Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၇၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်၏ စစ်အင်အား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>မျော်လင့်ချက်မဲ့ဂူဝတွင် ကွန်းငါးကြီးအား  ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေသည့် လူနှစ်ဦးမှာ အားနည်းသူများမဟုတ်ကြပေ။ သူတို့သည် တိုက်ပွဲဝင်သူတော်စင်အင်အား ၁၇ ဘီလီယံ ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာ မီးခိုးရောင် နတ်ဘုရားချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူနှစ်ဦးသည် မြင့်မြတ်သောလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ အပေးအယူမျှမျှဖြင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်‌န‌ေသာ‌ေကြာင့် ကွန်းငါးကြီးမှာ တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်နေရပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဓားဒဏ်ရာများစွာ ရရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုနှစ်ဦးမှာ အသာစီးရနေည့်တိုင် ဧရာမကွန်းငါးကြီးအား ခဏအတွင်း အနိုင်ပိုင်းရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က မြေခွေးအိုတွေဘဲ... ယောကျာ်း‌ေတွသာဆိုရင် တစ်ယောက်ချင်းချလေ" ကွန်းငါးကြီးသည် တစ်ဖက်အဘိုးအိုကို ဒေါသတကြီး အော်‌ေပြာလိုက်သည်။ "နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး တိုက်နေတာ အရည်အချင်းမရှိတဲ့လုပ်ရပ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုကလည်း  လှောင်ပြောင်ရယ်မောရင်း "မင်းကို သတ်နိုင်ရင် ပြီးတာပဲ၊ ဘာအရည်အချင်းလိုသေးလဲ" ဟု ဆိုကာ ဓားအလင်းတန်းပေါင်း သောင်းချီကို လေဟာနယ်ထဲမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုဓားအလင်းတန်းများသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော ဓားမိုးရွာသွန်းမှုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကွန်းငါးကြီး၏မျက်လုံးများဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကွန်းငါးကြီး နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုသောင်းချီသော ဓားအလင်းတန်းများသည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့‌ေတာ့သည်။</p> <p>ထိုနေရာရှိလူများအားလုံးလည်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး တစ်နေရာသို့ မျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ဂူ၏ အဝင်အထွက်လမ်းမှ အပြာရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦး ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လူရိပ်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ကွန်းငါးကြီးက အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် "အရှင်... ထွက်လာပြီလား" ဟု ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖိင်ကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ကျန်လူနှစ်ဦးမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အံ့သြတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘယ်သူလဲ" ဟု အဘိုးအိုက  မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လုရီဖျင်ပဲ…” ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူလတ်ပိုင်း‌အရွယ် ယောင်္ကျား နှင့် အဘိုးအိုတို့မှာ တွေဝေသွားကြသည်။ လုရီဖျင်ဆို‌ေသာအမည်ကို ထိုလူနှစ်ဦးလုံး တစ်ခါမျှ မကြားဖူးကြပ။ ယွမ်ဟိုင်းပင်လယ် ရေအောက်ကမ္ဘာသည် ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေသဖြင့် ပြင်ပအကြောင်းအရာများကို မသိရှိကြပ။ ထို့ကြောင့် လုရီဖျင်၏ အမည်ကိုလည်း မကြားဖူးကြပေ။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့က ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်ကပဲ" လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက လေသံမာမာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ ငါတို့နဲ့ ကွန်းငါးကြီး ကြားက ကိစ္စ။ မင်းဝင်မပါတာ ကောင်းလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင် ယွမ်ဟိုင်းလောကို မလာခဲ့တာပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်သွားရတဲ့အထိ မင်းကိုပညာပေးရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်သည် ပြင်ပလောကတွင် လူသိမများသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော ရေအောက်ကမ္ဘာ၌ အထွတ်အမြတ်နေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုနယ်မြေရှိ ပညာရှင်များမှာ တိမ်တိုက်များသဖွယ် များပြားလှပြီး ၎င်းတို့၏အာဏာမှာ ယွမ်ဟိုင်းပင်လယ် ရေအောက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထား‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်တွင် တာအိုဘိုးဘေးအဆင့် ပညာရှင်များ မရှိသော်လည်း သူ‌ေတာ်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် အဆင့်ရှိသူအသောက် ၄၀ ကျော်ထိ ရှိ‌‌ေပသည်။</p> <p>၎င်း၏ အင်အားမှာ ကမ္ဘာဦးနယ်မြေရှိ ထိပ်သီးမိသားစုကြီးလေးစု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ကျူး မိသားစုထက်ပင် ပိုမိုတောင့်တင်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည်လည်း ထိုလူနှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး "တိုက်ပွဲဝင်အင်အား ၁၇ ဘီလီယံလား... မဆိုးပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူနှစ်ဦးမှာ သူ‌ေတာ်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ တာအိုသီးနှံများကို ဝါးမြိုလိုက်မည်ဆိုပါက လုရီဖျင်၏ တာအိုဘိုးဘေးအင်အားမှာ သန်း ၂၀၀ အထိ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းသွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဆိုးဘူး၊ ဟုတ်လား…”</p> <p>လုရီဖျင်၏ကားကို ကြားရသောအခါ ထိုနှစ်ဦးမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကြ‌ေလသည်။ သို့သော် လုရီဖျင်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးထံသို့ လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက သေချင်နေတာပဲ” ထိုအ‌ခြ‌ေနကို မြင်သောအခါ အဘိုးအိုသည် သူ၏လက်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တိုက်ပွဲဝင်သူတော်စင်စွမ်းအား ၁၇ ဘီလီယံကို အသုံးပြု၍ လုရီဖျင်ထံသို့ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါများဖြင့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လုရီဖျင်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ပြောင်းလဲမသွားဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ကို တစ်ချက်ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ ဓားအရှိန်အဝါများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီး ထိုလူနှစ်ဦးကို ဆက်လက်ဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်‌ေတာ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူနှစ်ဦးစလုံးမှာလည်း လုရီဖျင်၏စွမ်းအင်အရှိန်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် တိုက်ခိုက်မှုကို ပြန်လည်ခုခံခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် အဘိုးအို၏ လက်ထဲမှ ဓားရှည်သည် စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ လုရီဖျင်ထံသို့ လိပ်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားမှာမူ ဓားကြီးကို အသုံးပြုတိုက်ခိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဓားအရှိန်အဝါမှာ မီတာထောင်ချီ ရှည်လျားကာ အဘိုးအိုထက်ပင် အစွမ်းထက်နေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် လုရီဖျင်မှ လေထဲ၌ လက်ချောင်း တစ်ချက်တောက်လိုက်ရုံဖြင့် ဓားအလင်းတန်း နှစ်ခုစလုံးကို ထပ်မံချေမှုန်းပစ်လိုက်‌ေလသည်။</p> <p>ထိုသူနှစ်ဦးစလံုးမှာလည်း တုန်လှုပ်သွားကာ နောက်သို့ ပျံထွက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခြေတစ်လှမ်းနှေးသွားခဲ့သည်။ လုရီဖျင်၏ အင်အားမှာ သူတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ဆွဲခေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ" အဘိုးအိုသည် လုရီဖျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်မှာ ထိုသူနှစ်ဦးကို စကားပြောရန် စိတ်မရှည်တော့သဖြင့် သူတို့၏ အင်အားကို ပိတ်ဆို့ လိုက်ပြီး အဆောက်အအုံအတွင်းရှိ လေဟာနယ်ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်က