Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၄၇</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာဘုရင် ရွေးချယ်ပွဲ (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျနော် စားတော်ဆက်အသင်း သို့ သွားခဲ့သည်မှာ တစ်ပတ်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤတစ်ပတ်တာအတွင်း ကျနော် အလွန်ပင် အလုပ်များနေခဲ့၏။ မိစ္ဆာဘုရင် ရွေးချယ်ပွဲ ကျင်းပရန် လေးရက်သာ လိုတော့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ ကျနော်၏ ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို အပြီးသတ်နိုင်ရန် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့ ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော မဟူရာကောင်းကင်မိစ္ဆာဓါး အပြင် သိုင်းလောက ထဲ၌ အသုံးပြုနိုင်သည့် ဝှက်ထားသော အရာအချို့ ရှိနေသေးသည်။ ထိုဝှက်ထားသော အရာများကို ကျနော် ရရှိနိုင်စေမည့် ဇာတ်ဝင်ခန်းအသေးများကို ရှာဖွေနိုင်ရန်အတွက် Ways of Survival ၏ ပထမအကြိမ် ပြင်ဆင်ထားသော စာသားများကို ဖွင့်လိုက်၏။ ဤအချိန်အတွင်း ပြင်ဆင်ထားသော စာသားများကို ဖတ်ရှုပြီး အရေးကြီးသော အပိုင်းများကို ပြန်လည် သုံးသပ်ခဲ့သော်လည်း ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများစွာ ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒီကို ရောက်တာနဲ့ အလုပ်တွေ ရှုပ်နေတာပဲ။ ခင်ဗျားမျက်နှာကိုတောင် သေသေချာချာ မမြင်ရဘူး"</p> <p>သူနှင့် မလိုက်ဖက်သော လက်ပြတ်အင်္ကျီအပွကြီးကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဂျန်ဟာယောင်းတစ်ယောက် ကျနော့်နောက်သို့ မိနစ် ၃၀ ခန့် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>ကျနော် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>"မင်း လေ့ကျင့်ရေး ဆင်းနေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း က သူ၏ နှုတ်ခမ်းကို ဆူလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။</p> <p>"…ကျုပ်က ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်မနေလို့လား"</p> <p>"ဘယ်နား ကြိုးစားတာလဲ။ မင်းက အသားပေါက်စီတွေပဲ စားနေတာလေ"</p> <p>"ပေါက်စီစားရင်းနဲ့ တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်လို့ မရဘူးလား"</p> <p>သူသည် ကျနော့်ကို အဘယ်ကြောင့် နှောင့်ယှက်နေရသနည်းဟု ကျနော် တွေးတောနေစဉ် တစ်စုံတစ်ခုကို အမှတ်ရသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ဪ…မင်း ပြိုင်ပွဲမှာ တတိယ ရခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ ဒါက တကယ့်ကို ကိစ္စကြီးပါပဲ"</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း က ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး အခြားတစ်နေရာသို့ ကြည့်နေသလို ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။</p> <p>"ဒါက သိပ်ပြီးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းကွေးညွှတ်သွားပုံအရ သူ အတော်လေး သဘောကျနေကြောင်း သိသာနေခဲ့သည်။ သူ ကျနော့်နောက်ကို အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ လိုက်နေရသလဲဆိုတာ ကျနော် သိ၏။ တကယ်ကို မရိုးသားသည့် ကောင်လေးပင်။</p> <p>" မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီးကိုရခဲ့လား"</p> <p>"အင်း"</p> <p>" ငါ့ကို ပေး"</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့ပေးရမှာလဲ"</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း က သံသယဝင်နေသော အကြည့်ဖြင့်ကြည့်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ကျနော် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီးကို လုယူမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီးကို ဒီအတိုင်း စားလို့ မရဘူးလေ"</p> <p>သူ၏ ညှိုးငယ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် ထိုအကြောင်းကို ယူဂျွန်ဟော့ ထံမှ ကြားသိပြီးဖြစ်ပုံရသည်။ သူသည် မဟူရာကောင်းကင်မိစ္ဆာဓါး ကို ရွေးချယ်နေစဉ်အတွင်း ဤအကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>「 အကယ်၍ မင်းသာ အဲဒါကို စားလိုက်ရင် ချီစီးကြောင်းဖောက်ပြန်ခြင်း ဖြစ်ပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးကြောတွေ အားလုံး ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီး ကို ဘေးကင်းစွာနဲ့ စုပ်ယူနိုင်တဲ့သူက တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ် 」</p> <p>...