Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၅၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">နိယာမသုံးခု ပေါင်းစည်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်၌၊ ယန်ချုံကျန်းသည် သူ၏ဆရာဖြစ်သူကို ထူမပေးလိုက်ရင်း တုန်ယင်သောအသံဖြင့် "ဆရာ... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က စစ်ထူကျွင်းလွေ့သည် မတ်တပ်ရပ်လျက် ငြိမ်သက်နေပြီး တာအိုမိတ်ဆွေရှန်း၏ ခေါင်းဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်မှာ အလွန်အမင်း ထူးဆန်းနေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ အံ့သြတုန်လှုပ်မှုကို မချေဖျက်နိုင်မီမှာပင်၊ ခမ်းနားကြီးကျယ်သော တောင်နှင့်မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီးက တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းကို တစ်ကိုယ်လုံးမြိုချသွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အဆင့်အတန်း ကွာဟချက်ကြီးမားလွန်းသဖြင့်၊ မည်သူက အသာစီးရနေသည်ကို ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်စွမ်းပင် ယန်ချုံကျန်းတွင် မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုနည်းစနစ်တွေက တကယ်ကိုထူးဆန်းအံ့သြစရာကောင်းလွန်းတယ်"</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို အလျင်အမြန်မြှောက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ ဓားကို အလုခံရစဉ်က ကျိုးကြေသွားသင့်သောလက်ကောက်ဝတ်တွင် ပွန်းပဲ့ရာလေးတစ်ခုမျှပင် မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချုံကျန်းကလည်း ဤအသေးစိတ်အချက်ကို သတိပြုမိသွားပြီး "ခုနက ပုံရိပ်ယောင်တွေက ဆရာ့ရဲ့နတ်ဝိညာဉ်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ထားတာများလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဝိညာဉ်ကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတဲ့ နည်းစနစ်တတ်တတ်ဆိုရင်၊ ဂိုဏ်းအကာအကွယ် အစီအရင်ကို ဘယ်လိုလုပ် ထိုးဖောက်နိုင်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် မောပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။ အနန္တတာအိုအင်ပါယာနန်းတော်သည် ၎င်း၏ နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်လှ၏။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီသော အချိန်ကာလတစ်လျှောက်တွင်၊ ပါရမီရှင်မြောက်မြားစွာသည် ဤတာအိုနန်းတော်၏ အခြေခံပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောသိုင်းပညာများကို ထိုးသွင်းဖန်တီးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ယောင်များပြည့်နှက်နေပြီး ခန့်မှန်းရခက်သဖြင့်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>"နက်နဲတဲ့ အဆင့်နယ်ပယ်တွေ ရှိတဲ့အပြင်၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာနန်းတော်က သူတို့ကို အသာစီးရစေတယ်။ သူတို့ ဘယ်လို သိုင်းပညာတွေ သုံးနေလဲဆိုတာကို မင်းသိပြီး တုံ့ပြန်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ၊ မင်းက ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီးကို ခံစားရပြီးနေပြီ... အဲဒီ တာအိုနန်းတော်ထဲမှာသာ တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် သူတို့က ရေထဲရောက်နေတဲ့ ငါးတွေလို ပိုပြီးတောင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေဦးမှာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို၊ အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ" ယန်ချုံကျန်းသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွား၏။ သူ ပိုနားထောင်လေလေ၊ စစ်ထူကျွင်းလွေ့သည် တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်းကို အတွင်းသို့ သွေးဆောင်ရန် တမင်တကာ ထောင်ချောက်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ပိုခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆွဲဖြဲပြီး ကြည့်ရအောင်"</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါးကို ထပ်မံဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ဝါးဓားသည် သူ၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာပြီး၊ သူ၏ အကြည့်ကို ကောင်းကင်ယံရှိ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ရွှေရောင် တောင်နှင့် မြစ်များ ပန်းချီကားလိပ်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဘိုးအိုသည် ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားလေ၏။</p> <p>သူ ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့်၊ မမြင်နိုင်သော ဧရာမအင်အားကြီးတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှုပ်ရှားသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်ပြင်သည် ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူသွားကာ၊ အနီးအနားရှိ တောင်များသည် ချက်ချင်း ပြိုကျသွားပြီး၊ မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများသည် ကောင်းကင်တွင် လွှင့်မျောနေကာ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်ရိုက်ခတ်မှုပင် ဤမျှကြီးမားနေခဲ့သော်လည်း၊ အဘိုးအို၏ စွမ်းအင်များကို စုစည်းထားသော ဓားမှာမူ လွန်စွာသာမန်စံနေသည့် ဝါးဓားသာ ဖြစ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ တုန်ယင်နေ၏။ သူ မြှောက်တင်ထားသည်မှာ ဓားတစ်လက် မဟုတ်ဘဲ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ဖြစ်နေသကဲ့သို့၊ အနည်းငယ် လေးလံလွန်းနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဓားချက်ရှေ့တွင်၊ လှိုင်းထန်နေသော တောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ယခုအချိန်တွင် စစ်ထူကျွင်းလွေ့၏ စိတ်သည် သူ၏အပေါ်သို့ အာရုံမစိုက်ထားသဖြင့်၊ တောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီးတွင် ကြီးမားသောအက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုဖြစ်ပေါ်ရန် ယခုအချိန်မှာ သူ့အတွက်အခွင့်ရေးကောင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပန်းချီကားလိပ်ကြီး၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ သူနှင့် အမှန်တကယ် သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ၊ ယင်းအစား၊ ပြောင်းလဲမှုများသည် အတွင်းပိုင်းမှဖြစ်ပေါ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဘိုးအိုသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ပြင်းထန်စွာကျုံ့သွားပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ထင်ဟပ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင်၊ သွေးရောင်တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားကာ၊ အလွန်လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော နတ်ဆိုးနှင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လာကာ၊ တောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီလိပ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လျင်မြန်စွာလွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ အတွင်းရှိ မျက်စိကျိန်းမတတ်တောက်ပနေသော ရွှေရောင် ရှုခင်းများကို လျင်မြန်စွာညစ်ညမ်းသွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ဤနက်ရှိုင်းလှသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်၏ ဖိအားအောက်တွင်၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်သို့ ဖရိုဖရဲပုံစံဖြင့် ကျဆင်းသွားကာ၊ ယခင်က အားကောင်းလှသောဓားစွမ်းအင်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ"</p> <p> </p> <p>ယန်ချုံကျန်းသည် သူ့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်သွားသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း သူ၏ တပည့် ပြေးဝင်လာမည့် ပုံရိပ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တားဆီးထားကာ "နောက်ဆုတ်နေ" ဟု သတိပေး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ၊ ယန်ချုံကျန်းကို မဆိုထားနှင့်၊ တူညီသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသော သူကိုယ်တိုင်ပင် အခြေအနေကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ... ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ ဤမျှကြီးမားလွှမ်းမိုးနိုင်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်မျိုး မည်သို့ ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သွေးရောင် တောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီး၏ အနောက်တွင်၊ ကောင်းကင်ပြင် တစ်ခုလုံးပင် မှေးမှိန်သောအနီရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြမ်းတမ်းသော နတ်ဆိုးများထွက်ပေါ်လာကာ ဆုတ်ဖြဲထားသော အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအတွင်းသို့ အလုအယက်ဝင်ရောက်လာပြီး အတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးကို အကုန်အစင် မြိုချပစ်တော့မည်ဟု ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လိပ်ထားသော တောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီးသည် နောက်ဆုံး၌ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပွင့်လာလေ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်များထပ်တူ လွှမ်းခြုံထားသော အတွင်းရှိ တာအိုအင်ပါယာနန်းတော်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆရာနှင့် တပည့်တို့သည် ၎င်းတို့မျှော်လင့်ထားသောကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးများကို မတွေ့ရချေ။ ခန်းမရှေ့တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသောပုံရိပ်တစ်ခုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေပြီး၊ စစ်ထူကျွင်းလွေ့မှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်က အလွန် ရှင်းလင်းနေခဲ့၏။</p> <p>ရှန်းယီသည် သူ၏ လက်စကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရကာသတိလစ်နေသော ယန်ယွင်ဟန်ကို ပန်ရှန်းဂိုဏ်း အတွင်းသို့ ပြန်ပို့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ခန်းမထဲမှ ထွက်လာရာ၊ တောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီး တစ်ခုလုံးသည် သူ့နောက်သို့ လိပ်ကာလိုက်ပါလာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အတူ ၎င်းမှာ မရည်ရွယ်ဘဲ တာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းမှ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေကြသော တပည့်အချို့ကိုပါရစ်ပတ်ခေါ်ဆောင်သွားသဖြင့်၊ မှေးမှိန်ပြီး သဲ့သဲ့လေးသာကြားရနိုင်သော ငိုကြွေးသံများကိုသာ ချန်ရစ်ထားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟစ်.."</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသောလူငယ်လေးကို ကြည့်နေရင်း၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းမွေးများအနည်းငယ် တုန်ယင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း မင်း မင်း၊ သူ သူ သူ..."</p> <p> </p> <p>သူ မြင်တာ မမှားခဲ့ဘူးဆိုလျှင်၊ စောစောက တောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီးသည် ရှန်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။ မြောက်ပိုင်းဟုန်၏ နည်းလမ်းများကို သူ နားမလည်နိုင်သကဲ့သို့၊ ယခုအခါ တောင်ပိုင်းဟုန်၏ နည်းလမ်းများပင် ဤမျှလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လာခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>အခြားသူတစ်ယောက်၏ တာအိုနန်းတော်ကို လုယူလိုက်ခြင်းတဲ့လား! ဒါက ဘယ်လို မိစ္ဆာဆန်ပြီး... နက်နဲပြီးခန့်မှန်းရခက်တဲ့ နည်းလမ်းမျိုးလဲ။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကာ မိုးထိုးနေသည့် တောင်ကြီးများကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အကြည့်သည် မှေးမှိန်နေသော လက်ဝါးရာပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို တမင် ချန်ရစ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းသည် တကယ့် တရားခံကို ရှာဖွေခြင်းမပြုဘဲ၊ သက်သေအထောက်အထားနှင့် အကြောင်းပြချက်များကို မမေးမြန်းဘဲ ဆင်ကန်းတောတိုးသကဲ့သို့  ကြီးမားသောပန်ရှန်းဂိုဏ်းကိုပင် အမြစ်ဖြတ်ချေမှုန်းရန်ကြိုးစားလာလိမ့်မည်ဟု သူ အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင်၊ ဤကိစ္စတွင် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ် ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။</p> <p>အနှစ်ချုပ်အားဖြင့်ဆိုရလျှင် ဖန်းဘိုယန်သည် အစိမ်းရောင်ဖီးနစ်ငှက်ကို အတင်းအဓမ္မလုယူရန် ကြိုးစားချိန်က၊ တာအိုကလေးငယ်ယန်သည် သူ့ကို တားဆီးရန် အနည်းငယ်ဝင်ရောက်ပြောဆိုခဲ့ခြင်းသာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဖန်းဘိုယန်ကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့စဉ်ကလည်း၊ ရှန်းယီသည် ထျန်းယန် ၄၉ ကို အသုံးပြု၍ ဤတာအိုကလေးငယ်ကို ငြိမ်သက်နေစေခဲ့ပြီး တစ်ချက်လေးမျှပင် မြင်ခွင့်မပေးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save