Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၈၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွမ်လော့ ဝင်စားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဟုန်ယာကျီသည် ကောင်းကင်နန်းတော်အပေါ် အတော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှား၏။ ကုအန် မေးလိုက်သောအခါ သူက ချက်ချင်းပင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနှင့် သွက်လက်စွာ စတင် ပြောဆိုလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တွင် မြူခိုး အမတနန်းတော်၌ အမတအဖြစ်သို့ တက်လှမ်းရန် လမ်းကြောင်း ရှိနေသော်လည်း ၎င်းအတွက် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ရ၏။ နှစ်တစ်သောင်းပြည့်တိုင်း ၎င်းက ကောင်းကင်နန်းတော်ထံသို့ များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို ဆက်သရပြီး အမတစံအိမ်တိုင်းတွင် ကောင်းကင်နန်းတော်မှ အမတများ၏ နတ်ဘုရား ရုပ်တုများကို စိုက်ထူထားရသည်။ အမတအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်သွားသူများသည် မြူခိုး အမတနန်းတော်နှင့် အဆက်အသွယ် မဖြတ်ကြသော်လည်း မောက်မာလာကြပြီး အခြားသူများကို ကျွန်များသဖွယ် ဆက်ဆံလာကြသည်။</p> <p>ဟုန်ယာကျီမှတစ်ဆင့် ကုအန်က မြူခိုး အမတနန်းတော်အကြောင်းကို ပိုမို နားလည်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မြူခိုး အမတနန်းတော်၏ ကံကြမ္မာက ကောင်းကင်နန်းတော်လောက် အစွမ်းမထက်သော်လည်း ၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။ ၎င်း၏အတွင်း၌ ပြီးပြည့်စုံသော တာလော့အမတအဆင့် ရှိသူ တစ်ယောက် ရှိမရှိ ဆိုသည်ကို လောလောဆယ်တွင် ပြောရခက်ပေသည်။ သူက အပြည့်အဝ တွက်ချက်၍ မရနိုင်ဘဲ ထိုသို့ တွက်ချက်၍ မရနိုင်ခြင်းကပင် ထိုသို့သော တည်ရှိမှုမျိုး အမှန်တကယ် ရှိနေနိုင်ကြောင်းကို ညွှန်ပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ယုံရှန်းဧကရာဇ် တစ်ပါးကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်ခြင်းကပင် မြူခိုး အမတနန်းတော်၏ နက်ရှိုင်းသော အုတ်မြစ်ကို သက်သေပြရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟုန်ယာကျီသည် ကုအန်ကို အတော်လေး သဘောကျနေပြီး ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုမှာပင် မိတ်ဆွေဟောင်းများကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။ သူသည် ကုအန်အား နောင်တစ်ချိန်တွင် မြူခိုး အမတနန်းတော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပြီး အနီရောင်နယ်မြေအမတအမိန့်တော်ပြား ဟုခေါ်သော အမိန့်တော်ပြား တစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအမိန့်တော်ပြားဖြင့် ကုအန်သည် မြူခိုး အမတနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော် တစ်ဦးအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မြူခိုး အမတနန်းတော်တွင် အမတနယ်မြေများစွာ ရှိ၏။ ဟုန်ယာကျီမှာ အနီရောင်နယ်မြေအမတစံအိမ်၏ အိမ်တော်သခင် ဖြစ်ပြီး မြူခိုးအမတနန်းတော်အတွင်း၌ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်ပြီး သူ၏ထံသို့ သေချာပေါက် လာရောက်လည်ပတ်မည်ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူတို့နှစ်ယောက် လမ်းခွဲခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ကိုယ်ပွားတစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင်မှ ယခုချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ် မရှိသေးချေ။ ထိုအစား သူက အခြေချရန် သင့်လျော်သော တာအိုတောင် တစ်တောင်ကို ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်ထံသို့ ပြန်သွားရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ၏ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ရယူနိုင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးရှိ သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေတွင် ကုအန်က ဟုန်ယာကျီနှင့် တွေ့ဆုံရန် မြူခိုး အမတနန်းတော်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်သင့် မသင့် စတင် စဉ်းစား တွေးတောနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အရ မြူခိုး အမတနန်းတော်တွင် ပြဿနာ ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် သူက အလွယ်တကူ အထိအခိုက်မရှိ ဆုတ်ခွာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထားလိုက်ပါတော့...