Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၆၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">တစ်ကိုယ်တော် ခရီးစဉ် (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>~“စီနီယာအစ်ကိုကြီး လန် ရဲ့ ဒီလို လုပ်ရပ်က ကျောက်စိမ်းအလင်း အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း လိုမျိုး ဂိုဏ်းဟောင်းကြီးတွေကို အားနည်းသွားစေရုံတင် မကဘဲ... ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းသစ်တွေအတွက် ရှင်သန်နိုင်မယ့် နယ်မြေတွေကိုပါ ချဲ့ထွင်ပေးလိုက်တာပဲ။ ဒါ့အပြင် ဘေးနားက နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကိုလည်း ဒုက္ခပေးလိုက်သေးတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ဓားတစ်လက်တည်းနဲ့ ရန်သူ နှစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်သလိုပါပဲ”</p> <p>စစ်ခုန်လန်က သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို အသာအယာ သပ်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီး၏ ချီးကျူးစကားများကို နားထောင်ရင်း လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူတို့သည် အလွန် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း နှင့် ပတ်သက်သော အခြေအနေမှန်ကို လုံးဝ မသိရှိကြတော့ချေ။ ကျင့်ကြံသူ စစ်တပ် နှစ်ခုလုံးကို ဘာကြောင့် မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ဘဲ ရန်သူတွေသာ ဘာကြောင့် မျိုးတုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသနည်း ဆိုသည့် အမှန်တရားကိုပင်။</p> <p>လူတစ်ယောက်က သတိပေးလိုက်လေသည်။</p> <p>“စီနီယာအစ်ကိုကြီး လန်... ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် ပြောချင်ပေမဲ့... ပြောသင့်မပြောသင့်တော့ မသေချာဘူးဗျ”</p> <p>စစ်ခုန်လန်က ထိုလူကို အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်၏။ သူသည် ပညာရှိ တစ်ယောက်အလား ဝတ်ဆင်ထားပြီး စူးရှသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ လက်ထဲတွင် ခေါက်ယပ်တောင် တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူသည် စစ်ခုန်လန်၏ အဖွဲ့ထဲတွင် အကောက်ကျစ်ဆုံးသော လူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ စစ်ခုန်လန်က ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်၏။</p> <p>“ပြောစမ်းပါ”</p> <p>ထိုလူက ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“မီးလျှံငှက် အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း က နေရာနှစ်ခု ခွဲပြီး တိုက်နေခဲ့တာလေ။ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကလည်း တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ။ အဆုံးသတ်မှာတော့ ဒါက တစ်ဖက်နဲ့ သုံးဖက် ကြားက တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်။ ငါ့အထင်... အကယ်လို့ သူတို့က ချီခယ်ချင်း နဲ့ နင်ချီ ရဲ့ စစ်တပ်တွေကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ နောက်ဆုံး အောင်နိုင်သူကတော့ သူတို့.. ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p>သူ၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုမှာ အကျိုးအကြောင်း ခိုင်လုံလှသဖြင့် လူအုပ်ကြီးက ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် အများစုက သဘောတူလိုက်ကြလေသည်။</p> <p>“ဒါဆို စီနီယာ စီမာ မှာ ဘာများ ထူးခြားတဲ့ အကြံဉာဏ် ရှိလို့လဲဗျ” ဟု တစ်ဦးက မေးလိုက်၏။</p> <p>စီမာဖေး က ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့က နောက်ကျရင် ငါတို့နောက်ကို သေချာပေါက် လိုက်လာကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့! အမြန်ဆုံး အကွက်ချ ကြံစည် ထားတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”</p> <p>စစ်ခုန်လန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>“ငါလည်း ဒါကို သဘောပေါက်ပါတယ်။ မင်းမှာ တခြား ဘာများ ထူးခြားတဲ့ အကြံဉာဏ်တွေ ရှိသေးလဲ”</p> <p>စီမာဖေးက အရာအားလုံးကို သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည့်အလား သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p>“မင်းတို့ သိထားတဲ့အတိုင်းပဲ... ငါ့ရဲ့ ဗဟုသုတက တော်တော်လေး စုံလင်လှပါတယ်။ အရင်တုန်းက ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်ကြီး နေရာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တုန်းက... အဲဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတယ်လို့ ဝိုးတဝါး အာရုံခံမိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းကတော့ သိပ်ပြီး အလေးမထားမိခဲ့ဘူး။ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့... အဲဒီနေရာက သေချာပေါက် ထူးဆန်းတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီထဲမှာ လျှို့ဝှက် ဆုံမှတ် အချို့လည်း ရှိနေနိုင်တယ်”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြတော့၏။</p> <p>စစ်ခုန်လန်က မေးလိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာ... မင်း ပြောတာ တကယ်လား”</p> <p>စီမာဖေးက သူ၏ ခေါက်ယပ်တောင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ရယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>“တကယ် ဟုတ်မဟုတ် ဆိုတာကိုတော့ အဲဒီကို ရောက်မှပဲ သိရမှာပေါ့။ နင်ချီ က ဆုံမှတ် တွေရဲ့ တည်နေရာကို ရှာနိုင်တယ် မဟုတ်လား။ ငါတို့သာ ဒီ ဆုံမှတ် ကို ရှာတွေ့သွားမယ်ဆိုရင်... ဒီနေရာမှာ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါသွားစေမယ့် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ဆွဲမယ်၊ ပြီးတော့ နင်ချီ နဲ့ နက်ရှိုင်းသော သစ္စာတရား နယ်မြေ စစ်တပ်ကြီးကို ဒီနေရာတင် အပြတ်အသတ် သတ်ပစ်လို့ ရတာပေါ့”</p> <p>နင်ချီ အကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် စီမာဖေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရန်ငြိုးရန်စများက လျှံထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားတော့၏။</p> <p>စစ်ခုန်လန်သည် ဘိုးဘေးကြီး အို က ယခင်က နင်ချီကို သတ်ရန်အတွက် အစစ်အမှန် တောင်ပိုင်းနယ်မြေ သို့ ဘိုးဘေးကြီး လေးပါးကို စေလွှတ်ခဲ့ဖူးကြောင်း သိထားလေသည်။</p> <p>ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ စီမာဖေး၏ သွေးသောက်ညီအစ်ကို ဖြစ်သဖြင့်၊ သူသည်လည်း နင်ချီကို သဘာဝကျကျပင် အလွန်တရာ ရွံရှာ မုန်းတီးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>စီမာဖေးသည် သူနှင့် အတွေးချင်း တူနေသည်ကို မြင်သောအခါ စစ်ခုန်လန်က ချက်ချင်းပင် ပြုံးလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။</p> <p>“စီနီယာ စီမာ ရဲ့ စကားတွေက ငါ တွေးထားတာနဲ့ အတူတူပါပဲဗျာ။ ငါတို့ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားသင့်တာပေါ့”</p> <p>ချက်ချင်းပင် စီမာဖေး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့သည် ထိုထူးဆန်းသော နေရာကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p>လီပေါင်း မြောက်မြားစွာ ပျံသန်းပြီးနောက်တွင်၊ စီမာဖေးသည် လူအုပ်ကြီးကို ကောင်းကင်ယံမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး လေထုမှာလည်း အုံ့မှိုင်းနေသော နေရာတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။</p> <p>စစ်မြေပြင်နယ်မြေ အတွင်း၌ နေ၊ လ နှင့် ကြယ်များ မရှိချေ။ ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခုထံမှ စိမ့်ဝင်လာသော အလင်းတန်းများသာလျှင် အလင်းရောင်အဖြစ် တည်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ဤနေရာမှ အလင်းရောင်မှာမူ ဝေဝါး မှိန်ဖျော့နေပြီး၊ ကမ္ဘာကြီး နှစ်ခုမှ အလင်းတန်းများမှာပင် တွန့်လိမ် ကောက်ကွေးကာ မှိန်သွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။ ၎င်းသည် တကယ့်ကို ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသော နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ရှေ့ဘက်တွင် ထူထပ်လှသော မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ လူတိုင်းက သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို ထိုအထဲသို့ ထိုးဖောက် စူးစမ်းရန် ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်ကြလေသည်။</p> <p>သို့သော် ခဏအကြာတွင် လူတိုင်းက သူတို့၏ ဝိညာဉ်အာရုံများကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြပြီး၊ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်တရာ လေးနက် အုံ့မှိုင်းနေကြတော့သည်။</p> <p>“စီနီယာ စီမာ... ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ငါတို့က အထွတ်အထိပ် ဘိုးဘေးကြီး တွေ ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့... ဘာလို့ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံတွေက ဒီထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာကို ထောက်လှမ်းလို့ မရနိုင်ရတာလဲ”</p> <p>စီမာဖေးက သူ၏ ခေါက်ယပ်တောင်ကို ပြန်ထုတ်လိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ခပ်အေးအေးပင် ယပ်ခတ်နေလေသည်။</p> <p>လေပြေညင်းလေး တစ်ချက်က သူ၏ ဆံပင်များကို ဝေ့ယမ်းသွားစေရာ၊ သူ့ကို ပညာရှိ တစ်ယောက်အလား ခန့်ညား ထည်ဝါသော အသွင်အပြင်မျိုး ဖြစ်လာစေတော့သည်။</p> <p>ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ သူငယ်အိမ်များထဲတွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံများ ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ၎င်းတို့က လှည့်စားမှုများနှင့် အမှန်တရားများ အားလုံးကို ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ခြေလှမ်းများကို လှမ်းလိုက်ရာ၊ သူ၏ ခြေလှမ်းများက ကောင်းကင်ယံရှိ ဓူဝံကြယ် ပုံစံအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားကာ တာအို ပုံရိပ်ယောင် များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>လူတိုင်းက သူ ဤနေရာကို အသေအချာ စစ်ဆေးနေသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး သူ၏ နိဂုံးချုပ် အဖြေကို မျှော်လင့်နေကြလေသည်။</p> <p>မကြာမီမှာပင် စီမာဖေးက သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လူအုပ်ကြီးထံသို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ထုံးရိုက်ထားသကဲ့သို့ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြရလေသည်။</p> <p>“စီနီယာ စီမာ... စီနီယာ အဆင်ပြေရဲ့လားဗျ”</p> <p>စီမာဖေးက ရူးသွပ်စွာပင် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်ပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>“တကယ့်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းတဲ့ နေရာပဲ။ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာ နှစ်ခုလုံးရဲ့ ဆန္ဒတော်တွေတောင် ဒီနေရာကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိကြဘူး။ ဒီနေရာက တကယ်ကို ထူးခြား ဆန်းကြယ်လွန်းလှတယ်။ ငါတို့ ဒီနေရာမှာ နင်ချီကို မျှားခေါ်ပြီး သတ်ဖို့အတွက် ထောင်ချောက်တစ်ခု သေချာပေါက် ဆင်လို့ ရတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save