"မင်းရဲ့ ချစ်သူနှစ်ယောက်က လာမပို့ကြဘူးလား"
လင်းရွှမ်က ရှုကျင်းမင်၏ အကြည့်များကို သတိမထားမိဟန်ဖြင့် ထိုင်ခုံတွင် မှီလိုက်ကာ ကိုယ်လက်အကြောဆန့်လျက် အနားယူနေသည်။
"အမ်... သူတို့ အိပ်နေတုန်းမို့လို့ပါ"
ရှုကျင်းမင်က အနည်းငယ် ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ "ဆရာမလင်း ဆရာမမှာ ကိုယ်ပိုင် တိုက်လေယာဉ် ရှိတာပဲ မဟုတ်လား... ဘာလို့ လေဆိပ်ကို လာပြီး လေယာဉ်စီးနေရတာလဲ"
လင်းရွှမ်၏ အဝေးရောက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း စွမ်းရည်က ဟင်းလင်းပြင် တည်နေရာ ညွှန်းကိန်းများ ပေးပို့မည့်သူ လိုအပ်သဖြင့် အသုံးမပြုနိုင်သည်မှာ နားလည်နိုင်သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင် လက်စွပ်ထဲ ထည့်ထားနိုင်သည့် အသံထက်မြန်သော တိုက်လေယာဉ်ကို အသုံးမပြုခြင်းက နှမြောစရာပင်။
"အဲဒီ တိုက်လေယာဉ်က ကျောင်းပိုင်လေ... အခု ငါက မဂျစ်စီးတီးတက္ကသိုလ်ရဲ့ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး မဟုတ်တော့ဘူးဆိုမှတော့ ဒါကို ဆက်သုံးဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူးလေ"
လင်းရွှမ်က တိုးညင်းစွာ ရှင်းပြပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။ "လေယာဉ်ပေါ် မတက်ခင် ခဏအချိန်ရသေးတော့ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်း အကြောင်း မင်းကို အကြမ်းဖျင်း ပြောပြထားမယ်... ဒါမှ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းထဲ ရောက်တဲ့အခါ ဘာမှမသိဘဲ ဖြစ်မနေမှာ"
"သေချာ နားထောင်နေပါတယ်ဗျ" ရှုကျင်းမင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်လိုပဲ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းရဲ့ အထက်တန်းလွှာ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကလည်း ယှဉ်ပြိုင်မှုကိုပဲ အဓိကထားတယ်... ဒါပေမဲ့ မဂျစ်စီးတီးတက္ကသိုလ်က အမျိုးသား ပညာရေးဦးစီးဌာနရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရထားတော့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတယ် ဒါကြောင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုက သိပ်ပြီး မပြင်းထန်လှဘူး"
လင်းရွှမ်က သူမ၏ လှပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ရှုကျင်းမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းမှာတော့ မတူဘူး... အဲဒီက ပြိုင်ဆိုင်မှုက ပိုပြီး ပြင်းထန်တယ် ကျင့်ကြံရေး အရင်းအမြစ်တွေ၊ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမတွေ၊ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ် ကျမ်းစာအုပ်တွေ... အဲဒါတွေ အားလုံးက မင်းကိုယ်တိုင် တိုက်ယူရမှာ လုယူရမှာ ဆရာမဆုက မင်းကို ကျမ်းစာအုပ် အလကားပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားလို့ အဲဒီအတွက်တော့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး... ဒါပေမဲ့ တခြား အရင်းအမြစ်တွေအတွက်တော့ မင်း ကြိုးစားရလိမ့်မယ်"
ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီးနောက် လင်းရွှမ်က စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။ "ပြီးတော့ နောက်ထပ် အထူးသတိထားရမယ့် အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းက တစ်သားတည်း မဟုတ်ဘူး... အဓိက ဂိုဏ်းနှစ်ခု ကွဲနေတယ်... တစ်ဖက်က ဒါရိုက်တာဆု ရဲ့ အုပ်စုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဖက်ကတော့ ဒုတိယဥက္ကဠ ဟူကျင်ယွီရဲ့ အုပ်စုပဲ"
"မင်းက ဆရာမဆု ကိုယ်တိုင် ခေါ်ထားတာဆိုတော့ မင်းက သူ့ဘက်တော်သား ဖြစ်သွားပြီ... ဒါပေါ့ ငါလည်း တူတူပဲပေါ့"
"နားလည်ပါပြီ"
အကျိုးအမြတ် ရှိသည့်နေရာတွင် ပဋိပက္ခ ရှိစမြဲဆိုသည့် အချက်ကို ရှုကျင်းမင်က သဘောပေါက်သည်။ သွေးသားတော်စပ်သည့် မိသားစုကြီးများပင် ဂိုဏ်းဂဏ ကွဲတတ်ကြသေးလျှင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာနီးပါး သက်တမ်းရှိသော မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းတွင် ဤသို့ ဖြစ်ပျက်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ သူ နားမလည်သည်မှာ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် တစ်ယောက်က ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကို မည်သို့ ဆန့်ကျင်ရဲသနည်း ဟူသည့် အချက်ပင်။
