Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၄၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ချင်းလုံပယ်လယ် တိုက်ပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>ချင်းလံုပင်လယ်သည် ချောင်းနယ်ပယ်၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး စကြဝဠာတောင်ဘက်ရှိ စွန့်ပစ်ခံမြို့တော်သို့ သွားရာ တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် လုမိသားစုနေအိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ခရီးတောက်လျှောက်နှင်လာခဲ့ရာ မကြာမီမှာပင် ချွန်းလုံတောင်တန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ချွန်းလုံတောင်တန်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ချင်းလံု ပင်လယ်တည်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုညတွင်…</p> <p> </p> <p>ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခု၏ တစ်နေရာ၌ လုရီဖျင်သည် မီးပုံဖိုကာ နေမင်းဟိဗစ်စကပ်ပင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြင်ဆင်ထားသော သားကောင်အသားများကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ သစ်ပင်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p>ပြီးပြည့်စုံသော ကွေးညွှတ်မှုပုံစံဖြင့် ပျံတက်သွားသော ထိုအသားစများသည် သစ်ပင်၏ နေမင်းအစစ်အမှန်မီးလျှံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ပြန်လည်ကျလာသည့်အခါတွင် အလွန်မွှေးကြိုင်လှသော အသားကင်များအဖြစ် ပြောင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းဟိဗစ်စကပ်ပင်ပေါ်မှ တောက်လျှောက်ကျလာသော ထိုအသားကင်များကို ကြည့်ရင်း လုရီဖျင်သည် နွားသိုးလုံကျောင်းကို မလွဲမသွေ သတိရမိသွားခဲ့သည်။ နေမင်းမီးလျှံဖြင့် အသားကင်ခြင်းနှင့် သစ်ပင်ရိပ်တွင် အပန်းဖြေခြင်းတို့မှာ နွားသိုးလုံကျောင်းကြံဆခဲ့သော အကြံဉာဏ်များ ဖြစ်သည်။ အောက်ကမ္ဘာတွင် သူ မည်သို့နေထိုင်နေမည်ကိုတော့ တွေးရင်း လုရီဖျင်မှာ အနည်းငယ်သတိရနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်၏ ရှည်လျားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းနှစ်ကာလများတစ်လျှောက်တွင် နွားသိုးလုံကျောင်းသည် သူနှင့်အတူ အချိန်အကြာဆုံး ရှိနေပေးခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူ၏ ညီမငယ်ပင်လျှင် ထိုမျှ မကြာခဲ့ပေ။ သူ၏ မိဘများပင်လျှင် နွားသိုးလုံကျာင်းကဲ့သို့ သူနှင့်အတူ အချိန်မကုန်ဆုံးခဲ့ဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် သားကောင်၏အသားကို စားရင်း ဝမ်လုံ မြတ်စွာအရက်ကို သောက်သံုးနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းလာသည့် လေတိုးသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ သူသည် အကာအကွယ် အစီအရင် တစ်ခုကို ကြိုတင် ချထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှာတွေ့သွားမည်ကိုတော့ စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... ရှေ့နားလေးဆို ချင်းလုံပင်လယ်ကို ရောက်ပါတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခုသည် အဝေးဆီမှ ပျံ့လွင့်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချမ်းဒဲ့လူ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လုရီဖျင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"ကဲ... မြန်မြန်သွားကြစို့။ လုရီဖျင် မရောက်ခင် ချင်းလုံပင်လယ်ကို အမြန်သွားပြီး နတ်ဆိုးဘုရားသုံးထောင် အစီအရင်ကို အမြန်ချထားရမယ်" အခြားအသံတစ်ခုကလည်း ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး "လုရီဖျင်ရဲ့ အရှိန်နဲ့ဆိုရင် နောက်ထပ် သုံးလေးရက်အတွင်း ချင်းလုံပင်လယ်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်၌ လုံချင်း ၊ ချမ်းဒဲ့လူနှင့် ချောင်းနင် တို့သည် ချိုင့်ဝှမ်းပေါ်မှ ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ သူတော်စင်ဧကဂာဇ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် အောက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းကို တစ်ချက်ငဲ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်စိထဲတွင် ချိုင့်ဝှမ်းမှာ လုံးဝ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေသည်ဟုသာ မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>လုံချင်းတို့ လူစု ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ ကြည့်နေသော လုရီဖျင်၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်းလုံပင်လယ်...