Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၆၃ </h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းရွှမ် နုတ်ထွက်ခြင်း မသေနိုင်သော မိုးကြိုးခန္ဓာ၏ ဝှက်ဖုံးထားသော အကျိုးကျေးဇူးများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ရှန်ဟိုင်း စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တက္ကသိုလ်၏ သင်ကြားရေး အဆောက်အအုံအတွင်း ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး လင်းရွှမ် အပါအဝင် ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး သုံးဦးက ရှုကျင်းမင် ယနေ့မနက်က တင်ထားသော ကျောင်းစောစောဆင်းခွင့် လျှောက်လွှာနှင့် ပတ်သက်၍ အစည်းအဝေး ပြုလုပ်ရန် စုဝေးနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် အစည်းအဝေးခန်းမ၏ အရှေ့ဆုံးတွင် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ခန့်ညားသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု ပေါ်နေခဲ့သည်။ သူကား မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်ပြီး အဋ္ဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် တန်ဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှုကျင်းမင်က ဒီနေ့မနက် ၉ နာရီလောက်မှာ ကျောင်းစောစောဆင်းဖို့ လျှောက်လွှာ တင်ခဲ့တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">“အီဗာက အမြင့်ဆုံး လုပ်ပိုင်ခွင့်နဲ့ အကြောင်းကြားလာတာကြောင့် ချက်ချင်း အစည်းအဝေး လုပ်ရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့... ကိုယ့်ဘက်မှာ အလုပ်တွေ နည်းနည်း များနေလို့ အခုမှ အချိန်ရတော့တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပုံရိပ်ယောင်မှ ထိုအမျိုးသား၏ နက်ရှိုင်းသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ကဲ... ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ သဘောထားတွေကို ပြောကြစမ်းပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">"ရှုကျင်းမင်က စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုတော့ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်ကနေ သူ့အတွက် ပိုကောင်းတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ထပ်ပေးနိုင်ဖို့ ခက်သွားပြီ... ဒါကြောင့် ကျောင်းစောစောဆင်းချင်တဲ့ သူ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ယုတ္တိတန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး" ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး ခုုန်းရွှယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြား ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်သူ ချန်ချန်းကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံသည်။ "ကျွန်တော်လည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လင်းရွှမ်က သဘောတူညီကြောင်း ပြောရင်း စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ သူ့ကို ကျောင်းခေါ်တုန်းက ရှုကျင်းမင်ကို S+အဆင့် သီးသန့်ရွေးချယ်မှု နေရာ ပေးခဲ့တာလေ... စာချုပ်အရဆိုရင် သူ့ကို ပညာသင်နှစ်တိုင်းအတွက် Sအဆင့် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ် တစ်ခု ပေးရမှာ... အခု သူက ကျောင်းစောစောဆင်းမှာ ဆိုတော့ ကျန်နေတဲ့ ပညာသင်နှစ် သုံးနှစ်စာအတွက် Sအဆင့် အရင်းအမြစ်တွေကို သူ ရသင့်တယ် မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကတော့ ဖြစ်သင့်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ကျောင်းအုပ်ကြီး တန်ဖုန်းက မငြင်းဆန်ပေ။ "ဒါပေမဲ့ ကျောင်းဆင်းပေးလိုက်တာထက် ရှုကျင်းမင်ရဲ့ ကျောင်းသားအမှတ်အသားကို မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်မှာပဲ ဆက်ထားချင်တယ်... နောက်ထပ် သုံးနှစ်ကြာမှ တရားဝင် ကျောင်းဆင်းလက်မှတ် ထုတ်ပေးတာပေါ့... ဒါက လက်မှတ်တစ်ခုပဲမို့ သူ့အတွက် ဘာမှ မထိခိုက်နိုင်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်၏ ကျောင်းဆင်းလက်မှတ်က မဟာနွေရာသီတိုင်းပြည် တစ်ခုလုံးတွင် ရွှေရောင် အမှတ်တံဆိပ်ကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကြီးမားလှသည်။ တပ်မတော်များနှင့် ဂိုဏ်းအများစုက အဖွဲ့ဝင်အသစ် လက်ခံရာတွင် ကျောင်းဆင်းလက်မှတ်ကို အဓိက ကြည့်ရှုလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် ရှုကျင်းမင်ကဲ့သို့ ပါရမီရှင်အတွက်မူ ထိုလက်မှတ် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ကျောင်းသား အမှတ်အသားကို ဆက်ထားမယ် ဟုတ်လား" ချန်ချန်းနှင့် အခြားသူများ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်၏ ဩဇာအာဏာကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းပင် ရှုကျင်းမင်၏ အနာဂတ်က ပိုမို တောက်ပလေလေ၊ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်၏ ဂုဏ်သတင်းက ပိုမို ကြီးမားလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်တို့ ဘာမှကန့်ကွက်စရာ မရှိပေမဲ့ ဒါက ရှုကျင်းမင်ရဲ့ သဘောထားပေါ်မှာလည်း မူတည်လိမ့်မယ်" ချန်ချန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားကာ ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">သာမန် ကျောင်းသားဆိုလျှင် အကြောင်းကြားရုံဖြင့် ရသော်လည်း ရှုကျင်းမင်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ မနေ့ညကပင် နဝမအဆင့် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ဦးက ကီလိုမီတာ ထောင်ချီ ခရီးနှင်ပြီး လူသတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုသို့သော ပါရမီရှင်မျိုး၏ သဘောထားကိုလည်း လေးစားသင့်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မ ရှုကျင်းမင်ကို မေးကြည့်လိုက်ပါ့မယ်... ကျောင်းသား အမှတ်အသား ဆက်ထားရုံတင်မို့ ပြဿနာရှိမယ် မထင်ပါဘူး" လင်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်းပဲ တာဝန်ယူလိုက်ပါ... တခြား ပြောစရာရှိသေးလား... မရှိရင် ကျွန်တော် ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တော့မယ်" တန်ဖုန်းက ပြုံးလျက် မေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မရှိတော့ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ချန်ချန်းနှင့် ခုုန်းရွှယ်တို့က ခေါင်းခါပြကြသော်လည်း လင်းရွှမ်ကတော့ တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးတန်... ကျွန်မမှာ ဆွေးနွေးစရာ တစ်ခု ကျန်ပါသေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အို... ဘာကိစ္စများလဲ" တန်ဖုန်းက ကြည့်လိုက်ပြီး အခြား ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး နှစ်ဦးကလည်း သိလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်ရဲ့ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်ချင်ပါတယ်... ကျောင်းအုပ်ကြီးတန် အနေနဲ့ ကျွန်မရဲ့ နုတ်ထွက်ခွင့်ကို ခွင့်ပြုပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" လင်းရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နုတ်ထွက်မယ် ဟုတ်လား" တန်ဖုန်းက အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။ "မင်း မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းကို ပြန်တော့မလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါတယ်... မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်မှာ ရှိခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်တာ ကာလအတွင်းမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီးတွေရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းကပဲ ကျွန်မနဲ့ ပိုကိုက်ညီမယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ" လင်းရွှမ်၏ ကြည်လင်သော အသံက အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ငါတို့ဆီမှာ သိပ်မကြာဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး... အခုဆိုရင် ငါတို့ တက္ကသိုလ်က ထူးချွန်တဲ့ ကျောင်းသား တစ်ယောက်တင် မကဘူး... ထူးချွန်တဲ့ ကျောင်းအုပ်တစ်ယောက်ကိုပါ ဆုံးရှုံးရတော့မှာပဲ" တန်ဖုန်းက သက်ပြင်းချပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။"ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်း... မင်းရဲ့ သုံးနှစ်တာ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်ခဲ့ပါတယ်... အထူးသဖြင့် အခု နောက်ဆုံး ပညာသင်နှစ်မှာ ကျောင်းအတွက် ဂုဏ်ထူးဆောင် ဆုတွေ အများကြီး ရအောင် စွမ်းဆောင်ပေးခဲ့တယ်... မင်းရဲ့ နုတ်ထွက်ခွင့်ကို ငါ ခွင့်ပြုလိုက်ပြီ ပြီးတော့ မင်း မထွက်သွားခင် ကျောင်းရဲ့ အရင်းအမြစ် ကျမ်းတိုက်ထဲကနေ အဆင့်မြင့် SSအဆင့် အရင်းအမြစ် တစ်ခုကို ရွေးသွားလိုက်ပါ... ဒါက မင်းနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အရာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီးတန်" တန်ဖုန်း သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရွှမ်က စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကဲ... ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒါပါပဲ... အစည်းအဝေး ပြီးပြီ"</p> <p style="text-align:justify">တန်ဖုန်း၏ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပုံရိပ်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အခြား ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး နှစ်ဦးကလည်း ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သုံးနှစ်တာ အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီးမှ ခွဲခွာရတော့မှာပဲ... ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်း တစ်ယောက် ပိုမို မြင့်မားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေ တိုးတက်ပြီး နဝမအဆင့် သိုင်းသူတော်စင်အထိ ရောက်ပါစေဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">အဋ္ဌမအဆင့်နိမ့်မှာ ရှိနေသော ထိုဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး နှစ်ဦးနှင့် ယှဉ်လျှင် အသက် ၃၀ ကျော်သာ ရှိသေးပြီး အဋ္ဌမအဆင့်လတ် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီး ဖြစ်နေသော လင်းရွှမ်၏ အနာဂတ်မှာ အလွန်တောက်ပလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က သူမ မထွက်ခွာမီ ရင်းနှီးစွာ နှုတ်ဆက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လင်းရွှမ်က ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ခြေတံရှည်များဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမက အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ည ၉ နာရီ ကျော်နေပြီဖြစ်သည်။ မူလက ရှုကျင်းမင်အား ဖုန်းဆက်ပြီး ယနေ့ အစည်းအဝေး ရလဒ်ကို ပြောပြရန် ကြံရွယ်သော်လည်း ဟိုကောင်လေးက အပျက်အစီးကနေ ပြန်ရောက်ကာစ ဖြစ်ပြီး ကျောင်းမှာလည်း လှပတဲ့ ချစ်သူ နှစ်ယောက်က စောင့်နေတာဆိုတော့ သူမက ဖုန်းကို ပြန်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူ အခုလောက်ဆို အလုပ်ရှုပ်နေလောက်မှာပဲ... ထားလိုက်ပါတော့၊ မလောပါဘူး... မနက်ဖြန်မှပဲ ဖုန်းဆက်တော့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">နောက်တစ်နေ့ မနက် ၁၀ နာရီ စုန့်ချိုးယွန်းနှင့် ကျန်းချူရွှမ်တို့မှာ အိပ်မောကျနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ရှုကျင်းမင်ကတော့ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲတွင် နှစ်နာရီကျော်မျှ လေ့ကျင့်ပြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် ဖုန်းမြည်လာသဖြင့် ရှုကျင်းမင်က သူ၏ စွမ်းရည်ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်မှုကို ရပ်တန့်ကာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်ရှိ ရွှေရောင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး လင်းရွှမ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျင်းမင်... ငါ မင်းကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားလား" ဖုန်းလက်ခံလိုက်သည်နှင့် လင်းရွှမ်၏ ကြည်လင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါဘူးဗျ" ရှုကျင်းမင်က အမြန်ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ “ကျောင်းအုပ်ကြီးလင်းရဲ့ စကားနောက်မှာ တစ်ခုခု ပါနေသလိုပဲ”</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လင်းရွှမ်က ဆက်ပြောသည်။ "မင်း ကျောင်းစောစောဆင်းဖို့ လျှောက်ထားတဲ့ ရလဒ် ထွက်လာပြီ... ကျောင်းအုပ်ကြီးက မင်းရဲ့ ကျောင်းသားအမှတ်အသားကို ခဏ ထိန်းထားပေးချင်နေတယ် ပြီးတော့ နောက်ထပ် သုံးနှစ်ကြာမှ တရားဝင် ကျောင်းဆင်းလက်မှတ် ထုတ်ပေးမယ်တဲ့... အဲဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ မင်းက လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလို့ ရတယ်... ကျောင်းက ဘာမှ ကန့်သတ်မှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ကျန်နေတဲ့ ပညာသင်နှစ် သုံးနှစ်စာအတွက် Sအဆင့် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ် သုံးခုကိုလည်း မင်း ရလိမ့်မယ်... ဒီရလဒ်ကို မင်း သဘောကျရဲ့လား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save