆိုခဲ့၏။ သို့သော်ငြား ရူးသွပ်သူတစ်ဦး၏ စကားကို မည်သူမှ အလေးအနက် မထားခဲ့ပေ။</p> <p>ယခုမူ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ နဖူးအလယ်ရှိ ပိုင်နီရယ်ဂလင်း နေရာတွင် ပူနွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သို့ပေမည့် မည်သည့်အရာကိုမှ ရှင်းလင်းစွာ မခံစားရပေ။</p> <p>လောလောဆယ်တွင် ထိုအရာများကို ဘေးဖယ်ထားရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စိတ်ဝေဒနာရှင်များ၏ ရည်မှန်းချက်များက မြင့်မားလွန်းလှ၏။ သူကဲ့သို့ သာမန်လူသားကမူ ငွေကြေး၊ အာဏာနှင့် မိန်းမလှများကိုသာ မက်မောသည်။</p> <p>မည်သည့်သီချင်းကို တီးခတ်ရမည်နည်း။ စာကြောင်း နှစ်ကြောင်းတည်းဖြင့် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေမည့် သီချင်းမျိုး လိုအပ်သည်။ ဘီသိုဗင်အတွက်မူ ဤကိစ္စက လွယ်ကူလှ၏။ သူ၏ ခေါင်းထဲတွင် သီချင်းပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိနေ၏။</p> <p>ကပ်ဘေးဆယ်ပါး သို့မဟုတ် နွေဦးမြစ်ပြင် လရောင်ည ကဲ့သို့သော သီချင်းများသည် အစအဆုံး အံ့မခန်း ဖြစ်စေသည့် သီချင်းများပင်။</p> <p>သို့သော်ငြား ယွင်ကျုံးဟဲ့က ထိုသီချင်းများကို မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြန်ဆန်ဆုံးနှင့် အရူးသွပ်ဆုံးဟု တင်စားရမည့် ‘ပျားရိုင်းများ ပျံသန်းခြင်း’ အမည်ရ သီချင်းကို တီးခတ်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>စောင်းဖြင့် ဤသီချင်းကို တီးခတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲလှ၏။ သို့ပေမည့် အမှတ် (၈) လူနာသည် ဂီတလောက၏ နတ်ဆိုးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ကျော်ကတည်းက ဤသီချင်းကို အထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် သူ တီးခတ်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး တီးခတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။</p> <p>ရွှီအန်းထင် (အစ်ကို) က မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်ထားပြီး စောင်းသံကို စောင့်မျှော်နေသည်။</p> <p>ညီမဖြစ်သူ ရွှီအန်းထင်ကမူ စောင်းကို မြင်သည်နှင့် သူမ၏ ပျက်စီးသွားသော မျက်နှာကို သတိရကာ နာကျင်စွာဖြင့် မျက်လုံးကို မှိတ်ထားလိုက်မိလေတော့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်၌ ယွင်ကျုံးဟဲ့ စတင်တီးခတ်လိုက်သည်။ ပျားရိုင်းများ ပျံသန်းခြင်း သီချင်း၏ ရူးသွပ်မြန်ဆန်လှသော တေးသွားများက ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။</p> <p>အခြားသူ တစ်ယောက်သာ တီးခတ်ပါက ဆူညံသံ သက်သက်သာ ဖြစ်နေပေမည်။ ယခုမူ အမှတ် (၈) လူနာ ဘီသိုဗင် ကိုယ်တိုင် တီးခတ်နေခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ ဂီတက လူများကို နံရံနှင့် ခေါင်းဆောင့်သေစေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။</p> <p>ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရိုက်ခတ်သွားသော အရှိန်အဝါကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှ၏။  နားထောင်၍ ကောင်းခြင်း မကောင်းခြင်းထက် ရိုက်ခတ်မှုက ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ တေးသွားများက ကျည်ဆန်များအလား အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>အခန်းထဲရှိ လူအားလုံး မင်သက်သွားကြသည်။ စာကြောင်း နှစ်ကြောင်းတည်းဖြင့်ပဲ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ယင်သွားပြီး သေနတ်ဖြင့် အပစ်ခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>တေးသွားများက နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဦးနှောက်နှင့် နှလုံးသားထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွား၏။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ တီးခတ်လာသည်။ စောင်းသံက မုန်တိုင်းတစ်ခုအလား ပြင်းထန်လာသည်။ နားထောင်နေသူများ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းများလည်း မြန်ဆန်လာပြီး အသက်ရှူရ ကြပ်လာသလိုပင်။</p> <p>စစ်သည်တစ်ဦးက နားနှစ်ဖက်ကို အတင်းပိတ်ထားသော်လည်း အသံများ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ နာကျင်လွန်းသောကြောင့် နံရံကို ခေါင်းဖြင့် ပြေးဆောင့်ရန်ပဲ သူ ကြံရွယ်လိုက်မိ၏။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ လက်များက ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ ရုတ်တရက် အသံအားလုံး ရပ်တန့်သွားပြီး “ဒန်...” ဟူသော အသံနှင့်အတူ စောင်းကြိုးတစ်ချောင်း ပြတ်တောက်သွားသည်။ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ တီးခတ်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။ အခန်းတစ်ခန်းလုံး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုမျိုး လွှမ်းမိုးသွားသည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရ၏။ အမှတ် (၈) လူနာ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးက လျှော့ကျ သွားသည်။ မိနစ်သုံးဆယ်အတွင်း စိတ်ဝေဒနာရှင် သုံးဦးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့ရသောကြောင့် သူ၏ ခွန်အားများ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားပြီဖြစ်၏။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုနေလဲ”</p> <p>ရွှီအန်းထင် (အစ်ကို) ကပြောလိုက်၏။ “နားထောင်လို့ အတော်ဆိုးဝါးတယ်။ ခေါင်းကိုတောင် နံရံနဲ့ ဆောင့်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ မမြင်ဖူး၊ မကြားဖူးလောက်အောင် အစွမ်းထက်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ရွှီအန်းထင် (ညီမ) ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ကျုပ် အောင်မြင်ရဲ့လား။”</p> <p>ရွှီအန်းထင် (ညီမ)က အံ့အားသင့်နေဆဲ ဖြစ်၏။ အတန်ကြာမှသာ ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူမက ပြောလိုက်၏။ “အရင်က တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ပုံစံပဲ။ လုံးဝကို လက်ခံနိုင်စရာ မရှိတဲ့ ဂီတမျိုး။ ဒါပေမဲ့ အဆင့်အတန်းကို ပြောရရင် ရှင်က ကျွန်မထက် အများကြီး သာလွန်တယ်။ ကျွန်မ နားလည်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ။ ဒီသီချင်းကို တီးခတ်နိုင်တဲ့သူက ပါရမီရှင် ဖြစ်ရုံသာမကဘူး၊ ရူးသွပ်နေတဲ့သူလည်း ဖြစ်ရမယ်။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “အမှတ်တစ်ရာဖိုးထားရင် ကျုပ် ဘယ်နှစ်မှတ် ရနိုင်မလဲ။”</p> <p>ရွှီအန်းထင် (ညီမ)က ဖြေလိုက်၏။ “ရှင့်ကို အမှတ်ပေးဖို့ ကျွန်မမှာ အရည်အချင်း မရှိဘူး။ အတင်းပေးရမယ် ဆိုရင်တော့ အမှတ် နှစ်ရာ့ငါးဆယ် ပေးမယ်။”</p> <p>သူမက ဟေးလုံထိုင်၏ မှတ်တမ်းများကို သံသယဝင်သွား၏။ ဤမျှ ပါရမီပါသောသူကို အဆင့်နိမ့်ဟု သတ်မှတ်ထားခြင်းက အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။</p> <p>ရွှီအန်းထင် (ညီမ)က ပြောလိုက်သည်။ “ရူးသွပ်တဲ့ သီချင်းကိုတောင် တီးခတ်နိုင်မှတော့ သာမန်သီချင်းတွေကို အလွယ်တကူ တီးခတ်နိုင်မှာ သေချာတယ်။ ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်က မိန်းမလှတွေကို အေးအေးဆေးဆေး အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။ ကတိုးမွှေးသခင်မရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့ လုံလောက်တယ်။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ကတိုးမွှေးသခင်မကို ဆွဲဆောင်ဖို့ ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်ကို ဘယ်တော့ သွားရမလဲ။ မြို့စားအိမ်တော်ထဲ စောစောရောက်လေ တာဝန်ကို စောစော ပြီးမြောက်လေပဲ။”</p> <p>ရွှီအန်းထင် (ညီမ)က ပြောလိုက်သည်။ “မနက်ဖြန်သွားမယ်။ သာမန် နားထောင်လို့ကောင်းမယ့် သီချင်း တစ်ပုဒ်ကို ပြင်ဆင်ထားလိုက်။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ပြဿနာ မရှိဘူး။”</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့က ရထားလုံးတစ်စီးဖြင့် ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်သို့ ထွက်ခွာ လာခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် အလွန်ချောမောပြီး မြင့်မြတ်သော သခင်လေးတစ်ပါးအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>.....................