Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်ပိုင်းဟုန်၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှစ်ဦး ပြန်လည်တွေစုံခြင်း ၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အခြေအနေများမှာ အလွန်တရာ လျင်မြန်စွာ ကမောက်ကမဖြစ်သွားခဲ့လေရာ၊ ၎င်းတို့အတွက် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာရန် အချိန်လုံလောက်စွာ မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>နဂါးနန်းတော်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များတွင်မူ၊ ၎င်းတို့သည် အလွန်တရာရိုးသားနေသေးသည်ဟု ထင်မှတ်ရပြီး အဆုံးတွင် အကာအကွယ် လိုအပ်လာခဲ့ပြီမဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>ဘိုင်ဝူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေ၏။</p> <p>၎င်းတို့ကို မဆိုထားနှင့် ပန်ရှန်းဂိုဏ်းကပင် မလွဲမသွေဆွဲဆောင်ခေါ်ယူချင်လောက်အောင် ထူးကဲလှသော ပါရမီစွမ်းရည်များရှိသည့် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း ပင်လျှင်၊ သူ့ဆရာဖြစ်သူက အယဉ်ကျေးဆုံးသောစကားလုံးများဖြင့် တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်သို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ခြင်းကို ခံရမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအား ၎င်းတို့ကိုကာကွယ်ပေးရန် အမှန်တကယ်ရည်ရွယ်ထားခဲ့မည် ဆိုပါက၊ အစ်ကိုကြီးသန်းအား အင်အားဖြည့်တင်းရန် အဘယ်ကြောင့် စေလွှတ်နေဦးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ရာ မတ်တပ်ရပ်ကာ ထိုအင်အားစုများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု ရှိကြောင်း၊ နက်ရှိုင်းသော အဆက်အသွယ်များ ရှိကြောင်း ကြွားဝါပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် သတင်းကောင်း တစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွီတောင်တော်၏ နဂါးကြင်ယာတော်က အနောက်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်အပေါ် လွှမ်းမိုးထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော်ငြားလည်း၊ တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်၏ သားတော်ခုနစ်ပါးနှင့် မည်သည့် ဆက်စပ်မှုမျိုးကိုမျှ အတည်ပြုနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ဤအချက်က သက်သေပြနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>မြောက်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်၏ များပြားလှသော အင်အားစုများအတွက်ဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့ဘဲ၊ နောက်ထပ် စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုများ ပြုလုပ်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခဲယဉ်းလှမည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ရှန်းယီ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ အချိန်ပင် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ရှန်းယီက ဤမျှလွယ်ကူချောမွေ့စွာ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျိကျင့်ရှီး၏ မျက်နှာထက်ရှိအပြုံးမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဂိုဏ်းတူ မောင်နှမများသည် ရှန်းယီအပေါ် အကဲဖြတ်မှားယွင်းခဲ့ကောင်း မှားယွင်းနိုင်သည်ဟု ယခုအခါ သူမ ယုံကြည်သွားခဲ့လေပြီ။ မောက်မာပြီးပြဿနာရှာတတ်သူ တစ်ဦး ဖြစ်မည့်အစား၊ သူနှင့် တွေ့ဆုံရမှုများက သူ့အား အစ်ကိုကြီးချင်းနှင့် တစ်နေ့တခြား ပို၍ တူညီလာသည်ဟု မြင်လာစေခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဂိုဏ်းချုပ်လေး ရှန်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်၊ နန်ယန်ဂိုဏ်းသည် ၎င်း၏ ယခင် ဂုဏ်ဒြပ်ကို အမှန်တကယ်ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ သို့တည်းမဟုတ် ထိုထက်ပင် သာလွန်သွားနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ကျစ်ရှန်းက ကျွန်မနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စတချို့ ရှိနေသေးတော့၊ ကျွန်မ အရင် သွားလိုက်ပါဦးမယ်။ ဂရုစိုက်ပါ... ဘာမှ မဖြစ်ပါစေနဲ့"</p> <p> </p> <p>ကျိကျင့်ရှီးသည် သူမ၏ နဖူးကို စမ်းလိုက်ရင်း မောပန်းနွမ်းနယ်မှုတစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားလိုက်ရကာ၊ ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။</p> <p>သူမအတွက်မူ၊ ကျစ်ရှန်းနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းသည် အခြားသော ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရခြင်းထက်ပင် ပို၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ဖွယ် ကောင်းနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ယခုအခါ တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်၏ သားတော်ခုနစ်ပါးအတွက်၊ ယုံကြည်စိတ်ချရသော သတင်းအချက်အလက် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိထားရန်မှာ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ၊ သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်" ရှန်းယီသည် သူမအား နှုတ်ဆက်ပို့ဆောင်ရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မ..." ကျိကျင့်ရှီးသည် စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက်၊ သက်ပြင်းတစ်ချက် လိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် သူ့အား တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ "အာ... ရှင့်ကိုယ်ရှင်လည်း ဂရုစိုက်ဦး" ဟု ဆိုလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက်၊ သူမသည် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ ခန်းမဆောင်အဝဆီသို့ လျှောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ပင်၊ ခန်းမဆောင်၏ တံခါးများသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာခဲ့၏။</p> <p>လျှော်ကြမ်းဝတ်ရုံဝတ် အဘိုးအို တစ်ဦးသည် အဝင်ဝတွင်ရပ်နေကာ တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလျက် "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကျိကို ဂါရဝပြုပါတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအန္တရာယ်ကင်းမဲ့ဟန်ရှိသော အဘိုးအိုသည် ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ အစစ်အမှန်ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖြစ်ကြောင်းကို သဘောမပေါက်မီ၊ ကျိကျင့်ရှီးသည် ခေတ္တမျှတုန့်ဆိုင်းသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အား ရှန်းယီနှင့် ယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ အမူအရာနှင့် ဆက်ဆံရေးနှစ်ခုစလုံးတွင်၊ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် နောက်ဘက်မှလူကသာ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်နှင့် ပို၍ တူနေဟန် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဟွမ်၊ တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေအတွက် သင့်ဂိုဏ်းကို ကျွန်မ ကျေးဇူးမတင်ရသေးပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ဘာဆွေးနွေးမှုလဲ။ ဆွေးနွေးစရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ရှင်းယီသည် သူကိုယ်တိုင်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုခံစားနေရလျက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်လေသည်။ တောင်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်၏ သားတော် ခုနစ်ပါးသည် ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု ဆိုကြသော်ငြားလည်း၊ လက်ရှိရောက်နေသူမှာ မသေမျိုးတစ်ပါး၏ ဘေးတွင် ကာလကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့သော အထက်တန်းလွှာပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကဲ့သို့သော  စစ်ထူကျွင်းလွေ့ထက် သန်မာသည့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးမဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>တာအိုကလေးငယ်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိကျင့်ရှီးက သူမ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ချိန်တွင်၊ ၎င်းက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကာ "ကျုပ်တို့ ပန်ရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းရတနာနယ်မြေ နှစ်ခုနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းရဲ့ အမိန့်အောက်မှာပါပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ၊ လော်ချန်ချွန်းနှင့် ယွင်ဟယ်ဂိုဏ်းမှ အခြားသော ကျင့်ကြံသူများသာမက၊ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သော စုဟုန်ရှို့နှင့် ဝေ့ယွမ်ကျိုး တို့ပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်မှုများကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်းအား ဆွဲဆောင်သိမ်းသွင်းရန်အတွက် ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံနေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။ ၎င်းတို့သည် သူ့အား ၎င်းတို့၏အဖေအရင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် လက်တွေ့ကျကျ ဆက်ဆံနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ကျိကျင့်ရှီးသည် ခေတ္တမျှ မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိအောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>သူမသည် အနည်းငယ် လှည့်လိုက်ကာ ရှန်းယီအား စူးစိုက်စွာကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူသည် သူမ ထင်မှတ်ထားသလောက် ရိုးအသူ တစ်ဦး မဟုတ်နိုင်ကြောင်းကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့လေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဝေးကွာသောနေရာမှ ‌ဖြစ်အနောက်ပိုင်းဟုန်ကျယ်၏ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအား နန်ယန်ဂိုဏ်းအပေါ် ဤမျှလောက်အထိ စိတ်ရောကိုယ်ပါ လိုလားစွာဖြင့် ရိုသေလေးစားမှုပြသလာစေရန်၊ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုရဘဲ မည်သို့မည်ပုံ သိမ်းသွင်းနိုင်ခဲ့သည်ကိုမူ ကျိကျင့်ရှီး အနေဖြင့် ကောင်းစွာ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးထားခြင်းမျိုးနှင့် မတူချေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဟွမ်မှာ အတော်လေးပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးရယ်နေခဲ့ပေသည်။</p> <p>သူမ၏ မူလ အစီအစဉ်အရဆိုလျှင်၊ ကျိကျင့်ရှီးသည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသော အနောက်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်တွင် ရှန်းယီက သူမအား အသိမပေးဘဲ သူ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုအဘယ်ကြောင့် ထုတ်ဖော်ခဲ့သနည်းဟု မေးမြန်းသင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ၊ သူမ မမေးချင်တော့ချေ။ ရှန်းယီသည် မည်သည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ အကယ်၍ ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ သဘောထားမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ပါက၊ သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦး၏ တာဝန်ဝတ္တရားများကို ထမ်းဆောင်ရန် အပြည့်အဝ စွမ်းဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုဆိုမှတော့၊ ကျိကျင့်ရှီးက ရှင့်ကို ဆက်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ရှုပ်ထွေးနေသော ခံစားချက်များဖြင့် အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်ကာ၊ ဦးညွှတ်လျက် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ်ရှန်း"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အဘိုးကြီးဟွမ်သည် ရှန်းယီထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် နေလိုက်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>အချိန်သည် အလွန်တရာအရေးကြီးသော်ငြားလည်း၊ ရှန်းယီသည် ၎င်းတို့အား ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးရန် ဝန်လေးမနေခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ အခြားအရာများကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင်ပင်၊ တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်က သူ၏ လက်အောက်ခံများအား အရေးယူရန် ကြံစည်ခဲ့စဉ်က၊ ဝေ့ယွမ်ကျိုးနှင့် အခြားသူများသည် ကူညီရန် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မတ်တပ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် တုနှိုင်းမဲ့ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး၊ သူ တရားဝင်အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ရှိနေသော ပန်ရှန်းဂိုဏ်း၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမှတစ်ဆင့် နှင်းကျား</p> <p>ခေါင်းဆောင်နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုလိုခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မိမိဘေးတွင် မရှိခြင်းမှာ အလွန်ကောင်းနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ ရှန်းယွဲ့ ကျန်းချင်ထျန်း၏ အသုံးပြုမှုနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူ သေချာစွာ စဉ်းစားသုံးသပ်ရန် လိုအပ်နေသေး၏။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>အနောက်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်၊ ယွီတောင်</p> <p> </p> <p>အတွင်းခန်းမဆောင်များ၌၊ ကျစ်ရှန်းသည် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုပြီးတစ်ခုကို ရှာဖွေဖတ်ရှုနေလေသည်။ သူမသည် တည်ငြိမ်နေဟန် ရှိသော်ငြားလည်း၊ သူမ၏ လုပ်ရပ်များတွင် ပုံမှန်ရှိတတ်သော ကျက်သရေရှိမှုအချို့ ကင်းမဲ့နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ တာဝန်တစ်ရပ်ဖြင့် အနောက်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်သို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟုန်နဂါးနန်းတော် လေးခုမှ နဂါးဘုရင်များသည် များသောအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ အချိန်အများစုကို နဂါးသွေးပါသော မသေမျိုးများအား ၎င်းတို့၏ ကံတရားများကို ဖိနှိပ်ရာတွင် ကူညီပေးခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးလေ့ရှိကြရာ၊ နဂါးနန်းတော်၏ အမှန်တကယ် အုပ်ချုပ်သူများမှာ များသောအားဖြင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားများသာ ဖြစ်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ တာဝန်မှာ ချီတာ့အား ဖြိုခွင်းရန်၊ အနောက်ပိုင်း နန်းတော်၏ နဂါးတံဆိပ်တုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်၊ အရှေ့ပိုင်း နဂါးနန်းတော်၏အကြံအစည်များအတွက် ပြင်ဆင်ထားရန်နှင့်၊ ထို့နောက် မြောက်ပိုင်း ဟုန်ကျယ်၏ အမြင်ကို ဝေဝါးသွားစေရင်း တောင်ပိုင်း နဂါးနန်းတော်အားတဖြည်းဖြည်း ပစ်မှတ်ထားရန် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save