ကျနော် ဤသို့ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဂျန်ဟာယောင်း အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ပြုမူနေရသလဲဆိုသည်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p>"မင်း မပေးချင်ရင်လည်း မပေးပါနဲ့။ အဲဒါက မင်းကိုယ်တိုင် ကြိုးစားပြီး ရခဲ့တဲ့ပစ္စည်းပဲလေ"</p> <p>ယုံကြည်မှု အလုံအလောက် မတည်ဆောက်ရသေးသောကြောင့် ဂျန်ဟာယောင်း က ကျနော့်ကို မယုံကြည်လျှင်လည်း မတတ်နိုင်ပေ။ ထိုခဏတွင် ဂျန်ဟာယောင်း က သူ၏ လက်ကလေးကို ဆန့်ထုတ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"…အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားသာ မရှိခဲ့ရင် ကျုပ်လည်း ဒါကို ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ"</p> <p>လုံးဝန်းသော အလုံးလေးတစ်ခုမှာ ကျနော့်လက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။ ထိုအလုံးလေးမှာ ပထမဆုံး သိုင်းလောက ၏ အဓိက ဆေးဝါးသုံးမျိုးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီး ပင် ဖြစ်သည်။ ကျနော်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ခဏလောက် စောင့်ပေး"</p> <p>မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီးမှာ အတိတ်ကာလက သွေးမိစ္ဆာဂိုဏ်း မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူတစ်ယောက်က လူပေါင်း ၁၀၀၀၏ သွေးကို သန့်စင်ပြီး ဖော်စပ်ခဲ့သည့် ဆေးဝါးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီးသည် သန္ဓေတည်ရာ သွေးကြော မှတစ်ဆင့် အကောင်းဆုံး စွမ်းအားများကို ရရှိစေနိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်များ၏ ကျိန်စာကြောင့် စားသုံးမိသူကို ရူးသွပ်သွားစေသည့် ကျိန်စာသင့်ဆေးလုံး တစ်လုံး ဖြစ်၏။</p> <p>မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင်တော့ ယူဂျွန်ဟော့သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီးကို အရသာရှိစွာ အမြဲစားသုံးလေ့ရှိသော်လည်း ဂျန်ဟာယောင်းသာ စားသုံးမည်ဆိုပါက သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ကြည့်ရအောင်..."</p> <p>သို့သော်လည်း မည်သည့် ဇာတ်ဝင်ခန်းတွင်မဆို ကျိန်စာသင့်ပစ္စည်းတစ်ခုကို အသုံးပြုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ Ways of Survival ထဲတွင် မြေခွေးပျံ က ဤကျိန်စာသင့်ဆေးကို စုပ်ယူခဲ့သော အခန်းအား ကျနော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေခဲ့သည်။</p> <p>「 ငါ့အတွက် မဟာပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းဆေးလုံး သုံးလုံးပဲ လိုအပ်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရာအားလုံးက မျှခြေနဲ့ သဟဇာတဖြစ်မှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာလေ။ တကယ်လို့ မိစ္ဆာစွမ်းအင်က ပြဿနာဖြစ်နေတာဆိုရင် ငါတို့က စွမ်းအင်ကို ပုံမှန် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ပါတယ် 」</p> <p>အကယ်၍ မဟာပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းဆေးလုံး သုံးလုံးကို မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီး နှင့်အတူ ရောကြိတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ကျိန်စာကို ရှောင်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ပြောရသလောက်တော့ လွယ်ကူသည့်ကိစ္စမဟုတ်ချေ။ ပြဿနာမှာ အဆင့်မြင့် ဆေးဝါးသုံးမျိုးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီး ကို မဟာပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းဆေးလုံး သုံးလုံးနှင့်အတူ မည်သို့ ရယူရမည်နည်းဟူ၍ ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ထိုပြဿနာမှာ ကျနော့်အတွက်တော့ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။</p> <p>"ဘီယူ"</p> <p>ကျနော်က ဘီယူ ကို ခေါ်လိုက်ပြီး ဒိုကဲဘီအိတ် ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မဟာပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းဆေးလုံးမှာ 