"ဒုတိယဥက္ကဠ ဟူကျင်ယွီ ကလည်း နဝမအဆင့် သိုင်းသူတော်စင် တစ်ယောက်ပဲ... သူက မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းရဲ့ ဝါရင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်သလို ဩဇာအာဏာလည်း အတော်ကြီးတယ်" လင်းရွှမ်က ရှုကျင်းမင်၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။
သူမ ထည့်မပြောလိုက်သည့် အချက်တစ်ခုမှာ ထိုဒုတိယဥက္ကဠ၏ နောက်ကွယ်တွင် နဝမအဆင့် သိုင်းသူတော်စင် မိသားစုဖြစ်သော လီမိသားစု ရှိနေခြင်းပင်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ တစ်ယောက်တည်းနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ အာဏာကို စိန်ခေါ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။
"ဒီလို အင်အားစု နှစ်ခု ကွဲနေတာကြောင့် လေ့ကျင့်ရေးသားတွေကြားမှာလည်း တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် ဖိနှိပ်တာမျိုးတွေ ရှိတတ်တယ်... အခု မင်း လေ့ကျင့်ရေးစခန်းထဲ ရောက်သွားရင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဘက်က လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ခံရနိုင်တယ်... အဲဒီလို ဖိအားတွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ စိတ်ဓာတ် ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်" လင်းရွှမ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။
တကယ်တော့ သူမကိုယ်တိုင်လည်း လေ့ကျင့်ရေးစခန်းကို ပြန်ရောက်လျှင် ဖိအားအချို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ Sအဆင့် စွမ်းရည်နှင့် အဋ္ဌမအဆင့်လတ် အရှိန်အဝါကြောင့် ထိုဖိအားများကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်ရှိနေခဲ့သည်။
"ဖိအားလား..."
ရှုကျင်းမင်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဆရာမလင်း... ကျွန်တော်က သူတို့ကို ကြောက်နေမယ်လို့ ထင်လို့လား... ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်ကို လာရှုပ်ရင်တော့ ပြန်ချလိုက်ရုံပဲပေါ့... တကယ်တော့ ပါရမီရှင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက ပါရမီရှင်တွေ ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော် တကယ် သိချင်နေတာ"
သူက စတုတ္ထအဆင့်မြင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး မသေနိုင်သော မိုးကြိုးခန္ဓာကလည်း ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယနေ့အထိ သူက အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရလောက်သည့် ပြိုင်ဘက်မျိုးနှင့် မတွေ့ဖူးသေးပေ။ ပါရမီရှင် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းတွင် ထိုသို့သော ပြိုင်ဘက်များ ရှိနေခြင်းက သူ့ကို ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။
"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ" လင်းရွှမ်၏ လှပသော မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သေချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် ရှုကျင်းမင်က မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်တွင် ရှိစဉ်က တစ်ကြိမ်မျှ အရှုံးမပေးခဲ့ဖူးပေ အစပိုင်းတွင် လေကျိုး ဖြစ်စေ၊ နောက်ပိုင်းတွင် လီချန်ကျိ ဖြစ်စေ... ချင်းကျင် တက္ကသိုလ်မှ Sအဆင့် အကူအဖွဲ့ဝင်ပင် ရှုကျင်းမင်၏ လက်ထဲတွင် အရှုံးပေးခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။
လက်မှတ်ပါ ထွက်ခွာမည့် အချိန်မှာ မနက် ၉ နာရီ ၂၃ မိနစ် ဖြစ်သည်။ ရှုကျင်းမင်နှင့် လင်းရွှမ်တို့ တွေ့ဆုံပြီး မကြာမီမှာပင် လေယာဉ်ပေါ်သို့ တက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ရှုကျင်းမင်အတွက် မဟာနွေရာသီ တိုင်းပြည်၏ ခရီးသည်တင် လေယာဉ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် စီးဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ လင်းရွှမ် မောင်းသည့် တိုက်လေယာဉ်နှင့် မတူဘဲ ဤလေယာဉ်က အနည်းငယ် နှေးကွေးသော်လည်း အသံထက် နှစ်ဆ မြန်ဆန်လှသည်။
