Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">မွေးရာပါ နတ်စွမ်းအား ဝါးမြိုခြင်း ၊ လက်သီးဖြင့်ထိုး၊ ခြေဖြင့်ကန် ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်ရုံးတိုက်ပွဲ ၊ ငါနှင့်မင်း အသေအလဲပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​ထိုလျှို့ဝှက်လူငယ်မှာ တာရှန်းကော်ကျောင်းတော် တစ်ခုတည်းမှာတင် ကျင့်ကြံခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p>အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ကျူးကော် ကို စားသုံးထားသည့် ကျဲ့ခုန်းကိုယ်တော်ပင်လျှင် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပါ။</p> <p>​မော်ရှန်းတောင်မှ တန်ရန်ကျိ၊ ဆွဲလဲဂိုဏ်းမှ ချန်ထျန်းယွမ်၊ လွင်ပြင်ဒေသမှ ပါရမီရှင် မုရုန်လုံချန်း</p> <p>သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိုသူအားလုံးမှာ ရွှံ့ရုပ်၊ မြေရုပ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သို့သော် ယနေ့တွင်မူ သူသည် မြောင်းထဲ၌ မှောက်ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်နှင့် သူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား နှစ်ခုစလုံးကို ထိုတာအိုဆရာလေးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှိမ်နင်းလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​သူသည် ဒေါသတကြီး ထရပ်လိုက်ရာ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။</p> <p>ရွှေရောင်တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းနှင့် အနက်ရောင်အရှိန်အဝါများ ရောယှက်သွားပုံမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းဆိုးဝါးလှသည်။</p> <p> ထိုထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်၏ အော်ဟစ်သံမှာ ကလေးငယ်တစ်ယောက် ငိုသံနှင့်တူပြီး ဝိညာဉ်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်စွမ်းသော အင်အားများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p>​သူသည် မိမိရဲ့ နှလုံးသားအနှစ်သာရသွေး ကို အလဟဿ အကုန်ခံပြီး လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်ကို မွေးရာပါ နတ်စွမ်းအားဖြစ်သော ဝါးမြိုခြင်း ဖြင့် ဝါးမြိုပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သိုးခန္ဓာကိုယ်နှင့် လူမျက်နှာရှိသော ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး ပေပေါင်းရာချီသော အရွယ်အစားသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>၎င်းသည် သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ ဆန်းကြယ်လှသော စုပ်ယူမှုအားကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လီယန်ချူကို ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝါးမြိုတော့မည့်အလား။</p> <p>​"ငါ့ကို ဝါးမြိုချင်တာလား"</p> <p>လီယန်ချူက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>​စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ဖားထျန်းရှန့်တီနတ်စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။</p> <p>ပေတစ်ရာကျော် မြင့်မားသော ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးတစ်ပါးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ရာ ခန့်ညားထည်ဝါမှုမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ရှိ ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်စဉ်နှင့် လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင်မှ ရရှိထားသော ဝမ်လင်ကွမ်းရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကြောင့် ထို ဖားထျန်းရှန့်တီ နတ်စွမ်းအား၏ အစစ်အမှန် အာနိသင်ကို ပြသနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ သန့်စင်သောယန် နတ်ဘုရားအာဏာစက်မှာ အလွန်ပင် လေးလံလှပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။</p> <p>​ရှူး...