Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အပြောင်းအလဲ၊ တားမြစ်ချက် နိုးထလာခြင်း ၊ နတ်ဘုရားတောင်ပေါ်ထွက်လာခြင်း ၊ ရှင်းဟွမ်အလံ ပေါ်ထွန်းလာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​ထိုအပြောင်းအလဲက လူတိုင်းကို အငိုက်မိသွားစေသည်။</p> <p>သူတို့သည် ထိုရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးကို ရိုသေကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေကြပြီး မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်တော့သည့် ခံစားချက်မျိုး ဝင်နေကြတော့သည်။</p> <p>​လီယန်ချူကတော့ အနည်းငယ် ရယ်ချင်သွားသည်။</p> <p>သူသည် နတ်ဘုရားခြေလှမ်း အတတ်ပညာကို အသုံးချပြီး နောက်ကနေ လိုက်ဖမ်းရန် ကြံစည်လိုက်သော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော လောကကြီးထဲတွင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော သူတော်စင်ကိုယ်ပွားမှာ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> တစ်ခါမျှ ပေါ်မလာခဲ့ဖူးသည့်အလားပင်။</p> <p>​"တကယ်ကို အမြီးကုပ်ထွက်ပြေးသွားတာပဲ"</p> <p>လီယန်ချူက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p>​တစ်ဖက်တွင်မူ လျှို့ဝှက်ထားသော နေရာတစ်ခု၌</p> <p>မျက်နှာပေါ်ရှိ ဒွါရခုနစ်ပေါက် မှ သွေးများ ယိုစီးနေသော လူငယ်တစ်ယောက်သည် မျက်လုံးကို ဒေါသတကြီး ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင်ဓာတ်တော်  တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှေရောင်တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p>စောစောက ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွား ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်မှာ ထိုဓာတ်တော်၏ စွမ်းအားကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ပျက်စီးနေသည်။</p> <p>​ဟူး...</p> <p>ရေနစ်နေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လေကို အားပါးတရ ရှူသွင်းလိုက်ရသည်။</p> <p>​လျှို့ဝှက်လူငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ မှောင်မှိုင်နေပြီး ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဓာတ်တော်မှာ တရစပ် လည်ပတ်နေသည်။</p> <p>တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားတော့သည်။</p> <p> ကိုယ်တွင်းဒဏ်ရာများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။</p> <p>ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ်ရာများသာမကဘဲ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားသော ဝိညာဉ်ဒဏ်ရာများမှာလည်း ဓာတ်တော်၏ အလင်းအောက်တွင် ပြန်လည်သက်သာလာသည်။</p> <p>သို့သော် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သော နှလုံးသားအနှစ်သာရသွေးမှာမူ မူလစွမ်းအား နှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် ချက်ချင်း ပြန်မကောင်းနိုင်သေးပါ။</p> <p>​"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်လှိုင်းတွေက အရမ်း နုပျိုနေတယ် ၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။ ဒါဆို ငါ့လိုပဲ လူဝင်စားပြီး ပြန်လည်ကျင့်ကြံနေတာလား "</p> <p>လျှို့ဝှက်လူငယ်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေသည်။</p> <p>​ထိုအချက်မှလွဲ၍ သူ အခြား အကြောင်းပြချက် မတွေ့တော့ချေ။</p> <p>အသက် ၂၀ ကျော် တာအိုဆရာလေးတစ်ယောက်က ထိုမျှလောက် များပြားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကို ပင့်ဖိတ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်စွမ်းအားများမှာလည်း ထိုမျှအထိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်သူ့ရဲ့ လူဝင်စား ဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>လျှို့ဝှက်လူငယ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ လက်ခနဲ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။</p> <p>​"ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက နတ်ဆေးဝါးတွေကို