Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိန်းချုပ်မရသော ကံကြမ္မာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဤနေရာအရောက်တွင် အိမ်ရာထက်မှ မိန်းမလှမှာ ထိန်းမထားနိုင်တော့ဟန်ဖြင့် နင့်နင့်သည်းသည်း ငိုကြွေးလေတော့သည်။</p> <p>လီနန်ခယ့်၏ ချက်ကျလက်ကျ ဖွင့်ထုတ်မှုများက နုနယ်ကြေကွဲနေသော နှလုံးသားကို သံကြိုးဖြင့် ထပ်မံရစ်ပတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်စေပြီး သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ပန်းထွက်သည့်အလား နာကျင်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲစေသည်။</p> <p>ယခုအချိန်ထိ သူမ၏ရွေးချယ်မှု မှန်ခဲ့သလား မှားခဲ့သလား မသေချာလှသေးပါ။</p> <p>သို့သော် နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ကျော့လာခဲ့မည်ဆိုလျှင်ပင် သမီးဖြစ်သူကိုသာ ကူညီကယ်တင်ပေးလိမ့်ဦးမည်ဖြစ်၏။ သူမလုပ်ခဲ့သောအမှားကို သမီးဖြစ်သူထံ ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည့်တာဝန်ရှိသည်။</p> <p>လီနန်ခယ့်က ငိုကြွေးနေသော အိမ်တော်သခင်မကို ငြိမ်သက်စွာစိုက်ကြည့်နေပြီး ဓားသွားလိုစကားလုံးများအား တစ်ဖန်ပြန်လည်သွန်ချပြန်သည်။</p> <p>"အဲ့ဒီညမှာပဲ ခြေရာလက်ရာဖျောက်ဖို့အတွက် သခင်မကြီးနဲ့မိန်းကလေးလင်ဟာ အဖော်ပြုနှစ်သိမ့်ဖို့ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ တစ်ခန်းတည်းအတူအိပ်ခဲ့ကြတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ သခင်မကြီးကတော့ လင်အိမ်တော်ကခိုးထွက်ခဲ့တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"သူက ပိုင်ယွင်စားသောက်ဆိုင်မှာ အရက်သွားသောက်ဖို့လုပ်နေတဲ့ ဟယ့်ချင်းယွီကိုသွားတွေ့ပြီး အခန်းတစ်ခန်းထဲကိုခေါ်သွားခဲ့တယ်"</p> <p>"သေရည်သောက်နတ်မိမယ်ပန်းကနေ ပြုလုပ်ထားတဲ့ မေ့ဆေးတွေကို သေရည်ထဲထည့်ပြီး ဟယ့်ချင်းယွီကို သတိလစ်သွားအောင်လုပ်တယ်"</p> <p>"အဲ့ဒီနောက် သခင်မကြီးဟာ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို သဘာဝကျအောင် စတင်ဖန်တီးပြင်ဆင်တော့တာပဲ။ ဟယ့်ချင်းယွီဟာ မူးမူးနဲ့ မီးဖိုကိုသေချာမကိုင်တွယ်ခဲ့တာကြောင့် မီးခိုးမွှန်ပြီးသေသွားတဲ့ပုံစံဖြစ်အောင်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဟယ့်ချင်းယွီက လင်အိမ်တော်ကို လာခဲ့ဖူးတာကြောင့် အိမ်တော်နဲ့ ပတ်သက်မှုမရှိစေရအောင် အလောင်းဘေးမှာ ထုံးမှုန့်တွေကိုပါ ဖြန့်ကျဲထားခဲ့သေးတယ်။ အဲဒါတွေက အလောင်းပုပ်သိုးနှုန်းကို နှေးကွေးစေပြီး အရာရှိတွေရဲ့ ရင်ခွဲစစ်ဆေးမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလို့ပဲ"</p> <p>"အရှိအတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော်တော့ ဒီလောက်အသေးစိတ်ကျတဲ့လူသတ်မှုကို သခင်မကြီးစီစဥ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့မထင်ပါဘူး။ လင်ကျောက်ယွဲ့က ခင်ဗျားကိုလက်ထပ်သင်ပေးခဲ့တာမဟုတ်လား"</p> <p>မေရှင်းအာက မျက်ရည်အပြည့်မျက်လုံးများဖြင့် ပြတင်းအပြင်ကိုသာ ငေးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းသည် ဝန်ခံခြင်းမည်၏။</p> <p>လီနန်ခယ့်က သက်ပြင်းသာချသည်။</p> <p>"ခင်ဗျားသမီးကတော့ မွေးရာပါ ရာဇဝတ်သားပဲ"</p> <p>"ထုံးမှုန့်တွေပေကျံနေတဲ့ အဝတ်တွေကိုဖျောက်ဖျက်ဖို့ အဝတ်ဗီရိုထဲကြွက်ဝင်ပါတယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ အဲ့ဒီအဝတ်ကို အဝတ်ဟောင်းတွေနဲ့ရောနှောပြီး အကုန်မီးရှို့စေခဲ့တယ်"</p> <p>"ဒီအဆင့်ပြီးသွားပြီဆိုရင် လင်ကျောက်ယွဲ့ရဲ့ ဒုတိယအစီအစဥ်လည်း ပြီးမြောက်အောင်မြင်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်မထားစွာနဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ ကံကြမ္မာကသင်ခန်းစာတစ်ခုပေးလာတယ်။ လူသားတွေရဲ့တွက်ချက်မှုဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့အကွက်ချမှုကိုတော့ မကျော်လွန်နိုင်ကြောင်း သက်သေပေါ့"</p> <p>"သူကိုယ်တိုင် ‌ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ကတွန်းချခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီဝမ်ယင်းယင်းဟာ အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သတင်းကြားလိုက်ရတယ်လေ"</p> <p>"ဝမ်ယင်းယင်းက အိမ်ရာပေါ်မှာ ကိုမာဝင်မေ့မျောနေပေသည့် အသက်ကိုတော့မဆုံးရှုံးခဲ့သေးဘူး"</p> <p>"လင်ကျောက်ယွဲ့လည်း ထိတ်လန့်စပြုလာတယ်"</p> <p>"ဝမ်ယင်းယင်းသာ သတိပြန်လည်လာရင် သူအားထုတ်ထားရသမျှ ရေစုန်မျောမှာပဲလေ။ ဒီတော့ ဝမ်ယင်းယင်းမြန်မြန်သေဖို့အရေး ကြံစည်ရပြန်ဦးမယ်"</p> <p>"ဒီမိန်းကလေးကို ဘယ်လိုသတ်ကြမလဲ"</p> <p>"အမေ့ကို သတ်ခိုင်းဦးမလား"</p> <p>"မဖြစ်သေးဘူး၊ အမေကလူသတ်တဲ့နေရာမှာ အဲ့လောက်မတော်ဘူးလေ။ သတ်တာအောင်မြင်သွားတယ်ဆိုရင်တော့ လုံအောင်မဖုံးနိုင်ရင် အစီအစဥ်ကျရှုံးဦးမှာပဲ"</p> <p>"ဟယ့်ချင်းယွီကို ထပ်သုံးဦးမလား"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ သနားစရာ အဖေရင်းဟာလည်း ချစ်သူဟောင်းလက်ချက်နဲ့ သေနှင့်ခဲ့ပြီးပြီ"</p> <p> </p> <p>"လင်ကျောက်ယွဲ့ အရန်အစီအစဥ်တစ်ခုကို အသည်းအသန်စဥ်းစားနေချိန်မှာပဲ အကူအညီတစ်ခုက သူ့အလိုလိုရောက်လာတယ်"</p> <p>"အဲ့ဒါကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပညာသင်ဝမ်ပဲပေါ့"</p> <p>"တကယ့်ပြဇာတ်ကြီးက အဲ့ဒီအချိန်မှာ တရားဝင်စခဲ့တာပဲ"</p> <p>မေရှင်းအာတစ်ယောက် လုံးဝပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ လီနန်ခယ့်က အိပ်ရာနံဘေးတွင်သွားထိုင်လိုက်ပြီး သခင်မကြီး၏လက်နုနုလေးတစ်ဖက်ကိုဆုပ်ကိုင်၍ နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ကြိုးစားသည်၊</p> <p>မေရှင်းအာ မခံနိုင်လောက်မည့် အမှန်တရားတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူမဆက်တောင့်ခံနိုင်ဖို့လိုအပ်သည်။ ဤတစ်ချက်က သူ့မနှလုံးသားကို မွမွကြေအောင် ထိုးနှက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးကို ဒီအချိန်ပြိုလဲခွင့်ပေးလိုက်လို့မဖြစ်သေး။</p> <p> </p> <p>"ရှန်းအာရဲ့ထွက်ဆိုချက်အရ ဝမ်ကျင်းအာနဲ့လင်ကျောက်ယွဲ့က အခင်မင်ဆုံးနှစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့သိခဲ့ရတယ်။ ဒါကြောင့် ပညာသင်ဝမ်ရဲ့ ကျင်းအာအပေါ် မရိုးရှင်းလှတဲ့ခံစားချက်တွေကို လင်ကျောက်ယွဲ့ကတော့ ‌သေချာပေါက်သိထားမှာပဲ"</p> <p>"ဒီတော့ ဒီအချက်ကိုအသုံးချပြီး သူများဓားနဲ့လူသတ်ဖို့အစီအစဥ်ကို စတင်ခဲ့လိုက်တာပေါ့"</p> <p>"လင်ကျောက်ယွဲ့နဲ့ ပညာသင်ဝမ် ဘာတွေပြောလို့ပြောခဲ့မှန်း ကျွန်တော့်နားနဲ့မကြားခဲ့ရပေမဲ့ ရှန်းအာတို့မြင်ခဲ့ရသလောက် ခန့်မှန်းကြည့်ရရင်တော့ ပညာသင်ဝမ် သူ့ကိုလည်ပင်းထညှစ်တဲ့အထိ ‌ဒေါသကိုတမင်သက်သက်ဆွပေးခဲ့လိမ့်မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ပညာသင်ဝမ်ကလည်း တစ်နည်းပြောရရင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမူမမှန်ဖြစ်နေတဲ့လူ၊ အတွင်းစိတ်ထဲမှာ အစွန်းရောက်မှုတွေ ရန်လိုမှုတွေ ကိန်းအောင်းနေတဲ့သူ"</p> <p>"ဒီလိုလူက လင်ကျောက်ယွဲ့ရဲ့စကားလုံးတွေကြောင့် ဝမ်ယင်းယင်းကို အဆုံးစွန်ထိ မုန်းတီးနာကျည်းသွားခဲ့တယ်"</p> <p>"နောက်ပြီး အဘိုးချင်ရဲ့အမှုကိစ္စကိုရော အားလုံးမှတ်မိကြရဲ့မဟုတ်လား"</p> <p>"အဲ့ဒီတုန်းကလည်း အဘိုးကြီးကိုစနောက်ဖို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဝမ်ကျင်းအာအဝတ်လဲနေတဲ့အခန်းထဲ ဝင်သွားခိုင်းခဲ့တာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"ဒီကိစ္စကြောင့် အဘိုးချင်လည်း ခြေထောက်ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရပြီး လင်အိမ်တော်ကနေပါ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရသေးတယ်"</p> <p>"ဝမ်ယင်းယင်းကလည်း အမှားကိုတာဝန်မယူလိုတဲ့အတွက် ဝန်ခံတဲ့နေရာမှာတောင် ဝမ်ကျင်းအာက အဘိုးချင်ကိုမြူဆွယ်တဲ့ပုံလုပ်ပြီး စနောက်ကျီစယ်ခဲ့တာလို့ ဆိုတယ်"</p> <p>"နစ်နာသူဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ဝမ်ကျင်းအာက ဝမ်ယင်းယင်းစကားတွေထဲမှာ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ ဖြစ်ရပြန်တော့ မိန်းကလေးရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာ သေချာပေါက်ထိခိုက်ရမှာပဲပေါ့"</p> <p> </p> <p>"အမှန်တရားကိုသိပြီးတဲ့ ပညာသင်ဝမ်လည်း ဝမ်ယင်းယင်းကို လုံးဝခွင့်မလွှတ်နိုင်တော့ဘူး"</p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်ကလည်း ဝမ်ကျင်းအာသာ သူ့ကိုမတားခဲ့ရင် ပညာသင်ဝမ်က ဝမ်အိမ်တော်အထိသွားပြီး ဒီကိစ္စကို ထိပ်တိုက်စာရင်းရှင်းမိမှာအမှန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီလို မဖြေရှင်းခဲ့ရတဲ့ ရန်ငြှိုးဟောင်းတွေပေါ် ဝမ်ယင်းယင်းကြောင့် ညီမငယ်သေဆုံးသွားရတာပါ ထပ်ပေါင်းတော့ ပညာသင်ဝမ် ဘယ်လိုစိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားနိုင်တော့မှာလဲလေ"</p> <p>လီနန်ခယ့် လှောင်ရယ်သံဖြင့် လူအများရှေ့တွင်ပင် မေရှင်းအာ၏မျက်နှာထက်မှာ မျက်ရည်များကို အသာပွတ်သုတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအပြုအမူကို လူကြီးလူကောင်းဆန်ပေသည်ဟု ဘယ်သူမှမထင်ကြပါ။</p> <p>ထိုလူသည် အရက်စက်ဆုံးထိုးနှက်ချက်တစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေခြင်းသာဖြစ်မှန်း သူတို့အားလုံးသိထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လီနန်ခယ့်က စကားဆက်သည်။</p> <p>"ပညာသင်ဝမ်ထွက်သွားပြီးနောက် လင်ကျောက်ယွဲ့က ဘာတစ်ခုမှမစားမသောက် အငတ်ခံခဲ့သေးတယ်နော်"</p> <p>"ဘာကြောင့်လဲ"</p> <p>"ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူလည်းကြောက်နေခဲ့လို့ပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဒေါသထွက်နေတဲ့ ပညာသင်ဝမ်က ညီမဖြစ်သူကို စွန့်ပစ်ထွက်ပြေးခဲ့တဲ့ သူ့ကိုပါလက်စားလာချေမယ်ဆိုတာ သူလည်းသိထားတယ်"</p> <p>"ပညာသင်ဝမ်လည်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပေမဲ့ သာမန်လောက်ပဲရှိတာကြောင့် ဝမ်အိမ်တော်နဲ့လင်အိမ်တော်ထဲဖောက်ဝင်ပြီး လူသတ်ဖို့ဆိုတာမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီလိုဆို သတ်ဖို့နည်းလမ်းကတစ်ခုပဲရှိတော့တယ်။ အဆိပ်ခတ်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ပညာသင်ဝမ်ရဲ့လူသတ်နည်းကို ရိပ်မိတဲ့အတွက် လင်ကျောက်ယွဲ့ ဘာတစ်ခုမှမစားသောက်ဘဲ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့တယ်"</p> <p>"သတင်းကောင်း ရောက်လာမဲ့အချိန်ကိုပေါ့"</p> <p> </p> <p>"သူလည်း မနားမနေဆုတောင်းနေခဲ့ရတာပါပဲ။ ပညာသင်ဝမ်တစ်ယောက် စိတ်လျှော့မသွားဖို့၊ လက်စားချေတာကိုဆက်လုပ်ဖို့ ဆုတောင်းနေခဲ့ရတာ။ ဒါမှသူလည်း အစီအစဥ်သစ်စနိုင်မှာလေ"</p> <p>"ပညာသင်ဝမ်ကလည်း စိတ်ပြန်အေးမဲ့လူစားမဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>"ဒီလိုနဲ့ ရှစ်လပိုင်းခြောက်ရက်နေ့မှာ ဝမ်ယင်းယင်းဟာ မိုးနီအိပ်မက်ကမ္ဘာထဲမှာ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်"</p> <p>"ဝမ်မိသားစုရဲ့အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ်စောင့်ကြည့်နေတဲ့ လင်ကျောက်ယွဲ့လည်း ဝမ်ယင်းယင်းရဲ့သေဆုံးမှုရော သေပုံသေနည်းကိုပါ ချက်ချင်းသိလိုက်တယ်"</p> <p>"ပညာသင်ဝမ်ရဲ့ လူသတ်နည်းကိုသိလိုက်ရမှ လင်ကျောက်ယွဲ့ အကြောက်ပြေနိုင်တော့တာပဲ"</p> <p>"ဒီလိုနဲ့နောက်တစ်နေ့မှာ သူ့ဘာသာသူ အစာပြန်စားလာခဲ့တယ်"</p> <p>"ဒါတောင် မိန်းကလေးက သတိကြီးကြီးထားတုန်းပဲ။ မိုးနီရေတွေ အမြောက်အများစားသုံးမိပြီး ဗီဇပြောင်းမိစ္ဆာဖြစ်သွားမှာ ကြောက်ရသေးတာကိုး"</p> <p>"ဒါကြောင့် ပန်းကန်လုံးလေးနဲ့ တစ်ဝက်စာပဲစားခဲ့တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"အရာရှိလိန်စစ်ကြည့်ခဲ့တဲ့ ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်ထဲမှာ ဆန်ပြုတ်တစ်ဝက်ပဲစားထားတာ မှတ်မိသေးတယ်မဟုတ်လား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်" ကောကန်းကဝင်ပြောသည်။</p> <p>"အဲ့တုန်းက ဆန်ပြုတ်တစ်ဝက်ပဲစားထားတာ ကျွန်တော်မှတ်မိတယ်"</p> <p>လီနန်ခယ့်က ရယ်သည်။</p> <p>"ပိုပြီးအာမခံချက်ရှိအောင် မိန်းကလေးက အစေခံမလေးတစ်ယောက်ကို ညကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ရုံးတော်ဆီကြိုလွှတ်ထားဖို့ အမေဖြစ်သူကို ညွှန်ကြားခဲ့သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"မိုးနီအိပ်မက်ဆိုးက အာနိသင်ပြဖို့ ငါးနာရီလောက်အချိန်လိုတာကိုး"</p> <p>"ဆိုလိုတာက အဲဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အိပ်မက်လျှောက်လှမ်းသူ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ညကင်းလှည့်အဖွဲ့ကလူတွေက သူ့ကို အချိန်မီလာရောက်ကယ်တင်နိုင်မှာပဲလေ"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီအချိန်မှာ လင်ကျောက်ယွဲ့ရဲ့ သူများဓားနဲ့လူသတ်တဲ့အစီအစဥ်က အောင်အောင်မြင်မြင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ"</p> <p>"ပညာသင်ဝမ် အဖမ်းခံလိုက်ရရင်တောင် သူနဲ့လာဆက်နွယ်စရာအကြောင်း လုံးဝမရှိတော့ဘူး။ သူလည်း နစ်နာသူတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရတာဆိုတော့ ဘယ်သူမှသူ့ကို သံသယဝင်စစ်မေးလိုစိတ် ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကံကြမ္မာကစပြီး ကစားပြန်တော့တာပဲ"</p> <p>"မိန်းကလေးရဲ့ဉာဏ်ရည်ကို တမင်စမ်းသပ်နေသလားတောင် မှတ်ရတယ်"</p> <p>"အစီအစဥ်တွေ အကုန်ပြီးစီးလို့ ကန့်လန့်ကာချတော့မဲ့အချိန်မှာ ဟယ့်ချင်းယွီက ပြန်လည်ရှင်သန်နိုးထလာခဲ့တာကိုး"</p> <p> </p> <p>"လင်ကျောက်ယွဲ ဂရုတစိုက်တွက်ချက်စီစဥ်ထားတဲ့ အရာတွေအားလုံး ဒီအချိန်မှာပြိုလဲသွားခဲ့ပြီး ဦးတည်ရာမဲ့ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကုန်ကြတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီထဲမှာ ထိန်းချုပ်ရအခက်ဆုံးကံကြမ္မာကတော့ ကျွန်တော်လီနန်ခယ့် ပေါ်ထွက်လာခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်"</p> <p>လီနန်ခယ့်က အောင်နိုင်သူတစ်ယောက်သံဖြင့် ဝင့်ကြွားစွာဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save