Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၉၂</h2> <h2 style="text-align: center;">အမတနတ်ဘုရားများအကြား ကွာခြားချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "လမ်းနှစ်လမ်းပဲ ရှိတယ်... ပထမတစ်ခုက မင်းက ကုသိုလ်တရားတွေ စုဆောင်းပြီး သက်ရှိအားလုံးအတွက် အကျိုးပြုပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို ပဲ့တင်ထပ်စေခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူပြီး အမတအဆင့်မှာ နေရာတစ်နေရာ ဆုချီးမြှင့်ခံရဖို့ပဲ... ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ဒီမဟာကမ္ဘာကို စွန့်ခွာသွားဖို့ပဲ...</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နန်းတော်က အစွမ်းထက်တယ် ဆိုပေမဲ့ မဟာတာအိုက ကျယ်ဝန်းလွန်းတယ်... နောက်ဆုံးမှာတော့ ကောင်းကင်နန်းတော် လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ နေရာတွေဆိုတာက ရှိနေဆဲပဲ... ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ အလိုရှိသူ စာရင်းမှာ တရားဥပဒေ အရ အရေးယူမခံရသေးတဲ့ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်..."</p> <p> </p> <p>သူ၏ အဖြေက ကုအန်ကို အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>အတိုချုပ် ပြောရလျှင် ဤသည်က အညံ့ခံခြင်းနှင့် ထွက်ပြေးခြင်းကြားမှ ရွေးချယ်မှု တစ်ခု မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ကုအန်၏ မနှစ်မြို့မှုကို ခံစားမိပုံရပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်နန်းတော်ရဲ့ လုပ်ရပ်တချို့က သက်ရှိအားလုံးကို လျစ်လျူရှုထားတာ အမှန်ပေမဲ့ ကောင်းကင်နန်းတော်က မဆိုးယုတ်ဘူး... အမှန်တကယ်တော့ မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်က တည်ရှိနေဆဲဆိုပေမယ့် အမတနတ်ဘုရားတွေကလည်း ထွက်ပေါ်လာခဲတယ်... ဒီအချက် တစ်ခုတည်းကတင် ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ပြင်းထန်မှုကို သက်သေပြဖို့ လုံလောက်နေပြီ... ကမ္ဘာပေါ်က ဘယ်လိုအင်အားစု အတွင်းမှာမဆို အကောင်းနဲ့အဆိုး ဆိုတာ ရှိစမြဲပဲမို့ လုံးဝ တရားမျှတတဲ့ စည်းမျဉ်း ဒါမှမဟုတ် အစီအစဉ် ဆိုတာ မရှိဘူး..."</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်နန်းတော် အတွင်းက အားပြိုင်မှုတွေကလည်း ကြီးမားလွန်းတယ်... အမြင့်ဆုံးမှာ ရပ်တည်နေတဲ့ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့လို့ လောကကြီးထဲကို ထွက်လာခဲတယ်... အဆုံးမရှိတဲ့ နှစ်ကာလတွေ တစ်လျှောက်မှာ ကောင်းကင်နန်းတော် အတွင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှင်းလင်း ဖယ်ရှားမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ပေါ်လာပါစေ အမတနတ်ဘုရားတွေက နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေရဲ့ ထောင်ချောက်ဆင် ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရမှာပဲ... အသက်ရှည်ခြင်းဆိုတာ ရှားပါးတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်တော့တဲ့ အခါမှာ စွမ်းအားကလွဲရင် သူတို့အတွက် ကျန်ရစ်တာက အဆင့်အတန်းပဲလေ..."</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ ကောင်းကင်နန်းတော်ထဲကို ဝင်ရောက်ရတာက မင်း စိတ်ကူးထားသလို သည်းမခံနိုင်စရာ မကောင်းသလို လွတ်လပ်ခွင့်လို့ ခေါ်တဲ့ အရာကိုလည်း ဆုံးရှုံးရမှာ မဟုတ်ဘူး... တာဝန်တွေကို ကျေပွန်နေသရွေ့ အမတနတ်ဘုရားတွေမှာ ကိုယ်ပိုင်အချိန် အများကြီး ရှိတယ်..."</p> <p> </p> <p>သူက ကုအန်အပေါ် သစ္စာခံထားသော်လည်း ၎င်းမှာ ကူကယ်ရာမဲ့၍ ပြုလုပ်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ ကုအန်ကို ကောင်းကင်နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်စေလိုသည့် ဆန္ဒ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်၏ စွမ်းရည်များဖြင့် အနာဂတ်တွင် အမတအရှင် တစ်ပါးထက် ပိုမို မြင့်မားပြီး ကောင်းကင်တာအို အမတရာထူး တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းရန်မှာ ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ကောင်းကင်နန်းတော်ကို ငြင်းပယ်တာ မဟုတ်ပါဘူး... မသိရသေးတဲ့ အရာတွေအပေါ် သတိထားနေရုံ သက်သက်ပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကိုယ်တိုင်တောင် ကောင်းကင်နန်းတော်က ဘယ်နေရာမှာ အတိအကျ ရှိနေလဲ၊ သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်က ရေစီးကြောင်းတွေက ဘယ်လောက် နက်ရှိုင်းလဲ ဆိုတာကို သေချာ မသိဘူးလေ..."