Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၅၄</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆာကူရာဂီ ရင်း၏ တောင်းဆိုမှုနှင့် တကယ်ပဲ သူပါလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်၏ နားစည်ဘေးတွင် ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများက မြည်ဟည်းနေပြီး သူ၏ အောက်ဘက်ရှိ မြင်ကွင်းများမှာလည်း နောက်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အောက်ဘက်တွင် ရွှေရောင် အစောင့်အရှောက် နှစ်ရုပ်မှာလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။ သတ္တမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီးတစ်ဦး၏ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူ၏ ပျံသန်းမှုကို အမီလိုက်ရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူသော ကိစ္စဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်... ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းက စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေ အားလုံးကို သတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား" ဆာကူရာဂီ ရင်း၏ အသံက ရှုကျင်းမင်၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလဲ... မင်းက သူတို့ကို မခွဲနိုင် မခွာရက် ဖြစ်နေလို့လား" ရှုကျင်းမင်က မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မခွဲနိုင် မခွာရက် ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာကူရာဂီ ရင်းက ချက်ချင်းပင် ငြင်းဆိုလိုက်ပြီး ပြောလေသည်။ "သခင်က ကျွန်မကို ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းကို တတ်နိုင်သလောက် ထိန်းချုပ်ခိုင်းထားတာဆိုတော့ ကျွန်မဘက်မှာ အင်အားများများရှိလေ ပိုကောင်းလေမို့ပါ... အခု ကျန်နေတဲ့ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေထဲမှာ ကျွန်မကိုယ်တိုင် သေချာ လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်ရုံးတွေ အများကြီး ပါဝင်နေပါတယ်... ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သခင် သူတို့ကို ချမ်းသာပေးလို့ ရမလားဟင်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ သခင်က အားလုံးကို သတ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်..." ဆာကူရာဂီ ရင်း၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားနေပြီး နှိမ့်ချထားပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ လက်ရုံးတွေလား..."</p> <p style="text-align:justify">ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှုကျင်းမင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ သြဇာအာဏာကို တည်ဆောက်ဖို့ လူအင်အား လိုအပ်တာတော့ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ရှစ်ယောက်စာပဲ ခွင့်ပြုနိုင်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ရှစ်ယောက်" ဆာကူရာဂီ ရင်း၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ ဤအရေအတွက်မှာ သူမ လိုချင်သည့် ပမာဏထက် အလွန်ပင် နည်းပါးလှသော်လည်း သူမက ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်..."</p> <p style="text-align:justify">အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် မွန်းလွဲ ၃ နာရီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ထွက်ပေါက်ကို ရောက်ဖို့ ကီလိုမီတာ ၅၀ တောင် မလိုတော့ဘူး... အားလုံးပဲ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြ တစ်နာရီအတွင်း အရောက်သွားကြရအောင်"</p> <p style="text-align:justify">"ဟူး... ရောက်ခါနီးပြီ ဆက်သွားကြစို့"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလောက်အကြာကြီး ပြေးလာခဲ့တာ၊ နောက်ဆုံးတော့ ပန်းတိုင်ကို ရောက်တော့မှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">တောနက်ကြီးအတွင်းတွင် လူအယောက် ၁၀ ကျော်ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေကြသည်။ သူတို့မှာ ပင်မအခြေစိုက်စခန်းမှ ထွက်ပြေးလာကြသည့် လင်းဟွေနှင့် သူ၏ အဖွဲ့သားများ ဖြစ်ကြသည်။ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်မှ နည်းပြများနှင့် ကျောင်းသားများသာမက သိုင်းသင်တန်းကျောင်းကြီး နှစ်ခုမှ နည်းပြများနှင့် ကျောင်းသားများလည်း အတူတူ ရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">နံနက် ၁၀ နာရီမှ ယခုအချိန်အထိ သူတို့သည် ခဏတာမျှပင် မနားဘဲ တောက်လျှောက် ပြေးလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အဖွဲ့ထဲမှ ပဉ္စမအဆင့်နှင့် ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များအတွက်မူ ပြဿနာ မရှိလှသော်လည်း စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များ ဖြစ်ကြသည့် ရှန်ဒုံလင်းနှင့် လျူမင်တို့အတွက်မူ ဤခရီးမှာ အသက်နှင့်လဲရသည့် ခရီးပင် ဖြစ်သည်။ အရှိန်အဟုန်ကို ထိန်းထားနိုင်ရန်အတွက် သူတို့က လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အားဖြည့်ဆေးလုံး အများအပြားကိုပင် စားသုံးခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းမှာ သူတို့၏ အသက်အန္တရာယ်နှင့် စိုးရိမ်ရသည့် အရေးကြီးသော အချိန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသည့်အတွက် မည်သူမှ ပေါ့ဆခြင်း မရှိကြပေ။ ယခုအခါ ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ တင်းမာနေသော မျက်နှာများမှာ ပြေလျော့သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုခံစားချက်နှင့်အတူ နည်းပြများနှင့် ရှုကျင်းမင်တို့အတွက်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက ကပ်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာနဲ့ ရှုကျင်းမင်တို့ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ လွတ်လာနိုင်ပါ့မလား"</p> <p style="text-align:justify">"စိတ်မပူပါနဲ့... သူတို့ သေချာပေါက် လွတ်လာမှာပါ ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေ အများကြီးရှိပေမဲ့ တစ်ဦးချင်း စွမ်းအားအရဆိုရင်တော့ ဆရာတို့နဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ... ငါက အပိုတွေ တွေးနေမိတာ"</p> <p style="text-align:justify">လူအများမှာ သူတို့၏ အတွေးများကို အကောင်းဘက်မှသာ တွေးနေကြသော်လည်း ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် ၈၀ ကျော်ကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ မလွယ်ကူကြောင်း အားလုံး သိကြသည်။ ရှုကျင်းမင်ကို ကယ်ထုတ်နိုင်ရန်အတွက် အနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမအဆင့် နည်းပြ သုံးလေးယောက်လောက်တော့ အသက်ပေးလိုက်ရနိုင်သလို တစ်ယောက်မှ လွတ်မလာဘဲ အကုန်လုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်၏ စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်သူ လျူမင်၏ မျက်နှာမှာလည်း စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အားလုံးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးနေကြစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် တောအုပ်ထဲမှ အလယ်အလတ်အရွယ် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်မှာ အရပ်ပုပု၊ အနက်ရောင် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်တွင် နေမင်းတံဆိပ်တစ်ခု ပါရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းက စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်ပဲ" လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း မမြင့်မားလှဘဲ ပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသော ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် သုံးဦးထဲမှ မည်သူမဆို သူ့ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ပစ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ လူတစ်ယောက် ဤနေရာသို့ ရောက်နေသည်မှာ အခြေစိုက်စခန်းရှိ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ သူတို့က အခြားသူများကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ ပင်မအင်အားစုကြီးမှာလည်း အနီးအနားတွင် ရှိနေနိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆရာချင်းတို့ ရှုံးသွားပြီလား..." လင်းဟွေ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်ကျသွားသည်။ ၎င်းမှာ ပါရမီရှင် SS အဆင့် နိုးထသူ ရှုကျင်းမင်လည်း အသက်ပျောက်သွားပြီဟု ဆိုလိုနေခြင်း မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... သူ့ပုံစံက ထိတ်လန့်နေပုံပဲ ငါတို့ကို ရှာနေတဲ့ပုံ မဟုတ်ဘဲ... အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးနေတဲ့ပုံနဲ့ ပိုတူတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဆဋ္ဌမအဆင့် နည်းပြတစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ "သူ့ကို မြန်မြန် ဖမ်းလိုက်ကြ ပင်မအခြေစိုက်စခန်းက အခြေအနေကို မေးရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကောင်တွေက ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရတာလဲ မဟာနွေရာသီ တိုင်းပြည်က ကောင်တွေပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဆာကူရာ နိုင်ငံမှ ထိုစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်မှာလည်း လင်းဟွေတို့အဖွဲ့ကို မြင်တွေ့သွားသည်။ သူက ကြမ်းတမ်းစွာ ဆဲရေးလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ လှည့်ကာ အခြားတစ်ဖက်သို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လင်းဟွေတို့ဘက်မှ နည်းပြများကလည်း လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့ ရှေ့သို့ မရောက်မီမှာပင် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ အသံထက်မြက်သော ပေါက်ကွဲသံ တစ်ခု ဟိန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချက်ချင်းပင် မိုးကြိုးသံများ မြည်ဟည်းနေသော လှံတစ်စင်းမှာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ အသံထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ထိုးဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုပဉ္စမအဆင့်မြင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းရည်မြှင့်တင်မှုကို အသက်သွင်းထားပြီး Aအဆင့် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့်တိုင် မိုးကြိုးလှံမှာမူ သူ၏ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။ မိုးကြိုးလှံမှာ ၁၀ စင်တီမီတာထက် မပိုသော အချင်းရှိသော်လည်း ၎င်းမှ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် ရွှေရောင် လျှပ်စီးများမှာမူ ဆာကူရာ နိုင်ငံမှ ထိုစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်၏ ဘယ်ဘက်ရင်ဘတ်တွင် ၄၀ စင်တီမီတာကျော် ကျယ်သော မည်းတူးနေသည့် အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ဖောက်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ နှလုံးသားနှင့်အတူ ကိုယ်ထည်၏ ဘယ်ဘက်တစ်ခြမ်းမှာ လျှပ်စီးဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရဲ့ မိုးကြိုးလှံ တိုက်ကွက်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">နိုင်ငံတော် တက္ကသိုလ်ပေါင်းစုံ လိဂ်ပြိုင်ပွဲမှ ရှုကျင်းမင်၏ အဖွဲ့သား ဖြစ်သူ ရှန်ဒုံလင်းက ထိုတိုက်ကွက်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ရှုကျင်းမင်ကို ပြောတာလား... သူ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား" လင်းဟွေက တွန့်ဆုတ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ရှုကျင်းမင် လွတ်မြောက်လာခဲ့သည့်တိုင် သူတို့ကို အမီလိုက်နိုင်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ရှုကျင်းမင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပဉ္စမအဆင့်မြင့် ပြိုင်ဘက်ကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပါ့မလား။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် တောအုပ်ထဲမှ ဧရာမ ရွှေရောင် သတ္တုသတ္တဝါကြီး နှစ်ရုပ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သေဆုံးသွားသော စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိုဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးနှစ်ခုမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ရုပ်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အက်ကွဲကာ လေးလံသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဆက်ခံသူ... ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မ မင်းကို မယှဉ်နိုင်တော့ဘူး မင်းက အရမ်းမြန်လွန်းတယ်"</p> <p style="text-align:justify">၎င်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်းဟွေနှင့် အခြားသူများမှာ ဗီဇအရ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြမိသည်။ ဧရာမ မိုးကြိုးအတောင်ပံကြီးများရှိသော လူငယ်တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ သူ့ကို ၂ ကီလိုမီတာ အကွာကတည်းက တွေ့တာ... အီဗာ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုမှ မမီနိုင်ပါဘူး" အတောင်ပံများကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သော ထိုလူငယ်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟင်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူငယ်၏ ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သံသယဖြစ်နေကြသည့် လင်းဟွေနှင့် အခြားသူများမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးသွားကြပြီး အံ့သြတကြီး ဟစ်အော်လိုက်မိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စုချန်း မဟုတ်ဘူး... ရှုကျင်းမင် တကယ်ပဲ မင်းပါလား"</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save