Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၅၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှန်းယွဲ့ ကျန်းချင်ထျန်း၊ တောင်ပေါ်မှ ထပ်မံဆင်းသက်လာသော နှင်းကျား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ပထမနှစ်တွင်၊ သင်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ခဲ့သော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယါပယ်၏ ကျင့်စဉ်များကို ပြန်လည်လေ့လာခဲ့ပြီး၊ ယွဲ့ထျန်းကျီ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သင်၏ကိုယ်တွင်းရှိ ရှန်းယွဲ့၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက် အမျှင်တန်းကိုဖိနှိပ်ရန်အတွက် မိုးပြာကောင်းကင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို ထပ်မံအသုံးပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။]</p> <p> </p> <p>သရုပ်ဖော်မှု စတင်သည်နှင့်တပြိုင်နက်၊ နတ်ဆိုးသက်တမ်းများသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် တိတ်ဆိတ်သော ဂူစံအိမ်ထဲတွင် ခြေခွေထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးသည် ထပ်မံ၍ တုန်ခါနေကာပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည့်အလား၊ အသေးငယ်ဆုံးသော လေစီးကြောင်းလေးကိုပင် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ လှုပ်ရှားဟန်များကို ကျော်လွန်ကာ နယ်မြေများ၏အဆင့်သို့ နီးကပ်နေသော တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်၏ စွမ်းအားပင်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းကျီ၏ အကူအညီဖြင့်၊ ရှန်းယီသည် မိုးပြာကောင်းကင်နှင့် ရှန်းယွဲ့ဖိနှိပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်များကို လျင်မြန်စွာပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်တွင်းရှိ ရှန်းယွဲ့၏ အစစ်အမှန်ရည်ရွယ်ချက်ဆီသို့ ဖိချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်နှင့် ရတနာကျင့်စဉ်တို့၏ ဒွန်တွဲဖိအားအောက်တွင်၊ များပြားလှသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းမှုကြောင့်၊ ရှန်းယွဲ့၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက် အမျှင်တန်းသည် လေထုထဲမှ မီးတောက်တစ်ခုကဲ့သို့လျင်မြန်စွာ အားနည်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ ဤအစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက် အမျှင်တန်းမှာ ပြန့်ကျဲပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ ရှန်းယီသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏အမြင်တွင် အချိန်တိုလေးသာ ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ကိုယ်တွင်းမှ အပြောင်းအလဲများသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသော နှစ်တစ်ထောင်နီးပါးပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံခဲ့ရမှုမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို အဆုံးမဲ့ နှစ်ကာလများအတွင်း၊ သဏ္ဍာန်မဲ့နေသော မိုးပြာကောင်းကင်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင်၊ အစစ်အမှန်ရည်ရွယ်ချက် အမျှင်တန်းသည် တောင်ကြီးတစ်လုံးမှ တောင်ကုန်းငယ်အဖြစ်သို့၊ တောင်ကုန်းကယ်မှ ကျောက်တုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သဲတစ်ပွင့်အဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်၊ ပြောင်းလဲမှုသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။</p> <p>ရှန်းယီသည် ကျင့်စဉ်များကို မည်မျှပင် ကျွမ်းကျင်နေစေကာမူ၊ သူ၏ နယ်ပယ်သည် မည်မျှပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းနေစေကာမူ၊ ထိုသဲတစ်ပွင့်မှာ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ရှန်းယ္သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် သက်တမ်းများ ထည့်သွင်းခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း မှန်တယ်ဆိုတာ သေချာရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်" ယွဲ့ထျန်းကျီ၏ လေသံမှာ ယခင်က သေချာမှုများ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့၏။ အကြောင်းမှာ သူ၏သခင်သည် သင်ကြားပေးထားသည့်အတိုင်း အမှားအယွင်းမရှိတိကျစွာ လုပ်ဆောင်နေသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းမျှ ရှေ့ဆက်၍ မရနိုင်သေးကြောင်းကို သူ သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု သူ ခံစားနေရဆဲပင်။ "သခင်က ဒီ မိုးပြာကောင်းကင်ကို သဲတစ်ပွင့်နဲ့ ဖိနှိပ်ဖို့ ရည်ရွယ်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"စမ်းကြည့်ရအောင်။"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီအတွက် အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် အခြားကျင့်ကြံသူများလက်လှမ်းမမီနိုင်သော အမှားအမှန် စမ်းသပ်ခွင့်အခွင့်အရေးများ ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သူ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး၊ ကျယ်ပြောလှသော မိုးပြာကောင်းကင်အောက်တွင် ပို၍ပင် အရေးမပါလှသည့် အားနည်းသော ရှန်းယွဲ့၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်ကို အာရုံခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင်၊ သူ၏ လက်ရှိခွန်အားဖြင့် ဟုန်ကျယ်၏ မသေမျိုးကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မိုးပြာကောင်းကင်အောက်ရှိ ဤသဲတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ အချည်းနှီး ဖြစ်နေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ပြိုင်ဘက်သည် ဂိုဏ်းချုပ် ချင်း ကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ရာ၊ သူ့ကို ချေမှုန်းရန်မှာ လက်တစ်ဖျစ်စာမျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့က သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကျောက်စိမ်းကြံမှော်ရတနာကို တွေးမိရုံဖြင့်ပင် ရှန်းယီ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးထသွားစေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကယ်၍ သူက ၎င်းကို တွေးရန်ပင် မဝံ့ရဲပါက၊ သူ၏ အခွင့်အရေးမှာ လုံးဝ ရှိလာတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ရှန်းယီသည် သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်အမျှင်တန်းကို ထပ်မံ၍ ပြုစုပျိုးထောင်ရန် စတင်လိုက်၏။ ထို့ကြောင့် သဲတစ်ပွင့်သည် ထပ်မံကြီးထွားလာကာ၊ နှစ်ကာလများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်ကြီးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လက်ဝါးများကို မြှောက်ကာ ဤတောင်ကြီးကို မိုးပြာကောင်းကင်၏ အထက်တွင် ထားရှိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရှန်းယွဲ့ဖိနှိပ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုရန် သူ၏ အစွမ်းကုန် ခွန်အားကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မိုးပြာကောင်းကင်သည် ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီး၏ လှိုင်းတံပိုးများနှင့်တူပြီး၊ ရှန်းယွဲ့သည် ရေအောက်ကျောက်တန်းတစ်ခုနှင့်တူကာ ၎င်းကို လွှမ်းမိုးသွားမည့် လှိုင်းလုံးကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ရှေ့တွင်၊ သာမန် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်စဉ်များမှာ အလွန်ပင် ကျိုးပဲ့လွယ်နေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းကျီသည် စနစ်မျက်နှာပြင်၏ သရုပ်ဖော်မှု အလယ်တွင် ရှိနေသဖြင့်၊ သူ၏သခင် ကျရောက်နေသောအန္တရာယ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့နေရကာ နေ့ရက်တိုင်းကို အမှန်တကယ် ခံစားနေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်သူသည် ဤကျယ်ပြောလှသော နေရာတွင် နစ်မြုပ်သွားကာ သတိလစ်သွားမည်၊ သို့မဟုတ် လက်တွေ့မဆန်သောအရာကို မှတ်ယူကာ မိမိကိုယ်မိမိပျက်စီးရာပျက်စီးကြောင်း ရှာဖွေရင်း ဤမိုးပြာကောင်းကင်ကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တတိယမြောက် လမ်းကြောင်းဟူ၍ လုံးဝ မရှိသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်းယွဲ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ရှန်းယီသည် မြိးပြာကောင်းကင်ကို ဖိနှိပ်ရန် မကြိုးစားဘဲ၊ တိမ်တိုက်များနှင့် မြူခိုးများနောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသောကျောက်စာတိုင်ငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တည်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>အရင်ပုန်းအောင်းအသက်ရှင်။</p> <p> </p> <p>ဤဗီဇအရပေါ်လာသော