Book List

<h2 style="text-align: center;">​အပိုင်း ( ၃၄၀ )</h2> <h2 style="text-align: center;">အာချွန်း......</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ဝမ်ချွန်းက နောက်ပြောင်တဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ "ဒါဆို နင်က သူ့ရုပ်ရည်လေးကို မြင်ရုံနဲ့တင် ကြွေဆင်းသွားတာပေါ့"</p> <p>​ဝမ်ချွန်းက ဒီလောက် အတင်းပြောချင်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားတဲ့ ထုန်ယောင်က ရယ်လိုက်တယ်။ "အဲဒီလောက်ကြီးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကို ကြည့်ကောင်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့်၊ သူ့ဆေးရုံက ဆေးရုံအုပ်ကြီးရဲ့ သမီးက သူ့ကို သဘောကျနေတယ်လို့ ကြားထားတာလေ။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ဆရာဝန်တွေ၊ ကောင်မလေး အဖေက ဆေးရုံအုပ်၊ ပြီးတော့ ကောင်မလေးကလည်း လှပြီး ယဉ်ကျေးတယ်။ သူတို့ အချင်းချင်း သဘောကျနေကြပြီး ဆစ်ချန်က ငါ့အဖေကျေးဇူးကြောင့်သာ ငါနဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တာလို့ ထင်ခဲ့လို့၊ နေ့တိုင်း ကွာရှင်းဖို့ပဲ တွေးနေခဲ့တာ။ ဘယ်သူက သိမှာလဲ၊ အဲဒါက တစ်ဖက်သတ် အချစ်ဖြစ်နေမှန်း။ ဆစ်ချန်က သူ့ကို မကြိုက်ဘူးလေ။ သူ့အကြောင်း ပိုသိလာတော့မှ သူ ဘယ်လောက်ကောင်းလဲဆိုတာ သဘောပေါက်လာပြီး အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ တို့တွေ ချစ်မိသွားကြတာ ထင်ပါရဲ့"</p> <p>​ဝမ်ချွန်းက အံ့သြသွားတယ်။ "ဒီလောက်ပဲလား"</p> <p>​ထုန်ယောင်က ရယ်ချလိုက်တယ်။ "နင်က ဘာကို မျှော်လင့်ထားလို့လဲ"</p> <p>​ဝမ်ချွန်းက သူ့အတွေးတွေက လက်တွေ့မကျဘူး ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး လိုက်ရယ်တယ်။ "နင့်ကို အန္တရာယ်ကနေ သူ ကယ်တင်လိုက်လို့ နင်က သူ့ကို ချစ်မိသွားတာမျိုးလို ရင်ခုန်စရာ ဇာတ်လမ်းလေးများ ရှိမလားလို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ ဒီလောက် ရိုးရှင်းနေလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားဘူး"</p> <p>​"ရိုးရှင်းတာကမှ အစစ်အမှန် ပျော်ရွှင်မှုလေ" ထုန်ယောင်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်တယ်။ "ငါ့အကြောင်း တော်လောက်ပြီ၊ နင့်ဇာတ်လမ်းလေး ပြောပြပါဦး"</p> <p>​သူ့ယောက်ျား အကြောင်း ပြောလိုက်တော့ ဝမ်ချွန်းရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ပျော်ရွှင်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု အလိုလို ပေါ်လာတယ်။ သူက တိုးတိုးလေး ပြောပြတယ်။ "အာခိုင်နဲ့ ငါက အတူတူ ကြီးပြင်းလာကြတာ။ တို့တွေက စီးပွားရေးအရ သိပ်မလိုက်ဖက်ပေမယ့် စိတ်သဘောထားချင်းတော့ တိုက်ဆိုင်ကြတယ်။ သူငယ်တန်း ကတည်းက အတန်းတူတူပဲ။ ငါက