</p> <p>လူတိုင်း နောက်တစ်ကြိမ် ကြက်သီးထသွားကြပြန်သည်။</p> <p>​ပေတစ်ရာကျော်မြင့်တဲ့ ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးကြီးလား</p> <p>​ယခုအခါ ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးမှာ ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ အေးစက်လှသည်။</p> <p>​"ဒီလောက်အဆင့်အတန်းနဲ့များ ငါ့ရှေ့မှာ ဆရာကြီး လာလုပ်နေသေးတယ် "</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>လက်ထဲမှ ရွှေကျိန်လုံးမှာ ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားသည့် တိုင်ကြီး ပြိုကျလာသည့်အလား ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လဲကျသွားရပြီး အလွန်ပင် အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>ထိုဆန်းကြယ်လှသော ဝါးမြိုခြင်းစွမ်းအားမှာလည်း ရိုက်ခွဲခံလိုက်ရသည်။</p> <p> လေးလံလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားကြောင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးမှာ ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>​လျှို့ဝှက်လူငယ်မှာ အလွန်ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p>သူသည် သူ၏ နှလုံးသားအနှစ်သာရသွေးကို ထပ်မံအသုံးချလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> မိမိ၏ ဝိညာဉ် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားမည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ထိုရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးကို ဝါးမြိုပစ်ရန် ကြိုးစားပြန်သည်။</p> <p>​ဆန်းကြယ်လှသော စုပ်ယူမှုအားမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထောင်ယဲ့၏ ပါးစပ်ကြီးမှာ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးအလား ထူးဆန်းဆိုးဝါးလှသည်။</p> <p>ရှေးဦးမိစ္ဆာသားရဲရဲ့မွေးရာပါ နတ်စွမ်းအားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ ဟုပင် ပြောနိုင်တော့သည်။</p> <p>​ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးသာမကဘဲ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး သစ်ပင်၊ ကျောက်တုံး၊ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပါ ထောင်ယဲ့၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရသည်။</p> <p>​"တောက်... ခွေးမသား"</p> <p>"ဒီဝက်မသားကတော့"</p> <p>​ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ပါ ထိုဆန်းကြယ်လှသော စုပ်အားထဲသို့ ပါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> ကိုယ်တွင်းမှ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>သူတို့မှာ အတင်းအကျပ် ခုခံနေကြရသော်လည်း စိတ်ထဲမှာမူ အစစ်အမှန် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p>ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ထိုမျှအထိ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပါ။</p> <p>စောစောက ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးက ထောင်ယဲ့ကို အမိအရ ထုနှက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ထိုရှေးဦးသားရဲမှာ သာမန်မျှသာဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုမှသာ ထိုစွမ်းအားမှာ ယင်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေမှန်း သူတို့ သိလိုက်ရသည်။</p> <p> ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်ရှိသော ပညာရှင်ကြီးများသာလျှင် ကြီးမားလှသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအားဖြင့် ခုခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ရှောင်ရန်မှာလည်း သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဆန်းကြယ်လှသော ဆွဲငင်အားတစ်ခုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> သူမ လက်ခြေများမှာ အေးစက်သွားပြီး စိတ်ထဲမှာလည်း ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> ထိုအရာမှာ သာမန်မှော်ပညာ အဆင့်ထက် ကျော်လွန်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​ရုတ်တရက်</p> <p>နားထဲတွင် ကြီးမားလှသော အသံကြီးတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>​ထို့နောက်တွင် ထိုဆန်းကြယ်လှသော ဝါးမြိုခြင်းအားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> ရှောင်ရန်ရဲ့ စိတ်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် လန်းဆန်းသွားရသည်။</p> <p> ဧရာမ ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၏ လက်သီးချက်တစ်ချက်အောက်တွင် ဖင်ထိုင်လျက် လဲကျသွားပြီး ဟထားသော ပါးစပ်ကြီးမှာလည်း ပြန်ပိတ်သွားရရှာသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ကြည့်ရသည်မှာ မေးရိုးများပင် ကြေမွသွားပုံရပြီး သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေတော့သည်။</p> <p>​"..." ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်</p> <p>ဒါက ကစားနေတာလား</p> <p>​ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ထိုအခါမှသာ ရင်တုန်ပန်းတုန်ဖြင့် သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး အမြန်ပင် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြတော့သည်။</p> <p>​"တောက်... ဒီမိစ္ဆာကတော့ တကယ်ကို စိတ်ဓာတ်ယုတ်မာတာပဲ "</p> <p>"စောစောက သူက ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းကို ဝါးမြိုပစ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား "</p> <p>"ဝက်မသား... တာအိုဆရာအချောလေး သူ့ကို အပြတ်ရှင်းလိုက်"</p> <p>​သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်အားပေးကြတော့သည်။</p> <p>ရှေးဦး ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်ထွက်မတတ် မှောင်ကျနေသည်။</p> <p>၎င်းသည် ပါးစပ်ကို ထပ်မံဟလိုက်ပြီး ဝါးမြိုခြင်း နတ်စွမ်းအားကို ထပ်မံအသုံးချရန် ကြိုးစားပြန်သည်။</p> <p>​လီယန်ချူက ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ မြေကမ္ဘာပင် တုန်ခါသွားသည်။</p> <p>သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထောင်ယဲ့၏ ဦးချိုနှစ်ခုကို ဖမ်းကိုင်ကာ ပြင်းထန်လှသော ဒူးတိုက်ချက် ဖြင့် မေးစေ့ကို ဆောင့်တိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထောင်ယဲ့ ဦးခေါင်းတစ်ဝက်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးကြေမွသွားတော့သည်။</p> <p>​သူတော်စင်ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားမှာလည်း ထိုအချိန်တွင် ဒေါသတကြီး ပြေးဝင်လာသော်လည်း လီယန်ချူ၏ ခြေတစ်ချက် ကန်ထုတ်ခြင်းကိုသာ ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>ပေတစ်ရာကျော် မြင့်မားသော ဘီလူးကြီးတစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူတော်စင်ကိုယ်ပွားမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လွန်းနေသည်။</p> <p>သူသည် သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် တောင်ကုန်းတစ်ခုထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ကန်သွင်းခံလိုက်ရပြီး ထိုတောင်ကုန်းမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။</p> <p>​သူတော်စင်ကိုယ်ပွားမှာ ရင်ဘတ်ရိုးများ ကျိုးသွားကာ လက်ခြေများမှာလည်း ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြင့် တွင်းကြီးတစ်ခုထဲတွင် လဲကျနေရှာသည်။</p> <p>လူတိုင်းမှာ အံ့ဩသွားကြသည်။</p> <p> သူတို့ မြင်လိုက်ရသည့်အရာကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်။</p> <p>​စောစောက သူတို့ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ</p> <p>ရှေးဦးမိစ္ဆာသားရဲ ထောင်ယဲ့ကို လက်သီးနဲ့ထိုးပြီး၊ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ သူတော်စင်ကို ခြေနဲ့ကန်လိုက်တာလား</p> <p>​ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းမှ သွေးများမှာ ဆူပွက်လာတော့သည်။</p> <p>ဤသည်မှာ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p>​လီယန်ချူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ကျောဘက်မှ ကြွက်သားများမှာ နဂါးကြီးတစ်ကောင်အလား ရုန်းကြွနေသည်။</p> <p>သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထောင်ယဲ့ရဲ့ ပါးစပ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p>ထောင်ယဲ့မှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး အတင်းအကျပ် ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းသည်မှာ သာမန်ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် သူသည် ထိုရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပါ။</p> <p>​သူသည် နောင်တရနေမိသည်။</p> <p> စောစောက ဟိတ်ဟန်ထုတ်ပြီး ပေပေါင်းများစွာမြင့်သော သားရဲကြီးအဖြစ် မပြောင်းလဲခဲ့သင့်ပေ။</p> <p>ယခုမူ ထိုရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးကို ပေတစ်ရာကျော် ဘီလူးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေရန် ဆွပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ထိုသူ၏ ခွန်အားမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​ဖားထျန်းရှန့်တီ ဆိုသည်မှာ သာမန် အရွယ်အစား ကြီးမားလာခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါ။</p> <p>လုံဟုရှန်းတောင်၏ ထိုလျှို့ဝှက်ပညာမှာ ခွန်အား၊ အရှိန်နှင့် ကာကွယ်ရေး အစရှိသည့် နယ်ပယ်အားလုံးတွင် အဆမတန် တိုးတက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ခေတ္တမျှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော လျှို့ဝှက်နတ်စွမ်းအားမျိုးပင်။</p> <p>လီယန်ချူမှာ ၎င်းကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်သွားပြီးနောက်မှသာ ထိုနတ်စွမ်းအား၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ထုနှက်နေရာ မြေကမ္ဘာမှာ တုန်ခါနေတော့သည်။</p> <p>ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်မှာ ကြည့်မကောင်းလောက်အောင်ပင် ထုနှက်ခံနေရသည်။</p> <p> အသားများ ကြေမွကာ အရိုးများ ကျိုးပဲ့ကုန်တော့သည်။</p> <p>သိုးချိုနှစ်ခုမှာလည်း အရိုက်ခံရလွန်းသဖြင့် ကျိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> သနားစရာ ကောင်းလှပေစွ။</p> <p>​လျှို့ဝှက်လူငယ်၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ ခုနစ်ခုမှ သွေးများ ပို၍ပင် ယိုစီးလာပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း အလွန်ပင် အားနည်းလာတော့သည်။</p> <p> နှလုံးသားအနှစ်သာရသွေးကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သော်လည်း ဘာကြောင့် ထိုတာအိုဆရာကို မယှဉ်နိုင်ရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။</p> <p>​ရင်ထဲမှာ အလွန်ပင် မွန်းကျပ်နေရသည်။</p> <p>မျက်နှာကိုလည်း တဖြန်းဖြန်း အရိုက်ခံနေရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>လျှို့ဝှက်လူငယ်၏ အရှိန်အဝါ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ထောင်ယဲ့ ပုံရိပ်ယောင်မှာလည်း ဆက်လက်မတည်မြဲနိုင်တော့ဘဲ မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီး၏ လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သေလား၊ ရှင်လား မသိရသော သူတော်စင်ကိုယ်ပွား၏ ကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>​ထို့နောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ထူးဆန်းသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> သူတော်စင်ကိုယ်ပွား၏ ပျက်စီးနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခဏချင်းအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းမှာလည်း ပြန်လည်ပေါက်လာပြန်သည်။</p> <p> သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးကပ်ကာ ရှိခိုးလိုက်ပြီး ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်မှ မီးဝိုင်းမှာ တောက်ပလှသော နတ်ဘုရားအလင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် လီယန်ချူကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ</p> <p>​"ဝက်မသား... မင်းက ငါ့ကို အကြိမ်ကြိမ် အရှက်ခွဲနေတာပဲ၊ ငါနဲ့မင်းကတော့ အသေအလဲပဲ  "</p> <p>​သူသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းများမှာ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲမှာ မြင့်မြတ်လှသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ဧရာမ လက်ဝါးအရာကြီးနှစ်ခုက လီယန်ချူထံသို့ ဖိနှိပ်ရန် ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ ဤသည်မှာ အသက်စွန့်၍ တိုက်ခိုက်မည့် နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ပင်။</p> <p>​လီယန်ချူသည် သူ၏ သန့်စင်သောယန် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရွှေကျိန်လုံးထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p>​ဝုန်း</p> <p>ပေပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခုက သူတော်စင်ကိုယ်ပွားကို တိုက်ရိုက်ပင် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p> သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် သူတော်စင်ကိုယ်ပွားမှာ ကောင်းကင်ယံ တစ်နေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။</p> <p>​စောစောက ပုံရိပ်မှာ ပုံရိပ်ယောင်ပြကွက် သာ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သူတော်စင်ကိုယ်ပွားမှာ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ နတ်စွမ်းအားကို အသုံးချကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရှိန်အဝါများကိုလည်း အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထွက်ပြေးသွားတာလား</p> <p>ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ ကြောင်သွားကြသည်။</p> <p>မယုံနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်နေကြရသည်။</p> <p>​စောစောက အသေအလဲပဲ လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား။</p> <p>ဒီလောက်အထိ မောက်မာလှတဲ့ သူတော်စင်ကိုယ်ပွားက ဒီအတိုင်းကြီး ထွက်ပြေးသွားတာလား။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save