</p> <p>ရထားလုံးထဲတွင် မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ရွှီအန်းထင် (ညီမ) က တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာသည်။ ရထားလုံးက အတန်ကြာ မောင်းနှင်ပြီးနောက် အရှိန်လျော့ကျသွား၏။</p> <p>ရွှီအန်းထင် (ညီမ)က မေးလိုက်၏။ “ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်ကို ရောက်တော့မယ်။ တီးခတ်မယ့် သီချင်းကို စဉ်းစားပြီးပြီလား။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဖြေလိုက်သည်။ “ပြီးပြီ။”</p> <p>သူ သေချာပေါက် ပြင်ဆင်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ အမှတ် (၈) လူနာ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးဖြင့် သဲသောင်ပြင်ပေါ်က ငန်းရိုင်းများ သီချင်းကို တီးခတ်ရန် ရည်ရွယ်ထား၏။ ဆယ်ရက်အတွင်း ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်၏ အကောင်းဆုံး စောင်းပညာရှင် ဖြစ်လာမည်ဟု သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိ၏။</p> <p>ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ဂီတကို အသက်တမျှ ရူးသွပ်သော ကတိုးမွှေးသခင်မ ရောက်ရှိလာကာ စိတ်ဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။ သူ၏ ဂီတစွမ်းရည်နှင့် ချောမောသော ရုပ်ရည်ကို မြင်တွေ့ပါက သေချာပေါက် သူ့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားမည်။ ဤနည်းဖြင့် မြို့စားအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်မည့် အစီအစဉ် ပထမအဆင့် အောင်မြင်သွားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>...........</p> <p>ရထားလုံး ရပ်တန့်သွားသည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်၏။ အားလုံးကို အံ့အားသင့်စေရန် သူ အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်ရှိ မိန်းမလှများအားလုံး သူ့ကို စွဲလမ်းကာ ရူးသွပ်သွားစေရပေမည်။</p> <p>သူက လေကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်၏။ ဆွတ်ဆွတ်ဖြူနေသော ဝတ်ရုံဖြင့် သူ၏ ဟန်ပန်က နတ်သားတစ်ပါးအလား ကျက်သရေရှိလှသည်။</p> <p>သူ ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာကို ဝင်ရောက်နိုင်တော့ပေမည်။ ကတိုးမွှေး သခင်မလည်း သူ့ကို မြင်တွေ့ကာ သိမ်းပိုက်တော့မည်ဟု ယုံကြည်ထား၏။</p> <p>သူက မာနအပြည့်၊ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိနေသည့် ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ကောင်းကင် အမွေးအတောင် နန်းဆောင်သည် လေခွင်းမြို့၏ အကြီးဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံး ပြည့်တန်ဆာရုံ ဖြစ်၏။ အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။ သို့ပေမည့် အခြေအနေများက တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသလိုပင်။</p> <p>စစ်သည် ထောင်ပေါင်းများစွာက ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်ကို ဝန်းရံထားပြီး ချိတ်ပိတ် စာရွက်များ ကပ်နေကြသည်။ လှပသော မိန်းမငယ်လေးများနှင့် အလုပ်သမားများအားလုံး ခေါင်းပေါ် လက်တင်ကာ စစ်သည်များ၏ အစောင့်အကြပ်ဖြင့် တန်းစီထွက်ခွာလာကြ၏။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းက အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဆွံ့အသွား၏။ ဤအရာက မည်သို့သော အဓိပ္ပာယ်နည်း။</p> <p>သူ ကောင်းကင်အမွေးအတောင် နန်းဆောင်တွင် အစီအစဉ် စတင်ရန် ခြေချလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် နန်းဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံး ချိတ်ပိတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ လေခွင်းမြို့က ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းများကို နှိမ်နင်းနေခြင်းလား။ သူ့ကို ဖိနှိပ်နေခြင်းလား မသဲကွဲတော့ချေ။</p> <p>..........</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save