Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၈၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ချန်ထျန်း၊ အဆုံးအစမဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>ဆံဖြူ ဘိုးဘေး၏ စကားများ ဆုံးသွားသောအခါ တရားနာသူများကို စဉ်းစားရန် အချိန်များများ မပေးတော့ဘဲ ရှေ့ဆုံးတွင် ထိုင်နေသည့် ကြားနာသူ အား မေးခွန်းတစ်ခု စတင် မေးခွင့်ပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကြားနာသူ ဟောပြောနေစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသော သံသယများကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ စွမ်းအား လမ်းစဉ်မှာ ကျယ်ဝန်းလှပြီး အဆုံးအစ မရှိသည့်အပြင် ဆံဖြူ ဘိုးဘေး၏ တာအိုကျင့်ကြံမှုကလည်း အလွန် နက်ရှိုင်းလှပေသည်။ တာအို နားလည်သဘောပေါက်မှုတွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိထားသော ကုအန်ပင်လျှင် ဤတရားနာကြားခြင်းမှ အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရရှိခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကြားနာသူ၏ မေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဆံဖြူ ဘိုးဘေးက သံသယများကို လျင်မြန်စွာ ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များဖြင့် ဖြေကြားပေးခဲ့ရာ တရားနာသူများစွာကို တွေးတော ဆင်ခြင်မိသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူ ဘိုးဘေးက လူများကို ဆက်လက် ခေါ်ယူ၍ တရားနာသူများအား တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် မေးခွန်းများ မေးခွင့်ပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က မူလက သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို စုဆောင်းချင်ခဲ့သော်လည်း ယခင် မေးခွန်းများ အားလုံးမှာ ကျင့်ကြံခြင်း ကိစ္စများနှင့်သာ သက်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူကလည်း ချွင်းချက် ပြုလုပ်၍ မဖြစ်နိုင်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကြားနာသူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပြီးသွားသောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်သော မေးခွန်းတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် မေးမြန်းလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေး... အရှင်က ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ ကောင်းကင်တာအို အရှင်မြတ် အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရသူပါ... ဖရိုဖရဲနယ်မြေနဲ့ ကောင်းကင်နန်းတော်ကြားက ဆက်ဆံရေးကို ဘယ်လို မြင်ပါသလဲ... ကောင်းကင်နန်းတော်က ဖရိုဖရဲနယ်မြေအတွက် နေရာ ချန်ထားပေးမှာလား...”</p> <p> </p> <p>ထိုတရားနာသူ၏ အသံမှာ အမျိုးသမီး တစ်ဦး၏ အသံဖြစ်ပြီး သူမ၏ စကားလုံးများက ထက်မြက်ကာ လေသံမှာလည်း ရန်လိုနေပြီး စစ်ကြောမေးမြန်းနေသည်နှင့် ပို၍ တူနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ အဆင့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဆံဖြူ ဘိုးဘေးအား ဤသို့သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုဝံ့သည်ကို ကြည့်လျှင် သူမ၌ မည်သို့သော နောက်ခံမျိုး ရှိနေသနည်းဟု ကုအန် တွေးမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဖရိုဖရဲနယ်မြေဆိုတာ မဟာတာအိုကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတဲ့ နေရာဖြစ်ပြီး အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှားပစ်လို့ မရနိုင်ဘူး... ကောင်းကင်နန်းတော်က နယ်နိမိတ်တွေကိုပဲ သတ်မှတ်ပေးနိုင်ပြီး အပေးအယူလုပ်ဖို့ နေရာ ချန်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူ ဘိုးဘေးက ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံမှာ ယခင်ကနှင့် မပြောင်းလဲဘဲ ဒေါသထွက်နေပုံ မပေါ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုတရားနာသူမှာ နိယာမ အရှိန်အဝါများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသဖြင့် ထိုအဖြေကို သူမ ကျေနပ်ခြင်း ရှိမရှိ ကုအန်လည်း သေချာ မသိနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>မေးခွန်းများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ယောက်က စတင် လမ်းကြောင်းပေးလိုက်သည်နှင့် နောက်ဆက်တွဲ မေးခွန်းများ အားလုံးမှာ ကောင်းကင်နန်းတော်နှင့် သက်ဆိုင်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်တာအို အမတရာထူး စစ်ဆေးမှုနဲ့ ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့ ရွေးချယ်မှုမှာ ပါဝင်တာအပြင် အမတအဆင့်ထဲကို ဝင်ဖို့ တတိယနည်းလမ်း ရှိသေးလား...”