သူ့ကို အစ်ကိုလို့ခေါ်ပြီး အနောက်ကနေ တကောက်ကောက် လိုက်နေခဲ့တာ။ အစကတော့ သူက ငါ့ကို စိတ်ရှုပ်စရာလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့်၊ တခြားကလေးတွေ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တာ မြင်တော့ သူ ဝင်ကာကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူက ငါ့ကို စောင့်ရှောက်လာတယ်။ အထက်တန်း ကျောင်းဆင်းတော့ သူက ငါ့ကို ချစ်ခွင့်ပန်ခဲ့တာ။ တက္ကသိုလ် ပြီးတာနဲ့ တို့တွေ ချက်ချင်း လက်ထပ်လိုက်ကြတယ်"</p> <p>​တစ်ခုခုကို စဉ်းစားမိသွားပြီး ဝမ်ချွန်းက တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်တယ်။ "အာခိုင်က ငယ်ငယ်ကတည်းက နေရာတိုင်းမှာ ထူးချွန်တာ။ ကောင်မလေး တော်တော်များများက သူ့ကို အစ်ကိုလို့ ခေါ်ပြီး အနောက်က လိုက်ရတာကို သဘောကျကြပေမယ့် သူက အမြဲ လျစ်လျူရှုခဲ့တာ။ အထက်တန်းတို့၊ တက္ကသိုလ်တို့ ရောက်တော့ သူ့ကို သဘောကျတဲ့ ကောင်မလေးတွေ ပိုတောင် များလာသေးတယ်။ ရဲတင်းတဲ့ တချို့ကောင်မလေးတွေဆို သူ့အတွက် ရည်းစားစာတွေ ခိုးရေးပေးကြပေမယ့်၊ သူက တစ်ချက်တောင် မကြည့်ဘဲ လွှင့်ပစ်ခဲ့လို့ ကောင်မလေးတွေ အများကြီး အသည်းကွဲခဲ့ရတာ"</p> <p>​"တို့ရဲ့ လူမှုအဆင့်အတန်းတွေကလည်း လိုက်ဖက်တော့ မိဘနှစ်ပါးလုံးက လက်ထပ်ဖို့ကိစ္စကို ဘာမှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိခဲ့ဘူး။ အချစ်ဇာတ်လမ်းကနေ အိမ်ထောင်ကျတဲ့အထိ အရာအားလုံးက ချောမွေ့ခဲ့တယ်။ လက်ထပ်ပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားတာဆိုလို့ အာခိုင်က အလုပ်ပိုရှုပ်လာပြီး ငါနဲ့အတူ နေရတဲ့ အချိန်တွေ နည်းသွားတာပဲ ရှိတယ်။ ကျန်တာ အကုန်လုံးက အရင်အတိုင်းပဲ။ ဒီဘဝမှာ သူနဲ့ ဆုံတွေ့ရတာ ငါ တကယ် ကံကောင်းတယ်"</p> <p>​တစ်ခုတည်းသော နောင်တကတော့ သူ ကလေး မရသေးတာနဲ့ သူ့အတွက် မျိုးဆက် မမွေးပေးနိုင်သေးတာပဲ။</p> <p>​သူ့ယောက္ခမက ပေါင်းသင်းရ လွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ အတူတူ မနေကြပေမယ့်၊ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်လောက်သာ ကလေးမရသေးရင် သူတို့ရဲ့ သာယာတဲ့ ဘဝလေးမှာ အက်ကြောင်းတွေ စပေါ်လာတော့မယ်ဆိုတာ ဝမ်ချွန်း သိနေတယ်။</p> <p>​ပုံမှန်အားဖြင့် ချွေးမဖြစ်သူက ကိုယ်ဝန်မရှိရင် ယောက္ခမက အမြဲတမ်း အခက်တွေ့အောင် လုပ်တတ်ကြပြီး၊ သူတို့ မိသားစုကလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ဘူးလေ။</p> <p>​သူက ကျန်းမာရေး ကောင်းပေမယ့် အာခိုင် ဆေးမစစ်သရွေ့တော့ သူ့ယောက္ခမက ပြဿနာအားလုံးကို သူ့အပေါ်ပဲ ပုံချနေမှာ သေချာတယ်။</p> <p>​ထုန်ယောင်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ချီးကျူးလိုက်တယ်။ "အာချွန်း... နင်က မွေးကတည်းက ကံကောင်းတဲ့သူပဲ။ မွေးဖွားလာတာကစလို့ အချစ်နဲ့ အိမ်ထောင်ရေးအထိ အရာအားလုံးက ကောင်းချီးတွေချည်းပဲ"</p> <p>​"နင်လည်း အတူတူပါပဲ။ နင် ဆစ်ချန်အကြောင်း ပြောတဲ့အခါတိုင်း နင့်မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာတာကို ငါ သတိထားမိတယ်။ နင်တို့နှစ်ယောက် တကယ် ချစ်ကြတာ သေချာတယ်။ ချစ်နေတဲ့ သူတွေပဲ ကိုယ့်ချစ်သူအကြောင်း ပြောတဲ့အခါ မျက်လုံးထဲမှာ အရောင်လေးတွေ လင်းလက်နေတတ်တာ။ ဒီအကြောင်းကို အာခိုင်က ငါ့ကို ပြောပြဖူးတယ်"</p> <p>​ဝမ်ချွန်းရဲ့ ယောက်ျားအကြောင်းကို ထုန်ယောင် ရုတ်တရက် သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားတယ်။ "နင့်ယောက်ျားက စီးပွားရေးလုပ်ပြီး ပိုက်ဆံရှာနိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ အချစ်အကြောင်း ပြောတဲ့နေရာမှာလည်း စကားတတ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ အချိန်ရရင် သူ့ကို တစ်ခေါက်လောက်တော့ တွေ့ဖူးချင်သား"</p> <p>​ဝမ်ချွန်းက သဘောကျသွားတယ်။ "မနက်ဖြန် တွေ့ကြမလား"</p> <p>​တကယ်တော့ ဝမ်ချွန်းရဲ့ ယောက်ျားက ထုန်ယောင်ကို တွေ့ချင်နေတာ အတန်ကြာပြီ။ ဝမ်ချွန်းက နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်း တစ်ယောက် ရလာပြီး ယောက်ျားဖြစ်သူကို သူ့အကြောင်းချည်းပဲ ခဏခဏ ပြောပြနေတော့ သူ့ကို နည်းနည်း သဝန်တိုစေခဲ့တယ်။ သူ့မိန်းမရဲ့ နှလုံးသားကို ခိုးယူသွားနိုင်လောက်အောင် ဘယ်အရာတွေကများ ထုန်ယောင်ကို ဒီလောက် ထူးခြားစေရတာလဲ ဆိုတာကို သူ တွေ့ချင်နေခဲ့တာ။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ကြိုတင် အကြောင်းမကြားဘဲ သူ့ယောက်ျားကို ခေါ်လာပြီး ထုန်ယောင်နဲ့ ပေးတွေ့ဖို့က မသင့်တော်ဘူးလို့ ဝမ်ချွန်း ခံစားရလို့ အချိန်တွေ ရွှေ့နေခဲ့တာ။</p> <p>​အခုတော့ အခွင့်ကောင်း ရပြီဆိုတော့ အိမ်ကိစ္စကိုလည်း သူ့ယောက်ျားနဲ့ တိုင်ပင်လို့ ရပြီလေ။</p> <p>​"ကောင်းတာပေါ့" ထုန်ယောင် ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်တယ်။ "ညစာ အတူတူ စားကြမယ်လေ။ ဆစ်ချန် အလုပ်ဆင်းတဲ့အခါ အတူတူ သွားကြတာပေါ့"</p> <p>​သူတို့နှစ်ယောက် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ကြတယ်။ ညနေ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ထုန်ယောင်က ဆစ်ချန်ကို အဲဒီအကြောင်း ပြောပြလိုက်တယ်။ ဆစ်ချန်ကလည်း ဘာမှ မကန့်ကွက်ပါဘူး။ ထုန်ယောင်နဲ့ ဝမ်ချွန်းက ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ထုန်ယောင် ဘယ်သူတွေနဲ့ ပတ်သက်နေလဲ ဆိုတာကို သိရရင် သူလည်း စိတ်အေးရမှာမို့လေ။</p> <p>​တစ်ဖက်မှာတော့ ဝမ်ချွန်းက အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်း သန်းခေါင်ယံအထိ စောင့်နေခဲ့တယ်။ မနက် တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီလောက် ရောက်တော့ သူ မှေးခနဲ အိပ်ပျော်သွားတယ်။ ရုတ်တရက် အလေးကြီး တစ်ခုက သူ့အပေါ် ဖိချလိုက်သလို ခံစားရလို့ အသက်ရှူကြပ်ပြီး သူ နိုးလာတယ်။</p> <p>​အရက်နံ့ ပြင်းပြင်းတွေက လေထဲမှာ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ဝမ်ချွန်းက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ "အရက်တွေ သောက်လာပြန်ပြီလား"</p> <p>​ဝမ်ချွန်းက ထထိုင်ပြီး မီးဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ကျောက်ဝမ်ခိုင်က သူ့လည်ပင်းထဲ ခေါင်းဝှက်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက် မူးယစ်နေတဲ့ အခြေအနေနဲ့ သူ့ကိုယ်သင်းနံ့ကို အငမ်းမရ ရှူရှိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။ "အာချွန်း..."</p> <p>​"ငါ ဒီမှာ ရှိတယ်လေ" သူ့ရဲ့ ရေရွတ်သံကြောင့် ဝမ်ချွန်းရဲ့ နှလုံးသားလေး ပျော့ပျောင်းသွားတယ်။ ဆံပင်တွေကို ညင်ညင်သာသာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။ "ထထိုင်လိုက်ဦး။ ရေတစ်ခွက် သွားယူပေးမယ်"</p> <p>​"မလှုပ်နဲ့၊ ဒီတိုင်းလေး ဖက်ထားပါရစေ" ကျောက်ဝမ်ခိုင်က သူ့လည်ပင်းနားကို ပိုတိုးဝင်ပြီး သင်းပျံ့တဲ့ ရနံ့လေးကို ရှူရှိုက်လိုက်တယ်။ သူ တော်တော်လေး စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေ လျော့ကျသွားသလို ဗိုက်ထဲက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေတာတွေလည်း ရပ်တန့်သွားတယ်။</p> <p>​မိန်းမဖြစ်သူကို သူ့လောက် အလိုလိုက်တဲ့ ယောကျ်ားမျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူးလို့ သူ့သူငယ်ချင်းတွေက ခဏခဏ ပြောတတ်ကြပေမယ့်၊ အာချွန်းက သူ့အတွက် ကုစားရာ ဆေးတစ်ခွက်ဆိုတာ သူတစ်ယောက်တည်းသာ သိပါတယ်။ စီးပွားရေးလောက ဆိုတာက စစ်မြေပြင်လိုပဲလေ။ သူ့ရဲ့ အပြင်ပန်းသွင်ပြင်က တည်ငြိမ်နေပုံ ပေါက်ပေမယ့်၊ တခြားသူတွေ မမြင်နိုင်တဲ့ အမှောင်ထုတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အပြင်မှာ ဘယ်လောက်ပဲ နောက်ကျော ဓားနဲ့အထိုးခံရပါစေ၊ အိမ်ပြန်ရောက်လို့ အာချွန်းကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ သူ နွေးထွေးသွားတာပဲ။ အာချွန်း ရှေ့မှာမှ သူ့ရဲ့ အားနည်းပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ အခြမ်းကို သူ ပြသနိုင်တာ။</p> <p>​ဝမ်ချွန်းက သူ့ကျောကို ဖွဖွလေး ပုတ်ပေးရင်း စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်တယ်။ "စီးပွားရေးမှာ အခက်အခဲ တစ်ခုခု တွေ့လာလို့လား"</p> <p>​ပုံမှန်ဆိုရင် သူက စီးပွားရေး ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိပေမယ့်၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ အိမ်ပြန်လာတာက တော်တော်လေး ရှားတယ်။</p> <p>​ဒီလိုမျိုး အရမ်းမူးပြီး အိမ်ပြန်လာခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ်က လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်တုန်းကပါ။ သူ့ယောက္ခထီးက ဦးနှောက်အကျိတ်ရောဂါ ဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရတော့ ကုမ္ပဏီကို သူ့အစ်ကိုကြီးဆီ စီမံခန့်ခွဲဖို့ လွှဲပေးခဲ့တယ်။ သူ တစ်ခွန်းမှ ဝင်မပြောခဲ့ပါဘူး။ သူ့အစ်ကိုကြီး ရုတ်တရက် မတော်တဆမှု ဖြစ်သွားပြီးနောက် ယောက္ခထီးဖြစ်သူက အဲဒီဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ ရောဂါ ပိုဆိုးလာတယ်။ သူ ဆုံးပါးသွားတော့ သူ့မှာ ချစ်ရတဲ့သူ နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆုံးရှုံးလိုက်ရတယ်။ အရမ်း ဝမ်းနည်းသွားလို့လား မသိဘူး၊ ယောက္ခထီးနဲ့ အစ်ကိုကြီးရဲ့ နာရေးကိစ္စတွေ ရှင်းလင်းပြီးသွားတော့ သူ အရမ်းမူးအောင် သောက်ပြီး လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ သူ အာချွန်းရှေ့ကလွဲရင် ရင်ထဲကနေ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ပြုံးတာ တော်တော် ရှားသွားတယ်။</p> <p>​စိတ်မကောင်းဖြစ်မှုနဲ့ အားကိုးရာမဲ့မှုတွေ ရောထွေးနေရင်း ဝမ်ချွန်းက သူတို့ဘဝ ဘယ်လောက်ပဲ ပြည့်စုံနေပါစေ လူတော်တော်များများက သူတို့ကို အားကျနေကြတယ်ဆိုတာ သိတယ်။ သူတို့စီးပွားရေးက မိသားစုပိုင်ဖြစ်ပြီး၊ ဦးလေးတွေ အားလုံးပေါင်း ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ရှယ်ယာက အာခိုင်ရဲ့ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းပြီးရင် ဒုတိယအများဆုံးပဲ။ တကယ်လို့ အာခိုင်သာ ကြီးမားတဲ့ အမှားတစ်ခုခု လုပ်မိရင်၊ ဦးလေးတွေက အဲဒီအခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အာခိုင်ကို ဖယ်ထုတ်ပစ်ကြမှာ။</p> <p>​အခုလောလောဆယ်တော့ သူတို့ ပေါ်တင်ကြီး ဘာမှ မလုပ်ရဲကြသေးဘူး။ ပထမအချက်က အာခိုင်က တော်တော်လေး အရည်အချင်းရှိလို့ ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်ကတော့ ဝမ်ချွန်းရဲ့ မိသားစုက အာခိုင်ကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားလို့ပါ။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့မှာ ကလေးမရှိသေးတာကို သူ့ယောက္ခမက သည်းခံနေပြီး အခုထိ သူ့ကို အပြစ်မတင်သေးတာ။</p> <p>​ဒါပေမဲ့ ဒါက သူ့အတွက် ထာဝရ လုံခြုံရေး ကွန်ရက်တစ်ခုတော့ ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလေ။ ကလေးသာ မရှိရင် မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့မိသားစုထဲ ပြဿနာတွေ ပေါ်လာမှာ သေချာတယ်။</p> <p>​ဒါကို တွေးမိပြီး ဝမ်ချွန်းက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။</p> <p>​</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ( ၃၄၀ ) ပြီးဆုံး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save