အရင်သွားယူမှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဒီတာအိုဆရာလေးကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p>ဓာတ်တော်မှာ သူ၏ ဦးခေါင်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာ၏ အဆင့်မြင့်မားလှသော ဆရာတော်ကြီးများသာ ပိုင်ဆိုင်သည့် ဓာတ်တော် ဖြစ်သည်။</p> <p>အသုံးဝင်ပုံမှာ အဆုံးမရှိချေ။</p> <p>​လျှို့ဝှက်လူငယ်သည် ဦးတည်ချက်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားခြေလှမ်း အတတ်ဖြင့်ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ထိုနတ်ဘုရားနယ်မြေအကြောင်းကို အလွန်နှံ့စပ်နေပုံရပြီး လမ်းကြောင်းများကို ကောင်းကောင်း သိနေသည်။</p> <p> ထို့ပြင် စောစောက ဓာတ်တော်၏ အလင်းမှာ သူ၏ တည်ရှိမှုကိုပါ ဒီလောကကြီးထဲတွင် ဖုံးကွယ်ပေးထားခဲ့သည်။</p> <p>​မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာတွင် စကြာဝဠာပေါင်း သုံးထောင်ဟူသော အယူအဆရှိပြီး သဲပွင့်လေးတစ်ပွင့်ထဲတွင်ပင် ကမ္ဘာတစ်ခု တည်ရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ယခုအခါ လျှို့ဝှက်လူငယ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အထွတ်အထိပ် နတ်စွမ်းအားကို အသုံးချသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုဘက်တွင်မူ လီယန်ချူသည်လည်း ဝိညာဉ်ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်ကွမ်းဖိတ်ခေါ်အဆောင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသော တာအိုဆရာလေးတစ်ယောက် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>​မျက်နှာမှာ ခန့်ညားချောမောပြီး မျက်ဝန်းများမှာ ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။</p> <p> သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအား အရှိန်အဝါများက သူ့ထံမှ လွင့်ပျံ့နေတော့သည်။</p> <p>အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် လီယန်ချူ၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းလွန်းလှပြီး တကယ့်ကို အချောစားကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် တာအိုဘာသာဝင်များ၏ အေးချမ်းငြိမ်သက်သော ရနံ့မျိုးလည်း ရှိနေပြန်သည်။</p> <p>​အထူးသဖြင့် သူသည် အမှောင်ဖုံးကွယ် အတတ်ကို အသုံးချပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ပိတ်ဆို့ကာ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည့်အခါ စောစောက ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်ပြီး ရက်စက်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ငြိမ်သက်တည်ငြိမ်သော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေပြီး မည်မျှအထိ ငြိမ်သက်နေသနည်းဆိုလျှင် စောစောက ပေတစ်ရာကျော် ရွှေချပ်ဝတ် နတ်စစ်သူကြီးမှာ သူမဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>​ယခုအခါ တစ်ကွင်းလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။</p> <p>သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်နေခြင်းပင်။</p> <p>လူတိုင်းမှာ ကျန်းဝေကဲ့သို့ အစွမ်းထက်လှသော ပညာရှင်ကြီးကို တွေ့လျှင် ချက်ချင်း ကပ်ဖားရပ်ဖား လုပ်ချင်ကြသည် မဟုတ်ပါ။</p> <p>လူအများစုမှာမူ အကွာအဝေးတစ်ခု ထိန်းထားတတ်ကြသည်။</p> <p>​ဒါပေမဲ့လည်း အခွင့်အရေးသာ ကြုံလာရင်တော့ ကပ်ဖားတာက ပြဿနာ မရှိပါဘူး။</p> <p>​လီယန်ချူရဲ့ အသက်အရွယ်မှာ ပုံမှန်ဆိုလျှင် တာအိုကျင့်စဉ်ကို ကြိုးစားကျင့်ကြံနေရမည့် တာအိုဆရာလေးအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p>တရားထိုင်ရင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုဆောင်းနေရမည့် အချိန်ပင်။</p> <p>သို့သော် ယခုအခါ သူသည် အရှိန်အဟုန် အပြည့်ဖြင့် တစ်ရှိန်ထိုး တိုးတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> ဂိုဏ်းကြီးများမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်ကြီးများ၊ အဖိုးကြီးများပင်လျှင် သူ့ကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲဘဲ ကြောက်ရွံ့နေကြရသည်။</p> <p>​သွေးဓာတ်ဆေးလုံး နှင့် ရှေးဟောင်းဆေးအိုးကြီး ကြောင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရတနာလုပွဲမှာ ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မသိစိတ်ထဲမှပင် လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။</p> <p> အကြောင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်များ ပြိုပျက်ကာ မြေပြင်များ အက်ကွဲနေသော မြင်ကွင်းက လူကို သတိပြန်ဝင်လာစေရန် လွယ်ကူစေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​ရတနာလုတာက ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေ လုပ်ရမယ့် အလုပ် မဟုတ်ဘူး။</p> <p>ငြိမ်းချမ်းရေးကိုပဲ ဖော်ဆောင်ရမယ်</p> <p>​ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ရှိ နေမင်းမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိန်ဖျော့လာတော့သည်။</p> <p>နေကြတ်ခြင်း</p> <p>​ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။</p> <p> ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်အောက်တွင် မတည်မငြိမ်ဖြစ်သော ခံစားချက်တစ်ခုက လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် လွှမ်းမိုးသွားသည်။</p> <p>စောစောက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကြီးကြောင့် ရှေးကျလှသော တားမြစ်ချက် တစ်ခုခု နိုးထလာပုံရသည်။</p> <p>​မြင့်မားထည်ဝါလှသော နတ်ဘုရားတောင်ကြီးတစ်ခုထဲမှ နက်ရှိုင်းလှသော ဟိန်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲမှာ လေးလံသွားကြသည်။</p> <p>လီယန်ချူသည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ထိုနတ်ဘုရားတောင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​စောစောက ထိုသူတော်စင်ဝိညာဥ်၏ ကိုယ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး လူကို ထိတ်လန့်သွားစေလောက်သော အရှိန်အဝါမျိုး ရှိသည်။</p> <p> ထိုစွမ်းအားကပင် သူတော်စင်ဝိညာဥ်ကို လုံးဝ ပျက်စီးမသွားအောင် ထိန်းထားပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လီယန်ချူသည် ဝိညာဥ်မျက်စိ  ဖြင့် ကြည့်ခဲ့စဉ်က သူတော်စင်ဝိညာဥ်ကို ထူထပ်လှသော တာအိုဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းထားသည်ကို တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>​၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ဦးသော ပညာရှင်ကြီး၏ လက်ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> ဝိညာဉ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ထိုမျှအထိ သိမ်မွေ့စွာ စီစဉ်ထားနိုင်သည်မှာ သေချာပေါက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လှန်ပစ်နိုင်သော အစွမ်းရှိသူ ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တတိယအဆင့် ကိုပင် ကျော်လွန်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p>စောစောက သူတော်စင်ဝိညာဥ်ရဲ့ တည်နေရာကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီး ခြေရာခံရ ခက်ခဲအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်မှာလည်း ထိုစွမ်းအားကြောင့်ပင်။</p> <p>​သူသည် နတ်ဘုရားတောင်ကို ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။</p> <p>ထိုလောကကြီးရှိ လွန်ကဲသော စွမ်းအားများအပေါ် အမြင်သစ်တစ်ခု ရလိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p>အချို့သော တည်ရှိမှုများ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ တတိယအဆင့်သည်ပင်လျှင် အခြေခံ ကျင့်စဉ်အဆင့် သို့မဟုတ် ယင်ဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် မခြားနားလှပေ။</p> <p>​ကျန်းဝေ၏ အဆိုအရ ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲတွင် တားမြစ်ထားသော တည်ရှိမှု ငါးခု ရှိနေသင့်သည်။</p> <p>စောစောက တိုက်ပွဲကြီးမှာ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုကို သွားပြီး ထိခိုက်စေခဲ့ပုံရသည်။</p> <p>​သူသည် ထိုနေရာသို့ သွားပြီး အပြတ်ရှင်းရမလားဟု တွေးတောနေစဉ်</p> <p>ကောင်းကင်ယံမှ နတ်ပြည်မှ ဂီတသံစဉ်များ  ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က နားထဲတွင် တာအိုကျမ်းစာများကို