နတ်ဆိုးဘုရား သုံးထောင် အစီအရင်လား..."</p> <p>လုရီဖျင်သည် ခနဲ့သလိုပြောကာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ချင်းလုံပင်လယ်သို့ ရောက်ရန် သုံးလေးရက် ကြာဦးမည်ဟု လုံချင်းက ထင်မှတ်ထားသော်လည်း လုရီဖျင် စောစောစီးစီး ရောက်နှင့်နေကြောင်းကို မသိပေ။ လုဖေလင်း၏ တာအိုအသီးကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ၏အရှိန်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ လုံချင်းတို့အဖွဲ့ကို ရှောင်ကွင်းပြီး ချင်းလုံပင်လယ်သို့ အစွမ်းကုန် အရှိန်တင်ကာ သွားလိုက်သည်။ လုံချင်းတို့သည်သူ့ကို ချောက်ချရန် ချင်းလုံပင်လယ်တွင် အစီအရင် ချထားမည်ဟု ကြံရွယ်နေပါက  အရင်ဦးအောင်သွားကာ မသေဆုံးနိုင်သည့်ကောင်းကင်သစ်သား</p> <p>အတတ်ပညာ အစီအရင် ကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအစီအရင်သည် လုရီဖျင်မီ ကျန့်မု တည်ဆောက်သစ်ပင်၏ တာအိုပုံစံများမှတစ်ဆင့် ဆင်ခြင်မိထားသော ကမ္ဘာဦးအဆင့် အစီအရင်ဖြစ်ပြီး လောကအားလုံးတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး သစ်သားဓာတ် အစီအရင်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအစီအရင်ကို ခင်းကျင်းရန်အတွက် ကျန့်မုသစ်ပင်ကို အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်အဖြစ် ထားရှိရန် လိုအပ်‌ေပသည်။ ထိုအစီအရင်ကို ခင်းကျင်းပြီးသည်နှင့် လုံချင်းတို့အဖွဲ့ ဝင်‌ေရာက်လာပါက အားလုံးမှာသေတွင်းသို့ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက်သလိုသာဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ ၈ ဦးလုံးသည် ကျန့်မုသစ်ပင်ကို ချေဖျက်နိုင်မှသာ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လုရီဖျင်သည် ချင်းလုံပင်လယ်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီး မိနစ် ၃၀ အတွင်း အစီအရင်ကို အပြီးသတ်ရန် အားထုတ်တော့သည်။ သူတစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် ခက်ခဲနိုင်သော်လည်း ကျန့်မုသစ်ပင်၏ အကူအညီဖြင့် အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားခဲ့သည်။ သစ်ရွက်တိုင်းမှ တာအိုသင်္ကေတများ ကုဋေကုဋာ ချီ၍ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် လေဟာနယ် အတွင်း ပုန်းကွယ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မိနစ် ၂၀ ခန့်အကြာတွင် လုံချင်းတို့အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ လုံချင်းက “ချင်းလုံပင်လယ်မှာရှိတဲ့ ရေတွေက အမြဲကြည်လင်နေတာဘဲ။ ဒါပေမဲ့လည်း မကြာခင်မှာတော့ သွေးတွေနဲ့ စွန်းထင်ရတော့မယ်" ဟု လုရီဖျင်၏ သွေးကို ရည်ရွယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် လုရီဖျင်က စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း…*</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန် ကောင်းကင်ထက်မှ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီး တစ်ခု ကျဆင်းလာကာ အသံကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။ အသံလှိုင်း၏ ဒဏ်ကြောင့် ချမ်းဒဲ့လူ နှင့် ချောင်းနင်တို့ သွေးအန်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ… ကမ္ဘာ့ဦးခေါင်‌းလောင်းဘဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါလုရီဖျင်လက်ချက်ဘဲ….."</p> <p> </p> <p>လံုချင်းက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း လေဟာနယ်ထဲမှ သစ်ကိုင်းပေါင်း သန်းချီ၍ ၎င်းတို့ထံသို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။ သူတော်စင် ၆ ဦးနှင့် သူတော်စင်ဧကရာဇ် အဆင့် ၂ ဦးတို့သည် အစွမ်းကုန် ပြန်လည်ခုခံသော်လည်း ခေါင်းလောင်းသံနှင့် သစ်ကိုင်းများ၏ ဖိအားအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လုရီဖျင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ လုံချင်းက "လုရီဖျင်... မင်း သေချင်နေတာလား" ဟု ဟိန်းဟောက်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သို့သော် လုရီဖျင်၏ ပြန်လည်ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် လုံချင်းသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်တာလဲ…." ကျန်ရှိနေသောသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လုံချင်းသည်ပင် မိမိကိုယ်မိမိ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ လုရီဖျင်၏ အစွမ်းမှာ သူ ခန့်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save