'အကြံပြုထားသော ကုန်ပစ္စည်းစာရင်း' တွင် ရှိနှင့်နေပြီးသား ဖြစ်၏။ ဒိုကဲဘီများ၏ အချက်အလက် စုဆောင်းမှုကြီးမှာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p>[အကြံပြုထားသော ကုန်ပစ္စည်းစာရင်း]</p> <p>•             မဟာပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းဆေးလုံး―၂၀၀,၀၀၀ C လက်ကျန် - ၅</p> <p>ဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ကျနော်သည် ဤဈေးနှုန်းကြောင့် စိတ်ညစ်ညူးနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုတော့ ထိုသို့ မဟုတ်တော့ပေ။ ကျနော်က စခရင်ကို လူအများမြင်နိုင်သော ပုံစံသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကုန်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>[ဒင်္ဂါး ၆၀၀,၀၀၀ ကို အသုံးပြုလိုက်ပါပြီ။]</p> <p>[မဟာပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းဆေးလုံး သုံးလုံးကို သင် ဝယ်ယူပြီးပါပြီ။]</p> <p>ထိုခဏတွင် ချန်နယ် မက်ဆေ့ချ်များမှာ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>[နက္ခတ်အချို့က သင်၏ ငွေဖြုန်းတီးမှုကို မနာလို ဖြစ်နေကြပါသည်။]</p> <p>[နက္ခတ်အနည်းငယ်က မဟာပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းဆေးလုံး ၏ အာနိသင်ကို သိချင်နေကြပါသည်။]</p> <p>[အကယ်၍ မဟာပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းဆေးလုံး ၏ အာနိသင်ကို ပြောပြမည်ဆိုပါက ဒင်္ဂါး ၅၀၀ ထောက်ပံ့မည်ဟု နက္ခတ်အချို့က ဆိုကြသည်။]</p> <p>"ဒင်္ဂါး ၆-၆၀၀,၀၀၀ ဟုတ်လား"</p> <p>ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားသော ဟန်မြုံအို မှာ ခွေးစာခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းသခင် အတွက် အစာပြင်ဆင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"အဲဒါက....... မင်း ချမ်းသာတယ်လို့တော့ ငါ ကြားပါတယ်"</p> <p>"ကံကောင်းပြီးဒင်္ဂါးတွေရခဲ့တာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို ယူပြီး အတူတူ ကြိတ်ပေးပါဦး"</p> <p>"ဒါ... ဒါက ဘာလဲ။ အစွမ်းထက်ဆေးလား"</p> <p>"သိချင်မနေနဲ့။ တကယ်လို့ မှားစားမိရင် မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါးရဲ့ ကျိန်စာကို ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p>မိစ္ဆာဘုရင်၏ ကျိန်စာအကြောင်း ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ဟန်မြုံအို၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ကျနော့်ထံမှ ဆေးလုံးများကို ယူကာ အမြန်ပင် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ဆေးလုံး လေးလုံးစလုံးမှာ အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ ဆေးခွက်ကို ဂျန်ဟာယောင်း ဘက်သို့ ကျနော်ကမ်းပေးလိုက်ရာ သူက ကျနော့်ကို ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p>"ကျုပ် ဆေးမှုန့်တွေ မစားတတ်ဘူး"</p> <p>"ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အောင့်အည်းပြီး စားလိုက်ပါ။ နှာခေါင်းကို ပိတ်ပြီး ရေနဲ့ မျိုချလိုက်"</p> <p>"ဒါနဲ့... တကယ်ပဲ ဒါကို စားလို့ ရတာလား"</p> <p>"ဒါကို ငါနဲ့ ယူဂျွန်ဟော့စားမယ်ဆိုရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် သိပ်ပြီး အထောက်အကူ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းကတော့ မတူဘူး"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့ အနေဖြင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပုတီး ကို မစားလျှင်တောင် သူ၌ လုံလောက်သော မှော်စွမ်းအင် စနစ်တစ်ခု ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျနော့်တွင်လည်း ရွှေနဂါး၏ ကျိုးပဲ့နေသော နှလုံးသား ရှိနေလေသည်။ သို့သော်လည်း ဂျန်ဟာယောင်း မှာမူ မှော်စွမ်းအင် ချို့တဲ့မှု ဒဏ်ကို ခံစားနေရ၏။</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း က ဆက်လက်၍ တွန့်ဆုတ်နေသောကြောင့် ကျနော်က သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်လို့ မင်း မစားချင်ရင် ငါ့ကို ပြန်ပေး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက စားဖို့ သတ္တိတောင် မရှိဘူးလေ"</p> <p>"စားမှာ"</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း က ဆေးမှုန့်များကို ပါးစပ်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ပြီး ခါးသက်သော အရသာကို ရေနှင့်အတူ မျိုချလိုက်သည်။ ဂျန်ဟာယောင်း က ဆေးခွက်ကို ချလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းသခင် က ပြေးဝင်လာပြီး ဆေးခွက်ကို အငမ်းမရ လျက်တော့သည်။</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း က သူ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ပြုံးလျက် ခေါင်းစောင်းကာ မေးလာခဲ့သည်။</p> <p>"… ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မခံစားရပါလား"</p> <p>"အာနိသင်က မနက်ဖြန်လောက်မှ ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ ဆေးလုံးတွေက ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းအင်နဲ့ ရောနှောဖို့ အချိန်ယူရတယ်လေ"</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း က နားလည်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် ဘေးမှ နားထောင်နေသော ဟန်မြုံအိုက ထပ်ပြီးကြားဖြတ် ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p>"ကြည့်စမ်းပါဦး၊ ဒေါ့ဂျာ"</p> <p>ကျနော် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျနော် မျှော်လင့်ထားသည့်အရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ဒီကားက... စားတော်ဆက်အသင်းကလား"</p> <p>သူ ပြောဆိုနေသော ကားမှာ ခြံဝင်း၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေသည့် အဆင့်-X ဖာရာရီဂီနီ ပင် ဖြစ်သည်။ မဟူရာဒိုင်မင်းရှင်း ၏ အက်ကြောင်းများကိုပင် ဖြတ်ကျော်နိုင်သော ချောမွေ့ပြောင်လက်သည့် အနက်ရောင် ကိုယ်ထည်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ထုတ်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းရှင် ၏ စကားများမှာ ကျနော့်အာရုံထဲ၌ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>–ရန်သူ အများကြီး မမွေးချင်ပါနဲ့ဦး။</p> <p>သူသည် ကျနော် သိကျွမ်းခဲ့သော နက္ခတ်များနှင့်တော့ သေချာပေါက် ကွဲပြားသော အမျိုးအစား တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက ဤကားကို ကျနော့်အား အလကား ပေးခဲ့မည်ဆိုပါက သူ့အပေါ်တွင် ပို၍ ကောင်းမွန်သော အမှတ်ရမှုမျိုး ရှိနေပေလိမ့်မည်။</p> <p>"စားတော်ဆက်အသင်း က ပရဟိတအသင်းမှ မဟုတ်တာ။ ကျနော် ဒါကို အရစ်ကျစနစ်နဲ့ ဝယ်ခဲ့တာပါ"</p> <p>"အရစ်ကျ ဟုတ်လား။ ဘယ်-ဘယ်လောက်တောင်လဲ..."</p> <p>"တစ်လကို ဒင်္ဂါး ၅၀,၀၀၀ ပါ"</p> <p>"ဒင်္ဂါး ၅-၅၀,၀၀၀ ဟုတ်လား။ မင်း ဒင်္ဂါး ဘယ်လောက်တောင် ရခဲ့လို့လဲ"</p> <p>"အကြမ်းဖျင်းတော့ ဒင်္ဂါး ၄.၈ သန်းလောက်ပါ"</p> <p>'ဒင်္ဂါး ၄.၈ သန်း' ဆိုသော စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဂျန်ဟာယောင်း နှင့် ဟန်မြုံအို တို့မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြတော့သည်။</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း က မေးလာခဲ့သည်။</p> <p>"တခုလောက်မေးပါရစေ... ခင်ဗျားမှာ ကိုယ်စားလှယ် ရှိလား"</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ချင်လို့လား"</p> <p>ကျနော်က သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်ရာ ဂျန်ဟာယောင်း က အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျုပ်က သိချင်လို့ မေးကြည့်တာပါ။ ပြီးတော့ ကျုပ်က နက္ခတ် တစ်ပါးကို ရွေးဖို့တွေးထားပြီးသားဗျ"</p> <p>"နက္ခတ် ဟုတ်လား။ ဘယ်သူ့ကို မင်းကရွေးချင်တာလဲ"</p> <p>ကျနော်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ကျနော်သည် ဂျန်ဟာယောင်း ကို ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် မလိုချင်သော်လည်း ဂျန်ဟာယောင်း အနေဖြင့် မှားယွင်းသော နက္ခတ်တစ်ပါးကို ရွေးချယ်မိပါက ကိစ္စရပ်များမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုစဉ် ဂျန်ဟာယောင်း က မမျှော်လင့်ဘဲ ပြန်လည် ဖြေကြားလာခဲ့သည်။</p> <p>"ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင်"</p> <p>"ဘာ"</p> <p>"ကျုပ်က သူ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်ချင်တာ"</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း ၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျနော် ပြက်လုံးတစ်ခု ထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျနော် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ကျနော့်၏ ဘွဲ့အမည်ကို မကြားသိရသေးကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့တော့သည်။ မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင်တော့ သူသည် အာရုံခံစားမှု အလွန်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း...