Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၅၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">နိယာမ သုံးခုပေါင်းစည်းခြင်း ၂</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်သည့်အတွက်မူ၊ မမေ့ပါနှင့်၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသည် တာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ လက်အောက်ခံမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဘက်ကြားတွင် မူလကတည်းက အထက်အောက် ဆက်ဆံရေးမျိုး မရှိခဲ့သဖြင့်၊ ပြန်လည် အစီရင်ခံရန် တာဝန်လည်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အလွန်လျင်မြန်ပြီးပြတ်သားလွန်းလှသဖြင့် ရှန်းယီကို မြောက်ပိုင်းဟုန်နှင့် ပတ်သက်၍ အမြင်သစ်တစ်ခု ရရှိစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လို တောင်းပန်စကားမျိုးကို ပြောနေတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေတ္တမျှစကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားပြီးမှ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်ကာ "ဒီနေ့ တာအိုမိတ်ဆွေရှန်းသာ ဝင်မပါခဲ့ရင်၊ ကျုပ်ရဲ့ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းဟာ အဲ့အချိန်ကတည်းက အမြစ်ပြတ်သွားလောက်ပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုသည် ရှန်းယီက သူ၏ဂိုဏ်းအပေါ် အကြွေးတင်နေသည်ဟု မခံစားရပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ အကြင်နာတရား ကင်းမဲ့သူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအပေါ် သံသယကင်းရှင်းစေရန် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ချန်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအပေါ်သို့သာ အပြစ်များသက်ရောက်စေမည့် အရာများကို တိုက်ရိုက် လွှဲချပစ်မည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများကို ထားပါ၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်း၏ တကယ့်မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မသိရှိကြဘဲ၊ တောင်ပိုင်းဟုန်မှ တာအိုကလေးငယ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူဟုသာ သိကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်းအနေဖြင့် ဤဂိုဏ်းကို အသုံးချကာ သူ၏အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်အောင် ပြုလုပ်ရန်မှာ အလွန်ပင်လွယ်ကူလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟူး"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ယန်ချုံကျန်းသည် ယခင်က ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေမှုမှ ရုတ်တရက်နိုးထလာပြီး ရှန်းယီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မမေ့ပါနှင့်... ဤလူသည် အနောက်ပိုင်းဟုန်သို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာစဉ်က အစိမ်းရောင်ဖီးငှက်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသလို၊ ဖန်းဘိုယန်နှင့်လည်း ထိုနည်းတူပင်။</p> <p> </p> <p>ယခု ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ စစ်ထူကျွင်းလွေ့၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း ထူးမခြားနားလှပေ။</p> <p>ကျောက်စိမ်းဖြူမြို့တော်မှ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အထိ၊ ပဋိပက္ခများကို လှုပ်ရှားအးမှုအနည်းငယ်အတွင်း ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူ၏ အတွေးများကို မြင်လိုက်သဖြင့် သူ့ကို အနောက်သို့ အနည်းငယ် တွန်းထုတ်လိုက်၏။ ယခုအချိန်မှာ ဤကိစ္စအတွက် စိုးရိမ်နေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုသည် ရှန်းယီကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကာ "စစ်ထူကျွင်းလွေ့က... သေပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ ဤနေရာ၌ကျဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ ဟုန်ကျယ်နယ်မြေအနေဖြင့် မည်သည့် အင်အားသို့မဟုတ် စည်းမျဉ်းများမှ ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိသဖြင့်၊ အနန္တတာအိုအင်ပါယာဂိုဏ်းက သူတို့၏ ဂိုဏ်းခွဲ ဂိုဏ်းချုပ်အတွက် ကလဲ့စားချေရန် အနောက်ပိုင်းဟုန်သို့ခြေဆန့်လာခြင်းကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"မသေသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီက ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ သူသည် မူလက သူ့ကို သတ်ရန်ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ မဟုတ်ပါက ခေါင်းဖြတ်သည်အထိ ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်၊ အစောပိုင်းက ခန်းမအတွင်း၌ အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော အရာတစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်တွင်၊ သူသည် ကျမ်းစာတိုက်အဆောင်မှ အနန္တတာအိုအင်ပါယာနန်းတော်၏ ပျက်စီးနေသော ကျမ်းတစ်ခုကို ယူဆောင်ကာ အတင်းအကျပ် ဖော်ထုတ်ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က တာအိုနန်းတော်ကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေပြီး၊ အရာများစွာ ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းမှာ ဤတောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီး ဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>စောစောက ခန်းမအတွင်း၌ သူ့ကို အလွန်အမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အဆက်မပြတ် ရွတ်ဆိုသံများကြားမှပင်၊ ရှန်းယီသည် ဤတောင်နှင့် မြစ်များ ပန်းချီကားလိပ်ကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမိုနက်နဲသော သိမြင်မှုကိုရရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တရားထိုင်ရာ အခင်းကို ရာဇပလ္လင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းမှာ သိန်းငှက်တစ်ကောင်က တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အသိုက်ကို လုယူလိုက်ခြင်းနှင့် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ တူညီနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နတ်ဆိုးအင်ပါယာနန်းတော်ကို အသုံးပြု၍ စစ်ထူကျွင်းလွေ့၏ တာအိုနန်းတော်ကို အတင်းအကျပ်အစားထိုးလိုက်ပြီးနောက်၊ ၎င်းကို နတ်ဆိုးအင်ပါယာနန်းတော်အတွင်း၌ ဖိနှိပ်ထားကာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် တောင်နှင့် မြစ်များပန်းကားချီလိပ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့်ကိုး"</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်မိသည်။ အစောပိုင်းက တောင်နှင့် မြစ်များပန်းချီကားလိပ်ကြီး၏ အပြောင်းအလဲများမှ သူ တစ်စုံတစ်ရာကို ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ ခံစားချက်များမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဖော်ပြရန်ခက်ခဲလှကာ၊ ဝမ်းသာရမလား သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ရမလားဆိုသည်ကို မသေချာပေ။</p> <p> </p> <p>စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဆိုလျှင်မူ၊ သူ၏ တစ်သက်တာတွင် ဤမျှ ယအရှက်ရစရာမျိုး မကြုံဖူးဘဲ အမြစ်ပြတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသဖြင့် စစ်ထူကျွင်းလွေ့ကို အပိုင်းပိုင်းဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့်မူ၊ သူ၏ဂိုဏ်း ရှင်သန်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကိုရှာဖွေရန် အချိန်ပိုမို ရရှိရန် မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုသည် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကာ လက်သီးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး လူငယ်လေးကို အလေးပြုရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှန်း..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးလိုက်ပြီး စကားကိုလည်း ဖြတ်ပြောလိုက်ကာ၊ ကျောက်စိမ်းပြားအသစ်တစ်ချပ်ကို အဘိုးအိုထံသို့ ကမ်းပေးရင်း ခေါင်းကို ညင်သာစွာငြိမ့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နန်ယန်၊ ရှန်းယီ"</p> <p> </p> <p>ရိုးရှင်းသော စကားလုံးလေးလုံးသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်ကို ခေတ္တမျှ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။ ယန်ချုံကျန်းက ထိုစကားလုံးများကို အကြိမ်အနည်းငယ် ရွတ်ဆိုကြည့်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လာကာ "တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်းက တောင်ပိုင်းဟုန် ခုနစ်ပါးရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်တဲ့ အဲဒီ နန်ယန်ဂိုဏ်းကလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စကားမဆုံးမီမှာပင်၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်က သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ကာ "တာအိုမိတ်ဆွေလို့ ပြောနေတုန်းလား!</p> <p> တာအိုမိတ်ဆွေလို့ ပြောနေတုန်းလား"</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ စစ်ထူကျွင်းလွေ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုပါက၊ သူသည် အသေအချာပင် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>တူညီသော ရတနာနယ်မြေအတွင်းမှာ ဒုတိယမြောက် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ အမှန်တကယ် ရှိနေနိုင်ပါဦးမည်လော။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်မအေးသလိုခံစားလိုက်ရကာ "ဒါဆို နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင်ကြွရောက်လာတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>သူသည် ဟုန်ကျယ်၏ အပြင်ဘက်သို့ သွားရန်အထိပင် ခန့်မှန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ စစ်မှန်သော အဖြေမှာ အစကတည်းက သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေခဲ့လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>တောင်ပိုင်းဟုန်သည် ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူငယ်ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို မည်သို့ မွေးထုတ်ပေးလိုက်သနည်း။ သူတို့သည် အပေါ်ယံတွင် တောင်ပိုင်းဟုန်၌ ပိတ်ဆို့ခံထားရသော်လည်း၊ မသေမျိုးများနှင့် အရှေ့ပိုင်းဟုန်တို့နှင့် တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်နေကြဆဲ ဖြစ်နေခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ နန်ယန်ဂိုဏ်းချုပ် ဟူသော ဘွဲ့အမည်မှာ ဟုန်ကျယ်တွင် မပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤဘွဲ့အမည်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း၊ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အစွမ်းထက်နေဆဲဖြစ်ကာ၊ ခုနစ်ပါး၏ ခေါင်းဆောင်ဟူသော အမည်နှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ခဏလေး..."</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ်သည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားကာ၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်လေးကို မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းမှာ၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကို အကာအကွယ်ပေးရန် ရည်ရွယ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>ယခုမှစ၍ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းသည်လည်း တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ အမည်အောက်တွင် ခိုလှုံနိုင်တော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယခင်ကသာ ဖြစ်ပါက၊ ဤသည်မှာ ဝမ်းသာစရာကိစ္စတစ်ခုဟု ပန်ရှန်းဂိုဏ်းချုပ် ထင်မြင်မိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါး၏ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ကြီးမားလှပြီး၊ သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုကို ခံနေရသော်လည်း၊ ပိန်လှီနေသော ကုလားအုပ်တစ်ကောင်သည် မြင်းတစ်ကောင်ထက် ကြီးမားနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ ရှေ့သို့ ပြန်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်ပင်၊ အနန္တတာအိုအင်ပါဂိုဏ်း အဆင့်တူမှ အနောက်ပိုင်းနဂါးနန်းတော် အဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားခြင်းမှာ ပြင်းထန်သော ဆုတ်ယုတ်မှုတစ်ခုဟု ထင်ရပေသည်။ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါးပုံ ပေါက်နေသော်လည်း၊ မမေ့ပါနှင့်... အနောက်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်သည် ဟုန်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးထားဆဲဖြစ်ကာ၊ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းအနေဖြင့် အထင်သေး၍ ရနိုင်သော နေရာမျိုး မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပြဿနာမှာ၊တောင်ပိုင်းဟုန် သားတော်ခုနစ်ပါးသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေကြပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြကာ၊ အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ကိစ္စများကို မကူညီနိုင်ကြသည့်အပြင်၊ အလွန် ဆင်းရဲသည်ဟုလည်း နာမည်ကြီးလှ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှင့် ပတ်သက်ခြင်းမှာ အကျိုးအမြတ်လုံးဝမရှိဘဲ မလိုလားအပ်သော ဒုက္ခများကိုသာ ဖိတ်ခေါ်ရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု အခြေအနေမှာ လုံးဝ ကွဲပြားသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလွန်းလှသဖြင့် သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် ပတ်သက်ခွင့်ရခြင်းမှာ ကံဆိုးခြင်းထဲမှ ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်နည်းစနစ်ကိုလည်း ထည့်သွင်းပေးထားပါတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save