Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၄၇</h2> <h2 style="text-align: center;">လုံချင်း၏ ကလဲ့စား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>“သခင်ကြီး…” ဝမ်မိသားစုမှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက မြှောက်ပင့်သော အပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့ကလည်း အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း  “လုဖေလင်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းသွားပြီ။အဲ့သတင်းကို အချိန်တန်ရင် တစ်ယောက်ယောက်ကို သတင်းလွှင့်ခိုင်းလိုက်၊ လုမိသားစုထဲမှာ လုဖေလင်းလိုပဲ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းနေတဲ့သူတွေ အများကြီးရှိနေပြီဆိုတဲ့ သတင်းပါတစ်ခါတည်းလွင့်လိုက်”ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဝမ်မိသားစုမှ အထူးအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ပြုံးလျက်ပင် “အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ဝမ်မိသားစုက ဘာမှလုပ်စရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ ချောင်းနယ်ပယ်ထဲက အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေအကုန်လံုး လုမိသားစုကို ဝိုင်းတိုက်ကြလိမ့်မယ်”ဟုထပ်မံပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောင်ကျဲ့ကလည်း “ဒါက အသေချာဘဲပေါ့” ဟု ဆိုကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်မိသားစု ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လုရိီဖျင်သည် သူ၏ညီမရှိရာသို့ သွားခဲ့သည်။ လုကျိီချင်း၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ လုကျိီချင်းသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က လုရိီဖျင်ပေးခဲ့သည့် ဓားဖြင့် ဓားသိုင်းလေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားရှိန်အဟုန်မှာ ဒေါင်လိုက်နှင့်အလျားလိုက် ခုတ်ချက်နှစ်ချက်လုံးတွင် ပြင်းထန်နေပြီး ဓားအလင်းတန်းများကြား နေမင်းနှင့် လမင်းတို့၏ နိမ့်တုံမြင့်တုံ အရိပ်အယောင်များပင် ထင်ဟပ်နေသည်။ ထိုဓားသိုင်းသည်လည်း လုရီဖျင်မှ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း သူမအား သင်ကြားပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ညီမ၏ ဓားသိုင်းကို ကြည့်ပြီး လုရိီဖျင်က တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်မိသည်။ ရက်အနည်းငယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ့ညီမ၏ ဓားသိုင်းမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>“အစ်ကိုကြီး…” လုရီဖျင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လုကျိီချင်းက ဓားသိုင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်က ပြုံးလျက် “ဓားသိုင်းက ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီ နေလဓားသိုင်း အစုအဝေးအတွက်ဆိုရင် အောင်မြင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်ဖို့ နေနဲ့လရဲ့ နိယာမတွေကို မကြာခဏ လေ့လာစောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်”ဟုပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပါပြီ အစ်ကိုကြီး…” လုကျိီချင်းက ချိုသာစွာ ပြုံးပြရင်း လုရီဖျင်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ ကျောက်စားပွဲရှိရာသို့ သွား၍ ထိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်ကလည်း ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည် “နိယာမသီးကို စားသုံးပြီးပြီလား”</p> <p> </p> <p>လုကျိီချင်းက ရယ်မောလျက်  “ညီမက ထျန်းကျွင့်အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ။ အခုချိန်မှာ နိယာမသီးကို စားသုံးလိုက်ရင် အရမ်းနှမြောစရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရလို့ပါ။ ထျန်းကျွင့် အဆင့်နှောင်းပိုင်း ဒါမှမဟုတ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရောက်မှ စားသုံးပြီး ဖော်စပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ”ဟုပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်က ခေါင်းခါယမ်းကာ “မလိုပါဘူး၊ ဒီလို နိယာမသီးမျိုးကို အခုပဲ စားသုံးဖော်စပ်လို့ ရပါတယ်။ အစ်ကိုကြီးက မင်းအတွက် နိယာမကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ်၊နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာလို့ မင်းရဲ့ အဆင့်အတန်း တည်ငြိမ်သွားရင် အစ်ကိုကြီးက နောက်ထပ်တစ်လုံး ထပ်ပေးလို့ရတယ်”ဟုပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အခုပဲ စားသုံးဖော်စပ်ရမှာလား” လုကျိ္ချင်း အံ့ဩသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>သူ့တွင်ရှိသော ကံကောင်းခြင်းကျောက်စိမ်းပြားကို စကြဝဠာ၏ နယ်စပ်ဒေသတွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း ဖုန့်ဒံုယွမ်ထံမှ သူသိရှိခဲ့ရသည်။ ဖုန့်ဒံုယွမ်ပေးခဲ့သော စာတွင် တိကျသောနေရာကို ညွှန်ပြထားသဖြင့် လုရိီဖျင်သည် စကြဝဠာနယ်စပ်သို့ သွားရောက်ကာ အခြားသော ကံ‌ေကာင်းခြင်းကျောက်စိမ်းပြားများကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် စကြဝဠာနယ်စပ်သို့ မသွားမီ လုကျိီချင်း၏ အစွမ်းကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်ပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင် လုကျိီချင်းသည် နိယာမသီးကို ထုတ်ယူကာ လုရိီဖျင်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် စားသုံးလိုက်ပြီး ဖော်စပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီ လုကျိီချင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အလင်းများ တောက်ပလာပြီး နိယာမ၏ ရောင်ခြည်တန်းများ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုကျိီချင်းမှာ ထျန်းကျွင့်အဆင့်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် သူတော်စင်စွမ်းအင် များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ နိယာမသီး၏ သူတော်စင်စွမ်းအား၊ နိယာမစွမ်းအားနှင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်တို့မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်များဖြစ်သည်။</p> <p>မူလက လုကျိီချင်း၏ အဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူတော်စင်တစ်ပါး၏ နိယာမသီးကို ဖော်စပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲပြီး နှေးကွေးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ လုရိီဖျင်၏ သူတော်စင်စွမ်းအား ကာကွယ်မှုအောက်တွင် လုကျိီချင်း၏ ဖော်စပ်မှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ချောမွေ့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နိယာမအတွင်းရှိ သူတော်စင်စွမ်းအား၊ နိယာမစွမ်းအားနှင့် သူတော်စငဧကရာဇ်ခန္ဓာ၏ မူလစွမ်းအားများသည် လုကျိီချင်း၏ စွမ်းအင်‌ေသွးကြောများ နှင့် ဝိညာဉ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>မိနစ်အနည်းငယ်တိုင်းတွင် လုကျိီချင်း၏ အရှိန်အဟုန်မှာ သိသိသာသာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လတိတိ ကြာပြီးနောက်တွင် လုရီဖျင်၏ အကူအညီဖြင့် လုကျိီချင်းသည် အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။လုရီဖိင်၏ အကူအညီသာ မပါခဲ့ပါက လုကျိီချင်းတစ်ယောက်တည်းအနေဖြင့် ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ရန် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ သို့မဟုတ် ထောင်နှင့်ချီ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လုရိီဖျင်သည် သူ့ညီမ၏ အဆင့်အတန်း မတည်ငြိမ်ဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်သဖြင့် နိယာမသီးရှိ သူတော်စင်စွမ်းအား၊ နိယာမစွမ်းအားနှင့် မူလစွမ်းအား အများစုကို လုကျိီချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ပင် သိုလှောင်ထားစေခဲ့သည်။ နောင်တွင် လုကျိီချင်း ကျင့်ကြံသည့်အခါ ထိုစွမ်းအားများသည် ဆက်လက်စီးထွက်လာခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာစေရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ညီမဖြစ်သူ၏ ဖော်စပ်မှု အောင်မြင်သည်ကို မြင်ရသောအခါ လုရီဖျင်သည် စကြဝဠာနယ်စပ်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ညီမ၏ ခြံဝင်းအတွင်းမှ ထွက်လာသည်နှင့် လုမိသားစု တပည့်အများအပြား၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ်နှင့် ဒေါသတကြီး ငိုကြွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ဝမ်မိသားစု နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် လုမိသားစု တပည့်အားလုံးကို ဝမ်မိသားစုက ကိုယ်လက်အင်္ဂါများ ပျက်စီးအောင် ပြုလုပ်ပြီး  နယ်မြေပြင်ပသို့ ပစ်ထုတ်လိုက်ကြောင်း လုရီဖျင် သိရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်လအတွင်းမှာပင် လုမိသားစု တပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ စွမ်းအင်များ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုမိသားစု၏ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ လုကန်းနှင့် လုယီကျီတို့ စိတ်ပျက်စွာ ထိုင်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်‌ေခါက် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့ လုပ်ရပ်က လွန်သွားပြီ” လုကန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် စားပွဲကို ရိုက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအားဖျက်ဆီးခံရသည့် တပည့်များထဲတွင် လုမိသားစု၏ သာမန်တပည့်များသာမက အမာခံတပည့်  အများအပြားလည်း ပါဝင်နေသည်။ သူ၏ မြေးတစ်ယောက်ပင်လျှင် ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>လုယီကျီကလည်း မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်သည်  “တကယ်လို့ လုရိီဖျင်သာ မရှိရင် ငါတို့မိသားစုက တပည့်တွေ အခုလိုမျိုး ဝမ်မိသားစုရဲ့ ရက်ရက်စက်စက်သတ်ဖြတ်တာကို ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့နဲ့ ဝမ်မိသားစုကြားမှာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု အတန်အသင့် ရှိခဲ့တာပဲ” လုပင်းကလည်း ထပ်ဆင့်‌ေပြာခဲ့သည်။ “လုရီဖျင်ကသာ သူ့သဘောနဲ့သူ ဇွတ်မလုပ်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုတွေ ဖြစ်လာပါ့မလဲ”</p> <p> </p> <p>လုကန်းက ဘာမှဝင်မပြောသော်လည်း သူသည်လည်း လုရိီဖျင်အပေါ် တော်တော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p>လုရီဖျင် ပြန်ရောက်လာသည့် တစ်လကျော်အတွင်း လုမိသားစုမှာ အေးချမ်းမှု ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ လုမိသားစု၏ သူတော်စင်ဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် နှစ်ဦး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည့်အပြင် ဝမ်မိသားစုနှင့်လည်း ရန်ငြိုးဖွဲ့မိသွားကြသည်။</p> <p>“အကြီးအကဲ ကျီကျူးကဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ” လုယီကျီက လုကန်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လတ်တလော လုမိသားစုရဲ့ ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ကျိီကျူးဆီ အစီရင်ခံစာ ပို့ထားပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျိီကျူး ပြန်ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် တစ်လလောက် လိုသေးတယ်” ဟု လုကန်းက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ သူသည်လည်း လုမိသားစုကို ပြန်လည်ထိန်းကျောင်းရန် ကျိီကျူး ပြန်အလာကို စိုးရိမ်တကြီး မျှော်လင့်နေမိသည်။ ကျိီကျူးသည် လုမိသားစု၏ နံပါတ်တစ် အစွမ်းထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး အထွပ်ထိတ် သူတော်စင်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။ သူ၏ ချင်းယွမ်တိမ်တိုက်  မှာလည်း ဆယ်ဧကခန့်အထိ ကျယ်ဝန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျိီကျူးသာ ပြန်ရောက်လာရင် လုရိီဖျင်အတွက် ပြေးပေါက်ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး” လုယီကျီက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်  “အဲဒီအချိန်ကျရင် သူ ကျိီကျူးရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို သေချာပေါက်ခံရမှာဘဲ”</p> <p> </p> <p>“မိသားစုရဲ့ သူတော်စင်နဲ့ သူတော်စင်ဧကရာဇ်တွေကို သတ်ဖြတ်တာ၊ မိသားစု စည်းမျဉ်းတွေကို လျစ်လျူရှုတာ၊ ဒီအပြစ်တွေတင်ပဲ သေဒဏ်ပေးဖို့ လုံလောက်နေပြီ”</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် လုရိီဖျင်သည် လုမိသားစုမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p>မထွက်ခွာမီ လုရီဖျင်သည် သူ မရှိသည့်အချိန်တွင် မိသားစုဌာနချုပ်မှ အပြင်သို့ မထွက်ရန် ညီမဖြစ်သူကို မှာကြားခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားပါက ရွှယ်ကျူးထံသို့ သွားရောက်အကူအညီတောင်းရန်လည်း မှာကြားခဲ့သည်။ လုကျိီချင်းသည်လည်း လုရိီဖျင်၏ စကားများကို တစ်လုံးမကျန် မှတ်သားထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင် ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ချောင်းနယ်ပယ်ဘုရင်၏ တပည့်ဖြစ်သူ လုံချင်းသည် လုရီဖျင် လုမိသားစုမှ ထွက်သွားကြောင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>လုရီဖျင် ထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသည့် လုံချင်းသည် သတင်းကို ကြားလျှင်ကြားချင်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“လုရီဖျင် ဘယ်ဘက်ကို ဦးတည်သွားတာလဲ၊ ဘယ်ကို သွားမှာလဲ ဆိုတာ သိလား” ဟု သူ၏ တပည့်များဖြစ်သော ချမ်းဒဲ့လူ နှင့် ချောင်းနင်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချမ်းဒဲ့လူက အလျင်အမြန်ပင်  “လုရိီဖျင်က လုမိသားစု နယ်မြေကနေ ထွက်ပြီးနောက် ချင်းလုံပင်လယ် ဘက်ကို ဦးတည်သွားပါတယ်” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ချင်းလုံပင်လယ်လား...” လုံချင်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ပုံရိပ်ရှစ်ခုသည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကြပြီး လုံချင်းနန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုံချင်းသည် လူအများအပြား ခေါ်ဆောင်မလာခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင်အပါဝင် ချမ်းဒဲ့လူ နှင့် ချောင်းနင် တို့အပြင် သူတော်စငဧကရာဇ် ငါးပါးကိုသာ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူတော်စင်ဧကရာဇ်ငါးပါးစလုံးမှာ လုံချင်း၏ လက်အောက်ခံ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး သူ့အပေါ် အလွန်သစ္စာရှိကြသူများဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သတင်းပေါက်ကြားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုပေ။ ထို့ပြင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ငါးပါးမှာ အားနည်းသူများလည်း မဟုတ်ကြချေ။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး လုံချင်းနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လုနီးပါး ရှိသည့်အပြင် ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း ချင်းယွမ်တိမ်တိုက် လေးဧကကျော်အထိ ကျင့်ကြံထားနိုင်သူဖြစ်သည်။</p> <p>လုံချင်းနှင့် အခြားသူများသည် ချင်းလုံပင်လယ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားကြသည်။ သူသည် လုရီဖျင်မရောက်လာမီ ချင်းလုံပင်လယ်သို့ အရင်ရောက်ရှိကာ နေရာအနှံ့ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“လုရီဖျင်... ချင်းလုံပင်လယ်ကမင်းရဲ့ သင်္ချိုင်းကုန်း ဖြစ်‌ေစရမယ်” ဟု ချမ်းဒဲ့လူက ရန်ငြိုးတကြီးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချင်းသည် သူတပည့်ဖြစ်သူ၏ နာကျည်းမှုကို ခံစားမိသဖြင့် “စိတ်မပူနဲ့၊ လုရီဖျင် ဘယ်လိုမှ ထွက်ပြေးလို့ မရစေရဘူး” ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစကို ထည့်မတွက်ထားလျှင်ပင် သူ၏လက်အောက်ခံ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ငါးပါး စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရုံဖြင့် လုရီဖျင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်လှသည်ဟု သတ်မှတ်ထားလေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save