ဘယ်လိုမျိုးလဲ" ဟု လုရီဖျင်မှ ကွန်းငါးကြီးကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ကွန်းငါးကြီး၏မျက်နှာတွင် ဒေါသရိပ်များ ယှက်သန်းလာပြီး "ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်က ယွမ်ဟိုင်းလောကမှာ  မိုး‌ေကာင်းကင်ကိုကာထားတဲ့အလား အာဏာကြီးလွန်းတဲ့နယ်‌ေမြပဲ။ အားနည်းသူတွေ၊ အားနည်းတဲ့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတွေဆိုရင် ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်ကို ပြစ်မှားမိတာနဲ့ အစနမကျန်‌ေပျာက်သွားကြတာ၊ အဲ့လို ဂိုဏ်းအဖွဲ့စည်‌း‌ေတွ ဖျက်ဆီးခံရတာက ပုံမှန်လိုတောင် ဖြစ်နေပြီ"ဟုပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အမျိုးသမီးတွေလည်း တန်းတူဘဲ၊ စည်းကမ်းမလိုက်နာတဲ့သူရှိခဲ့ရင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရပြီး သေဆုံးကြရတာ"</p> <p>ကွန်းငါးကြီးပြောသည့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းလုပ်ရပ်များကို လုရီဖျင် သိထားပေသည်။ "ဒါပေမဲ့ ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်က အရမ်းအင်အားကြီးတာမလို့ ယွမ်ဟိုင်းလောကထဲက တခြားနယ်မြေမြတ်တွေတောင် ဘာမှမပြောရဲကြဘူး"</p> <p> </p> <p>ကွန်းငါးကြီးသည် မကျေမနပ်ဖြင့် ဆက်ပြောခဲ့သည်မှာ "ယွမ်ဟိုင်းလောကမှာ ကျင့်ကြံဖို့ကောင်းတဲ့ နေရာ ၁၀ ခုရှိရင် ၉ ခုက ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်က သိမ်းပိုက်ထားတဲ့နယ်‌ေမြ‌ေတွပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ဆီမှာ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ကျင့်ကြံပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ ဘိုးဘေးအဆင့် ပညာရှင်တွေလည်း အများကြီးရှိတယ်"</p> <p>ကွန်းငါးကြီးသည် ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်၏ မကောင်းမှုလုပ်ရပ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ပြောပြနေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏမျှ နားထောင်ပြီးနောက် လုရီဖျင်သည် သူ့ကို ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကွန်းငါးကြီးအား ခိုင်းစေလိုက်သည်။</p> <p>ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ဂူ နှင့် တော်တော်ဝေးကွာလှသည်။ သို့သော်လည်း လုရီဖျင် နှင့် ကွန်းငါးကြီးတို့၏ အရှိန်အဟုန်မှာ မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် နာရီဝက်မပြည့်မီမှာပင် ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်သည် အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုနယ်မြေလောက် မကြီးမားသော်လည်း ထိုနယ်မြေ၏ တစ်ဝက်ခန့် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျွန်းမကြီးတစ်ခုနှင့်တစ်ခုမှာ ချိတ်ဆက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး ကျွန်းပေါ်တွင် မြို့ပေါင်းများစွာနှင့် အာကာသယာဉ် သန်းပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ တပည့်ပေါင်း သောင်းချီ၍ ပျံသန်းသွားလာနေကြသည်မှာ ပုရွက်ဆိတ်အုံကဲ့သို့ပင် များပြားလှသည်။ ထိုတပည့်များသည်လည်း အားနည်းသူများမဟုတ်ဘဲ အများစုမှာ ရွှေရောင်နတ်မင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကွန်းငါးကြီးက "ဒီနယ်မြေမြတ်မှာ စုစုပေါင်း ကျွန်းမကြီး ၁၀,၈၀၀ ရှိတယ်။ ကျွန်းတစ်ခုချင်းစီက စစ်အင်အားတစ်ခုစီပဲ။ အဲဒီ စစ်အင်အားတွေအားလုံး ပေါင်းစည်းလိုက်တဲ့အခါ နက်ရှိုင်း‌ေသာ ပင်လယ်စစ်တပ်ဆိုတဲ့ မဟာစစ်တပ်ကြီး ဖြစ်လာတာ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီစစ်အင်အားက အရမ်းတောင့်တင်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ရေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ နံပါတ်တစ် စစ်အင်အားပေါ့။ ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခုလုံးနဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်နေသလိုတည်ရှိမှုမျိုး။ သူ‌ေတာ်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ကိုရောက်နေတဲ့ ပညာရှင်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ရင်တောင် ဒီစစ်အင်အားကို ဖောက်ထွက်နိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး၊ ဒီစစ်အင်အားကြောင့်ပဲ ရေအောက်ကမ္ဘာမှာ ဘယ်သူကမှ ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်ကို မလှုပ်ခါနိုင်တာ"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကြားပြီးသည့်နောက် လုရီဖျင်၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်ရုတ်တရက်ဆိုသလို မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော ရွှေရောင်လက်သီးရာကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်လက်သီးရာသည် နယ်မြေမြတ်၏ ကာကွယ်ရေးအတားအဆီးကို ချက်ချင်းဆိုသလို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ တုန်ဟည်းသွားခဲ့ပြီး ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်၏ ဗဟိုကျွန်းမကြီးတွင် ရှိနေသော သူ‌ေတာ်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်အဆင့် ဘိုးဘေး ၄၃ ဦးတို့သည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့ အပေါ်ရောက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် မြင်လိုက်ရသည်မှာ ရွှေရောင်လေလှိုင်းများနှင့်အတူ လိပ်တက်လာသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရွှေရောင်လက်သီးရာကြီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မြန်မြန်... ယွမ်ဟိုင်း မဟာစစ်အစီရင်ကို အပြည့်အဝဖွင့်လိုက်ကြ" ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်၏ အင်အားအကြီးဆုံး ဘိုးဘေးဖြစ်သူ ဒုယီလန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်မှ အလင်းတန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ယွမ်ဟိုင်းရေအောက်ကမ္ဘာ၏ ထောင့်ပေါင်းစုံကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။ ရေအောက်လောက၏ လှိုင်းလုံးများသည် ထောင်ချီ၍ မြင့်တက်လာသဖြင့် အခြားသော နယ်မြေမြတ်များပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်က နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်စစ်အစီရင်ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်လိုက်ပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p>စစ်အင်အားကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ထားသော်လည်း လုရီဖျင်၏ ရွှေရောင်လက်သီးရာမှာ ရှေ့သို့ မတားဆီးနိုင်ဘဲ တိုးဝင်လာပြီး ကျွန်းမကြီးများ၏ ကာကွယ်ရေးစစ်အင်အားများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရိုက်ခွဲပစ်ခဲ့သည်။ ကာကွယ်ရေးစစ်အင်အားတစ်ခု ပျက်စီးသွားသည့်အချိန်တိုင်း ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ယွမ်ဟိုင်းပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာလည်း လှိုင်းလေထန်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် နယ်မြေမြတ်ကြီးမှာ ပြိုလဲတော့မည့်အလား ပိုမိုပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာသည်။ ချင်းထျန်းနယ်မြေမြတ်ရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် ဘိုးဘေး ၄၃ ဦးတို့မှာ ယွမ်ဟိုင်းမဟာစစ်အင်အားကို အပြည့်အဝဖွင့်ထားပါသော်လည်း ရွှေရောင်လက်သီးရာကို မတားဆီးနိုင်သည့် အ‌ခြ‌ေနကိုမြင်သောအခါ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းကုန်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါ တာအိုဘိုးဘေးအဆင့်လား" နယ်မြေမြတ်မှ သူ‌ေတာ်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်တစ်ဦးမှာ တုန်ရီနေသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမြဲတစေ မောက်မာဝင့်ကြွားနေခဲ့သော သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင် ၄၃ ဦးစလုံးမှာ ယခုအခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့မှာ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်စစ်အင်အား ရှိနေတာပဲ၊ ဘာကြောက်စရာလိုလဲ။ အားလုံးပေါင်းပြီး စစ်အစီရင်ကို အစွမ်းကုန် လှုံ့ဆော်လိုက်ကြ၊ တာအိုဘိုးဘေး ဖြစ်နေရင်တောင် ငါတို့ တိုက်နိုင်သေးတယ်" ဟု ဒုယီလန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ တိုက်ပွဲဝင်သူတော်စင်အင်အား ၁၉ ဘီလီယံကို စစ်အစီရင်၏ အချက်အချာဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save