</p> <p> </p> <p> ဤကိစ္စအတွက် အလောတကြီး လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်သလို မြူခိုး အမတနန်းတော်သို့ သွားရောက်ရန် ဖိအားပေးနေသည့် အကြောင်းရင်းလည်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ပထမဦးစွာ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပြီးမှသာ စဉ်းစားသင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က မျက်လုံးများကို မှိတ်၍ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ နေပူဆာလှုံနေရင်း သူ၏ အတွေးများက နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေသော တာအိုနိယာမများထံသို့ လွင့်မျောသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ရွှေရောင်မီးဖိုကြီး၏ ထိပ် လေဟာပြင်တွင် ဟွမ်ဖုန်း အမတအရှင်က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဒူးပေါ်တင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေ၏။</p> <p>သူ၏ နောက်ကျောတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရားက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်၍ အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ “အမတအရှင်... ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ က အတော်လေး အားကောင်းတဲ့ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်လာပါပြီ... သူ့ကို အမြန်ဆုံး မဖိနှိပ်ဘူးဆိုရင် ပြဿနာကြီးတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်... ကောင်းကင်တာအိုအောက်က အဆင့်မြင့်တဲ့ အစွမ်းထက်သူတွေ သေချာပေါက် သတိထားမိလာပါလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဖုန်း အမတအရှင်က ကျောခိုင်းထားရင်းနှင့် မျက်လုံးများကို မဖွင့်ဘဲ မေးလိုက်၏။ “ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ ရဲ့ စွမ်းအားက ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်သွားပြီလား...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရားက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ပျောက်ကွယ်သွားပါပြီ... သူ ဆုတ်ခွာသွားတာလား ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက်က ဝင်စွက်ဖက်လိုက်တာလား ဆိုတာတော့ မသေချာပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း သူက ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်ရပ်များကြောင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်ခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ၏ အတိတ်ကို သိထားသဖြင့် သူသည် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားနှင့် တိုင်ပင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ၎င်းတွင် သူ ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်ရဲသော မဟာ အကြောင်းအကျိုး တစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခု ဟွမ်ဖုန်း အမတအရှင်သည် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာအကြောင်း ထည့်ပြောလာသောအခါ သူ၏ သတိထားမှုက ပိုမို မြင့်တက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ၏ အကြောင်းအကျိုးများနှင့် ငြိတွယ်ခြင်းမှ သူ သေချာပေါက် ရှောင်ရှားရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စကားများကို ကြားသောအခါ ဟွမ်ဖုန်း အမတအရှင်က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူသည် မီးဖိုကြီး အတွင်းရှိ ကမ္ဘာလောကကို ငုံ့ကြည့်ကာ မသိနိုင်သော အရာတစ်ခုကို တွေးတောနေ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်</p> <p> </p> <p>“ပိုက်ကွန်ကို စတင် ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့... မင်းက ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ ရဲ့ စွမ်းအားကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းဖို့ တာဝန်ယူလိုက်... သူ့ကို ဖမ်းဆီးဖို့အတွက် ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုတွေကို ငါ အကူအညီ တောင်းလိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ဟွမ်ဖုန်း အမတအရှင်က ပြောလိုက်ရာ ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရားမှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွားပြီး အမိန့်ကို လက်ခံကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရား ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထိုနေရာမှာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဟွမ်ဖုန်း အမတအရှင်၏ မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပနေကာ ရင်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်များက ဖြည်းညင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွား၏။ အဆုံးမဲ့ တာအိုတောင်ရှိ တရားဟောပြောခြင်း ပြီးဆုံးသွားကတည်းက ကုအန်သည် မည်သည့် အဖြစ်အပျက်ကြီးများနှင့်မျှ မကြုံတွေ့ရတော့ဘဲ ဘဝက တစ်ဖန် ပြန်လည် အေးချမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူသားကမ္ဘာတွင် ပဋိပက္ခများ ဆက်လက် တည်ရှိနေသေးသော်လည်း ကမ္ဘာကြီးအပေါ် လွှမ်းမိုးနေသော တိမ်မည်းကြီးများက လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုအန်သည် ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ ၏ စွမ်းအားများကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်တစ်ရာ အတွင်းမှာပင် ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပြန်လည် ရရှိခဲ့ပြီး ကမ္ဘာလောကကို ကယ်တင်ရန် တပည့်များကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စေလွှတ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းနှစ်တစ်သောင်းဆိုသော အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သက်တမ်း ဆယ့်ခုနစ်သန်းကျော် ရှိပြီဖြစ်သော ကုအန်သည် သက်တမ်း ၁.၆ ထရီလီယံ ကို စုဆောင်းရရှိထားပြီး ဖြစ်ကာ သက်တမ်း အတားအဆီးမှ ကုန်ခမ်းသွားသည်များကို မပါဝင်ဘဲ တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတအဆင့် အစောပိုင်းမှ အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် သက်တမ်း ၈၀၀ ဘီလီယံ ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ မချိုးဖျက်မီ သက်တမ်း ၂ ထရီလီယံ အထိ ရောက်ရှိရန် စီစဉ်ထား၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုအထွတ်အထိပ် တာလော့အမတအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံသောအဆင့်သို့ မရောက်မချင်း သက်တမ်း ၁၀ ထရီလီယံ တဆိုသော စွမ်းဆောင်ရည် ကန့်သတ်ချက်ကို သူ လိုက်လံ ရှာဖွေရန် ရည်ရွယ်မထားချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်၏ နွေဦးရာသီတွင် ကုအန်က ခြံဝင်းအတွင်း၌ စုတ်တံဖြင့် စာရေးနေစဉ် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ဘေးတွင် စောင်းတီးနေသော ရှန်ကျန်းက သူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ ဘာဖြစ်လို့လဲ... ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား...”</p> <p> </p> <p>ကုအန် ကြည့်နေသည့် နေရာမှာ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း ရှိရာ အရပ်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းမှာ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင် တပည့်တစ်ယောက် မွေးဖွားလာတော့မှာမို့လို့ပါ...” ကုအန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းကာ ဆက်လက် စာရေးနေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျန်းမှာ စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထပ်မံ စူးစမ်း မေးမြန်းလိုက်၏။ “သူက ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် ဒါမှမဟုတ် ကျောက်ရူရှန်တို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘယ်လိုနေလဲ...”</p> <p> </p> <p>နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ လူသားကမ္ဘာရှိ ပဋိပက္ခများက အဆုံးသတ်ရန် နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်နှင့် ကျောက်ရူရှန်တို့ကြားရှိ ရန်ငြိုးများက ကမ္ဘာအနှံ့ ကျော်ကြားနေပြီး သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ကွဲပြားသော ခေတ်များမှ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြ၏။ ယခုအခါ သူတို့သည် ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေကြရာ နောက်ဆုံးတွင် မည်သူက အနိုင်ရရှိမည်ကို ကမ္ဘာလောကကြီးက သိချင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ထက်တောင် ပိုသာနိုင်သေးတယ်...” ကုအန်က နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်သည် အမတနတ်ဘုရား ပြန်လည်ဝင်စားသူ ဖြစ်ပြီး ယခု ဖော်ပြထားသော တပည့်မှာမူ ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ ဝင်စားသူ ဖြစ်၏။</p> <p>ဖရိုဖရဲ နာကြည်းချက် လော့ သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒဖြင့် ဝင်စားလာခြင်း မဟုတ်ပုံပေါ်ပေ။ သူက အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာ၏ ဝင်စားခြင်း သံသရာထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသို့ အဆင်ပြေပြေ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ သေချာပေါက် တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခု မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ရီ အမတအရှင် သို့မဟုတ် ဆန်းကြယ်ကြယ်တာရာ အမတအရှင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကုအန်ကို စောင့်ကြည့်နေသော ပိုမို အစွမ်းထက်သည့် တည်ရှိမှု တစ်ခု ရှိနေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်တာအို ကံကြမ္မာဖြင့် ခြားနားထားသဖြင့် ကုအန်အနေဖြင့် တွက်ချက်ရန် ခက်ခဲနေသော်လည်း တစ်ဘက်လူက အဆင့် မချိုးဖျက်မီက သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်မှာပင် မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ယခု အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သော သူ့အနေဖြင့် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်စရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းက နောက်ဆုံးမှာ တိုးတက်လာတော့မှာပေါ့...” ရှန်းကျန်သည် အများကြီး မစဉ်းစားဘဲ အံ့အားသင့်သည့် လေသံဖြင့် မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသော်လည်း နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ၊ ဘီလီယံပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ကြာရှည် တည်တံ့ခဲ့သော ဂိုဏ်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန် ငယ်ရွယ်လွန်းနေသေး၏။ ရှုထောင့်ပေါင်းစုံမှ ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် အများကြီး နောက်ကောက်ကျနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် သို့မဟုတ် ကျောက်ရူရှန်တို့ထက်ပင် သာလွန်သော ပါရမီရှင် တပည့်တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မည် ဆိုလျှင် ထိုကွာဟချက်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်ကောင်း ပိတ်ဆို့နိုင်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း အနီးတွင် နှစ်သောင်းချီ၍ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ရှန်းကျန်မှာ ဂိုဏ်းအပေါ် သံယောဇဉ် တွယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝူရှီ တပည့် မည်သူမဆို ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းသို့ လာရောက်ပါက ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်များအဖြစ် လက်ခံ ကြိုဆိုလေ့ရှိပြီး ယခုတိုင် မရိုမသေ ပြုလုပ်သည့် ဖြစ်ရပ်မျိုး တစ်ကြိမ်မျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းများက ဝူရှီကို များစွာ အထင်ကြီး လေးစားကြပြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>“ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းက အစောနဲ့အနှောင်း ဆိုသလို တိုးတက်လာမှာ.. နောက်ဆုံးတော့လည်း သူတို့ ကျဆင်းသွားမှာပါပဲ...” ကုအန်က စာကို ဆက်ရေးရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူက အဓိပတိဂိုဏ်းကိုပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ချမ့်ခွန်းဂိုဏ်းကိုလည်း အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးနေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှန်းကျန်က ကုအန်၏ စကားများကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မပြုဘဲ အစားထိုး၍ မေးလိုက်သည်။ “အကယ်လို ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ် ပြန်ရောက်လာရင် သူ့ကို တပည့်အဖြစ် တကယ် လက်ခံမှာလား...”</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ငါက ကတိဖျက်ရတာကို သဘောမကျဘူး...”</p> <p> </p> <p>သက်တမ်းတာအိုနယ်မြေတွင် သိမ်းဆည်းထားစရာ ကြီးကြီးမားမား လျှို့ဝှက်ချက်များ မရှိပေ။ နယ်မြေ ကိုယ်တိုင်က ရွှေ့ပြောင်း၍သော်လည်းကောင်း၊ ပြန်လည် တည်ဆောက်၍သော်လည်းကောင်း ရနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်သည် ထိုမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ဒူးထောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သက်သေပြရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အမတနတ်ဘုရား ပြန်လည်ဝင်စားသူ ဖြစ်နေရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။</p> <p> </p> <p>ကုအန်အနေဖြင့် ထျန်းဟုန် ဧကရာဇ်ထံမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်နန်းတော်အကြောင်းကို ပိုမို သိရှိလာနိုင်ကောင်း သိရှိလာနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save