Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၃၃၇ )</h2> <h2 style="text-align: center;">ကလေးမွေးဖွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​အရင်တုန်းက ထုန်ယောင်က ကျန်လီကျွမ်းကို သိပ်သဘောမကျခဲ့ပေမယ့်၊ သူ အိမ်ထောင်ကျပြီးနောက်ပိုင်းမှာတော့ ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ဆစ်ဘိုရီနဲ့အတူ အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြတ်သန်းနေတာကို တွေ့ရတယ်။ အရမ်းကြီး ဖြုန်းတီးတာမျိုးလည်း မရှိဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ထုန်ယောင်ရဲ့ သူ့အပေါ် အမြင်က အရင်ကထက် ပိုကောင်းလာခဲ့တယ်။</p> <p>​မရီးနဲ့ ယောက်မ ဆက်ဆံရေးဆိုတာ ယောက္ခမနဲ့ ချွေးမ ဆက်ဆံရေးလိုပဲ အမြဲတမ်း ရှုပ်ထွေးတတ်တာပဲ။ ကံကောင်းတာက သူတို့အားလုံးက မြို့တွေ သီးခြားစီ နေကြတာလေ။ ကျန်လီကျွမ်းက ပြဿနာမရှာသရွေ့ ထုန်ယောင်ကလည်း သူ့အပေါ် တခြား မကျေနပ်ချက်တွေ မရှိပါဘူး။</p> <p>​ထုန်ယောင်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ကြားတော့ ဆစ်ဘိုရီက ပြုံးပြီး အားပေးစကား ပြောလိုက်တယ်။ "မရီး... စိတ်မပူပါနဲ့။ လီကျွမ်းကို ပြုစုပေးဖို့ အမေ ဒီမှာ ရှိပါတယ်။ ရှောင်ရွှမ်းနဲ့ ကျွန်တော်က ဆိုင်ကို အဆင်ပြေအောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်။ အဆိုးဆုံးဆိုရင်တောင် လီကျွမ်းအတွက် ကလေးထိန်း တစ်ယောက် ငှားပေးလိုက်မှာပေါ့။ အရင်ကလည်း သူ့ကို ကတိပေးထားဖူးတော့ သူက ဒါကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူးလေ"</p> <p>​ဒီတစ်ခေါက် ကျန်လီကျွမ်း သေလုမတတ် ဖြစ်သွားတာက ဆစ်ဘိုရီကို အကြီးအကျယ် လန့်သွားစေတယ်။ သားအမိ နှစ်ယောက်လုံး ဘေးကင်းမယ်ဆိုရင် ကလေးထိန်း နှစ်ယောက်တောင် ငှားဖို့ သူ ဆန္ဒရှိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးနဲ့ ယှဉ်ရင် သူ့ပိုက်ဆံက ဘာမှ မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p>​ငွေကြေး သုံးစွဲတဲ့ နေရာမှာတော့ ဆစ်ဘိုရီက တကယ့်ကို ယောကျ်ားကောင်း တစ်ယောက်ပါ။ သူ့ကိုယ်သူ သုံးဖို့တော့ နှမြောပေမယ့် ကျန်လီကျွမ်းအတွက်ဆိုရင်တော့ ဘယ်တော့မှ ပိုက်ဆံ မနှမြောဘူး။ စားဖို့၊ ဝတ်ဖို့နဲ့ တခြား လိုအပ်တာတွေအတွက်ဆိုရင် သူ ဘယ်တော့မှ မလိုလေသေး မရှိစေခဲ့ဘူး။</p> <p>​ထုန်ယောင်က တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်တယ်။ "သူ ကလေးမွေးရတာ အများကြီး ပင်ပန်းသွားတာပဲ။ နင် သူ့အပေါ် ကောင်းကောင်းထားတာ မှန်ပါတယ်။ သားဖွားအနားယူချိန်မှာ သူ ဒေါသမထွက်စေနဲ့နော်။ သူ့လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး သူစားချင်တာ မှန်သမျှကို ချက်ကျွေးလိုက်။ ပိုက်ဆံ လိုနေရင်လည်း ဆိုင်ကဟာကို အရင်သုံးလိုက်လေ"</p> <p>​သူတို့ဆီမှာ ပိုက်ဆံ လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေပေမယ့် ထုန်ယောင်ရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ဆစ်ဘိုရီ ကျေးဇူးတင်သွားတယ်။ "ကျေးဇူးပါပဲ မရီး"</p> <p>​"နင်က ဘယ်တုန်းက စပြီး ဒီလောက် တရိုတသေတွေ လုပ်နေရတာလဲ။ တို့တွေက မိသားစုတွေပဲဟာကို။ ဒီလို တရိုတသေတွေ လုပ်မနေပါနဲ့။ ဒါနဲ့ အာချန်က ဘွဲ့လွန်တက်ဖို့ အောင်သွားပြီဆိုတော့ ကလေးလပြည့်ပွဲကို တို့တွေ လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>​ဆစ်ချန် အနားမှာဆိုရင် ထုန်ယောင်က ကလေးတစ်ယောက်လို နေတတ်ပေမယ့် ဆစ်ဘိုရီ ရှေ့မှာတော့ တကယ့် မရီးတစ်ယောက်လို ရင့်ကျက်တဲ့ အမူအကျင့်တွေ ပြသတတ်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ဆစ်ဘိုရီက မသိစိတ်ကနေ သူ့ကို လူကြီးတစ်ယောက်လို မြင်နေတာ။ ကိစ္စတချို့နဲ့ ပတ်သက်လာရင် သူ့အမြင်တွေကို ဆစ်ဘိုရီက အမြဲ ကြားချင်နေတတ်တယ်။</p> <p>​ဆစ်ချန် ဘွဲ့လွန် အောင်သွားတယ် ဆိုတာကို ကြားတော့ ဆစ်ဘိုရီက ထီပေါက်သွားသလိုပဲ ဝမ်းသာလုံးဆို့သွားတယ်။ "မရီး... တို့တွေ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။ ကျွန်တော့်သားကို အစ်ကိုကြီးဆီကနေ သင်ယူပြီး ကြီးလာရင် ဆရာဝန် ဖြစ်အောင်လို့ တိုက်တွန်းရမယ်။ ပွဲကို မလာနိုင်လို့ စိတ်မပူပါနဲ့။ လီကျွမ်း သားဖွားအနားယူချိန် ပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ လာလည်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ လီစီးတီးပြင်ပကို တစ်ခါမှ မထွက်ဖူးသေးဘူးလေ"</p> <p>​ဆစ်ဘိုရီက ပညာအရည်အချင်း သိပ်မရှိပေမယ့် ပညာတတ်တဲ့ အစ်ကိုကြီးကိုတော့ အရမ်း အထင်ကြီး လေးစားတယ်။ သူ့သားကိုလည်း သူ့အစ်ကိုရဲ့ စံနှုန်းတွေအတိုင်း ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။ သူ့အမြင်မှာတော့ သူ့အနာဂတ်က သူ့သားရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတယ်။ နောင်ကျရင် သူ့အစ်ကိုကြီးက ကျိုတိုမှာ အခြေတကျ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူ့သားသာ ကျိုတိုတက္ကသိုလ်ကို ဝင်ခွင့်ရရင် သူ စိတ်အေးရပြီလေ။</p> <p>​ထုန်ယောင်က ကြည်လင်တဲ့ ရယ်သံလေးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ "သဘောတူတယ်။ ဘူတာရုံမှာ ငါ စောင့်နေမယ်နော်။ နင်တို့ကို ကျိုတိုအနှံ့ လိုက်ပို့ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ ဒေသခံ အစားအစာတွေ အကုန်လုံး လိုက်ကျွေးမယ်"</p> <p>​ဆစ်ဘိုရီက နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်တွေ သိပ်မရှိတဲ့ ပွင့်လင်းဖြောင့်မတ်သူ တစ်ယောက်ပါ။ ဆစ်ရှောင်ဟွေးနဲ့ ယှဉ်ရင် ထုန်ယောင်က ဆစ်ဘိုရီကို ပိုပြီး သဘောကျတယ်။ နောင်ကျရင် သူ ပိုက်ဆံအများကြီး ရှာနိုင်တဲ့အခါ ဆစ်ဘိုရီကို ကူညီပေးဖို့ သူ ဆန္ဒရှိနေတယ်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဒါက လောလောဆယ် ထုန်ယောင်ရဲ့ အတွေးသက်သက်ပါ။ နောင်ကျရင် ဆစ်ဘိုရီနဲ့ ကျန်လီကျွမ်းတို့လည်း ချမ်းသာလာနိုင်တာပဲလေ။ လီကျွမ်းက ရဲတင်းတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ဆိုတော့ ပိုက်ဆံ အလုံအလောက် စုမိသွားရင် သူ့ဘာသာ စီးပွားရေး လုပ်ငန်းတစ်ခု စလုပ်ချင်လုပ်မှာ။ အရာအားလုံးက မသေချာသေးတော့ ထုန်ယောင်လည်း အရမ်း အဝေးကြီးအထိ ကြိုမတွေးချင်သေးဘူး။</p> <p>​ဖုန်းချပြီးတဲ့နောက် ဆိုင်မှာ သိပ်မရှုပ်တာကို တွေ့တာနဲ့ ဆစ်ဘိုရီက သူ့သားကို သွားကြည့်ဖို့ အိမ်ကို အမြန်ပြန်လာခဲ့တယ်။ ကျန်လီကျွမ်း ကလေးမွေးရတာ အသက်အန္တရာယ် ရှိခဲ့ပေမယ့် သူက