Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျင်းကျုံးယွဲ့အနား ကပ်ဖို့ကြိုးစားတဲ့သူ ဘယ်လောက်တောင် ရှိခဲ့သလဲ။” ယွင်ကျုံးဟဲ့ သိလျက်သားနှင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ရေတွက်လို့ မကုန်နိုင်ဘူး။” ရွှီအန်းထင်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။ “အဲဒီလူတွေက တောင်ပိုင်းကျိုးအင်ပါယာ သို့မဟုတ် တာယင်အင်ပါယာရဲ့ သူလျှိုတွေချည်းပဲလား။”</p> <p>ရွှီအန်းထင်က ပြောလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး။ အများစုက ကျင်းကျုံးယွဲ့ရဲ့ အာဏာနဲ့ စည်းစိမ်ကို မက်မောပြီး လာကပ်ကြတာ။ ဘဝ တစ်သက်တာလုံး စည်းစိမ်ခံရဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လာကြတာ။”</p> <p>ဤအရာက ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် ပိုင်ရှင်မဲ့နယ်မြေတွင် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး မြို့စားဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်မရှိသူ ဖြစ်၏။ လက်အောက်တွင် ပြည်သူ လေးသိန်းကျော်နှင့် စစ်သည် တစ်သောင်းကျော် ရှိသည်။</p> <p>ကြွယ်ဝမှုတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ပိုင်ရှင်မဲ့နယ်မြေ၏ နံပါတ်တစ် အလှမယ်လည်း ဖြစ်၏။ သူမနှင့် လက်ထပ်ရလျှင် ဘဝတစ်ခုလုံး ဇိမ်ကျသွားမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က အတည်ပြုလိုက်သည်။ “ဆိုလိုတာက သူမနား ကပ်လာတဲ့သူ မှန်သမျှကို မရိုးသားတဲ့သူတွေလို့ သတ်မှတ်ထားတာပေါ့။”</p> <p>ရွှီအန်းထင်က ပြောလိုက်၏။ “ဟုတ်တယ်။ သူမနားကို ကပ်ဖို့ ကြိုးစားရင်း သေသွားတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ပုံမှန်လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွားလို့ မရတော့ဘူး။ လမ်းသစ်ထွင်မှ ဖြစ်မယ်။ မိန်းမ တစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို အမြဲ သတိရနေအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အမြန်ဆုံး နည်းလမ်းကို သိလား။”</p> <p>ရွှီအန်းထင်က မေးလိုက်၏။ “ပြောပါအုံး။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဖြေလိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ ရန်သူ ဖြစ်အောင် လုပ်ရမယ်။”</p> <p>ဤအရာမှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အတွေ့အကြုံအရ ပြောခြင်း ဖြစ်သည်။ ထက်မြက်ပြီး မာနကြီးသော အမျိုးသမီးများသည် သူမကို အလိုလိုက်သူများကို အထင်သေးတတ်သည်။ သူမကို ဆန့်ကျင်သူများကိုသာ မှတ်မိနေတတ်၏။</p> <p>လူ့သဘာဝက ဤကဲ့သို့ပင်။ နားထောင်ရသည်မှာ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း အမှန်တရား တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ကိုယ်တိုင်ကလည်း အရည်အချင်းရှိမှ ဖြစ်မည်။ အမှိုက်ကောင်က သွားပြီး ဆန့်ကျင်လျှင် အသတ်ခံလိုက်ရရုံသာ ရှိမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>.................</p> <p>X စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က ကြေးစားစစ်သည် ခေါင်းဆောင် ဗိုလ်မှူးကြီးလီသည် အလွန် မာနကြီးပြီး အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူ ဖြစ်သည်။ အိမ်ထောင်သည် ဖြစ်ပြီး သစ္စာရှိသော ဇနီးသည် တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် သူမနှင့် အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခ ဖြစ်အောင် ဖန်တီးခဲ့၏။ သူမကို စိတ်ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီး သူမ၏ မုန်းတီးမှုကို ရယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် အခြေအနေ တစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး သူမကို