Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရန်သူများကို ချေမှုန်းခြင်း<br />  *</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် ဟွန်ယွမ် ဓားအစီအရင်က ပြိုင်ဘက်ငါးဦးလုံးကို ဝိုင်းရံပိတ်လှောင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွီဟယ် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖွဖွလေး ချလိုက်မိသည်။ သူ ကာကွယ်ရေးကို လျှော့ချလိုက်သည့်အချိန်လေးကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး တစ်ဖက်လူက သေစေလောက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး လုပ်လာမှာကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။ <br />  <br /> ဓားအစီအရင်၏ ပြောင်းလဲမှုက အလွန်မြန်ဆန်ပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်သာ ယူရသော်လည်း ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်မူ သူတို့သာ တကယ်တိုက်ခိုက်ချင်ပါက ထိုအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် အခွင့်အရေးယူကာ တိုက်ခိုက်လာနိုင်ပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တစ်ဖက်လူများက ကြောက်လန့်နေကြပြီး အလွန်သတ္တိကြောင်လွန်းလှသည်။<br />  <br /> "အခု ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် ဟွန်ယွမ် ဓားအစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားကို ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" <br />  <br /> “ ခုနက ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးသွားပြီ။ ကျင့်စဉ်ထဲမှာ ဖော်ပြထားသလိုပဲ တကယ်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ ထိုက်တောင်ကြီးလို ခိုင်မာတည်ငြိမ်လွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီဓားအစီအရင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကိုတော့ သူ မစမ်းသပ်ရသေးဘူး။ အတော်ပဲ... ဒီလူငါးယောက်ကို ကြွက်ဖြူလေးတွေလို သဘောထားပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်တာပေါ့...”<br />  <br /> ရွှစ်။ <br />  <br /> ကျန်းယွီဟယ်က လက်သင်္ကေတများကို ဆက်တိုက် ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် ဓားအစီအရင်၏ အလင်းကာကွယ်ရေးလွှာသည် မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်များနှင့်အတူ ချက်ချင်း လင်းလက်သွားလေသည်။ သိပ်သည်းလှသော မျက်မြင်မရသည့် ဓားချီများက ဓားအစီအရင်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသော လူငါးဦးထံသို့ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုလို တိုက်ခတ်သွားတော့သည်။ <br />  <br /> "ဒုက္ခပဲ" <br />  <br /> ယင်းကို မြင်သောအခါ ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးမှာ ပြာယာခတ်သွားပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကယ်တင်ရန် တတ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို သုံးကြလေတော့သည်။ မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ <br />  <br /> "မပျက်စီးနိုင်သော ဗာဂျရာခန္ဓာ" <br />  <br /> မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူ၏ အရပ်အမောင်းသည် ၁.၈ မီတာမှ ၈.၁ မီတာအထိ ကြီးမားလာသည်။ ထို့အပြင် သူ ကြီးမားလာပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာကာ ရွှေရောင်ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူသွားလေသည်။ အခြားလေးဦးကလည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကြသည်။ အချို့က ကာကွယ်ရန် ဒိုင်းများ ထုတ်ယူကြပြီး အချို့က ကာကွယ်ရေး အလင်းလွှာတစ်ခု ဖန်တီးရန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကြသည်။<br />  <br /> "အွတ်..." <br />  <br /> "အား... အားးး..." <br />  <br /> သို့သော် အရာအားလုံးက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လေသည်။ သိပ်သည်းပြီး မျက်မြင်မရသော ဓားချီများ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူ တစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ကျန်လေးဦးမှာ မျက်မြင်မရသော ဓားချီများကြောင့် ချက်ချင်း ပြာကျသွားခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားသန္ဓေပင်လျှင် လွတ်မြောက်ခွင့် မရခဲ့ပေ။ <br />  <br /> မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူ၏ အခြေအနေကလည်း သိပ်ကောင်းလှသည်မဟုတ်ပေ။ မျက်မြင်မရသော ဓားချီများက သူ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး သွေးထွက်သံယို ဒဏ်ရာများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမရခဲ့သော်လည်း မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူ၏ မျက်နှာတွင်မူ ဝမ်းသာသည့်အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။ <br />  <br /> အခြားလေးဦး သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူသည် ဓားချီပင်လယ်ကြီးထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အဆုံးအစမဲ့သော ဓားချီများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် တိုက်ခတ်နေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဓားချီတိုက်ခိုက်မှုကို သူ ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤအချိန်တွင် မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူသည် လုံးဝ ပြာယာခတ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူက လက်သီးကို ဆုပ်ကာ သူ့ရှေ့ရှိ ဓားချီများကို ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။ <br />  <br /> ဘန်း။<br />  <br /> လက်သီးရိပ်ကြီးက မျက်မြင်မရသော ဓားချီများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် မျက်မြင်မရသော ဓားချီများက သူ့ထံသို့ ထပ်မံတိုက်ခတ်လာပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော ဓားချီများက မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူအား ပြာအဖြစ်သို့ ခုတ်ထစ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။ <br />  <br /> "အား... ငါ ကျေနပ်နိုင်ဘူးကွ" <br />  <br /> သေလုဆဲဆဲအချိန်တွင် မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူသည် အရှုံးမပေးလိုသော ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ <br />  <br /> "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရမှာပဲကို ဘာလို့ လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေရတာလဲ" <br />  <br /> ကျန်းယွီဟယ်က လက်သင်္ကေတ ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် ပျံသန်းနေသော ဓားကိုးလက်သည် သူ၏ ရှေ့သို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သေဆုံးသွားသော လူငါးဦး ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ “ အလောင်းတွေကို လိုက်နှိုက်တာက အကျင့်ကောင်းတစ်ခုပဲလေ။ ဒါကိုတော့ မေ့ထားလို့ မဖြစ်ဘူး...”<br />  <br /> “ သူ့ကို စိတ်ပျက်စေတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာကတော့ လူသတ်တာက ဘာပစ္စည်း မှ ပိုမကျလာတာပဲ။ ဒါက ဂိမ်းတစ်ခုနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။” ရာစုနှစ်တစ်ခုတောင် ကြာခဲ့ပြီဆိုပေမဲ့ သူ အခု ဂိမ်းတစ်ခုထဲ ရောက်နေတာဆိုတာကို ကျန်းယွီဟယ် ယုံကြည်ဖို့ ခက်ခဲနေဆဲပင်။<br />  <br /> သူ့ပတ်လည်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ပတ်နေသော ပျံသန်းနေသော ဓားကိုးလက်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းယွီဟယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ <br />  <br /> "ကျင့်စဉ်နဲ့အတူ ပါလာတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒီ ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် ဟွန်ယွမ် ဓားအစီအရင်က တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ" <br />  <br /> ယနေ့ စမ်းသပ်မှုအပြီးတွင် ကျန်းယွီဟယ်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် ဟွန်ယွမ် ဓားအစီအရင်နှင့်ဆိုလျှင် အဆင့်တူတွေထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ပြောရင်တောင် ချဲ့ကားပြောရာ မကျဘူး မဟုတ်လား။ ဓားအစီအရင်က တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ ကာကွယ်ရေး နှစ်မျိုးစလုံးကို ပေါင်းစပ်ထားတယ်။ သူ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးက ထိုက်တောင်ကြီးလို ခိုင်မာပြီး တိုက်ခိုက်ရေးကတော့ တဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေတဲ့ မီးတောက်လို ကြမ်းတမ်းတယ်။ နတ်ဘုရားတွေ၊ ဗုဒ္ဓတွေကိုတောင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။<br />  <br /> ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦးက ဓားအစီအရင်ထဲမှာ ပိတ်မိသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်လေးတောင် မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ မျက်မြင်မရတဲ့ ဓားချီတွေကြောင့် ပြာကျသွားခဲ့ရသည်။ အဲဒီထဲမှာ မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူက ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး ကျန်းယွီဟယ်နဲ့ အဆင့်တူပဲ။ ဒါ့အပြင် ဒီမျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူက မှော်ရတနာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင့်တူတွေထဲမှာ ထိပ်တန်းစားလို့ သတ်မှတ်လို့ရတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးပင်ဖြစ်သည်။ <br />  <br /> သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ခက်ထန်သည့်လူပင်လျှင် ကျန်းယွီဟယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် ဟွန်ယွမ် ဓားအစီအရင်ကို ခဏတာမျှပင် မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျန်းယွီဟယ်က ဓားအစီအရင်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည့်အချိန်မှ လူငါးဦးလုံး သေဆုံးသွားသည့်အချိန်အထိ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ <br />  <br /> လူငါးဦးလုံး အလွန်မြန်ဆန်စွာ သေဆုံးသွားသောကြောင့် လမင်းကိုယ်လုပ်တော်ပင်လျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။ သူမ ခေါ်လာသော အကူအညီများအားလုံး ပြာကျသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လမင်းကိုယ်လုပ်တော်သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိသွားသည်။ <br />  <br /> လမင်းကိုယ်လုပ်တော်က နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားမြှောင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ လီထျန်းထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီးနောက် လေပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပျံတက်ကာ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။ ကြေးမုံဟင်းလင်းပြင်မြို့တော်ရှိ သူမ၏ ရာစုနှစ်နှင့်ချီသော ကြံစည်မှုများမှာကား အချိန်ကြာမြင့်စွာကပင် မေ့ပျောက်ခံလိုက်ရလေပြီဖြစ်သည်။ လမ်းကြောင်းမဖွင့်နိုင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ပွားဆုံးရှုံးရခြင်းတို့၏ ထိခိုက်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမအနေဖြင့် မည်သည့် ထိခိုက်မှုကိုမျှ ထပ်မံခံစားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ <br />  <br /> ထို့အပြင် အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာကလည်း မသေချာပေ။ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ ဦးချိုနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေ ရှိနေတယ် မဟုတ်လား။ သူတို့ကို ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်ကနေ ဦးချိုနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ပေးတိုက်လိုက်ရုံပေါ့။ ကျန်းယွီဟယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် လမင်းကိုယ်လုပ်တော်တွင် မည်သည့်အကြံအစည်မျှ လုံးဝမရှိတော့ပေ။ လီထျန်းနှင့် တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သူမ တောင့်ခံနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ကျန်းယွီဟယ်ပါ ထပ်ပေါင်းပါဝင်လာမည်ဆိုပါက... <br />  <br /> သူတို့ ထွက်ပြေးဖို့တောင် အခွင့်အရေး ရမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျန်းယွီဟယ် မရောက်လာခင် မြန်မြန် ထွက်ပြေးမှ ဖြစ်မယ်။<br />  <br /> "ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ဒီမှာပဲ နေခဲ့" <br />  <br /> ကျန်းယွီဟယ်က ပြိုင်ဘက်အားလုံးကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လီထျန်း ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားသည်။ ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာတာ ရာစုနှစ်တစ်ခုပဲ ရှိသေးတဲ့ ဒီဂိုဏ်းတူညီလေးက ဒီလောက်အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ သူ တကယ်ကို မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သို့သော် လမင်းကိုယ်လုပ်တော် ထွက်ပြေးရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လတ်တလောတွင် သူ့၌ အများကြီး တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။ လီထျန်းက ပုတီးစေ့ပုံစံ မှော်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ <br />  <br /> "ရပ်စမ်း" <br />  <br /> အနက်ရောင် ပုတီးစေ့တစ်ခုက လမင်းကိုယ်လုပ်တော်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမကို နေရာမှာတင် အေးခဲရပ်တန့်သွားစေသည်။ သို့သော် လမင်းကိုယ်လုပ်တော်၌ လှည့်ကွက်အချို့ ရှိနေသေးသည်။ သူမက ပန်းကန်လုံးပုံစံ မှော်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုထဲသို့ မှော်စွမ်းအင်များ စီးဆင်းစေလိုက်သည်နှင့် ထိုပန်းကန်လုံးပုံစံ မှော်ရတနာက အနက်ရောင် ပုတီးစေ့ထံသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားကာ ဖုံးအုပ်လိုက်လေသည်။ သူမအပေါ် သက်ရောက်နေသော အနက်ရောင် ပုတီးစေ့၏ ချည်နှောင်မှုစွမ်းအားက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ <br />  <br /> ဝုန်း။ <br />  <br /> သို့သော် ဤအချိန်တွင် လီထျန်းက သူမကို ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ လီထျန်းက သူ၏ လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပူပြင်းလှသော အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်နေသည့် ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက်လက်သီးရိပ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လမင်းကိုယ်လုပ်တော်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီထျန်းက အဝေးရှိ ကျန်းယွီဟယ်အား အော်ပြောလိုက်သည်။ <br />  <br /> "ညီလေးကျန်း... မြန်မြန် ပူးပေါင်းပြီး သူမကို ချေမှုန်းကြရအောင်" <br />  <br /> ကျန်းယွီဟယ်က အချိန်ဆွဲမနေရဲဘဲ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုအရပ်မျက်နှာသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားလေသည်။ လမင်းကိုယ်လုပ်တော်က အလွန်အရေးကြီးကြောင်းနှင့် သူမကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက နတ်ဆိုးဘုရားသခင်ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကိုယ်အစစ်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း လီထျန်းက ယခင်က ပြောထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ “ ဒီလိုဆိုမှတော့ ဘာပြောစရာလိုသေးလို့လဲ။ ချရုံပေါ့။”<br />  <br /> ကျန်းယွီဟယ်က အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာရင်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ ပျံသန်းနေသော ဓားကိုးလက်က လမင်းကိုယ်လုပ်တော်၏ ပတ်လည်သို့ အလျင်အမြန် ကျဆင်းသွားလေသည်။ ယင်းကို မြင်သောအခါ လမင်းကိုယ်လုပ်တော်မှာ အလွန်စိုးရိမ်လာသည်။ မျက်နှာအမာရွတ်နှင့်လူတို့သည် ဓားအစီအရင်ထဲတွင် ပိတ်မိပြီး မကြာမီမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။ သူမက အခြားငါးဦးထက် များစွာ အစွမ်းထက်ကြောင်း ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ ဓားအစီအရင်ထဲတွင် အပိတ်လှောင်ခံရရန် အခွင့်မပြုရဲပေ။ <br />  <br /> ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လမင်းကိုယ်လုပ်တော်သည် အံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် နက်မှောင်နေသော ဓားရှည်တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ <br />  <br /> "နတ်ဆိုးမှော်လက်နက်" <br />  <br /> လမင်းကိုယ်လုပ်တော်၏ လက်ထဲရှိ နက်မှောင်နေသော ဓားရှည်ကို မြင်သောအခါ လီထျန်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်။ သို့သော် သူ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ လမင်းကိုယ်လုပ်တော်ကို ခဏတာမျှ ဆွဲထားနိုင်သရွေ့ ကျန်းယွီဟယ် ဓားအစီအရင် ခင်းကျင်းမည့်အချိန်အထိ သူ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ကြောင်း သူ သိသည်။ ဒါဆိုရင် နတ်ဆိုးဘုရားသခင်ဂိုဏ်းချုပ် ကျောက်မင်ယွဲ့ဆိုတာကော ဘာအရေးလဲ။ ကိုယ်ပွား ပျက်စီးသွားတာနဲ့ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ <br />  <br /> ရှပ်။<br />  <br /> လမင်းကိုယ်လုပ်တော်က နက်မှောင်နေသော ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ လီထျန်းထံသို့ အလျင်အမြန် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ ထိုသို့ ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် သေလုမတတ် ဖြူရော်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နတ်ဆိုးမှော်လက်နက်က အစွမ်းထက်သော်လည်း အသက်သွင်းရသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုမျိုး ရှိလေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာများကို သူမ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ ဤတိုက်ခိုက်မှုက လီထျန်းကို နောက်ဆုတ်သွားစေပြီး သူမ ထွက်ပြေးနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်နေတော့သည်။ သို့သော် လီထျန်းက နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူက မြေဝါရောင် ဒိုင်းတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်ကာ သူ၏ရှေ့တွင် အလျင်အမြန် ကာကွယ်လိုက်သည်။ <br />  <br /> "ဖူး..." <br />  <br /> အဆုံးအစမဲ့သော နတ်ဆိုးချီများ စိမ့်ဝင်နေသည့် အနက်ရောင် ဓားရှည်ကြီးက ဒိုင်းကို ချက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။ လီထျန်း သွေးများအန်ကာ မိုင်ရာချီ နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယွီဟယ် ရောက်ရှိလာပြီး ပျံသန်းနေသော ဓားကိုးလက်သည် ဧရာမ အလင်းကာကွယ်ရေးလွှာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လမင်းကိုယ်လုပ်တော်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save