</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားမှာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဝိညာဉ် မဟာကမ္ဘာတွင် သူက အဆင့်မြင့်မားပြီး အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း သူက ကောင်းကင်နန်းတော်သို့ တစ်ခါမှပင် မရောက်ဖူးခဲ့ဘဲ ၎င်း၏ အောက်ခြေ အဆင့်များမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်ကာ သတိပြုမိခြင်း မခံရသော တည်ရှိမှု တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကောင်းကင်စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်ခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ တာဝန်များကို လစ်ဟင်းခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့လျှင်တောင် ကောင်းကင်နန်းတော်က သူ့ကို အချိန်တိုအတွင်း ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်နန်းတော်က သူ့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားမှာလည်း စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>ထိုစဉ်က သူ လမ်းမှား ရွေးချယ်ခဲ့မိသည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုအမတနန်းတော်၏ ရတနာကိုသာ သူ စွဲလမ်းမနေခဲ့လျှင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသို့ သူ မည်သို့ ရောက်ရှိလာမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ကုအန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ပါရမီက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတွေ ကြားမှာတောင် ထူးခြား ပြောင်မြောက်တယ်လို့ ကြားတယ်... မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ်မှ မရှိဘူးလား... ကောင်းကင်နတ်ဘုရား အဖြစ်ပဲ ထာဝရ နေသွားချင်တာလား..."</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်၏။ "ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာတဲ့ သူတွေ အားလုံးက ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင်တွေချည်းပါပဲ... ငါက အစွမ်းကုန် ကျင့်ကြံရင်တောင် အထက်ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် အရမ်း ကြာရှည်တဲ့ အချိန်တစ်ခု လိုအပ်ဦးမှာပဲ..."</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့မှာ ကျင့်ကြံနေပြီး ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ရွေးချယ်မှုမှာ ပါဝင်နေတဲ့ ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာ တစ်ယောက် ရှိတယ်... အဲဒီ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားကို ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်တယ်... မင်း သူ့ကို သိလား..." ကုအန်က ကျန်းပုခုကို တွေးမိသဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားက ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို သိပါတယ်... သူက ငါ့ရဲ့ စီနီယာလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်... သူက ဟွမ်ဖုန်း အမတအရှင်ကို အလုပ်အကျွေး ပြုနေပြီး ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတွေ ကြားမှာ သူက နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ အဆင့်အတန်း မြင့်မားတယ်လေ... အနိမ့်ဆုံး အဆင့်ကတော့ မဟာကမ္ဘာ တစ်ခုကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ငါတို့လို ကောင်းကင်နတ်ဘုရားတွေပဲ... ပြီးတော့ ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရားက နေရာတစ်ခုတည်းမှာ ကန့်သတ်မခံထားရဘူး... သူက ဖျက်ဆီးခြင်း နတ်ဘုရား တစ်ပါးနဲ့ တူတယ်... သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ နယ်ပယ်က မဟာကမ္ဘာသုံးထောင်လုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်..."</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ငြိမ်းချမ်းရေး နတ်ဘုရားအကြောင်း ပြောလာသောအခါ ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရား၏ လေသံတွင် မနာလိုအားကျမှုများ ပါဝင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ကုအန်သည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားများနှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်တူ အမတနတ်ဘုရားများ အကြားတွင်ပင် စွမ်းအား အတိုင်းအတာများက ကွဲပြားခြားနားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖြစ်လာပြီး ကောင်းကင်နန်းတော်တွင် အမှုထမ်းခဲ့ရသည့် သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို စတင် ပြောပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နန်းတော်နှင့် သက်ဆိုင်သော မှတ်ဉာဏ်များကို သိမ်းဆည်း၍ မရနိုင်သဖြင့် ကုအန်ကလည်း သူ၏ အတိတ်ကို စပ်စုချင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>စကြဝဠာကြီးက တိတ်ဆိတ်နေပြီး အဝေးရှိ ကြယ်များက ကောင်းကင်ယံတွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ ကမ္ဘာဂိတ်တံခါးရှေ့တွင် သောက်စားနေကြသော ကုအန်နှင့် ကောင်းကင်စိတ်ဝိညာဉ် နတ်ဘုရားတို့သည် အချိန်၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရသကဲ့သို့ တစ်ခွက်ပြီး တစ်ခွက် ဆက်တိုက် သောက်နေကြရာ ၎င်းမှာ အချိန်ကာလများ ကုန်လွန်သွားခြင်းနှင့် ကမ္ဘာကြီး၏ အပြောင်းအလဲများကို တင်စားထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ငြိမ်းချမ်းသော အချိန်ကာလများတွင် အချိန်များက ပို၍ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားတတ်၏။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် နှစ်တစ်သောင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>မဟာတာအို၏ လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသော တာအိုခုံရုံးမှ အဖွဲ့ဝင်များ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ရောက်လာကြသဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်နှင့် ယွမ်စုန်ကျီတို့သည် မြင့်မားသော တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ရပ်လျက် အောက်ဘက်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အပြုံးများ ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>မဟာတာအို၏ လမ်းစဉ်မှ ပြန်လာရခြင်းမှာလည်း အဆုံးမဲ့ အခက်အခဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် တူညီသော ရှည်လျားသည့် ခရီးစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဤအခိုက်အတန့်ရောက်မှသာ သူတို့၏ တင်းမာနေသော စိတ်များက ပြေလျော့သွားနိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>တာအိုခုံရုံးသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ တာအိုခုံရုံးမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူကြီးများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုများ ပြည့်နှက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ခုံရုံးအရှင်... အကြီးအကဲတို့... ကျွန်မ အရင် သွားတော့မယ်... ကျွန်မရဲ့ အစ်ကိုကုက ကျွန်မကို စောင့်နေတုန်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်က ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အစွန်းတစ်ဘက်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျိရှောင်ယု၏ မျက်နှာအမူအရာက သဘာဝမကျ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ ဘာမှမပြောခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ခေါင်းခါလျက် ရယ်မောလိုက်၏။ "ဒီကောင်မလေးက အရင်ကလိုပဲ သူ့ကောင်လေးအပေါ် အရူးအမူး ဖြစ်နေတုန်းပဲ... မဟာတာအိုရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ခရီးသွားခဲ့ပြီး အမြင်ကျယ်လာတာတောင်မှ သူမရဲ့ မူလ နှလုံးသားကို သစ္စာရှိနေတုန်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>အခြား အကြီးအကဲများကလည်း ကြင်နာသော အပြုံးများကို ပြသလိုက်ကြသည်။ သူတို့ အားလုံးက ရှောင်လန်ကို ချစ်ခင်ကြပြီး သူမကို ဘယ်တော့မှ မကြီးပြင်းလာသော ကလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယွမ်စုန်ကျီ၏ အကြည့်များက အောက်ဘက်ရှိ လူရိပ်တစ်ခုထံသို့ ကျရောက်သွားရာ ထိုသူမှာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အရှိန်အဝါဖြင့် ထင်ရှားနေပြီး လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရူရှန်...</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလောက်အထိ တိုးတက်လာဖို့ဆိုတာ... ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေအတွင်းမှာ အများကြီး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပုံရတယ်..." ယွမ်စုန်ကျီက တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ် လမ်းစဉ်တွင် ကျိရှောင်ယု ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းနှင့် ရှောင်လန် ရပ်တန့်သွားခြင်းတို့က တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါးဆိုသည်မှာ တာအိုခုံရုံးနှင့် အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို နားလည်သွားစေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ရူရှန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤလူက ထိုမျှလောက် ထူးခြားနေပုံ မပေါ်ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ ရှုံးနိမ့်ခြင်းကင်းမဲ့သော ဧကရာဇ်ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ မျိုးစေ့ကို အတိအကျ ဘယ်နေရာမှာ ရှာတွေ့နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယွမ်စုန်ကျီ၏ အတွေးများက လွင့်မျောသွားပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် လွမ်းဆွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုအန်သည် ရှောင်လန်၏ လိုဏ်ဂူကောင်းကင် သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ကျိရှောင်ယု၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိသွား၏။ သူမကို မည်သို့ ကူညီပေးရမည်ကို သူ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ် လမ်းစဉ်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားသဖြင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ကျဆင်းသွားပြီး သူမ၏ တာအို နှလုံးသားလည်း ထိခိုက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်က ကျိရှောင်ယု၏ ရင်ထဲမှ အလွန်အမင်း အထီးကျန်ဆန်နေသော အသံကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကျိရှောင်ယု၏ မာနကို သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး ၎င်းကြောင့်ပင် ဤကိစ္စကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ သူက တာအိုရတနာ တစ်ခု ဖန်တီးသကဲ့သို့ တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါးထက် မနိမ့်ကျသော ကံကြမ္မာ လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးနိုင်လျှင် ကောင်းပေမည်။</p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ကုအန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဤလမ်းကြောင်းက မျှော်လင့်ချက် ရှိပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အချိန်လုံလောက်စွာ ရှိနေပြီး နေ့စဉ် ပင်ပန်းကြီးစွာ ကျင့်ကြံရန် မလိုတော့သဖြင့် အခြားသော ကံကြမ္မာလမ်းကြောင်းများကို လေ့လာကြည့်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကုအန်က ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း စတင် တွေးတော ဆင်ခြင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ပထမဦးစွာ သူက တာအိုဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ အနှစ်သာရကို နားလည်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ရှောင်လန်၏ အရှိန်အဝါက လိုဏ်ဂူကောင်းကင် အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမက ကုအန်၏ ရှေ့တွင် ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာကာ သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အရမ်းကောင်းတာပဲ... အစ်ကိုကု... အစ်ကို ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲ..."</p> <p> </p> <p>ရှောင်လန်သည် ကုအန်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရင်း ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။ သူမမှာ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေသဖြင့် မျက်ရည်များပင် ကျလာ၏။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော ဟန်ပန်ကို ကြည့်ပြီး အရူးမခံလိုက်ပါနှင့်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမက ရင်ထဲတွင် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။ သူမ အဝေးသို့ ထွက်သွားသည်မှာ အလွန် ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်ရာ တာအိုခုံရုံးတွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သို့မဟုတ် ကုအန်က သူ၏ ဘဝနေဝင်ချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ကို သူမ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ... ကိုယ့်ရဲ့ ပါရမီက မင်းလောက် မကြီးမားပေမဲ့ ကိုယ်လည်း ကြိုးကြိုးစားစား ကျင့်ကြံနေတာပဲလေ... ဒီလောက် အလွယ်တကူ သေသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p> </p> <p>ကုအန်က နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကျောကို ခပ်ဖွဖွ ပုတ်ပေးလိုက်ရာ သူကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။</p> <p> </p> <p>ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဤဘဝ တစ်လျှောက်လုံး၌ သူသည် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော ခွဲခွာခြင်းများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် အနာဂတ်ကို ကြိုတင် မြင်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးကမူ မမြင်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p> အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ရခြင်းမှာ သာမန်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>သူမကို အံ့အားသင့်သွားစေရန်နှင့် ရေခဲတောင်ကြီး၏ ထိပ်စွန်းလေး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖော်ပြရန် သင့်လျော်သလို ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအား အချို့ကို ထုတ်ကြွားပြဖို့ လိုအပ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p>


Save