Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဟုန့်ယွမ်ကောင်းကင်ကျမ်းစာ၏ ဇစ်မြစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွီဟယ်သည် ဝိညာဉ်မြို့တော် အတွင်းသို့ တိုးဝင်လာသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များကို ဓားအစီအရင်ဖြင့် အသာအယာ ခြေမှုန်းနေရင်း ကောင်းကင်ယံရှိ ဝဲဂယက်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းက ထာဝရပွင့်နေမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ရှိ လမ်းကြောင်းမှ မိစ္ဆာများ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းလာသည်ကို ကြည့်ပြီး သူ အနည်းငယ် ခေါင်းခဲသွားမိသည်။ ဤမိစ္ဆာများသည် အလွန်အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အဆုံးမရှိ ထွက်ပေါ်လာနေသည်မှာ အဆင်မပြေပေ။ သူတို့အနေဖြင့် ဤလမ်းကြောင်းကို စောင့်ကြပ်ရန် မြို့တော်ထဲတွင် ထာဝရ နေထိုင်သွား၍ မရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">အကောင်းဆုံးမှာ ထိုဆက်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ပစ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကိစ္စမှာ ကျန်းယွီဟယ်အတွက်မူ ဗဟုသုတ မရှိသော နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ထားသော ဤကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းများအကြောင်းကို သူ တကယ်ပင် မသိရှိပေ။ သို့သော် လျူထျန်းကတော့ သိနိုင်ပေသည်။ ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းယွီဟယ်က ဘေးနားရှိ လျူထျန်းကို လှည့်မေးလိုက်သည်။ "စီနီယာ... ဒီလမ်းကြောင်းကို ပိတ်ပစ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">လျူထျန်းက ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အဝေးမှ ခပ်တိုးတိုး အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မလောပါနဲ့ဦး...ထျန်းကန်း နယ်နိမိတ်ဖြတ်ကျော် အစီအရင်ကြီး နဲ့ ဖွင့်ထားတဲ့ ဒီယာယီလမ်းကြောင်းက နာရီဝက်ပဲ ခံမှာပါ။ ခဏနေရင် သူ့အလိုလို ပြန်ပိတ်သွားပါလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွီဟယ်သည် အသံလာရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ အဝေးတစ်နေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ လှိုင်းများထသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ယောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူကား တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ လုမင်ဖန်းပင် ဖြစ်သည်။<br /> "တပည့် လျူထျန်းက အကြီးအကဲလုကို ဂါရဝပြုပါတယ်" "တပည့် ကျန်းယွီဟယ်..."</p> <p style="text-align:justify">လုမင်ဖန်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွီဟယ်၏ စိတ်ထဲတွင် “ဒီအဖိုးကြီး ခုမှ ရောက်တာလား ဒါမှမဟုတ် ရောက်နေတာ ကြာပြီလား” ဟု သံသယ ဝင်သွားမိသည်။ ထိုမျှ တိုက်ဆိုင်နေသည်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။ ကျန်းယွီဟယ်၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာ လျူထျန်းမှာမူ အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။ လျူထျန်းအနေဖြင့် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သိထားပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုမင်ဖန်းက သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းယွီဟယ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ သံသယများကို သဘာဝကျကျပင် သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ ရောက်နေတာ ကြာပါပြီ။ ကျောက်မင်ယွီ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာမလားလို့ စောင့်ကြည့်နေတာ... ဒါပေမဲ့ သူက အရင်အတိုင်းပဲ သတိကြီးလွန်းတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားကိုပဲ လွှတ်ပြီး ပြဿနာရှာခိုင်းတယ် သူ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်ကတော့ လုံးဝ ပေါ်မလာဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လုမင်ဖန်းက ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းယွီဟယ်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်တော့ ငါ မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ။ မင်းက ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ပါရမီထူးရုံတင်မကဘူး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေမှာလည်း ဒီလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အဲဒီ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက မင်းကျင့်နေတဲ့ ကျင့်စဉ်ကြောင့်လား"</p> <p style="text-align:justify">လုမင်ဖန်းသည် ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့စဉ်က ဦးချိုပါသော မိစ္ဆာကြီး ပေါ်လာသောအခါ သူကိုယ်တိုင် ကြားဖြတ်ကူညီရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ လက်ဖျားပင် မလှုပ်လိုက်ရဘဲ ကျန်းယွီဟယ်က ကိုးပါးကောင်းကင် မူလဓားအစီအရင် နှင့် ကွေရေလျှပ်စီး အစီအရင် ကို သုံးကာ ရီဖိုင်းနင်းဗွိုက်  အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာကြီးကို အနိုင်ယူသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နတ်ဘုရားဘုံတွင် မိမိထက် အဆင့်မြင့်သူကို ကျော်လွန်တိုက်ခိုက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များမှာ မရှားလှပေ။ သို့သော်လည်း ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးတွင် ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့်မျှဖြင့် ရီဖိုင်းနင်းဗွိုက် အဆင့်ကို တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်သူမျိုး ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ထို့ပြင် ထိုမိစ္ဆာကြီးမှာ သာမန် ရီဖိုင်းနင်းဗွိုက် အဆင့်မဟုတ်ဘဲ အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိသူ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များသည် ကျင့်ကြံသူများထက် ခန္ဓာကိုယ် ပိုမိုသန်မာသည်ကို ထည့်တွက်လျှင် ကျန်းယွီဟယ်၏ အစွမ်းမှာ အံ့မခန်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">လုမင်ဖန်းသည် ကျန်းယွီဟယ်၏ ဓားအစီအရင်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း ၌ ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မျိုး မရှိပေ။ ကျန်းယွီဟယ် ကျင့်ကြံနေသော ဟုန့်ယွမ် ကောင်းကင်ကျမ်းစာမှာလည်း မည်သူမျှ မအောင်မြင်ခဲ့ဖူးသော ကျင့်စဉ်ဖြစ်သဖြင့် လုမင်ဖန်းက ထိုသို့ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ်" ကျန်းယွီဟယ်က တိုးတိုးလေး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ရဲ့ ရှေးဦးအဘိုးအေ ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့အရာတွေက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ" လုမင်ဖန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောပြီးနောက် ကျန်းယွီဟယ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဟုန့်ယွမ် ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ရဲ့ ဇစ်မြစ်ကို သိလား"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် မသိပါဘူး" ကျန်းယွီဟယ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလုံးလုံး ငွေရောင်မြစ်တောင်ထိပ်တွင်သာ ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး သူ၏ ဗဟုသုတများမှာ ဂိုဏ်း၏ စာကြည့်တိုက်မှ ဖတ်မှတ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ စာအုပ်ထဲတွင် မပါသော အကြောင်းအရာများကို သူ မသိရှိပေ။ လုမင်ဖန်းက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းလောက်က ဒီ ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံ ဆိုတာ တောရိုင်းကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။ အဲဒီအချိန်မှာ နတ်ဘုရားဘုံ ကနေ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဆင်းသက်လာပြီး ဒီကမ္ဘာမှာ နတ်ဘုရားတာအို ယဉ်ကျေးမှုကို မျိုးစေ့ချပေးခဲ့တယ် ပြီးတော့ တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း ကို တည်ထောင်ခဲ့တယ်။ သူကတော့ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ရှေးဦးအဘိုးအေပေါ့။ သူ ဒီကမ္ဘာကနေ မထွက်ခွာခင်မှာ စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ ကျောက်စာချပ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့တယ် အဲဒီအပေါ်မှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရေးထွင်းထားခဲ့တာ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီကျင့်စဉ်က အတွဲနှစ်တွဲ ရှိတယ်။ ဒုတိယတွဲက နတ်ဘုရားဘုံက ဂိုဏ်းချုပ်ဆီမှာ ရှိပြီးတော့ ပထမတွဲကတော့ မင်းကျင့်နေတဲ့ ဟုန့်ယွမ် ကောင်းကင်ကျမ်းစာ ပဲ ဖြစ်တယ်"<br /> လုမင်ဖန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းယွီဟယ်မှာ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် နတ်ဘုရားဘုံမှ လာခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းက ဤမျှ ကြီးကျယ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း သည် နတ်ဘုရားဘုံမှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အထက်ဘုံတွင်လည်း