</p> <p>မဟုတ်သေးပေ။ သူက ကျနော့်ကို ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင် ဟု တွေးတောရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိခဲ့ဟု ပြော၍ရ၏။ သူ့ကို စနောက်ချင်စိတ်များ ကျနော့်ထံတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"သူက မင်းကို လက်ခံပါ့မလား။ မင်းက သူ့ကို ဆက်သွယ်ပြီးပြီလား"</p> <p>"မဆက်သွယ်ရသေးပါဘူး..."</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း ၏ ရှက်သွေးဖြာနေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ကျနော် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်သည်ကို တကယ်ပင် မသိသေးကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ထိုစဉ် ဘေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော ဟန်မြုံအို က ကြားဖြတ် ပြောဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p>"မင်းက သူ့ရဲ့ ဘွဲ့အမည် ကို အခုထိ မသိသေးဘူးလား"</p> <p>"ကျုပ် မသိဘူးလေ။ သိဖို့လိုလို့လား"</p> <p>ကျနော် မတားဆီးနိုင်မီမှာပင် ဟန်မြုံအို က ကျနော့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p>"မင်းဘေးက အဲဒီမိတ်ဆွေကြီးက ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင်ပဲကွ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ထပ် နှစ်ရက်တာကာလအတွင်း ဂျန်ဟာယောင်း သည် ကျနော့်ကို ရှောင်ဖယ်နေခဲ့သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ပျင်းရိတတ်သော ဂျန်ဟာယောင်းမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲမှနေ၍ လုံးဝ ထွက်မလာတော့ချေ။ ထို့ကြောင့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် ယူဂျွန်ဟော့ နှင့် ကျနော်နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် စိတ်ဖိစီးနေခဲ့ရသည်။</p> <p>"မင်းဟာ အသုံးမဝင်တာ တစ်ခုခု ကို ထပ်လုပ်လိုက်ပြန်ပြီ ထင်တယ်၊ ကင်ဒေါ့ဂျာ"</p> <p>"…ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့ က မဟူရာကောင်းကင်မိစ္ဆာဓါး ဖြင့် မြေပြင်ကို ခြစ်ဆွဲလိုက်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဤသည်က သူ စိတ်ကြည်လင်နေချိန်တွင် ပြသလေ့ရှိသော အပြုအမူတစ်ခု ဖြစ်သည်...</p> <p>ဒီမအေဘေးက ဓားအသစ်လေးရလို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပဲ။</p> <p>လေ့ကျင့်ရေးကွင်းထဲတွင်တော့ ဂျန်ဟာယောင်း၏ တိုင်လုံးကြီး တစ်ခုကို ထိုးနှက်နေသည့် အသံများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။ ထိုအသံမှာ ကျနော် ညတိုင်း ညတိုင်း စောင်ကို ခြေထောက်နှင့် ကန်ကျောက်နေမိချိန်ထွက်ပေါ်တတ်သည့် အသံများနှင့် အတော်လေး ဆင်တူလှသည်။</p> <p>"နင်က နက္ခတ် တစ်ပါးနဲ့တော့ မတူဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့လိုပဲ သူများအကြောင်း ချောင်းကြည့်တတ်တဲ့ အကျင့်တော့ ရှိတယ်"</p> <p>ကျနော် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အလွန် အရပ်ရှည်သော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျနော် နှုတ်ခမ်းဟပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင်က ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p>"နင်သာ ငါ့ကို‘ဆရာမ’ လို့ နာမည်ရှေ့ထည့်မခေါ်ဘူးဆိုရင် ငါ နင့်ရဲ့ တင်ပါးကို ရိုက်မှာနော်"</p> <p>"ဆရာမကြီး…ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသူတော်စင်"</p> <p>ကျနော်သည် စကားလုံး တစ်လုံးတည်းကြောင့်နှင့်တော့ ယူဂျွန်ဟော့ ကဲ့သို့ အရိုက်မခံထိလိုချေ။</p> <p>" တာတာရပ်စ် ကို သွားခဲ့ပြီးပြီလား"</p> <p>"မသွားရသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင့်ကျေးဇူးကြောင့် ‘မရဏကမ္ဘာ၏ဘုရင်မ’ နဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ ချိန်းဆိုမှုတော့ ရခဲ့ပါတယ်"</p> <p>"ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသူတော်စင်သည် သူ၏ လူမျိုးစုများနှင့် တွေ့ဆုံရတော့မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကြောင့်လားတော့မသိ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသူတော်စင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သာယာသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဤခရီးစဉ်၏ အမြတ်ထွက်မှုမှာ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသူတော်စင်ကို ကျနော် ရရှိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသူတော်စင် သည် Ways of Survival ထဲတွင် အင်အားအကောင်းဆုံး အဆင့်ကျော်လွန်သူ များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူ၏ တည်ရှိမှုတစ်ခုတည်းနှင့်တင် ကျနော်တို့သည် မိစ္ဆာဘုရင် ရွေးချယ်ပွဲ ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်နိုင်ကောင်း ဖြတ်ကျော်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကျနော်က စကားဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျနော့်မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ မေးလို့ ရမလား"</p> <p>"မေးပါ"</p> <p>"ခင်ဗျားက ဘာဖြစ်လို့ ဂျန်ဟာယောင်း ကို ခင်ဗျားရဲ့ သိုင်းပညာတွေ သင်ပေးခဲ့ရတာလဲ"</p> <p>"သူက ပါရမီ ရှိတယ်။ ငါသာ သူ့ကို သေသေချာချာ လေ့ကျင့်ပေးမယ်ဆိုရင် အဆင့်ကျော်လွန်ခြင်း ပုံစံအသစ်တစ်ခုကို ရရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသူတော်စင် ဆိုလိုသည့်အရာကို ကျနော် သိ၏။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် အနေဖြင့် ဂျန်ဟာယောင်း ၏ အတွင်းထဲတွင် ရှိနေသော 'တံတိုင်း' ကို ခံစားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ထိုသို့ခံစားမိခြင်းမှာ အဓိက အကြောင်းရင်းတော့ မဖြစ်သင့်ချေ။</p> <p>"သူက ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ဆိုတာ ခင်ဗျား သိပါတယ်နော်"</p> <p>မူလကတော့ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုင်းမှာ အမျိုးသမီးများ အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ယူဂျွန်ဟော့ ကတော့ ခြွင်းချက် ဖြစ်နိုင်သော်လည် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းကျောင်းသည် တပည့် အများအပြားကို ဘယ်တုန်းကမှ လက်မခံခဲ့ချေ။</p> <p>"နင်က ငယ်ပါသေးတယ်။ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဆိုတာက တစ်ခုထဲပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ထိုစကားများမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် သည် ဂျန်ဟာယောင်း မှာ ယခင်ဘဝက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p>"ငါ အရင်က သိခဲ့တဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို သတိရမိလို့ပါ"</p> <p>"အမျိုးသားတစ်ယောက် ဟုတ်လား"</p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ အမျိုးသားတစ်ယောက်ပါ"</p> <p>ထိုခဏတွင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် ပြောခဲ့သော 'ဇာတ်လမ်းတစ်ခုရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး' ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ကျနော် အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ ရွေးချယ်ခဲ့သော စကားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးလှသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမျိုးသမီးဆိုသည်မှာ သူ၏အမျိုးသား သို့မဟုတ် သူ၏ချစ်သူဖြစ်နေနိုင်... မဟုတ်သေးပင်၊ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် တွင် ချစ်သူ မရှိနိုင်လောက်ချေ။</p> <p>"သူက အရမ်း ချောတာ"</p> <p>မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် သည် မည်သည့်အမျိုးသားကိုမျှ စကားထဲ ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့ခြင်း မရှိသဖြင့် ကျနော် ထူးဆန်းသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ခင်ဗျား ပြောချင်တာက... ဂျန်ဟာယောင်း