Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၅၂</h2> <h2 style="text-align: center;">လုရီဖျင်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ချိန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>တောင်ပိုင်းလူဆိတ်သုဉ်းရာမြို့တော်သည် မအေးချမ်းကြောင်း ဝမ်ဟောင်ကျဲ့ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ လုရီဖျင်မှ  “ကျုပ်ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက် ဝမ်မိသားစု စိတ်ပူပေးဖို့ မလိုပါဘူး။ အခုချိန်မှာ ဝမ်မိသားစုက ကိုယ့်လုံခြုံရေးကိုယ်ပဲ စိတ်ပူသင့်တယ်။ တကယ်လို့ ဝမ်မိသားစုခေါင်းဆောင်က မြို့ပြင်ထွက်သွားချိန် စကြဝဠာရဲ့ တောရိုင်းမြေထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တာကိုသာသိရင် ဝမ်မိသားစုတစ်ခုလုံး အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူနှင့်အတူပါလာသည့် သူတော်စင်ဧကရာဇ်တစ်ဦးမှ လုရိီဖျင်ကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးကာ “မင်း ဘာကို‌ေပြာချင်တာလဲ လုရိီဖျင်” ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့သည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် သုံးဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လုရိီဖျင်ကို ဒေါသတကြီး လက်ညှိုးထိုးလိုက်သူမှာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအား သန်း ၄၀၀အထိ ရှိသူဖြစ်သည်။ သို့သော် လုရိီဖျင်အတွက်မူ သန်း ၄၀၀ စွမ်းအားဆိုသည်မှာ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းဖြင့် ချေမွသတ်ဖြတ်နိုင်သည့် အရာသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့သည် သူ၏လူများကို လက်မြှောက်ပြကာ တားဆီးလိုက်ပြီး လုရိီဖျင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် “သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါကို ကျုပ် မှတ်ထားလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြောကာ ဝမ်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်သည် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး စကြဝဠာနယ်စပ်သို့ ဦးတည်သည့် မြို့၏ မြောက်ဘက်တံခါးဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဝမ်မိသားစု ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့မျက်နှာမှာ မှိုင်ညှို့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ဒီလုဆိုတဲ့ကောင်က သေရမှာကို မကြောက်ဘူးပဲ” လက်ညိုးထိုးပြောဆိုခဲ့သော သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် “သူ့ကို အခုပဲ သွားဖမ်းပြီး မှတ်သွားအောင် သင်ခန်းစာပေးလိုက်ရမလား ” ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>တောင်ပိုင်းလူသာဆိတ်သုဉ်းရာမြို့‌ေတာ်ကို တပ်သန်းပေါင်းများစွာက စောင့်ကြပ်နေပြီး မြို့ထဲတွင် လူသတ်ခြင်းကို တားမြစ်ထားသော်လည်း သာမန်ရန်ပွဲများကိုမူ  တပ်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့မရှိပေ။ ထို့ပြင် ဝမ်မိသားစု၏ ဩဇာအာဏာကြောင့် တပ်သည်လည်း မျက်နှာသာပေးလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>“မလိုဘူး” ဝမ်ဟောက်ကျဲ့က လက်ခါပြလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အေးစက်သွားကာ “လုရိိီဖျင်ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားလိုက်။ သူ မြို့ထဲက ထွက်တာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်းသတင်းပို့ကြ” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တအကြာတွင် ဝမ်မိသားစုဝင်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး လုရိီဖျင်သည် မြောက်ဘက်တံခါးဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာတော့မည့်ပုံရှိကြောင်း သတင်းပို့လာသည်။</p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ရယ်မောကာ “လုမျိုးနွယ်... မင်းက သေဖို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး ဖြစ်နေမှတော့ ငါကပဲ ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့” ဟု ဆိုကာ သူ၏လူများကို ခေါ်ဆောင်၍ မြောက်ဘက်တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့တို့ မြောက်ဘက်တံခါးသို့ ရောက်သောအခါ လုရိီဖျင်သည် မြို့တံခါးမှ ထွက်ခွာသွားပြီး စကြဝဠာနယ်စပ်ဒေသသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့သည်။ ထိုစကားကို ကြားကြားချင်း ဝမ်ဟောက်ကျဲ့နှင့် အပေါင်းအပါများသည် လုရိီဖျင်နောက်သို့ မဆိုင်းမတွ လိုက်လံဖမ်းဆီးကြတော့သည်။</p> <p>တောင်ပိုင်းလူသူဆိတ်သုဉ်းရာမြို့‌ေတာ်မှာ စည်ကားလှသော်လည်း မြို့ပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် အရာအားလုံးမှာ လေဟာနယ်သဖွယ်ဖြစ်သွားကာ ခြောက်ကပ်ပြီး အသက်မဲ့နေခဲ့သည်။ အေးစက်သော လေစီးကြောင်းများလည်း ပြင်းထန်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ရေခဲနက်စများကို နေရာအနှံ့ တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>“လုရိီဖျင်က ပင်လယ်နက်တောင်တန်းဘက်ကို ဦးတည်နေတာ သေချာရဲ့လား” ဟု လိုက်လံဖမ်းဆီးနေစဉ် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေချာပါတယ်” ဟု ဝမ်မိသားစုဝင်က ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကမူ “မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်... ဒီလုဆိုတဲ့လူက ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို လုပ်ကြံတော့မယ်ဆိုတာ သိ‌ေနလျက်နဲ့ မြို့ထဲက ထွက်လာသေးတာပြီးတော့ ခြေရာလက်ရာကိုလည်း မဖျောက်ထားဘူး။ ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေမလား” ဟု သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်နိုင်တာ၊ ကျုပ်တို့ စစ်ဆေးပြီးပြီ။ လုရိီဖျင်က ဒီတစ်ခေါက် တောင်ပိုင်းလူသူဆိတ်သုဉ်းရာမြို့ကို တစ်ယောက်တည်း ရောက်လာတာ” ဟု အခြား ဝမ်မိသားစုဝင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်တစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။ “သူ ဒီလောက် အလောတကြီး ထွက်သွားတာက တစ်ခုခု အရေးကြီးလို့လား၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာရဲ့ ရွှမ်ဟွမ်းကျောက်မျက်တာဝါသတင်းကို ကြားလိုက်လို့များလား၊ အဲဒါကြောင့် ဒီလောက် အတင်းထွက်သွားတာ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “ဂရုစိုက်တာတော့ အကောင်းဆုံးပဲ” ဟု ဆိုကာ သန့်ရှင်းသော လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ထိုလက်နက်မှာ ဟင်းလင်းပြင် ကူးသန်းနိုင်သော လက်နက်ဖြစ်ပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းသည်နှင့် ၎င်းကို အသုံးပြု၍ ယခုနေရာသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်သည်။ ယခုနေရာမှာ မြို့နှင့်နီးသောကြောင့် ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် ဘေးကင်းရာသို့ချက်ချင်းထွက်သွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့နှင့် အဖွဲ့သည် လုရိီဖျင်နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်လံရှာဖွေကြသည်။ နာရီဝက်ခန့်အကြာ ပင်လယ်နက်တောင်တန်းသို့ ရောက်သောအခါ လုရိီဖျင်ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>လုရိီဖျင် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့သည် လက်ထဲတွင် အပ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ လုရိီဖျင်၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ဝေ့ယမ်းပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအပ်ငယ်မှာ အပြာနက်ရောင်ရှိပြီး အဆိပ်များ လူးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအဆိပ်မှာ သူ‌ေတာ်စင်ဧကရာဇ်တစ်ဦးကို မသေစေနိုင်သော်လည်း ခဏအတွင်း တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အဆိပ်အပ်မှာ လုရိီဖျင်ကို ထိခိုက်တော့မည့် အချိန်တွင် လုရိီဖျင်မှာ ရုတ်တရက် ရှောင်တိမ်းလိုက်သဖြင့် အပ်မှာ လွဲချော်သွားတော့သည်။</p> <p>လုရိီဖျင် ရှောင်သွားနိုင်သော်လည်း ဝမ်ဟောက်ကျဲ့က စိတ်မပျက်နိုင်ပေ။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လုရိီဖျင်ကို ရပ်တန့်သွားစေရန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်သည် အဆိပ်အပ်ကို ရှောင်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့လှည့်ကာ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့နှင့် ဝမ်မိသားစု ကျွမ်းကျင်သူများသည် လုရိီဖျင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဝိုင်းရံထားလိုက်ကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p>လုရိီဖျင်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် “ဝမ်မိသားစုခေါင်းဆောင်... ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ ပြန်ဆုံကြပြန်ပြီနော်၊ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး တည်ငြိမ်လွန်းနေသော လုရိီဖျင်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံစွမ်းအားကို ဖြန့်ကြက်၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p>“စစ်ဆေးနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ကျုပ်တစ်ယောက်တည်းပါပဲ” ဟု လုရိီဖျင်က ဆိုကာ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“လူကြားကောင်းအောင် လျှောက်ပြောနေတာပဲ” ဝမ်ဟောက်ကျဲ့က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် စိမ်းပြာရောင်တိမ်တိုက် ပေါ်လာကာ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကျင့်စဉ်စွမ်းအား သန်း ၆၀၀ တိုက်ပွဲ ပမာဏရှိသော စွမ်းအင်များသည် သမုဒ္ဒရာလှိုင်းလုံးကြီးများအလား လုရိီဖျင်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်သည် ပြေးဝင်လာသော လက်သီးစွမ်းအားကို ကြည့်ကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့်သာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာ လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီး ဝေးလံသောနေရာသို့ ကျရောက်ကာ မြေပြင်များ အက်ကွဲပြီး တောင်တန်းများ ပြိုကျကုန်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခဏ၌ပင် လုရိီဖျင်သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဝမ်ဟောက်ကျဲ့၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဗုန်း…*</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုနှင့်အတူ လုရိီဖျင်၏ လက်သီးမှာ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့ ဝတ်ဆင်ထားသော ကိုယ်ထည်ချပ်ဝတ်တန်ဆာမှာ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြီး လုရိီဖျင်၏ လက်သီးချက်သည် ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်စင်သွားပြီး လေထဲတွင်ပင် သွေးများ အန်ထုတ်နေရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်မိသားစုမှ ကျွမ်းကျင်သူများအားလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။</p> <p>လုရိီဖျင်၏ ကိုယ်ဟန်မှာ တစ်ချက်မျှ ယိမ်းနွဲ့လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ကျန်ရှိနေသော ဝမ်မိသားစု၏ သူတော်စင်ဧကရာဇ် သုံးဦးစလုံး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာခဲ့‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော ဝမ်မိသားစုဝင် သူ‌ေတာ်စင်ဧကရာဇ် ၂၀ ကျော်မှာ သတိပြန်ဝင်လာပြီး လုရိီဖျင်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ လုရိီဖျင်သည် သူ၏လက်ချောင်းကို တစ်ချက်မျှ တောက်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူ ၂၀ ကျော်ကို လှုပ်မရအောင် ချုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ကျောက်ပုံများကြားမှ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့သည်  ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး လုရိီဖျင်ကို သေမတတ်ကြောက်လန့်စွာဖြင့် “မင်းရဲ့အစွမ်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အားကောင်းနေရတာလဲ” ဟု အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့တွင် သန်း ၆၀၀ တိုက်ပွဲအဆင့်ရှိ သူတာ်စင်ဧကရာဇ် စွမ်းအားရှိသော်လည်း လုရိီဖျင်မှ သူ့ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ ဧကန်မုချ သန်း ၈၀၀ သို့မဟုတ် သန်း ၉၀၀ အဆင့်ရှိ စွမ်းအားပင် ဖြစ်ရမည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုရိီဖျင်သည် သူ၏ခေါင်းပေါ်၌ စိမ်းပြာရောင်တိမ်တိုက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“၁၁ ဧက...” လုရိီဖျင်၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ စိမ်းပြာရောင်တိမ်တိုက်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့၏ အသံမှာ တုန်ယင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်၏ အစွမ်းမှာ သန်း ၈၀၀ သို့မဟုတ် သန်း ၉၀၀ မဟုတ်ဘဲ သန်း ၁၁၀၀ တိုက်ပွဲအဆင့် စွမ်းအား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p>ဝမ်ဟောက်ကျဲ့မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေပြီး မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော ဝမ်မိသားစုဝင် သန့်ရှင်းသောဘုရင် သုံးဦးမှာလည်း ၁၁ ဧက ကျယ်ဝန်းသော စိမ်းပြာရောင်တိမ်တိုက်ကို မြင်ပြီး မျက်နှာများမှာ သေလူကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင်သည် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့၏ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာရာ ဝမ်ဟောက်ကျဲ့မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ယိုင်ထိုးဆုတ်ခွာနေရသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်ရဲ့အစွမ်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြီးနေရတာလဲလို့ မေးလိုက်တာလား” လုရိီဖျင်က ပြုံးလျက် “မကြာခင် မင်း သိရတော့မှာပါ” ဟု ပြောကာ သူ၏လက်ဝါးဖြင့် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့၏ ရင်ဘတ်ကို ရိုက်နှိပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုခဏ၌ပင် ဝမ်ဟောက်ကျဲ့၏ စွမ်းအားများ အပိတ်ခံလိုက်ရပြီး ချင်းကွမ် စကြဝဠာဒယ်အိုးကြီး ထဲသို့ အပစ်ထည့်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>အစောပိုင်း တိုက်ပွဲကြောင့် အနီးအနားရှိ လူများ နိုးကြားသွားကြပြီဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် လာနေသည်ကို လုရိီဖျင် အာရုံခံစားရလိုက်သဖြင့် စကားများများမပြောတော့ဘဲ ကျန်ရှိနေသော သူတော်စင်ဧကရာဇ် သုံးဦးနှင့် အားလုံး၏ စွမ်းအားများကို ချိပ်ပိတ်ကာ စကြဝဠာဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ ထည့်ပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုရိီဖျင် ထွက်သွားပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် အမည်မသိ ကျွမ်းကျင်သူ အုပ်စုကြီးတစ်စု ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save