Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၄၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ့ရဲ့အားကိုးစရာကြီးကို လာလုမလို့လား ၊ ကုယွဲ့ကျဲမှ လျိုချင်းချင်း ၊ နတ်ဘုရားတောင်၏ တားမြစ်ချက် ၊ လုံကျူး သခင်လေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအတွေးမှာ သူတို့၏နှလုံးသားထဲ၌ အမြစ်တွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုတာအိုဆရာလေးကို အလွယ်တကူ သွားရောက်ရန်စရန် မဝံ့ရဲကြတော့ချေ။</p> <p>​ထို့ကြောင့်ပင်...</p> <p>စောစောစီးစီး ထွက်ခွာသွားကြခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p>နတ်ဘုရားတောင်ပေါ်သို့သွားပြီး ကံစမ်းကြည့်ကြရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p>​"အရင်က ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက်ကို နှိမ်နင်းခဲ့တဲ့ မီိးနတ်ဘုရားကိုယ်ပွားပဲ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ် "</p> <p>သူတို့သည် စိတ်ထဲတွင် ထိုနှစ်ယောက်၏ အနိမ့်အမြင့်ကို နှိုင်းယှဉ်ရင်း တအံ့တဩ ရေရွတ်နေကြသည်။</p> <p>ယခုခေတ် လူငယ်တွေကတော့ တကယ့်ကို ကြမ်းကြုတ်လွန်းလှပေသည်။</p> <p>​လီယန်ချူသည် ဆေးအိုးကြီးကို သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ရာ ထိုအပြုအမူက လူတိုင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် အံ့အားသင့်သွားစေပြန်သည်။</p> <p>သူသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် အလောမကြီးသေးပေ။</p> <p>​ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ အလွန်ကျယ်ပြောလှရာ နတ်ဘုရားအထောက်အပံ့  ပေါ်ထွက်လာသည် ဆိုဦးတော့ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>တစ်ဖက်တွင်လည်း လီယန်ချူ၏ အမြင်အရ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ အခွင့်အလမ်းများမှာ ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ဒွန်တွဲနေတတ်သည်။</p> <p>ဒုတိယအဆင့်  နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် မည်သည့်အချိန်တွင် အသက်ပျောက်သွားမည်မှန်း မသိနိုင်ပါ။</p> <p>​ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် ပြန်ရမည့် အကျိုးအမြတ်က မမျှချေ။</p> <p>သို့သော် သူသည် ကုသိုလ်မှတ်များ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ဆေးလုံးများ၊ လက်နက်များကို အဆင့်မြှင့်တင် နိုင်သောကြောင့်သာ ထိုမျှ အေးဆေးနေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>မဟုတ်လျှင်မူ သက်တမ်းတိုးရန်နှင့် အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည့် နတ်ဘုရားအခွင့်အလမ်းလေး တစ်ခုအတွက် သူသည် အခြားသူများထက်ပင် ပို၍ လောနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>​ကျန်းဝေက အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဂုဏ်ယူပါတယ် တာအိုဆရာချောင်ချောင်၊ ဆေးအိုးနဲ့ နတ်ဆေးလုံးကို ရရှိခဲ့ပြီပဲ "</p> <p>​သူသည် တကယ့်ကို အထင်ကြီးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လူတိုင်းက ရတနာလုရန် လူသတ်နေကြပြီး အရင်းအမြစ်တွေအတွက် ခေါင်းကွဲအောင် တိုက်နေကြသည်မှာ မြင်နေကျကိစ္စ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ရတနာကိုယ်တိုင်က နောက်ကနေ တကောက်ကောက်လိုက်ပြီး ပိုင်ရှင်ရွေးနေသည့် အခြေအနေမျိုးကိုမူ သူ အလွန်တွေ့ရခဲလှသည်။</p> <p>ထိုကပ်ဖားရပ်ဖား လုပ်ချင်နေသော ဆေးအိုးကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဝေ၏ ပါးစပ်အနားပင် တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>​လီယန်ချူက အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ရုပ်ရည်သန့်စင်ပြီး မျက်ဝန်းအိမ် ကြည်လင်ကာ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစား ပြေပြစ်လှပသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး လျှောက်လာသည်။</p> <p>လူအတော်များများက ထိုမိန်းမပျိုလေးကို သိကြသည်။</p> <p>သူမကား ရှောင်ရန် ဖြစ်သည်</p> <p>ချန်နိုင်ငံ တာအိုလောက၏ အကျော်ကြားဆုံး အလှပဂေးများထဲမှ တစ်ဦးပင်။</p> <p>​"ဂုဏ်ယူပါတယ် တာအိုဆရာ"</p> <p>ရှောင်ရန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းပေးတဲ့ တံဆိပ်ပြားက တန်ဖိုး တကယ်ကြီးတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား "</p> <p>လီယန်ချူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p>​တံဆိပ်ပြား တစ်ခုတည်းဖြင့် ဆေးအိုးကြီးက ဤမျှအထိ ကပ်ဖားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>ရှောင်ရန်က နောက်ထပ်တစ်ခုကိုပါ လက်ဆောင်ပေးခဲ့သဖြင့် တံဆိပ်ပြားနှစ်ခုမှာ နတ်ဘုရားအခွင့်အလမ်းကို ရရှိရန် အခွင့်အရေးကို များစွာ မြင့်တက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်ရန်မှာ ခဏတာ မှင်သက်သွားသော်လည်း ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တာအိုဆရာအတွက် အသုံးဝင်တယ်ဆိုရင်ပဲ အကောင်းဆုံးပါပဲရှင်"</p> <p>​ဟင်း... မိန်းမတွေများ။</p> <p>ကျန်းဝေ၏ ပါးစပ်မှာ တွန့်သွားပြန်သည်။</p> <p>ဒီစကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကတော့ အလကားပေးချင်နေတဲ့ ပုံစံပဲ။</p> <p>​"နတ်ဘုရားတောင်ကို အတူတူ သွားကြည့်ကြမလား"</p> <p>လီယန်ချူက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းတာပေါ့"</p> <p>ရှောင်ရန်က ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>​ကျန်းဝေသည် ရှောင်ရန်၏ မျက်လုံးများထဲမှ မသိမသာ ထွက်ပေါ်လာသော စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ဒီမိန်းမက ငါ့ရဲ့ အားကိုးစရာကြီး ကို လာလုမလို့လား</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲမှာ လေးလံသွားရသည်။</p> <p>သူ့အနေဖြင့် သဘာဝအရပင် အသာစီးမရနိုင်မှန်း သိလိုက်သည်။</p> <p>သူ့မိသားစုထဲတွင် ရှောင်ရန်ကဲ့သို့ အလှမျိုးနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့် အမျိုးသမီးရှိမရှိ ကျန်းဝေ အသည်းအသန် စဉ်းစားနေတော့သည်။</p> <p>​စိတ်ကူးထဲတွင် ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း...</p> <p>အခြေခံအားဖြင့် မရှိသလောက်ပင်။</p> <p>ထိုရှောင်ရန်၏ ရုပ်ရည်နှင့် အရှိန်အဝါမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်ရာ တာအိုဆရာချောင်ချောင်ကဲ့သို့သော လူကြီးသူမများ၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ရုတ်တရက်</p> <p>ကျန်းဝေ၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး လူတစ်ယောက်ကို သတိရလိုက်သည်။</p> <p>​"ငါ့ရဲ့ ဒုတိယအစ်မကို တာအိုဆရာ ချောင်ချောင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရင် သူ ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး "</p> <p>ကျန်းဝေ၏ ဒုတိယအစ်မမှာ သိမ်မွေ့ငြိမ်သက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ကျဖူးသည်။</p> <p>သို့သော် ဒုတိယအစ်မယောက်ျားမှာ ကံတိုသဖြင့် စောစောစီးစီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရှာသည်။</p> <p>ရုပ်ရည်နှင့် အရှိန်အဝါကိုသာ သီးသန့်ယှဉ်မည်ဆိုလျှင် ဒုတိယအစ်မတစ်ယောက်သာ ထိုအလှပဂေး ရှောင်ရန်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့... တာအိုဆရာ ချောင်ချောင်က ဘယ်လိုအမျိုးအစားကို ကြိုက်မှန်း မသိဘူး"</p> <p>ကျန်းဝေ စိတ်ထဲက ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>​သူတို့သုံးယောက် နတ်ဘုရားတောင်ဆီသို့ အတူတူ သွားနေကြစဉ် ကျန်းဝေ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ နန်းတွင်းအရှုပ်တော်ပုံ ဇာတ်လမ်းကြီး တစ်ပုဒ်ကိုပင် ဇာတ်အိမ်ဖွဲ့နေမိတော့သည်။</p> <p>ဒီရှောင်ရန် ပြုံးလိုက်ရင် တကယ်ကြည့်ကောင်းတာပဲ၊ ငါ့အတွက်တော့ တာအိုဆရာ ချောင်ချောင် ကို ကပ်ဖားရာမှာ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက်ပဲ</p> <p>​သူတို့သုံးယောက် နတ်ဘုရားတောင်ခြေသို့ ရောက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် လူအတော်များများ စုဝေးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုယ်တော်များ၊ တာအိုဆရာများ၊ အဘွားအိုများ၊ ဓားလွယ်ထားသော အမျိုးသမီးများ၊ အလတ်တန်းစား စာပေပညာရှင်များ၊ စာဆိုဟောင်းများ၊ ကြံ့ခိုင်သော သိုင်းသမားများ စသဖြင့် ပုံစံမျိုးစုံပင်။</p> <p>​ထိုအထဲတွင် လူစုတစ်စုမှာ အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်နေသည်။</p> <p>အဝတ်အစား ခပ်ပါးပါး ဝတ်ဆင်ထားသော မြူဆွယ်ညှို့ယူနိုင်သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ကျင့်ကြံသူအချို့က ဝန်းရံထားကြသည်။</p> <p>ထိုအမျိုးသမီးမှာ မြေခွေးမျက်နှာမျိုးရှိပြီး အသားအရေမှာ ဖြူဝင်းနုနယ်ကာ အလှပြင်ထားပုံမှာလည်း စေ့စပ်သေသပ်လှသဖြင့် ညှို့ဓာတ်အပြည့် ရှိနေသည်။</p> <p>ယောက်ျားတစ်ယောက် မြင်လိုက်ရုံနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေမည့် လှပသော အမျိုးသမီးပင်။</p> <p>​ထိုလှပသော အမျိုးသမီး၏ အနားတွင် အစေခံမလေးတစ်ဦး ရှိနေပြီး ပုံစံမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေကာ အမူအရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုများမှာ သဘာဝကျလှသည်။</p> <p>သို့သော် လီယန်ချူ၏ အမြင်တွင်မူ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေသလို ခံစားရသည်။</p> <p>သူသည် မျက်လုံးများကို နတ်ဘုရားအလင်းများ ဖြာထွက်စေလျက် ဝိညာဉ်မျက်စိကို တိုက်ရိုက် အသုံးချကာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုလူများမှာ လူအစစ်များ မဟုတ်ဘဲ မြေရုပ်  များဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ မြေကြီးနှင့် ပုံဖော်ထားခြင်းပင်။</p> <p>​လီယန်ချူ အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်။</p> <p>စက္ကူရုပ်တွေကို သူမြင်ဖူးသည်၊ အရေခွံခြုံထားတာကိုလည်း မြင်ဖူးသည်၊ သို့သော် မြေရုပ်ကိုမူ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးသည် လီယန်ချူကို မြင်သောအခါ အစပိုင်းတွင် ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးနောက် လီယန်ချူကိုကြည့်ကာ ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီတာအိုဆရာလေးက တကယ်ကို ချောမောခန့်ညားတာပဲ "</p> <p>ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီး၏ အသံမှာ ပျားရည်လောင်းထားသကဲ့သို့ နားဝင်ချိုလှသဖြင့် လူကို မသိစိတ်မှ မီးတောက်စေသည်။</p> <p>ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ ရန်လိုသော အမူအရာများဖြင့် မလိုတမာ ကြည့်လာကြသည်။</p> <p>​ညှို့ယူဖမ်းစားတဲ့ အတတ်လား</p> <p>လီယန်ချူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးမှာ ကြောင်အသွားရသည်။</p> <p>ထိုသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးနည်း မိန်းမအလှကို မမက်မောသော လူငယ်လေးတစ်ယောက်လား။</p> <p>စောစောက ထိုတာအိုဆရာလေး၏ တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သော မျက်လုံးများထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလင်းတန်းများ ပါဝင်နေသည်ဟုပင် သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>​ထိုအချိန်တွင်...</p> <p>ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့် နက်ရှိုင်းလှသော အဖိုးကြီး သုံးလေးယောက်က သူမကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p>"ဟင် "</p> <p>"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ "</p> <p>​ထိုအမျိုးသမီး၏ အမည်မှာ လျိုချင်းချင်း ဖြစ်ပြီး ကုယွဲ့ကျဲ မှ သန့်စင်သော မိန်းမပျို ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုကုယွဲ့ကျဲမှာ တရားဝင် ဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ လမ်းဘေး ဂိုဏ်းခွဲတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဂိုဏ်းသားအားလုံးမှာ လှပသော အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ညှို့ယူဖမ်းစားသည့် အတတ်  ကို ကျွမ်းကျင်ကြသည်။</p> <p>လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို လှည့်စားရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူများပင်။</p> <p>​အမှန်စင်စစ် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်မှာ သူတစ်ပါးစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသည့် ကျင့်စဉ် မျိုး မဟုတ်သော်လည်း အပြုအမူများက ရဲတင်းလွန်းလှသဖြင့် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာနှင့် တာအိုဘာသာ ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံး၏ အမုန်းကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လျိုချင်းချင်းသည် လောကအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာစဉ်အတွင်း နယ်ပယ်အသီးသီးမှ သိုင်းသမားများ၊ မင်းညီမင်းသားများနှင့် ဂိုဏ်းသားများ၏ ဝိုင်းဝိုင်းလည် အားပေးမှုကို အမြဲရရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမမှာ အနည်းငယ် ဘဝင်မြင့်နေတတ်သည်။</p> <p>ယနေ့တွင်မူ မထင်မှတ်ဘဲ ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ အငြင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>​လျိုချင်းချင်းသည် ပါးနပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် တစ်ခုခု မှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် သူမ ပါးစပ်ပိတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ပြီးနောက် တောင်အောက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​ထောင်ယွမ်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ အလွန်ကျယ်ပြောလှရာ စောစောက အဖိုးကြီး အချို့မှာမူ လီယန်ချူ၏ ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>လျိုချင်းချင်းတို့ လူစုမှာမူ အနီးကပ် မရှိခဲ့ဘဲ ဝေးကွာသော နေရာမှနေ၍ ထူးဆန်းထွေလာ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကိုသာ လှမ်းမြင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင်...</p> <p>စောစောက သူတို့ပြောနေကြသော ရွှေချပ်ဝတ် နတ်ဘုရားမှာ မိမိတို့ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသည်ကို မသိကြချေ။</p> <p>​လီယန်ချူကတော့ ဂရုမစိုက်ဘဲ လူတိုင်း၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ</p> <p>လူငယ်တစ်ယောက်မှာ လက်ထဲတွင် လမ်းညွှန်အိမ်မြှောင် တစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး တောင်အောက်တွင် တစ်ခုခုကို တွက်ချက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပြီး ဒဏ်ရာရထားသည့် ပုံစံမျိုး ရှိသည်။</p> <p>ယခုအခါ ပဲစေ့ခန့်ရှိသော ချွေးစက်များမှာ နဖူးမှ တရစပ် ကျဆင်းနေသည်။</p> <p>ကြံ့ခိုင်သော ဘီလူးကြီးတစ်ယောက်က သူ့ဘေးတွင် စောင့်ကြပ်ပေးနေပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မြင့်မားပုံရသော အဖိုးကြီး အချို့ကလည်း သူ့ကို ဝန်းရံကာ ကာကွယ်ပေးထားသည်။</p> <p>​"လုံကျူး သခင်လေးက ဒီနတ်ဘုရားတောင်ရဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး"</p> <p>"သေချာပေါက် ဖျက်ဆီးနိုင်မှာပေါ့၊ လုံကျူး သခင်လေးက ကျိုရှန်းတာအိုဆရာရဲ့ တပည့်ပဲလေ၊ စီရင်ထုံး အစီအရင်တွေကို အလွန်ကျွမ်းကျင်တာ။ မင်းမမြင်ဘူးလား... ကျိသိုကျောင်းတော်နဲ့ ကွမ်မင်တာအိုကျောင်းတော်က အဖိုးကြီးတွေတောင် အခု လုံကျူး သခင်လေးရဲ့ ဘေးမှာ စောင့်နေကြတာကို"</p> <p>"ဒီနတ်ဘုရားတောင်ရဲ့ တားမြစ်ချက်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ၊ စောစောက ခိုင်မာတဲ့ အရိုးအဆစ်တွေရှိတဲ့ ဝက်ဝံမျိုးနွယ် မိစ္ဆာကြီးတောင် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တာနဲ့ အသားစတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တာ။ ကံကောင်းလို့ လုံကျူး သခင်လေးက သဘောထားကြီးပြီး ငါတို့အတွက် တားမြစ်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပေးနေတာ"</p> <p>​လီယန်ချူတို့ သုံးယောက်မှာ ထိုနေရာတွင် ခဏတာ နားထောင်လိုက်ပြီးနောက် ကိစ္စအစအဆုံးကို နားလည်သွားကြသည်။</p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ ထိုနတ်ဘုရားတောင်၏ တားမြစ်ချက်  မှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပုံရသည်၊ ထို့ကြောင့်ပင် ဤလူများမှာ တောင်ပေါ်မတက်ဘဲ ဒ္နေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သူသည် တောင်ထိပ်ရှိ နန်းတော်ကြီးကို အသာအယာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"တားမြစ်ချက်လား"</p> <p>​သူကျင့်ကြံထားသော ဟွမ်ထင်တာအိုကျမ်း ထဲမှ နတ်စွမ်းအားများထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးအတွက် သင့်တော်သည့် ပညာရပ်တစ်ခု ပါဝင်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save