သို့သော် ရေဒါမှ သားရဲငှက်အုပ်များကို တွေ့ရှိသည့်အခါ လေယာဉ်က အရှိန်လျှော့ကာ ဘေးမှ ပတ်မောင်းရသဖြင့် ခရီးစဉ်မှာ လေးနာရီကျော် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ နေ့လည် ၁ နာရီတွင် ဂွမ်ရှီးပြည်နယ်၊ နင်နန်မြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ရှန်ဟိုင်းက မဟာနွေရာသီ တိုင်းပြည်၏ အစည်ကားဆုံး မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သဖြင့် ရှန်ဟိုင်းလေဆိပ်က အလွန် ခမ်းနားသည်ဟု ရှုကျင်းမင် ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် နင်နန်လေဆိပ်သို့ ရောက်သည့်အခါ သူ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားရပြန်သည်။ လေဆိပ် အဆောက်အအုံ၏ မျက်နှာကြက်မှာ အနည်းဆုံး မီတာ ၃၀၊ ၄၀ ခန့် မြင့်မားလှသည်။ မျက်နှာကြက်တစ်ခုလုံးတွင် ဧရာမ ကြယ်တာရာ မြေပုံကြီး ရှိနေပြီး ခရစ္စတယ်များဖြင့် ကြယ်များကို ပုံဖော်ထားရာ အပြင်ဘက်ရှိ ကြယ်စုံညကို ကြည့်နေရသကဲ့သို့ပင်။ လေဆိပ် ကြမ်းပြင်မှာလည်း မှန်ကဲ့သို့ ပြောင်လက်နေသဖြင့် စကတ်ဝတ်ထားသော မိန်းကလေးများအတွက် အနည်းငယ် စိတ်ပူစရာပင် ဖြစ်နေသည်။
ထို့ပြင် ရှုကျင်းမင်ကို အံ့ဩစေသည့် အချက်မှာ တခြားမြို့များတွင် တွေ့ရခဲသော စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များကို ဤနေရာတွင် နေရာတိုင်း၌ တွေ့နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ခဏအတွင်းမှာတင် ဆဋ္ဌမအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် အချို့ကိုပင် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
"နင်နန်မြို့ရဲ့ စီးပွားရေးက ဒီလောက်တောင် ဖွံ့ဖြိုးတာလား... အဆောက်အအုံတွေက ခမ်းနားရုံတင် မကဘူး အဆင့်မြင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေလည်း ဒီလောက် များနေတာပဲ" ရှုကျင်းမင်က တအံ့တဩ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
"ငါတို့ မဟာနွေရာသီမှာ နတ်ဆိုးဂူ ၁၃ ခု ရှိတယ်... အမှတ် ၄ နတ်ဆိုးဂူက အန္တရာယ်အရှိဆုံး မဟုတ်ပေမဲ့ ဧရိယာကတော့ အကျယ်ဆုံးပဲ" လင်းရွှမ်က ပြုံးလျက် ရှင်းပြသည်။ "ရှန်ဟိုင်းက စည်ကားပေမဲ့ ဖျော်ဖြေရေးနဲ့ ကုန်သွယ်ရေးကိုပဲ အဓိကထားတာလေ... ဒီမှာက အမှတ် ၄ နတ်ဆိုးဂူ ရှိနေတော့ တပ်မတော်တွေနဲ့ ဂိုဏ်းတွေ အများကြီး အခြေစိုက်ထားကြတာ... ငါတို့ မိုးကြိုးသိုင်းသင်တန်းကျောင်းနဲ့ ဝက်ဝံကြမ်း သိုင်းသင်တန်းကျောင်းရဲ့ ဌာနချုပ်တွေကလည်း ဒီမှာပဲ ရှိတာဆိုတော့ နင်နန်မြို့က ပိုပြီး ဖွံ့ဖြိုးနေတာက သဘာဝပါပဲ"
လင်းရွှမ်၏ လှပသော ရုပ်ရည်နှင့် သွယ်လျသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် လေဆိပ်ခန်းမအတွင်းရှိ လူအများက လှမ်းကြည့်နေကြသော်လည်း လင်းရွှမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အဋ္ဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် သူတို့က ကြာကြာ မကြည့်ရဲဘဲ ချက်ချင်း မျက်နှာလွှဲသွားကြရသည်။
"ဟုတ်သားပဲ" ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အမှတ် ၄ နတ်ဆိုးဂူက စတုရန်းကီလိုမီတာ ၁၂၀,၀၀၀ ကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး ဂွမ်ရှီးပြည်နယ်၏ ထက်ဝက်နီးပါး ရှိနေသည်။ ထိုမျှ ကျယ်ပြောလှသော နေရာတွင် အဆင့်မြင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များ များပြားနေသည်မှာ ပုံမှန်ပင်။
"ဒါနဲ့ ဆရာမလင်း... ကျွန်တော်တို့ အဲဒီကို ဘယ်လို သွားမလဲ... တက္ကစီ ငှားရမလား"
"တက္ကစီလား မလိုပါဘူး... နင်နန်မြို့ကို ရောက်ပြီဆိုမှတော့ ငါ မင်းကို တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားပေးမယ်"
လင်းရွှမ်က သူမ၏ နုနယ်သော လက်ကလေးဖြင့် ရှုကျင်းမင်၏ ပုခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လေဆိပ်ရှိ လူတိုင်းကို အံ့ဩသွားစေကာ သူမက ဘေးနားတွင် ပေါ်လာသော ဟင်းလင်းပြင် တံခါးထဲသို့ ကိုယ်ကို ယိမ်းနွဲ့ကာ လှမ်းဝင်လိုက်ပြီး မျက်စိရှေ့မှပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
***