</p> <p> </p> <p>“ကမ္ဘာတစ်ခုခုက သက်ရှိတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ ကုသိုလ်ပြုခဲ့ရင် ကောင်းကင်နန်းတော်က သူတို့ကို ဆုချီးမြှင့်ပြီး အမတအဆင့်ထဲ ဝင်ခွင့်ပြုလိမ့်မယ်... ဒီအရာက ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်ဘုရားက ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အမိန့်ကို မကြေညာဘဲ လင်ကျန်း မဟာကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တယ်... ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တခြား အကြံအစည် ရှိနေတာလား...”</p> <p> </p> <p>“ငါက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတွေကို မထိန်းချုပ်ထားတဲ့အတွက် မင်းကို အဖြေမပေးနိုင်ဘူး... ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းဖို့လည်း ငါ ကူညီပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း မကျေနပ်ရင် ချန်ထျန်းဆီကို အသနားခံစာ တင်နိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ကြားနာသူများ၏ မေးမြန်းမှုများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဆံဖြူ ဘိုးဘေး၏ အဖြေတိုင်းက လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမက အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ ဟန်ပန်မျိုး ရှိနေပုံ မပေါ်ဘဲ အချို့သော စိန်ခေါ်မှုများသည့် မေးခွန်းများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင်လည်း အတော်လေး မာကျောပြတ်သားမှုကို ပြသခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြားနာသူများ၏ မေးခွန်းများမှတစ်ဆင့် ချန်ထျန်း အကြောင်းကိုလည်း ကုအန် သိရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ထျန်း ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်တာအိုကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်နန်းတော်မှ ဖော်ပြထားသော ဆန္ဒတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး နေရာအနှံ့တွင် တည်ရှိသည်။ လူသားကမ္ဘာ၌ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ရှိနေပါက ချန်ထျန်းထံသို့ တိုင်ကြားနိုင်ပြီး ၎င်းက ကောင်းကင်နန်းတော်ထံသို့ ပေးပို့သွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူ ဘိုးဘေးက တရားနာသူများစွာ၏ နာကြည်းချက်များကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရာတွင် ချန်ထျန်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ထျန်း ဆိုသည်မှာ အတော်လေး ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိဟု ကုအန် ခံစားမိသော်လည်း ၎င်းက တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတ တစ်ပါးပင် တွက်ချက်၍ မရနိုင်သော ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာနှင့် သက်ဆိုင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြားနာနေစဉ် တစ်လျှောက်လုံး၌ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ခံစားချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိအားလုံးက ကောင်းကင်နန်းတော်၏ လက်အောက်တွင် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံစားနေရသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နန်းတော်၏ လျစ်လျူရှုမှုနှင့် မဆင်မခြင် လုပ်ရပ်များက တသီးတခြား ဖြစ်ရပ်များ မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မကျေနပ်ချက်များစွာကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဆံဖြူ ဘိုးဘေးက ဂရုမစိုက်ဘဲ နေခဲ့ပြီး မည်သည့် ကတိကဝတ်ကိုမျှ မပေးခဲ့သလို ကြားနာသူများ၏ မေးခွန်းများအပေါ်တွင်လည်း ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူမက သူ စိတ်ကူးထားသည့် အမတနတ်ဘုရား တစ်ပါးနှင့် အမှန်တကယ်ပင် တူညီနေ၏။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိအားလုံး၏ ပျော်ရွှင်မှု သို့မဟုတ် ဆင်းရဲဒုက္ခများအပေါ် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းများ မခံစားရပေ။</p> <p> </p> <p>သက်ရှိအားလုံး၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သူမ ဂရုမစိုက်ပုံပေါ်ပြီး ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကောင်းကင်နန်းတော်အတွက် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်ပေးရန် မဟုတ်ဘဲ တာအိုအကြောင်း ရှင်းလင်းပြသရန်သာ ဖြစ်ကာ အပြန်အလှန် မည်သည့်အရာကိုမျှ မျှော်လင့်မထားချေ။</p> <p> </p> <p>မည်သည့် အကြောင်းတရား၏ အနှောင်အဖွဲ့မှ မခံရသော ဤသို့သော စိတ်နေစိတ်ထားမျိုးက အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်ကြောင်း ကုအန် ဝန်ခံရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ သူ၏ ရပ်တည်ချက်အရ ကောင်းကင်နန်းတော်ကို ကုအန် သဘောမတူနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ လျစ်လျူရှုမှုက သူ့အတွက်လည်း ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်စေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။</p> <p>မသိလိုက်မသိဘာသာပင် ကုအန် စကားပြောရမည့် အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ဆံဖြူ ဘိုးဘေး၏ အကြည့်များ သူ့ထံ ကျရောက်လာသောအခါ သူက ပါးစပ်ဟ၍ မေးလိုက်၏။ “ကျွန်တော်က စကြဝဠာများစွာကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့ဖူးပြီး အစွမ်းထက်မြက်တဲ့သူတွေက အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်မှုထဲမှာ ရှိနေတာကို တွေ့ခဲ့ရတယ်... ကျွန်တော် မေးချင်တာက မဟာတာအိုက တကယ်ပဲ အဆုံးအစ မရှိဘူးလား... ပြီးတော့ မဟာတာအိုအတွင်းက ကျင့်ကြံသူတွေ အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နန်းတော်၏ ပြဿနာများနှင့် ပတ်သက်၍ လူများစွာက မေးမြန်းထားပြီး ဖြစ်ရာ သူ့အနေဖြင့် ဆက်လက် မေးမြန်းလိုစိတ် မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>မဟာတာအိုက အဆုံးအစ မရှိဘူးလား ဆိုသည်မှာ သူ မကြာခဏ တွေးတောမိသော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မဟာတာအိုက အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးအစ မရှိဘူးဆိုလျှင် အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်သည်လည်း အဆုံးအစ မရှိဘဲ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကြား ကွာခြားချက် မရှိတော့ကြောင်းနှင့် ကျင့်ကြံသူများက မဟာတာအို၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဘယ်သောအခါမျှ ကျော်လွန်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကုအန်သည်လည်း မဟာတာအိုကဲ့သို့ အဆုံးအစ မရှိဘူးဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် အဆုံးအစမဲ့သော အလားအလာများ ရှိနေရုံသာမက သူ၏ အတိတ်သည်လည်း အဆုံးသတ် မရှိဖြစ်နေသင့်ပြီး သူ၏ အတိတ်အတွက် အရင်းအမြစ် မရှိခြင်းကို သူ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ကြက်နှင့် ကြက်ဥ မည်သည်က အရင်ဖြစ်လာသနည်း ဆိုသော မေးခွန်းနှင့် တူနေ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကုအန်သည် ကြက်တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး မဟာတာအိုကဲ့သို့ အဆုံးအစမဲ့မှုကို ရရှိရန် ရည်ရွယ်ထားလျှင် သူကိုယ်တိုင်အတွက် ကြက်ဥတစ်လုံး ဖန်တီးရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းက ရှေ့နောက်မညီသော ပြဿနာတစ်ခုဆီသို့ အလွယ်တကူ ဦးတည်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းအကျိုး လမ်းစဉ် တည်ရှိနေခြင်းက အရာအားလုံး၌ အစမှတ်တစ်ခု ရှိကြောင်းကို သက်သေပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်၏ မေးခွန်းကြောင့် စံကျောင်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်သွားပြီး တီးတိုးပြောဆိုသံများ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဆံဖြူ ဘိုးဘေးက ပြောလိုက်သည်။ “လက်ရှိအချိန်အထိ မဟာတာအိုက အမှန်တကယ်ပဲ အဆုံးအစ မရှိသေးဘူး... ကောင်းကင်နန်းတော်တောင်မှ မဟာတာအိုရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို မရောက်နိုင်သလို အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကလည်း မဟာတာအိုရဲ့ အဆုံးသတ်ကို မမြင်နိုင်ဘူး... ဒီအကြောင်းရင်းကြောင့်ပဲ ငါတို့တွေက မဟာတာအိုကို ဆက်တိုက် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပြီး ဘယ်တော့မှ မငြီးငွေ့ဘဲ မရောင့်ရဲနိုင်တာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ဤအဖြေက ကုအန်ကို အပြည့်အဝ မကျေနပ်စေသော်လည်း အနည်းဆုံး ကောင်းကင်နန်းတော်သည် မဟာတာအိုကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးကြောင်းကို ရှင်းလင်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မေးခွန်းများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်း မေးမြန်းပြီးသွားသောအခါ ရက်အနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ဉာဏ်အလင်းရခြင်း ပြဿနာများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဆံဖြူ ဘိုးဘေးက ပို၍ ပြောဆိုလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မေးခွန်းများ အဆုံးသတ်သွားပြီးနောက် ဆံဖြူ ဘိုးဘေးက မတ်တတ်ရပ်၍ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူမ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် စံကျောင်းအတွင်း၌ အသက်ဝင်လာပြီး အချို့သော တရားနာသူများက ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြကာ အချို့ကမူ ဆက်လက် နေထိုင်၍ လူမှုရေးအရ ဆက်ဆံကြရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယာကျီက ထွက်မသွားဘဲ ကုအန်ကို ဆွဲခေါ်၍ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုရာ ကုအန်နှင့် အကိုက်ညီဆုံး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မဟာကမ္ဘာမှ ကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတ တစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ ကုအန်က စပ်စုချင်ယောင်ဆောင်ကာ မေးလိုက်၏။ “ဖရိုဖရဲနယ်မြေက ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ က မဟာကမ္ဘာမှာ ဖျက်ဆီးမှုတွေ လုပ်နေတယ်လို့ တာအိုမိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ဆီက ကြားလိုက်ရတယ်... ကောင်းကင်နန်းတော်က ဒီကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမှာလား...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိုကောင်းကင်ဖွင့် တာလော့အမတက နှာမှုတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းကင်နန်းတော်က ဘယ်လိုလုပ် ဖြေရှင်းမှာလဲ... ဖရိုဖရဲနယ်မြေကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်တဲ့ သတ္တဝါတွေ ဆိုတာ ကောင်းကင်နန်းတော်က အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေရဲ့ မျက်နှာသာပေးခံရသူတွေချည်းပဲ... ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ ရဲ့ ကိစ္စက မဟာကမ္ဘာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သက်ရောက်မှု ရှိနေတာကို ငါ သိထားပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်နန်းတော်က ဘာမှ လှုပ်ရှားတာမရှိသေးဘူး...သူတို့ကြား ပူးပေါင်းအကြံအစည် တစ်ခုခု ရှိနေတာ ထင်ရှားတယ်... ငါတို့က မသိချင်ယောင်ပဲ ဆောင်နေသင့်တယ်...”</p> <p> </p> <p>အခြား တာလော့အမတ တစ်ပါးက ဝင်ပြောလိုက်၏။ “တကယ်ပါပဲ... မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်က ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အဓိက စင်မြင့်နဲ့ တူပေမဲ့ သေခြာကြည့်ရင် ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ ပျိုးခင်းနဲ့ ပိုတူတယ်... မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှက သူတို့ရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ မလွတ်နိုင်ဘူး... သူတို့ မလှုပ်ရှားဘူးဆိုရင် အဲဒါက သူတို့ လုပ်ရပ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>အခြားသူများကလည်း ထိုအတိုင်း လိုက်လုပ်ကြပြီး ကောင်းကင်နန်းတော်အပေါ် ကြီးမားသော မကျေနပ်မှုများကို ဖော်ပြကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က သူတို့ကို များစွာ အထင်ကြီးသွား၏။ ဤလူများက အမှန်တကယ် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောဆိုရဲကြပေသည်။ ဤစကားများ ကောင်းကင်နန်းတော်၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားမည်ကို သူတို့ မကြောက်ကြပေဘူးလား။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ စကားဝိုင်း အဆုံးသတ်သွားပြီးနောက် ဟုန်ယာကျီက ကုအန်ကို လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့က ကောင်းကင်နန်းတော်အကြောင်းကို ဘာလို့ ဒီလောက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောရဲကြတာလဲ ဆိုတာ မင်း သိချင်နေလား...”</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင်က ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရလို့ပဲ... မင်းလည်း ဒီအချက်ကို ခံစားနိုင်မှာပါ... ပြီးတော့ ဒီနေရာကို လာနိုင်တဲ့ အမတနတ်ဘုရားတွေက ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ အောက်မှာ မရှိဘူး... ဒါကြောင့် သူတို့ ကြားသွားရင်တောင် ဘာမှ အန္တရာယ် မရှိဘူးလေ...” ဟုန်ယာကျီက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။ “မြူခိုး အမတနန်းတော်က ကောင်းကင်နန်းတော်ကို ဘယ်လို မြင်လဲ...”</p> <p> </p> <p>မြူခိုး အမတနန်းတော်သည် အမတနတ်ဘုရားများစွာကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နန်းတော်၏ လက်အောက်ခံ ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခံထားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယာကျီက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ “ဘယ်လို မြင်ရမှာလဲ... အပေါ်ယံမှာတော့ ကောင်းကင်နန်းတော်ကို ဖားယားနေရတုန်းပဲလေ... ကောင်းကင်တာအို အတွင်းမှာ ကောင်းကင်နန်းတော်ကို ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့ အင်အားစု ဘယ်သူမှ မရှိဘူး... ဆန့်ကျင်တဲ့ သူတွေကလည်း အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံရပြီးပြီ... ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ထက် နောက်ဆုံးမှာတော့ ကောင်းကင်စွမ်းအားကြောင့် ဖျက်ဆီးခံရမှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save