ကယ်တင်လိုက်၏။</p> <p>ဗိုလ်မှူးကြီးလီ၏ အမြင်တွင် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် မုန်းစရာကောင်းသော ရန်သူမှ အားကိုးရသော မိတ်ဆွေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် ရုတ်တရက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သွားခဲ့၏။ ဗိုလ်မှူးကြီးလီ၏ အမုန်းသည် အချစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>မာနကြီးသော အမျိုးသမီးများ၏ အမြင်တွင် အားနည်းသူ၏ နူးညံ့မှုသည် အသုံးမကျခြင်းဖြစ်ပြီး အားကြီးသူ၏ နူးညံ့မှုသည် တန်ဖိုးရှိသော အရာ ဖြစ်၏။ တစ်လအတွင်းမှာပင် ဗိုလ်မှူးကြီးလီသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p>သို့သော်ငြား ယွင်ကျုံးဟဲ့ တစ်ခု မှားယွင်းသွား၏။ ဗိုလ်မှူးကြီးလီသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် ကွာရှင်းပြီး ယွင်ကျုံးဟဲ့နှင့် လက်ထပ်ရန် ကြိုးစားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ခင်ပွန်းသည်က ဗုံးခွဲလိုက်သောကြောင့် အားလုံး သေဆုံးကုန်ကြခြင်းပင်။</p> <p>.................</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်သည်။ “ရွှီအန်းထင်... လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းမှာ ကျင်းကျုံးယွဲ့ မနိုင်တဲ့ ရန်သူ ရှိလား။ ကျုပ်က အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ သူ့ကို ဒုက္ခပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ကို မသတ်နိုင်အောင် ထိန်းထားနိုင်ရမယ်။”</p> <p>ရွှီအန်းထင်က ဖြေလိုက်၏။ “ရှိတယ်။ သူ့မောင်လေး ကျင်းဝူပြန်းတဲ့။”</p> <p>ကျင်းဝူပြန်း... ယွင်ကျုံးဟဲ့ မှတ်တမ်းထဲတွင် ဖတ်ဖူးသည်။ လေခွင်းမြို့စားဟောင်း ကျင်းအဲ့ (ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ ဖခင်) သည် သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ် (၄၀) က ကျင်းမိသားစုသည် လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်းကို လက်လွှတ်လိုက်ရပြီး အန်းမိသားစု လက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အန်းမိသားစုသည် ကျင်းမိသားစု၏ အစေခံမျိုးရိုးဖြစ်ပြီး သခင်ကို သတ်ကာ နေရာလုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ကျင်းမိသားစု တစ်ခုလုံး အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျင်းအဲ့နှင့် သူ့ညီမသာ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ် (၃၀) က အသက် (၂၀) အရွယ် ကျင်းအဲ့သည် ရုပ်ဖျက်ပြီး လေခွင်းမြို့ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ မြို့စားအိမ်တော်တွင် အစေခံ ဝင်လုပ်ခဲ့သည်။</p> <p>အစေခံ ဘဝမှ တဖြည်းဖြည်း ရာထူးတက်လာပြီး မြို့စား အန်းထောက်ထျန်း၏ သမီးနှင့် လက်ထပ်ခွင့် ရသည်အထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အန်းထောက်ထျန်းက သူ့ကို သားအဖြစ် မွေးစားပြီး ယုံကြည်ခဲ့၏။</p> <p>ပုံမှန် ဇာတ်လမ်းအရဆိုလျှင် ကျင်းအဲ့သည် အန်းထောက်ထျန်း သေဆုံးချိန်အထိ စောင့်ပြီးမှ အာဏာသိမ်းရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ကျင်းအဲ့သည် မစောင့်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>မင်္ဂလာဦးညမှာပင် ပုန်ကန်မှုကို စတင်ခဲ့ပြီး သူ့ဇနီးသည် အပါအဝင် အန်းမိသားစု တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျင်းမိသားစုဝင် ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာပြီး မြို့စားအဖြစ် ခံယူခဲ့၏။</p> <p>သူ အုပ်စိုးစဉ် ကာလတွင် လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်း၏ နယ်မြေကို နှစ်ဆ ချဲ့ထွင်နိုင်ခဲ့သည်။ ပြိုင်ဘက် အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီး ဆားလုပ်ငန်းကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ကာ ကုန်သွယ်ရေး ဗဟိုချက် ဖြစ်အောင် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်ငြား ကံတရားက မျှတသည်။ မင်္ဂလာဦးညတွင် ဇနီးသည်ကို သတ်ခဲ့သော အပြစ်ကြောင့် သူ နောက်ထပ် လက်ထပ်သော မိန်းမ (၃) ယောက်စလုံး ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးခဲ့ရ၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် မည်သူမှ သမီး မပေးရဲတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဓလေ့ထုံးစံ သိပ်နားမလည်သော လူရိုင်း ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးက သူ့သမီးနှင့် ပေးစားလိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ မိခင် ဖြစ်လာ၏။ သူမသည် သမီး (၃) ယောက် ဆက်တိုက် မွေးဖွားခဲ့ပြီး သားယောကျ်ားလေး မရခဲ့ပေ။ သားယောကျ်ားလေး မရှိလျှင် အမွေဆက်ခံခွင့် မရှိပေ။</p> <p>ကျင်းအဲ့သည် မယားငယ် အများအပြား ယူခဲ့ပြီး သား (၃) ယောက် ရခဲ့သော်လည်း အားလုံး ငယ်ငယ်နှင့် ဆုံးပါးသွားကြသည်။</p> <p>ဗေဒင်ဆရာ တစ်ဦးက သူ့ကို ဟောခဲ့၏။ လူသတ်တာ များလွန်းသောကြောင့် ကံယတြာ ချေရမည် ဟူ၍ပင်။</p> <p>ထို့ကြောင့် ကျင်းအဲ့သည် နယ်ချဲ့ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။ မကြာမီ ဇနီးသည်က သားတစ်ယောက် မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။ ကျန်းမာသန်စွမ်းသော သားလေး ဖြစ်သည်။</p> <p>အသက် (၃၀) ကျော်မှ သားရသောကြောင့် ကျင်းအဲ့ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး (၁၅) ရက်တိုင်တိုင် ပွဲလမ်းသဘင်များ ကျင်းပပြီး ဆင်းရဲသားများကို အလှူအတန်း လုပ်ပေးခဲ့၏။ ထိုသားလေးမှာ ကျင်းဝူပြန်းပင်။</p> <p>ရွှေဇွန်းကိုက်ပြီး မွေးလာသော ကလေးဖြစ်ပြီး လေခွင်းချိုင့်ဝှမ်း တစ်ခုလုံးကို ပိုင်ဆိုင်မည့်သူ ဖြစ်၏။ သို့သော်ငြား ကျင်းဝူပြန်းသည် လူယုတ်မာ၊ အသုံးမကျသူ၊ ဖြုန်းတီးသူ၊ အမှိုက်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကျင်းအဲ့သည် သားဖြစ်သူကို ပညာတတ်ကြီး ဖြစ်အောင် ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော်လည်း ကျင်းဝူပြန်း တတ်မြောက်သည်မှာ စားသောက်ပျော်ပါးခြင်းနှင့် မကောင်းမှု ဒုစရိုက် လုပ်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။ သူများ သမီးပျို၊ မယားပျိုများကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ မုဆိုးမများ၏ အိမ်တံခါးကို ကန်ကျောက်၍ ဝင်ခြင်း၊ သူများ အုတ်ဂူဖောက်ခြင်း စသည့် မကောင်းမှု မှန်သမျှ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။</p> <p>လေခွင်းမြို့ တစ်မြို့လုံး သူ့ကို ကြောက်လန့်နေကြရသည်။ ကျင်းအဲ့သည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီး ပြုပြင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ရ၏။ </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံက တံခါးတစ်ချပ် ပိတ်လိုက်လျှင် ပြတင်းပေါက် တစ်ပေါက် ဖွင့်ပေးတတ်၏။ သားဖြစ်သူက အသုံးမကျသော်လည်း သမီးဖြစ်သူ ကျင်းကျုံးယွဲ့က ထူးချွန်ထက်မြက်နေသည်။ သိုင်းပညာရော ဉာဏ်ပညာပါ ပြိုင်ဘက်ကင်းသူဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ကျင်းအဲ့သည် သမီးဖြစ်သူကို ဆက်ခံသူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ယမန်နှစ်က ကျင်းအဲ့ လေဖြတ်ပြီး လဲကျသွားချိန်တွင် ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် မြို့စား ဖြစ်လာခဲ့၏။ အမျိုးသမီး မြို့စား ဖြစ်သောကြောင့် အားလုံးက လေခွင်းမြို့ ပျက်စီးတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော်ငြား ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် ဖခင်ထက်ပင် ထက်မြက်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ (၆) လ အတွင်း အခြေအနေ အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းကိုပါ ပြန်လည် စတင်ခဲ့၏။</p> <p>သူမ၏ အောင်မြင်မှုများက မောင်ဖြစ်သူ ကျင်းဝူပြန်းကို ပို၍ အသုံးမကျကြောင်း မီးမောင်းထိုးပြသလို ဖြစ်နေ၏။ ဖခင် လေဖြတ်သွားပြီးနောက် ကျင်းဝူပြန်းသည် ပို၍ ဆိုးသွမ်းလာသည်။ ကျင်းကျုံးယွဲ့သည် မည်သူ့ကိုမဆို ရက်စက်တတ်သော်လည်း မောင်ဖြစ်သူကိုတော့ သည်းခံနေရလေသည်။</p> <p>ကျင်းဝူပြန်းကလည်း နေရာတိုင်းတွင် မြို့စားရာထူးကို ပြန်လုယူမည်၊ အစ်မဖြစ်သူကို ဖြုတ်ချမည်ဟု ကြွေးကြော်နေသည်။ မည်သူကမှ သူ့စကားကို အလေးအနက် မထားကြပေ။ ခွေးဟောင်သံဟုသာ သဘောထားကြ၏။</p> <p>ဖီးနစ်ငှက်နှင့် ခွေးရူးကို ယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။ လူတွေ အကုန်သေသွားလျှင်တောင် ကျင်းဝူပြန်း မြို့စား ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ချေ။ သို့သော်ငြား တစ်နည်းအားဖြင့်ကြည့်လျှင် ကျင်းကျုံးယွဲ့၏ တစ်ဦးတည်းသော ရန်သူမှာ ကျင်းဝူပြန်း ဖြစ်နေ၏။ သူမ မနိုင်သော ရန်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ်ရဲ့အစီအစဉ်က ရိုးရှင်းတယ်။ ကျင်းဝူပြန်းဆီမှာ သွားကပ်မယ်။ ဒါဆို မြို့စားအိမ်တော်ထဲ ရောက်သွားပြီ။ ပြီးရင် ကျင်းဝူပြန်းရဲ့ အရှိန်အဝါကို သုံးပြီး ကျင်းကျုံးယွဲ့ကို ဒုက္ခပေးမယ်။ သူမကို နာကျင်အောင် လုပ်မယ်။ ပြီးရင် အမုန်းကနေ အချစ် ဖြစ်လာအောင် ပြောင်းလဲပစ်မယ်။”</p> <p>ရွှီအန်းထင်က ကြောင်သွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုး ရှိသေးသည်လား။ သူက မေးလိုက်၏။ “ဒီအစီအစဉ်ကို အခုမှ စဉ်းစားမိတာလား။ ကြိုတွေးထားတာလား။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဖြေလိုက်သည်။ “ကြိုတွေးထားတာ။”</p> <p>ရွှီအန်းထင်က ထပ်မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို ဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲ။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်တွေကလည်း မဆိုးဘူးလေ။ အထူးသဖြင့် ကတိုးမွှေး သခင်မကို ဖြားယောင်းတဲ့ အစီအစဉ်ကို သဘောကျလို့။ ချောကလက်လား၊ ချေးလား ဆိုတာ မြည်းကြည့်မှ သိမှာကိုး။”</p> <p>ရွှီအန်းထင်သည် ချောကလက် ဆိုတာ ဘာလဲ မသိချေ။ သို့သော်ငြား ကောင်းသော အရာများ မဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိသည်။</p> <p>ရွှီအန်းထင်က အကြံပေးလိုက်၏။ “သခင်လေးယွင်... ကျင်းဝူပြန်းက စိတ်မမှန်ဘူး။ သူ့ဆီ သွားကပ်တာက အန္တရာယ်များတယ်။ သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ လူလို့ မသတ်မှတ်ဘူး။ တပ်မှူးကြီးတွေကိုတောင် ခွေးလို ဆက်ဆံတာ။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရယ်မောလိုက်သည်။ “စိတ်မမှန်ဘူး ဟုတ်လား။ ဒါဆို ပိုကောင်းတာပေါ့။ ကျုပ်က အရူးတွေကို ထိန်းကျောင်းတဲ့နေရာမှာ ဆရာကြီးပဲ။”</p> <p>ရွှီအန်းထင်က မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ပထမ အဆင့် ဘာလုပ်မလဲ။”</p> <p>ယွင်ကျုံးဟဲ့က ဖြေလိုက်သည်။ “သူ့ဆီ သွားပြီး အကူအညီ တောင်းတာမျိုး မလုပ်ဘူး။ သုံးရက်အတွင်း သူ ကိုယ်တိုင်လာပြီး ကျုပ်ကို ဝေါယာဉ်နဲ့ ပင့်ဖိတ်သွားအောင် လုပ်မယ်။ ကျုပ်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို ကိုးကွယ်လာအောင် လုပ်မယ်။ ဒါကြောင့် ပထမ အဆင့်ကတော့ ငါးမျှားသလို စောင့်နေဖို့ပဲ။”</p> <p>(ယွင်ကျုံးဟဲ့ ဘယ်လို နည်းလမ်း သုံးပြီး မြို့စားအိမ်တော်ထဲ ဝင်မလဲ။ ခန့်မှန်းကြည့်ကြပါအုံး။)</p> <p>…………</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save