ရွတ်ဖတ်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>​ထို့နောက်တွင် လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ရှင်းဟွမ်အလံ တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင်။</p> <p>​မြင့်မားသော နတ်ဘုရားတောင်ကြီးထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းသံကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>​"ဒါက နတ်ဘုရားလက်နက် ရှင်းဟွမ်အလံပဲ"</p> <p>လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ရှင်းဟွမ်အလံ ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာကြီးမှာ ပြန်လည်လင်းထိန်လာပြီး နေမင်းမှာလည်း ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ထူထပ်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p>စောစောကထက် အနည်းဆုံး သုံးဆခန့် ပိုမို ထူထပ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ခြောက်သွေ့နေခဲ့သော နတ်ဘုရားတောင်ကြီးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာသည်။</p> <p> အပင်များမှာ ပြန်လည် စိမ်းလန်းလာပြီး အသက်ဓာတ်များ ဝေဖြာနေတော့သည်။</p> <p>ဘေးပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>အစက ကျင့်ကြံသူများ ထိုနယ်မြေထဲသို့ ဝင်လာစဉ်က အသက်ဓာတ်များ လုံးဝ ပြတ်တောက်နေသည်မဟုတ်သော်လည်း ပျက်စီးခြောက်သွေ့နေသော အငွေ့အသက်မျိုး ရှိခဲ့သည်။</p> <p>ထိုနတ်ဘုရားတောင်ကြီးလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင်။</p> <p>​ရှင်းဟွမ်အလံသည် တောင်ကြီးထဲမှ ရှေးကျလှသော တားမြစ်ချက်ကို နှိမ်နင်းပြီးနောက်တွင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တောင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>​ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း</p> <p>ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နတ်ဘုရားနန်းတော်ကြီးတစ်ခုမှာ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p>တိမ်တိုက်များကြားတွင် ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။</p> <p>​"နတ်ဘုရားလက်နက်... ဒါက သေချာပေါက် နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ "</p> <p>ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူသည် ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ဖော့ကျင့်စဉ်ကို အသုံးချပြီး ထိုနတ်ဘုရားတောင်ဆီသို့ အပြင်းနှင်သွားတော့သည်။</p> <p>သူတင်မကဘဲ နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲ ဝင်လာခဲ့သမျှ ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ တစ်ဦးထက်တစ်ဦး ဦးအောင် နတ်ဘုရားတောင်ဆီသို့ တိုးဝှေ့သွားကြတော့သည်။</p> <p>​ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားလက်နက် ရှင်းဟွမ်အလံ၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> လီယန်ချူ၏ လက်ထဲမှ ဆေးအိုးကြီးကို လုယူဖို့က မဖြစ်နိုင်မှန်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိသွားကြခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ထိုတာအိုဆရာလေးမှာ ထောင်ယဲ့ပုံရိပ်နဲ့ သူတော်စင်      ဝိညာဥ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်အဆင့်ပညာရှင်ကိုတောင် အေးအေးဆေးဆေး နှိမ်နင်းသွားတာလေ။</p> <p>ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူကမှ သူ့ကို စိန်ခေါ်ဖို့ သတ္တိမရှိကြတော့ဘူး။</p> <p>​သူတို့မှာ မသိစိတ်ထဲကပင် ထိတ်လန့်နေမိကြသည်။</p> <p>ငါတို့အားလုံး စုပေါင်းပြီး တိုက်မယ်ဆိုရင်တောင်... ဒီတာအိုဆရာလေး တစ်ယောက်တည်းက ငါတို့အားလုံးကို အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်မှာပဲ</p> <p>​ထိုနေရာတွင် ယင်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများစွာ စုဝေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>စောစောက ကိုယ်တစ်ပိုင်းတာအိုဆရာကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးပင်လျှင် လူတိုင်း စုပေါင်းတိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>သို့သော် လီယန်ချူကတော့ ထိုသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save