Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 170</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိုးရှန့်တုန်းနှင့်အတူ သူ့ကိုတောင်အောက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ ကျိုးထောင်ဟွားထံသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ ​လမ်းတစ်လျှောက်၌ သူသည်အလွန်တရာစိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့ညာလက်မှာ ရင်ဘတ်တွင်ချိတ်ဆွဲထားသော မီးလှံဆီသို့ မသိစိတ်ဖြင့်ရောက်သွားတတ်၏။ ထန်ရှန်းဟွေ့ ရွာထဲသို့ဝင်ရန် အခွင့်အရေးရသွားသည်ကိုမြင်သောအခါ အလွန်တရာဝမ်းသာသွားပြီးပြောလာသည်။</p> <p>​"ရွာလူကြီး ကျွန်တော်က ဘယ်လိုအလုပ်မျိုးလုပ်ရမှာလဲ"</p> <p>​"ရောက်ပြီ အထဲဝင်သွားရင် မင်းသိရလိမ့်မယ်"</p> <p>​ရွာလူကြီးမှာ ရှန်းမိသားစုအိမ်တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ ထန်ရှန်းဟွေ့ပျော်ရွှင်နေသော်လည်း တံခါးပွင့်သွားသောအခါ သူ့မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ရှန်းမင်ထံမှထွက်ပေါ်နေသော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် လူသတ်ငွေ့များကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားရ၏။ ​အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုကျရောက်နေပြီဆိုသည့် ခံစားချက်မှာ သူ့အတွေးထဲပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>‘​သူ့ရဲ့မစင်နတ်ဆိုး ဒီလောက်မြန်မြန်သေသွားတာ၊ ဒီကြမ်းတမ်းတဲ့ အငွေ့အသက်တွေနဲ့ ငွေရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်ကြောင့်များလား’</p> <p>​သူ ခြေတစ်ဝက်ခန့်နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် လှည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"မလှုပ်နဲ့  လှုပ်လိုက်တာနဲ့ ငါပစ်လိုက်မှာနော်"</p> <p>​ရွာလူကြီးမှာ သူ့လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူလှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မီးလှံမှာထန်ရှန်းဟွေ့နဖူးဆီသို့ ချက်ချင်းချိန်ရွယ်ပြီးသားဖြစ်သွားသည်။</p> <p>​"ခင်ဗျားတို့ ခင်ဗျားတို့ကျွန်တော့်ကို ရိပ်မိနေခဲ့တာလား"</p> <p>​ထန်ရှန်းဟွေ့ သူပေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ​ရွာလူကြီးလက်ထဲရှိ မီးလှံကိုတော့ သူလုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p>‘ကြေးဝါတုတ်တစ်ချောင်းက လူတစ်ယောက်ကိုသတ်ဖို့ကလွဲလို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ’</p> <p>​ကြေးဝါတုတ်ထက်စာလျှင် ရှန်းမင်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသည့် လူသတ်ငွေ့များကို သူပို၍ကြောက်ရွံ့နေ၏။</p> <p>‘​ဒီလောက်များတဲ့ လူသတ်ငွေ့တွေနဲ့ဆိုတော့ သူ့စွမ်းအားက ငါ့ထက် သေချာပေါက်သာမှာပဲ’</p> <p>ရှန်းမင်အား သူနှင့်ပူးပေါင်းရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းလည်း လူကောင်းမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့တွေပူးပေါင်းကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ၊ ​ကျိုးကျားရွာကို အတူတူဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ မင်းသဘောတူသရွေ့ ငါမင်းကို ပိုက်ဆံတွေအများကြီးပေးပြီး စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေခံစားရမယ့် ဘဝမျိုးဆီခေါ်သွားပေးမယ်၊ ​ကျိုးကျားရွာက အရမ်းသေးငယ်ပြီး ယိုယွင်းပျက်စီးနေတာ၊ အဲဒါက မင်းရဲ့အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်"</p> <p>​ထန်ရှန်းဟွေ့စကားပြော၍ မဆုံးခင်မှာပင် ရှန်းမင်မှလက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။ ကျိုးကျားရွာဆိုသည်မှာ သူ့အိမ်၊ သူ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးလူများနှင့် သူ့မိသားစုရှိနေသည့် နေရာဖြစ်၏။</p> <p>‘​သူက ကျိုးကျားရွာကို ဖျက်ဆီးရမယ်တဲ့လား’</p> <p>​ထန်ရှန်းဟွေ့လည်ပင်းကို သူဆွဲညှစ်လိုက်သည်။</p> <p>"မင်းက သေချင်နေတာပဲ"</p> <p>​"မင်းက ဒီလောက်တောင်ခေါင်းမာတာလား"</p> <p>ထန်ရှန်းဟွေ့ မနည်းအသံထွက်အောင် ပြောလိုက်သည်။ ရှန်းမင်ထံ အကြည့်စူးစူးဖြင့် သူစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ လူသတ်ချင်သောအရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွား၏။ ​တစ်ခဏအကြာတွင် သေးငယ်သော အသားရောင်ပိုးကောင်အချို့ သူ့အင်္ကျီလက်စထဲမှ တွားသွားထွက်လာလေသည်။</p> <p>​"သတိထား"</p> <p>ကျိုးထောင်ဟွား အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။ ထိုပိုးကောင်များသည် ကူပိုးကောင်များမဟုတ်သော်လည်း သန်ကောင်များနှင့်တူနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>‘သူတို့ကလည်း ဒီလူရဲ့နတ်ဆိုးတွေအဖြစ် မွေးမြူခံထားရတာပဲ’</p> <p>​သွယ်လျသော သန်ကောင်သုံးကောင် သူ့ထံသို့ပျံသန်းလာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှန်းမင်ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်၍ မီးလှံကိုအမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>*ဒိုင်း  ဒိုင်း  ဒိုင်း*</p> <p>သေနတ်သံသုံးချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှန်းမင် သန်ကောင်နတ်ဆိုးသုံးကောင်ကို လျင်မြန်စွာ သတ်ပစ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား နှစ်တစ်ထောင်ကျော်စီရှိသော အမြုတေသုံးလုံးအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားလေ၏။ ​ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာပြေးရသေးသော ထန်ရှန်းဟွေ့မှာ ‘ဒိုင်း’ကနဲအသံကို ထပ်မံကြားလိုက်ရပြီး သန်ကောင်နတ်ဆိုးသုံးကောင် သေသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အလျင်စလိုနောက်သို့ သူလှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>‘​ဒီလူသုံးယောက်က ထူးဆန်းတယ်။ ဒီရွာက တခြားရွာတွေနဲ့ မတူဘူး။ သူတို့ကိုင်ထားတဲ့ ကြေးဝါလုံးတွေက အစွမ်းထက်တဲ့ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခုရှိနေပုံပဲ’</p> <p>​"မလှုပ်နဲ့  မင်းလှုပ်ရင် မင်းခြေထောက်တွေကိုချိုးပစ်မယ်"</p> <p>ရွာလူကြီးမှာ မီးလှံဖြင့် ထန်ရှန်းဟွေ့ထံချိန်ရွယ်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ လူသတ်လိုက်လို့ထောင်ကျမည်ကိုသာ မကြောက်ဘူးဆိုလျှင် သူ ချက်ချင်းပစ်လိုက်မည်ပင်။ ထန်ရှန်းဟွေ့ ငြိမ်သက်စွာရပ်နေလိုက်သည်။ ကြေးဝါတုတ်၏ ဖိအားအောက်တွင် သူလှုပ်ပင် မလှုပ်ရဲတော့ပေ။ ထိုအခါမှ ကျိုးထောင်ဟွား မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ရှင်ကဘယ်သူလဲ၊ ကျွန်မတို့ရွာကို ဒုက္ခပေးဖို့ ဘာလို့ရောက်လာတာလဲ"</p> <p>​နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားရှိသော နတ်ဆိုးလေးကောင်ကို ဆက်တိုက်ပိုင်ဆိုင်ထားသူမှာ သာမန်လူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ ထန်ရှန်းဟွေ့သည် လူသုံးယောက်ထံ စိုးရိမ်တကြီးကြည့်နေပြီး ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုမှပင်မလုပ်ရဲချေ။ ​သူနာခံသွားပြီဟုထင်၍ ရွာလူကြီးမှာ သူ့ကိုတုပ်နှောင်ရန် ကြိုးတစ်ချောင်း သွာရှာလိုက်သည်။ ​ဤအချိန်တွင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ယင်စွမ်းအင်များ ရုတ်တရက်မြင့်တက်လာသည်ကို ကျိုးထောင်ဟွား သတိထားမိလိုက်ပြီးအမြန် အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>"အဘိုးရွာလူကြီး သတိထား"</p> <p>​တစ်ခဏအကြာတွင် ထန်ရှန်းဟွေ့ရှေ့၌ မြင်းတစ်ကောင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ရှေ့ခြေထောက်များကို မြှောက်ကာ ရွာလူကြီး၏ခေါင်းကို နင်းခြေတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေလေသည်။ ​ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှန်းမင်မှ သူ့ကို အချိန်မီဆွဲဖယ်လိုက်နိုင်၏။ ​ရွာလူကြီး၏နောက်ကျောတွင် ချွေးအေးများရွှဲသွားတော့သည်။ လေဟာပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသောမြင်းကိုကြည့်ပြီး ထန်ရှန်းဟွေ့ထံ လက်ညှိုးထိုးကာ သူပြောလိုက်၏။</p> <p>​"ရှန်းမင် ဒုက္ခပဲ၊ သူ ထွက်ပြေးတော့မယ်"</p> <p>​လေဟာပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက်ပေါ်လာနိုင်သော ထန်ရှန်းဟွေ့၏စွမ်းရည်ကြောင့် ကျိုးထောင်ဟွားလည်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ​ခြံထဲတွင်ချည်ထားသော ရှောင်ဟေးမှာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ကြိုးပြုတ်သွားပြီး သူတို့ထံသို့လျှောက်လာနေ၏။</p> <p>​"ညီမထောင်ဟွား အိမ်မှာကိုယ့်ကိုကိုယ် သေချာဂရုစိုက်နော်၊ အစ်ကို သူ့နောက် လိုက်သွားလိုက်ဦးမယ်"</p> <p>​ရှန်းမင်မြင်းပေါ်သို့ အမြန်တက်၍ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"အစ်ကိုရှန်းမင် ညီမလည်းအစ်ကိုနဲ့လိုက်ခဲ့မယ်၊ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အတော်လေး မြင့်တယ်နော်"</p> <p>ကျိုးထောင်ဟွား စိုးရိမ်တကြီးပြောလိုက်သည်။ ​ထန်ရှန်းဟွေ့ လေဟာပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ဤနတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူမ ကောက်ချက်ချထားပြီးဖြစ်၏။ ​ရှန်းမင် သူမဝမ်းဗိုက်ထံ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>​"စိတ်မပူပါနဲ့၊ အစ်ကို့ဆီမှာ မီးလှံရှိပါတယ်၊ တကယ်လို့ အန္တရာယ်ကြုံလာရင် အစ်ကိုထွက်ပြေးမှာပေါ့"</p> <p>​ရှောင်ဟေးသည် သူ့စကားကိုနားလည်ပုံရပြီး သူစကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထန်ရှန်းဟွေ့နောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်သွားတော့သည်။</p> <p>​*ခွပ်  ခွပ်  ခွပ်*</p> <p>မြင်း​ခွာသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေပြီး ထန်ရှန်းဟွေ့ ကျိုးကျားရွာမှတတ်နိုင်သမျှ အဝေးဆုံးသို့ရောက်လိုသဖြင့် သူ့မြင်းကို အစွမ်းကုန်ဒုန်းစိုင်းနှင်လေသည်။</p> <p>‘​ဒီနေရာက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ​ရွာသားတွေတောင် ဒီလောက်စွမ်းဆောင်နိုင်ကြတာ။ ​သူ့ဆရာရဲ့အမိန့်ကို နာခံရမှာဆိုပေမယ့် အခုတော့သူ ထွက်ပြေးမှဖြစ်တော့မယ်’</p> <p>​သူ့မြင်း ကျိုးကျားရွာမှငါးမိုင်ခန့်အကွာသို့ရောက်လာ၍ သက်ပြင်းချတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ့အနောက်မှမြင်းခွာသံများကို ရုတ်တရက်ထပ်ကြားလိုက်ရသည်။ ​လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင်ဆံပင်နှင့် အမျိုးသားသည် ကြေးဝါပိုက်လုံးကိုကိုင်လျက် သူ့နောက်မှလိုက်လံဖမ်းဆီးနေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>​’သူကပိုက်လုံးနဲ့ ငါ့ကိုချိန်ထားတာဟ’</p> <p>​ထန်ရှန်းဟွေ့ဦးရေပြားတစ်ခုလုံး တဒုတ်ဒုတ်ခုန်သွားလေသည်။ သူ့လည်ပင်းကို ဓားဖြင့်ချိန်ထားခံရသကဲ့သို့ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>​"မြန်မြန်ပြေး"</p> <p>ထန်ရှန်းဟွေ့ သူ့မြင်းကို အတင်းတိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p>​*ဒိုင်း*</p> <p>သေနတ်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြင်းသည် နာနာကျင်ကျင်အော်ဟစ်လာကာ ထန်ရှန်းဟွေ့လည်း မြေကြီးပေါ်သို့ လွှင့်စင်ကျသွားလေသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ တင်ပါးကိုပစ်ခံရပြီးနောက် မြင်း၏ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး စွမ်းအားထုတ်လွှတ်၍မရတော့ခြင်းပင်။ ​ထိုမြင်းမှာ ဆက်လက်ရုန်းကန်နေသေးသည်ကိုမြင်သောအခါ ရှန်းမင် ၎င်း၏နဖူးထံ နောက်တစ်ချက်ထပ်ပစ်လိုက်သည်။ ​သူပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ မွေးမြူထားခဲ့သော မြင်း၏ခေါင်းပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်ကို ထန်ရှန်းဟွေ့ စောင့်ကြည့်နေရင်း ရှန်းမင်လက်ထဲရှိ ကြေးဝါပိုက်လုံးမှာ မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသည်ကို ထိုအခါမှသာ သဘောပေါက်သွားရ၏။</p> <p>​"အနားကိုမလာနဲ့နော်၊ မဟာရှားဥပဒေမှာ လူသတ်ရင် ပြင်းပြင်းထန်ထန်အပြစ်ပေးခံရမှာ၊ ကောင်းကင်ဘုံကစောင့်ကြည့်နေတယ်"</p> <p>​ထန်ရှန်းဟွေ့ ထိုလူမှစိတ်လိုက်မာန်ပါဖြင့် သူ့ကိုသတ်ပစ်မည်အား စိုးရိမ်သဖြင့် ရှန်းမင်ထံ ဆက်တိုက်သတိပေးနေသည်။ ​သတ္တိကြောင်သော သူ့ပုံစံကြောင့် ရှောင်ဟေးပင်လျှင် ရွံရှာဟန်ဖြင့် နှာမှုတ်လိုက်၏။ ​ရှန်းမင်သည် ရှောင်ဟေးကျောပေါ်တွင်ထိုင်၍ ထန်ရှန်းဟွေ့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။ ​သူသည် မီးလှံကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ထားပြီး သူ့လက်ညှိုးကို ခလုတ်ပေါ်တွင် တင်ထား၏။ သူခလုတ်ကိုဆွဲတော့မည့်ဟန်ပြလိုက်သည်နှင့် ထန်ရှန်းဟွေ့ခမျာ တောင့်တင်းသွားရသည်။ ​ရုတ်တရက် လေထဲတွင် ရေစီးသံတစ်သံထွက်ပေါ်လာပြီး အသံအရင်းအမြစ်မှာတော့ ထန်ရှန်းဟွေ့တစ်ယောက် အလွန်တရာကြောက်လန့်သွားသဖြင့် ဘောင်းဘီထဲ ရှူးပေါက်ချမိခြင်းပင်။</p> <p>​"မင်းဆီမှာ တခြားဘာနတ်ဆိုးတွေရှိသေးလဲ၊ အကုန်လုံးထုတ်ပေးစမ်း"</p> <p>ရှန်းမင်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ​ထောင်ဟွားသည် သူမနတ်ဆိုးများ အသုံးပြုနိုင်သော နတ်ဆိုးကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေများကို လိုအပ်ကြောင်း သူသိထားသည်။</p> <p>​"သူရဲကောင်းကြီး အဲ့ဒါအကုန်ပါပဲ၊ တကယ်အကုန်ပါပဲ၊ ကျွန်တော် စုစုပေါင်း နတ်ဆိုးငါးကောင်ပဲ မွေးထားတာပါ၊ အဲဒါတွေကိုလည်း ခင်ဗျားတို့အကုန်သတ်ပစ်လိုက်ပြီလေ"</p> <p>​ထန်ရှန်းဟွေ့ သူ့ညာလက်ကိုမြှောက်ကာ ကျိန်ဆိုလိုက်၏။ ​ရှန်းမင်မှာ သူ့ထံမသတီဟန်ဖြင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆို မင်းကဘာမှ အသုံးမကျတော့ဘူးပဲ"</p> <p>​ထန်ရှန်းဟွေ့ ထိုလူခလုတ်ကိုထပ်ဆွဲလိုက်သည့်အသံအား ကြားလိုက်ရသဖြင့် အမြန်အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"သူရဲကောင်းကြီး ကျွန်တော့်ဆီမှာ နောက်တစ်ခုရှိသေးတယ်၊ နောက်တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်"</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save