အတွေးသည် အားနည်းမှုမှတစ်ဆင့် အောင်ပွဲခံရန် လိုအပ်သောကြမ်းတမ်းသည့် စိတ်ဓာတ်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း၊ ယခင်က ရပ်တန့်နေသော သရုပ်ဖော်မှုလုပ်ငန်းစဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် စတင်ပြောင်းလဲလာခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းကျီသည် ရုတ်တရက် သဘောမပေါက်မီ အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောနေခဲ့၏။</p> <p>ရှင်သန်မှုကို ဦးစားပေးရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သခင်ဖြစ်သူသည် သူ၏ နောက်ဆုံးအောင်ပွဲအပေါ် ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>မည်သူ ပိုမိုကြာရှည်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ကို ကြည့်ရန် ကောင်းကင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ ယုံကြည်မှု ပုံစံတစ်မျိုးမှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်း တစ်ခုလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါနေလေသည်။</p> <p>ဂိုဏ်းသားများကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသော ယန်ချုံကျန်းသည် တစ်ခုခုကို မျှော်လင့်ထားပုံရပြီး အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ သူ၏ ခေါင်းကို ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်၊ အမည်မသိ တောင်ကုန်းနိမ့်လေးတစ်ခုသည် အထက်သို့ ပျံတက်သွားကာ ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွားပြီး၊ မျက်စိရှေ့မှာပင် ခမ်းနားထည်ဝါသောရတနာတောင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာပြောင်းလဲသွားကာ ၎င်း၏ ပုံစံအမှန်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ၎င်းသည် လက်ဖဝါးဖြင့် ဆုပ်ကိုင်နိုင်သော အရွယ်အစားအထိ သေးငယ်သွားအောင် စတင်ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက်၊ ရှန်းယီရှိနေသော တိတ်ဆိတ်သည့် ဂူစံအိမ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>သိန်းချီသော နတ်ဆိုးသက်တမ်းများရူးသွပ်စွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ဤရတနာတောင်ကြီးသည် ရှန်းယီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်တိုက်သွားကာ၊ ချက်ချင်းပင် သန့်စင်သွားပြီး၊ မူလ ရှန်းယွဲ့၏ အစစ်အမှန်ရည်ရွယ်ချက် အမျှင်တန်းနေရာတွင် အစားထိုးကာ အဓိကနေရာဝင်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>[လက်ကျန် နတ်ဆိုးသက်တမ်း- ၄၆၀၀၀၀ နှစ်]</p> <p> </p> <p>[တာအိုပေါင်းစည်းခြင်း (မသေမျိုး)။ ရှန်းယွဲ့ ကျန်းချင်ထျန်း : အခြေခံအဆင့်]</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ သူငယ်အိမ်များသည် ထက်ရှမှုအားလုံးကိုပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားပြီး ရိုးရှင်းကာ သက်ဝင်မှုကင်းမဲ့နေပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ထိုတောင်ကြီးသည် မည်မျှလောက် အံ့မခန်းကြောက်ရွံ့ရိုသေဖွယ် ကောင်းကြောင်းကို နတ်ဆိုးတစ်သောင်းခန်းမထဲရှိ ယွဲ့ထျန်းကျီတစ်ဦးတည်းသာ မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သေချာပေါက် မသေမျိုးတစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့သော အမွေအနှစ်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုကြီးမြတ်သော မသေမျိုးသည် ကျင့်စဉ်များကို ကျော်လွန်၍ မှော်ရတနာတစ်ခုကိုပင်ချန်ရစ်ခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကျင့်စဉ် သုံးခုကို ပေါင်းစပ်ကာ ၎င်းတို့ကို အခြေခံအဆင့်အထိကျင့်ကြံခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ပထမဆုံးသောစမ်းသပ်မှုစစ်စစ် ဖြစ်ပြီး၊ ဤ ရှန်းယွဲ့တောင်ကြီးမှာ ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်ပင် ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ထျန်းကျီသည် သူ အသက်ရှင်စဉ်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သောဂုဏ်သတင်းကြီးမားသည့် သူဖြစ်လျက်နှင့်ပင်၊ ယခုအခါ အလွန်အမင်း မနာလိုမှုကို ခံစားနေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ အဖိုးတန်လှသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဝေးလံခေါင်ဖျားသော အနောက်ပိုင်းဟုန်တွင် ချန်ရစ်ထားခဲ့ခြင်းမှာ လမ်းဘေးတွင် ရွှေကောက်ရလိုက်သကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save