ဂိုဏ်းချုပ် ရှိနေသေးသည်ဟူသော အချက်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ ပြောရလျှင် ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ ခိုင်မာသော နောက်ခံရှိနေ၍သာ တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း က ဤကမ္ဘာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုးမိုးထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">“ ပြဿနာတက်ရင် အထက်ဘုံက နတ်ဘုရားတွေကို အကူအညီတောင်းလို့ ရတာပေါ့... ဒါဆိုရင် ဘယ်သူကများ ငါတို့ကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ...” ဟု ကျန်းယွီဟယ် တွေးမိကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အကြီးအကဲလု... ဒါဆို ကျွန်တော်တို့က နတ်ဘုရားဘုံက အထက်ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ဆက်သွယ်လို့ ရတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ အမြဲတမ်း ဆက်သွယ်နေနိုင်မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာမှာ အလွန်အားကိုးရသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အခက်အခဲကြုံလျှင် နတ်ဘုရားများကို မေးမြန်းနိုင်ပြီး အကူအညီ တောင်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ ဤကဲ့သို့သော အားကိုးရာကြီးကို ဖက်တွယ်ထားရသည်မှာ တကယ်ပင် ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကျန်းယွီဟယ်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လုမင်ဖန်း၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်သွားပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရင်ကတော့ ဆက်သွယ်လို့ ရခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီကစပြီး တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ပုံရတယ်... ငါတို့ သူတို့နဲ့ အဆက်အသွယ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အထက်ဂိုဏ်းချုပ်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလားဆိုတာ ငါတို့လည်း မသိနိုင်ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် လုမင်ဖန်း၏ စိုးရိမ်မှုများက ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပုံရသည်။ ကျန်းယွီဟယ်မှာမူ မှင်တက်သွားမိသည်။ အားကိုးရမည့် အရာကြီးက တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူ စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ သို့သော် လုမင်ဖန်းအနေဖြင့် နတ်ဘုရားဘုံအတွက် စိုးရိမ်နေသည်မှာ အနည်းငယ် ပိုလွန်းနေသည်။ “မင်းကများ အထက်ကို ပျံတက်ပြီး သွားမေးနိုင်မှာ ကျနေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ မဟာယာနအဆင့် အထိ ကျင့်ကြံပြီး ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကြီး ကို ကျော်လွှားနိုင်လျှင် နတ်ဘုရားဘုံသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လုမင်ဖန်းတို့လို လူများအတွက်မူ ထိုအရာက အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">တာအိုသန့်စင်ဂိုဏ်း ၏ နှစ်ပေါင်းသန်းချီသော သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် နတ်ဘုရားဘုံသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည့် မဟာယာန ကျင့်ကြံသူမှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ပင် ရသည်။ ကျန်ရှိသော မဟာယာန ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘေးဒဏ်ကြီး၏အောက်တွင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသူများသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး နတ်ဘုရားဘုံသို့ တက်လှမ်းရန် ရင်ဆိုင်ရသော ဘေးဒဏ်ကြီးမှာ တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ကျန်းယွီဟယ်သည် စာကြည့်တိုက်ရှိ မှတ်တမ်းများတွင် ဖတ်ဖူးသည်။ ထိုမှတ်တမ်းများအရ မဟာယာန ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဘေးဒဏ်ကြီးကို ခံယူသောအခါ ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးသည် ထိုဘေးဒဏ်ကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကို ခံစားရသည်ဟု ဆိုသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယွီဖန်ကောင်းကင်ဘုံ သည် မိုင်ပေါင်း ကုဋေကုဋာချီ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ထိုကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကပင် ဖိအားကို ခံစားနေရသည်ဆိုလျှင် ဘေးဒဏ်ကို တိုက်ရိုက် ခံယူနေရသူအတွက် မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">***</p>


Save