Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၅၅</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ဆုံး ညွှန်ကြားချက်နှင့် ဟင်းလင်းပြင် တံခါး ပွင့်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">တောနက်ကြီးအတွင်းတွင် ရှာလန် အပါအဝင် လူတိုင်းမှာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ထွားကြိုင်းလှသော လူငယ်၏ ပုံရိပ်ကို ကြောင်အမ်းအမ်း ကြည့်နေကြသည်။ ဆာကူရာ နိုင်ငံမှ ထိုပဉ္စမအဆင့် အထွတ်အထိပ် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်ကို သတ်လိုက်သူမှာ ရှုကျင်းမင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ကျင်းမင်... ဆရာတို့ရော နိုင်ခဲ့ရဲ့လား"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင် ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရသလဲဆိုသည်ကို မစဉ်းစားအားသေးဘဲ သူ၏ စီနီယာအစ်ကို လျူမင်က အရင်ဆုံး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အမွေအနှစ်ကို လက်ခံရရှိပြီးတဲ့နောက်မှာ အပျက်အစီး ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ Aiက ကျွန်တော့်ကို သတ္တမအဆင့် ရွှေရောင် အစောင့်အရှောက် နှစ်ရုပ် ပေးလိုက်တယ်... ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းက လူတွေက အဲဒီစက်ရုပ်ကြီးတွေကို မြင်တာနဲ့ အကုန် ထွက်ပြေးကုန်ကြတာပဲ" ရှုကျင်းမင်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သတ္တမအဆင့် စက်ရုပ်တွေလား"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းမှာ မလှမ်းမကမ်းရှိ စက်ရုပ်ကြီး နှစ်ရုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့ဆီမှ ထွက်ပေါ်နေသော အစွမ်းထက်သည့် ဖိအားကို သတိပြုမိသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အော်... အဲလိုလား ဒီလိုမှန်းသိရင် ငါတို့လည်း ထွက်မပြေးပါဘူး" လျူမင်က စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကံကောင်းတာက ငါတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ထက် စောပြီး ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က သူ၏ စမတ်လက်ပတ်ပေါ်ရှိ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟင်းလင်းပြင် တံခါး ပွင့်ဖို့ ၇ နာရီ လိုသေးတယ်... ခင်ဗျားတို့ အဲဒီကို အရင်သွားပြီး စောင့်နေလို့ ရပါတယ်... ဆရာရှောင်နဲ့ ဆရာချင်းတို့လည်း အဲဒီဘက်ကို လာနေကြပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းက ငါတို့နဲ့အတူ မလိုက်ဘူးလား" လျူမင်က အံ့သြတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ပါ... ခင်ဗျားတို့ အရင်သွားနှင့်ကြပါ" ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ လူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်မှာ လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ ဆာကူရာဂီ ရင်းကို လွှတ်ပေးရန် အချိန်ရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမကို မလွှတ်ပေးမီ သီးသန့် ညွှန်ကြားစရာ အချို့ ရှိနေသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆို ငါတို့ ထွက်ပေါက်မှာ စောင့်နေမယ်" ရွှေရောင် အစောင့်အရှောက် နှစ်ရုပ် ရှိနေသည်မှာ ရှုကျင်းမင်၏ ဘေးကင်းမှုအတွက် စိုးရိမ်ရန် မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် လျူမင်နှင့် အခြားသူများက ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ ယခင်ကကဲ့သို့ အမောတကော ပြေးစရာ မလိုတော့ပေ။ သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ရှုကျင်းမင်က သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ရှိ စမတ်လက်ပတ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ ဧရာမ စက်ရုပ်ကြီး နှစ်ရုပ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အီဗာ... မင်းလည်း လိုက်ခဲ့ဦး"</p> <p style="text-align:justify">"အလွတ်တန်း သတ်ကွင်းကို ဆက်မကစားတော့ဘူးလား" အီဗာ၏ အသံထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အလွတ်တန်း သတ်ကွင်းက ပြီးသွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းခါယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် နောက်ထပ် တာဝန်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... ဟင်းလင်းပြင် တံခါး ပွင့်လာတာနဲ့ ငါ အရင်ဆုံး လူအုပ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး ထွက်သွားမယ်... ကျန်တဲ့လူတွေကိုတော့ မင်းက စောင့်ကြည့်ထားပြီး ထွက်သွားခွင့် မပေးရဘူး... ငါတို့ ထွက်သွားပြီး ၂၃ နာရီ ကြာမှ သူတို့ကို လွှတ်ပေးရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့... အကယ်၍ ဆာကူရာ နိုင်ငံက စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေကို တွေ့ရင်လည်း မတွေ့ချင်ယောင် ဆောင်ပေးလိုက်ပါ... သူတို့ကို သတ်ဖို့ မလိုဘူး"</p> <p style="text-align:justify">အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီး၏ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးမှာ ၂၄ နာရီကြာ ပွင့်နေမည် ဖြစ်သည်။ ဤအစီအစဉ်မှာ အခြားစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များ ထွက်ခွာသွားသည့်တိုင် သူ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်များ ပေါက်ကြားမသွားစေရန် ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်သင်္ဘောဖြင့် မဟာနွေရာသီ တိုင်းပြည်သို့ ပြန်ရောက်သည့်တိုင် ဆာကူရာ နိုင်ငံမှ အဋ္ဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီး တစ်ယောက်က သိရှိသွားလျှင်ပင် သူ့ကို လိုက်မီတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"နားလည်ပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">လုပ်စရာ အသစ်ရှိသည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အီဗာ၏ စိတ်ပျက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရွှေရောင် အစောင့်အရှောက် နှစ်ရုပ်ကို ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မောင်းနှင်ကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက အမှတ် ၉ ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးကို နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာ စောင့်ကြပ်လာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမက အခြေစိုက်စခန်း၏ ပုံမှန်လည်ပတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အခြေခံ AIကိုသာ တာဝန်ပေးထားပြီး စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များကြားမှ လှုပ်ရှားမှုများကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ယခုအခါ အစဉ်လိုက် အမွေအနှစ်ကို ဆက်ခံမည့်သူ ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသော ပရိုဂရမ်အရ သူမက ဆက်ခံသူ၏ ဘေးကင်းမှုကို ဦးစားပေးရန် လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် ကူညီခြင်းဟူသော စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုကို လုပ်ဆောင်ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမက ရရှိလာသော ဤလွတ်လပ်သည့် အချိန်ကို သေချာပေါက် တန်ဖိုးထားနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆာကူရာဂီ ရင်း... ထွက်လာခဲ့တော့"</p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင် အစောင့်အရှောက် နှစ်ရုပ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရှုကျင်းမင်က ဆာကူရာဂီ ရင်းကို ရှင်နီဂါမီ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ခေါ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာကူရာဂီ ရင်းက ရှင်နီဂါမီ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး ရှုကျင်းမင်အား အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားစွာ ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း တောင်းဆိုတဲ့အတိုင်း လူရှစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ငါ ချမ်းသာပေးခဲ့ပြီးပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က ဆာကူရာဂီ ရင်းအနားသို့ တိုးသွားပြီး သူ၏ ညာလက်ဖြင့် သူမ၏ ဖြူစင်သော မေးစေ့လေးကို ဆွဲမလိုက်သည်။ သူက သူမ၏ ဦးခေါင်းကို ညင်သာစွာ မလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်စေရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ အပျက်အစီး ဟင်းလင်းပြင်ကနေ ထွက်တော့မယ်... ဒါကြောင့် မင်းကို အခု လွှတ်ပေးလိုက်မယ်... ငါ မင်းကို ပေးထားတဲ့ တာဝန်ကို မှတ်ထားပါ... ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်း နောက်ပြီး ဆာကူရာ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကိုပါ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် လုပ်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးသည်နှင့် ရှုကျင်းမင်၏ အသိစိတ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ခုအလား စုစည်းသွားပြီး ပြောင်းပြန်စာချုပ်၏ မှော်စာလုံးကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အားဖြင့် ညှစ်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားးး"</p> <p style="text-align:justify">စာချုပ် မှော်စာလုံးပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရှေ့မှ ဆာကူရာဂီ ရင်းမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ အားနည်းနေပြီဖြစ်သော အရှိန်အဝါမှာလည်း ပိုမို မှေးမှိန်သွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမက မလဲကျအောင် ထိန်းထားနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ... သခင်..."</p> <p style="text-align:justify">"အရမ်းကောင်းတယ်... မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ် ခံနိုင်ရည်က မဆိုးဘူးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">စာချုပ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အောင်မြင်စွာ စမ်းသပ်ပြီးနောက် ရှုကျင်းမင်က ခပ်တိုးတိုး ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ သူ၏ နောက်ကျောမှ မိုးကြိုးနဂါး အတောင်ပံများက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင် ငါ သွားတော့မယ်... ဆာကူရာ နိုင်ငံရဲ့ Sအဆင့် ပါရမီရှင်လေး နောက်တစ်ခါ ငါတို့ ပြန်တွေ့တဲ့အခါ မင်း ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်မိပါစေနဲ့... မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မင်း သိမှာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင် ဘေးကင်းပါစေ" ဆာကူရာဂီ ရင်းက သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ကိုင်းညွတ်လျက် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက ထိုအနေအထားအတိုင်း တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်ခန့် ငြိမ်သက်နေပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နောက်ဆုံးတော့ သူ ထွက်သွားပြီ... အဲဒီလူကတော့ တကယ်ကို စိတ်ဓာတ် အောက်တန်းကျလွန်းတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဆာကူရာဂီ ရင်းက ကုသခြင်း စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်၏ အကူအညီ ရသည့်တိုင်အောင် သူမ၏ ဒဏ်ရာများမှာ လုံးဝ နေကောင်းသွားရန် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ခန့် ကြာဦးမည် ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မဟာနွေရာသီ တိုင်းပြည်ရဲ့ SS အဆင့် အရာရှိ... ရှုကျင်းမင်"</p> <p style="text-align:justify">ဤအတောအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်သည့်အခါ ဆာကူရာဂီ ရင်း၏ လှပပြီး သွယ်လျသော မျက်နှာထက်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှု အပျက်အစီးကို လေ့လာရေးခရီး ထွက်လာခဲ့ရာမှ ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးမိပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">သူမက တစ်ခါမှ အသုံးမပြုရန် စိတ်ကူးထားခဲ့ဖူးသည့် ပြောင်းပြန်စာချုပ် ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်မှာ တကယ်ပင် ရှက်စရာကောင်းလှသည်။ သူမက တစ်ဖက်လူအား အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ သခင် ဟုပင် အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆိုခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ ကံကောင်းသည်မှာ သူမက အဆုံးထိ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူက သူမ၏ ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ်ကို သိမ်းမသွားခဲ့ပေ မဟုတ်ပါက သူမတွင် မည်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမျှ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“အခုတော့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့ နေရာတစ်ခု အရင်ရှာရမယ် ပြီးမှ ကျန်တဲ့လူတွေကို သွားရှာတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify">ဆာကူရာဂီ ရင်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ တင်းကျပ်သော တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးလေးမှာ တောနက်ကြီးအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ အပါအဝင် ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှ စုစုပေါင်း ၁၀၁ ယောက် ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးတွင် ၉ ယောက်သာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ယုတ္တိအရဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းသင့်သော်လည်း သူမက ထိုသို့ မခံစားရပေ။ သူမ၏ မိဘများ သေဆုံးသွားကတည်းက သူမတွင် ရည်မှန်းချက် တစ်ခုသာ ရှိခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ ထျန်းယွီ သိုင်းသင်တန်းကျောင်း၏ အဆင့်မြင့်ဆုံး နေရာသို့ တက်လှမ်းပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို သတ်ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤအတွက်ကြောင့် သူမက သူမ၏ အသက်နှင့် လွတ်လပ်မှုကိုပင် စတေးရန် အသင့်ရှိနေခဲ့သည်။ အခြားသူများ၏ အသက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှပေ။ ရှုကျင်းမင်က အပျက်အစီး ဟင်းလင်းပြင်၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် ဆရာရှောင်နန်နှင့်အတူ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းနှင့် ဝက်ဝံကြမ်း သိုင်းသင်တန်းကျောင်းတို့မှ နည်းပြများ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံးပဲ... အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ဟင်းလင်းပြင် တံခါး ပွင့်လာတဲ့အခါ..."</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားတို့အနေနဲ့ အပြင်ကို မထွက်သေးဘဲ ဒီမှာ နောက်ထပ် နာရီ ၂၀ ကျော်လောက် ဆက်နေပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်... အားလုံး သဘောတူလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">အပျက်အစီး ဟင်းလင်းပြင်၏ ထွက်ပေါက်နေရာတွင် ရှုကျင်းမင်၏ မြင့်မားသော ကိုယ်လုံးကြီးက မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားနိုင်ငံများမှ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များက ရှုကျင်းမင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ ချင်းကျိန့်နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ရှုကျင်းမင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး အစွမ်းထက်သော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ရွှေရောင် အစောင့်အရှောက် နှစ်ရုပ်ကို ကြည့်လိုက်မိကြသည်။ သူတို့မှာ ခေါင်းကိုသာ တရစပ် ငြိမ့်ပြကြပြီး ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြန်ဖြေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပြဿနာ မရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"နားလည်ပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">သူတို့က လူအတွေ မဟုတ်ကြပေ။ သတ္တမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီးအဆင့် စက်ရုပ်နှစ်ရုပ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်တော့ တော်သေးတာပေါ့" ရှုကျင်းမင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် နာရီအနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင် တံခါးကြီးတစ်ခုမှာ လေထုထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save