က ခင်ဗျားရဲ့ ချစ်သူဟောင်းနဲ့ တူတယ်လို့တော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်၊ ဟုတ်တယ်မလား"</p> <p>ကျနော်က စနောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် က မမျှော်လင့်ဘဲ တည်ကြည်စွာ ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။</p> <p>"သူ့ရဲ့ ချောမောတဲ့ ရုပ်ရည်ကတော့ အတော်လေး ဆင်တူပါတယ်"</p> <p>ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသူတော်စင်သည် ယူဂျွန်ဟော့ ကို ချောမောသောကြောင့်သာ လက်ခံခဲ့ခြင်းလောဟု ကျနော် တွေးတောမိသွားသည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် က ကျနော့်၏ စိတ်ပျက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စကားကို ဆက်ပြော၏။</p> <p>"သူက အရမ်း ချောခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သေးငယ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် သနားစရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်"</p> <p>"…သေးငယ်တယ် ဟုတ်လား"</p> <p>ကျနော်သည် သူ၏ ရည်းစားဟောင်းအကြောင်းကို စဉ်းစားနေစဉ် တစ်စုံတစ်ခုမှာ ကျနော့်အာရုံထဲသို့ လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး ကျနော့်ကို အံ့သြတုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ Ways of Survival ထဲတွင် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် နှင့် ပတ်သက်မှု ရှိခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး။ ထို့အပြင် 'သေးငယ်တယ်' ဆိုသော စကားလုံးမှာလည်း သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး စကားလုံး ဖြစ်သည်။</p> <p>မဟုတ်သေးဘူး။ ခဏလောက် နေပါဦး။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက မကောင်းဘူးလို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာလေ...</p> <p>ထိုခဏတွင် အပြင်ဘက်မှနေ၍ ကျယ်လောင်သောအသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မည်သို့မျှ မမှန်းဆနိုင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုမှာ ဤအိမ်ကြီးအပါအဝင် နဂါးပြာ ရဲတိုက်ကြီး၏ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါး သူတော်စင် နှင့် ကျနော်တို့ တစ်ပြိုင်တည်း အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာခဲ့ကြပြီး ယူဂျွန်ဟော့ က ကျနော့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ကင်ဒေါ့ဂျာ"</p> <p>မိုးကောင်းကင်တွင် ဝဲကတော့ကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာနေခဲ့သည်။ ထိုဝဲကတော့မှာ ကျနော် အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသော ဝဲကတော့ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအရာမှာ ဇာတ်ဝင်ခန်းထဲ၌ ‘ကပ်ဘေး’ တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာချိန်တွင်သာ ပွင့်လေ့ရှိသော ကျိန်စာသင့်မုခ်ဝကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့ က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"…မဟာတွင်းနက်ကြီး ပဲ"</p> <p>‘ကပ်ဘေး ဇာတ်ဝင်ခန်းများ’ မှာ မူလကတော့ အစောပိုင်း ဇာတ်ဝင်ခန်းနယ်မြေများတွင်သာ တွေ့ရလေ့ ရှိသည်။ ပထမဆုံး သိုင်းလောက ထဲတွင် ‘ကပ်ဘေး’ ဆိုသည်မှာ မရှိခဲ့ချေ။ ဇာတ်ဝင်ခန်းပေါင်း အခု ၂၀ ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သော ဇာတ်ဝင်ခန်းနယ်မြေများတွင် ကပ်ဘေးများ မရှိနိုင်လောက်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော နယ်မြေမျိုးတွင် ထို ‘မုခ်ဝ’ ပွင့်လာရသည့် တကယ့်အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။</p> <p>"…ထွက်ပြေးကြတော့"</p> <p>ပထမဆုံးသိုင်းလောက ၏ ‘မဟာကပ်ဘေး’ ဇာတ်ဝင်ခန်း စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>[ရိုးရာတရုတ်ဆေးပညာတွင် ‘သန္ဓေတည်ရာ သွေးကြော’ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ချီစီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းကွန်ရက်များဟု ယုံကြည်ကြသည့် အဓိက သွေးကြောမကြီး ရှစ်သွယ်အနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။]</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save