ကျန်းမာရေးကောင်းတော့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်ကောင်းလာတယ်။ ကလေးထိန်း မငှားထားပေမယ့် ချန်ကျင်းလန်နဲ့ လင်းဖန်ရင်းတို့ ရှိနေတော့ သူ့ရဲ့ သားဖွားအနားယူချိန်က သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပါတယ်။ သူ့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးကြလို့ ကလေးအတွက်တောင် သူ ပူစရာ မလိုဘူးလေ။</p> <p>​သမီးဖြစ်သူ သက်သောင့်သက်သာ နေရတာကို ကြည့်ပြီး ချန်ကျင်းလန်က ကုတင်ဘေးမှာ ထိုင်ရင်း အတိတ်ကို ပြန်မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘူး။ "ငါ့စကား နားထောင်ခဲ့လို့ နင့်ဘဝ ဘယ်လောက် တိုးတက်လာလဲ ဆိုတာ မှတ်မိလား။ ရွာက လူတိုင်းက နင်တို့နှစ်ယောက်ကို အားကျနေကြတာ။ နင် ကလေးမွေးတုန်းက ဆစ်ဘိုရီ စိုးရိမ်လွန်းလို့ ငိုတောင်ငိုတယ်လို့ ကြားတယ်။ ငါ နင့်အစ်ကိုနဲ့ နင့်ကို မွေးတုန်းကဆို အိမ်မှာပဲ မွေးခဲ့ရတာ။ တစ်နေကုန် ဗိုက်နာနေတာကို နင့်အဖေက လယ်ထဲမှာ အလုပ်သွားလုပ်နေတယ်။ မိန်းမတွေရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်လဲ ဆိုတာပေါ်မှာ အများကြီး မူတည်တယ်။ မှန်ကန်တဲ့သူနဲ့ လက်ထပ်ရင် ဘုရင်မတစ်ပါးလို နေရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ တစ်သက်လုံး ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရတော့မှာပဲ"</p> <p>​ကျန်လီကျွမ်းက ပြန်ပြောတယ်။ "အမေက ကောင်းတဲ့ အပိုင်းကိုပဲ ပြောပြီး ဆိုးတဲ့အပိုင်းကိုတော့ ချန်ထားခဲ့တာပဲ။ အမေ ဝယ်ချင်ခဲ့တဲ့ တီဗွီအကြောင်းကိုတော့ လွယ်လွယ်လေး မေ့သွားတာကိုး။ အဲဒီတုန်းကသာ အမေ့စကားကို နားထောင်ခဲ့ရင် အခု သမီး အသက်ရှင်နေချင်မှ ရှင်နေတော့မှာ။ သမီး အသက်ရှင်နေတာ ဘိုရီ သုံးခဲ့တဲ့ ပိုက်ဆံတွေကြောင့်လေ"</p> <p>​သွေးသွင်းတာ အပါအဝင် ဒီတစ်ခေါက် ကလေးမွေးတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က တော်တော်များတယ်။ ပုံမှန်ဆို ဘယ်သူက ဒီလောက် ပိုက်ဆံအများကြီး အကုန်ခံချင်မှာလဲ။</p> <p>​"နင် ငါ့ကို အငြိုးထားနေတုန်းပဲလား" ချန်ကျင်းလန် မျက်နှာ နည်းနည်း ပျက်သွားတယ်။ "ငါက နင့်ကို ကောင်းစေချင်လို့ပါ။ ငါက နင့်အမေလေ။ ငါက နင့်ကို ဘာများ ဒုက္ခပေးနိုင်မှာလဲ။ ငါသာ နင့်ကို မကောင်းစေချင်ရင် ဘိုရီကို လက်မလွှတ်ဖို့ နင့်ကို အကြံပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>​"သမီးက ဘာလို့ အမေ့ကို အငြိုးထားရမှာလဲ။ အမေက သမီးအမေပဲဟာ" ကျန်လီကျွမ်းက သူ့ရဲ့ မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ပြောရုံသက်သက်ဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲမှာတော့ မထားပါဘူး။ သူက စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်တယ်။ "အမေ... အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ဒီကိစ္စသာ မဖြစ်ခဲ့ရင် ဘိုရီက သမီးကို ဘယ်လောက် ဂရုစိုက်လဲဆိုတာ သမီး ဘယ်တော့မှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ မွေးခန်းထဲကနေ သမီး ထွက်လာလာချင်း သူ ပထမဆုံး ပြောတဲ့ စကားကို အမေ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကလေး ပြီးရင် ထပ်မယူတော့ဘူးတဲ့လေ"</p> <p>​ကလေး တစ်ယောက်တည်း ဆိုတာက နည်းလွန်းတယ်လို့ ကျန်လီကျွမ်း ထင်ပေမယ့်၊ ဘိုရီ့ပါးစပ်ကနေ ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတော့ သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်။ မိန်းမတစ်ယောက်က သူ့ဘဝမှာ ဘာကို လိုချင်တာလဲ။ သူ့အပေါ် ကောင်းတဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p>​ဆစ်ဘိုရီနဲ့ ခဏခဏ စကားများရပေမယ့် ကျန်လီကျွမ်းက ဘိုရီ သူ့အပေါ် ဘယ်လောက် ကောင်းလဲ ဆိုတာကို လက်ခမောင်း ကျိုးမတတ် သိပါတယ်။ သူ့လိုအပ်ချက်တွေကို ဂရုစိုက်ပေးပြီး အရာအားလုံးကို ထောက်ပံ့ပေးတယ်။ ဒီလို ယောက်ျားမျိုး ရှာရခက်ပါတယ်။ အဲဒီတုန်းကသာ ဆစ်ချန်ကို လက်ထပ်ခဲ့ရင် သူ အခုလောက် သက်သောင့်သက်သာ ရှိချင်မှ ရှိမှာ။</p> <p>​ဆစ်ချန်က ဒီလောက် ထူးချွန်နေတော့ သူ့ကို သဘောကျတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိမှာ သေချာတယ်။ ကိုယ်တိုင်က သာမန် မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ ဆိုတော့ ယောက်ျားဖြစ်သူကို တခြား မိန်းမတွေ လုယူသွားမှာကို နေ့တိုင်း ကြောက်ရွံ့နေရမှာလား။ အဲဒီလိုဆိုရင် ဘဝက အရမ်းကို ပင်ပန်းလွန်းမှာပဲ။ သူ့ရဲ့ လက်ရှိဘဝလေးက ပိုပြီး သက်သောင့်သက်သာ ရှိပါတယ်။</p> <p>​"တို့သမက်လေးက တကယ်ကို ချစ်ဖို့ ကောင်းပါတယ်။ သူ ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပါဘူး" သမက်ဖြစ်သူက သမီးအပေါ် ဘယ်လောက် ချစ်လဲဆိုတာ ကြားရတော့ ချန်ကျင်းလန် တကယ် ဝမ်းသာသွားတယ်။ "ဒါပေမဲ့ ကလေးတစ်ယောက်တည်း ဆိုတာက နည်းလွန်းတယ်။ နောက်ထပ် နှစ်ယောက်လောက် ထပ်ယူသင့်တယ်။ နင်တို့နှစ်ယောက်လုံးကလည်း ကျွေးနိုင်မွေးနိုင်တာပဲကို"</p> <p>​ကျန်လီကျွမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ညည်းတွားလိုက်တယ်။ "အမေ... အခုလောလောဆယ် နောက်ထပ် ကလေးယူဖို့ အကြောင်းကို မပြောပါနဲ့ဦး။ အဲဒီအကြောင်း တွေးလိုက်တာနဲ့တင် သမီး ဗိုက်နာလာပြီ။ သမီး အသက်တောင် ဆုံးရှုံးရမလို ဖြစ်ခဲ့တာကို အမေက ကလေးထပ်ယူခိုင်းနေတုန်းပဲ။ သမီးက အမေ့သမီးအရင်းရော ဟုတ်ရဲ့လား"</p> <p>​ကလေး ထပ်ယူဖို့ အကြောင်းပြောရင်၊ အခုလေးတင် မွေးထားတဲ့ ကလေးကတောင် သူ့ကို နေရခက်စေတယ်။ ဒီကလေးအတွက် သူ့အသက်ကိုတောင် ပေးလိုက်ရမလို ဖြစ်ခဲ့တာလေ။ သူ့ရဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်လေးတွေ စတင်ခါစမှာတင် သေရတော့မယ်လို့ တွေးမိတာက သူ့ကို ကလေးရဲ့ တင်ပါးကိုတောင် ရိုက်ချင်စိတ်ပေါက်လာတဲ့အထိ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေတယ်။</p> <p>​ချန်ကျင်းလန်က ဆူလိုက်တယ်။ "နင် ငါ့ကို စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲ။ နင်သာ ငါ့သမီး မဟုတ်ရင် အစကတည်းက ငါ ဒီမှာလာပြီး နင့်ကို ပြုစုပေးနေမှာလား" သမီးဖြစ်သူက အများကြီး ခံစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို သူ နားလည်သွားတော့ ဒီကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ဖို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၃၃၇ ) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save