Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၇၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ချောင်းလောက၏ ဘုရင်ကို စိန်ခေါ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>လုရီဖျင်သည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကာ "မရသေးဘူး" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ညီမဖြစ်သူ လုကျိီချင်းအား ကြည့်ကာ "ညီမလေး မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ အစ်ကိုကြီး အဖေနဲ့အမေကို မရရအောင် ရှာပေးပါ့မယ်" ဟု အားပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုကျိီချင်းလည်း လေးနက်စွာနား‌ေထာင်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>မောင်နှမနှစ်ဦးသည် မြို့ထဲတွင် ခေတ္တမျှ လမ်းလျှောက်ကြည့်ရှုကြပြီးနောက် ဝမ်လုံအရက်ဆိုင်တွင် ခေတ္တဝင်နားကာ သောက်စားကြပြီး မြို့ပြင်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်နှင့် လုကျိီချင်းတို့သည် ချောင်းလောက၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ပျံသန်းလာကြသည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ လုကျိီချင်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။ "အစ်ကိုကြီး... ကျွန်မတို့ အခု ဘယ်ကို သွားနေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ချောင်းမြို့တော်ကို" လုရီဖျင်က ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချောင်းမြို့တော်ကို သွားနေတာလား" လုကျိီချင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးသည် ချောင်းလောက၏ ဘုရင်ဖြစ်သူ လုံချိန်၏ စတုတ္ထမြောက် တပည့်ကို သတ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ထိုသတင်းကိုလည်း အားလုံးကြားသိပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် ချောင်းမြို့တော်ရှိရာ အရပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "လုံချိန်က ချောင်းဘုရင်အဖြစ် နေတာ ကြာလှပြီ။ အဲ့တော့ အပြောင်းလဲလုပ်ဖို့လဲ အချိန်တန်ပြီပေါ့"</p> <p> </p> <p>လုကျိီချင်းမှာ ထိုစကားကြောင့် မှင်သက်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။</p> <p>"အစ်ကိုကြီး... အစ်ကိုကြီးက ချောင်းလောကရဲ့ အရှင်သခင်ကို စိန်ခေါ်မလို့လား" လုကျိီချင်းသည် အသက်ရှူသံများ မြန်ဆန်လာကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>လုရီဖျင်သည်လည်း အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူသည် ညီမဖြစ်သူကို ခေါ်ဆောင်ကာ လုံချိန်ကို စိန်ခေါ်ရန် ချောင်းမြို့တော်သို့ တိုက်ရိုက်သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အမှန်တကယ်ပင် ချောင်းဘုရင်၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နိုင်ခဲ့ပါက တစ်လောကလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ မိဘများရှိရာ အရပ်ကို ရှာဖွေရန် ချောင်းလောက၏ အင်အားစုအားလုံးကို အသုံးချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဝမ်မှာ သူ၏ မွေးစားဖခင်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ သွေးသားရင်ချ ဖခင်အရင်းတစ်‌ေယာက်နှင့် မခြားပေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လုရီဖျင်သည် လုရီဝမ်နှင့် မိခင်ဖြစ်သူတို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မည် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို သေချာပေါက်လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် ချောင်းဘုရင် လုံချိန်ကို စိန်ခေါ်မည်ဟု ကြားသောအခါ လုကျိီချင်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တားဆီးရန် ပြင်သည်။ "အစ်ကိုကြီး..."</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် ညီမဖြစ်သူ ပြောလာမည့်စကားကို သိသဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး  "ညီမလေး မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ အစ်ကိုကြီးမှာ အပိုင်တွက်ချက်ထားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်။ အစ်ကိုကြီးက တာအိုလမ်းစဉ်ဘိုးဘေးအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန် လုကျိီချင်းသည် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကာ လုရီဖျင်ကိုသာ ငေးကြည့်နေမိ‌ေတာ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လုရိီဖျင် ပြောသွားသော စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကြားယောင်နေမိသည်။</p> <p>သူမ၏ အစ်ကိုကြီးသည် တာအိုလမ်းစဉ်ဘိုးဘေးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် လုရီဖျင်ကို ငေးကြည့်နေမိပြီး အိမ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် လုကျိီချင်း၏ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဝမ်းသာမျက်ရည်များ စီးကျလာတော့သည်။</p> <p>လုရီဖျင်သည် ညီမဖြစ်သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ မျက်ရည်များကို သုတ်ပေးရင်း "ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ၊ အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးက တာအိုးဘိုးဘေးလမ်စဉ်အားလုံးကို အုပ်စိုးနိုင်တဲ့ အဆင့်ထက်တောင် ကျော်လွန်သွားတဲ့အထိ ကြိုးစားသွားမှာ၊ ညီမလေးက ဘာကိုဝမ်းနည်းနေရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တာအိုလမ်းစဉ်ဘိုး‌ေဘး၏အထက်တွင် ကမ္ဘာဦးဖွင့်လှစ်ခြင်းအဆင့် ရှိပေသည်။</p> <p>ပန့်ကူးပြီးနောက်တွင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ မရှိတော့သော်လည်း လုရီဖျင်သည် ကံ‌ေကာင်းခြင်း ကျောက်စိမ်းပြားမှ လူဝင်စားလာသူဖြစ်သဖြင့် အခွင့်အရေး ရှိနေ‌ေပသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်ပင် သူသည် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပါက စကြဝဠာ၏ မတူညီသော နယ်ပယ်အသီးသီးသို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားလောက၊ နတ်သမီးလောကနှင့် လူ့လောကများသို့ပါ သွားရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လုကျိီချင်းသည် မျက်ရည်များကြားမှ ပြုံးလိုက်ကာ "ဒီမျက်ရည်တွေက အစ်ကိုကြီးအတွက် ဝမ်းသာမျက်ရည်တွေပါ၊ ညီမလေးက အစ်ကိုကြီးအတွက် ဂုဏ်ယူလွန်းလို့ပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်ကလည်း ပြုံးလျက် "အစ်ကိုကြီးအတွက်လည်း ညီမလေးက ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>မောင်နှမနှစ်ဦးသည် တစ်လမ်းလုံး ရယ်ရယ်မောမောဖြင့် ခရီးဆက်လာကြရာ...</p> <p>မကြာမီမှာပင် ချောင်းမြို့တော်ကြီးသည် သူတို့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ စတင်‌ေပါ်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ကြီးများသဏ္ဌာန် ကြီးမားလှသော ချောင်းမြို့တော်သည် ထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုကျိီချင်းသည် သူမ၏စိုးရိမ်တုန်လှုပ်မှုကို မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်၏ မျက်နှာမှာမူ တည်ငြိမ်လျက်ရှိသည်။</p> <p>ချောင်းမြို့တော်၏ အရှင်သခင် ပြောင်းလဲတော့မည့်‌ေကြာင်းကို ပထမဦးဆုံးသိထားရသည့်အတွက် လုကျီချင်းမှာ စိတ်အလှုပ်ရှားဆံုးဖြစ်‌ေနခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုံချိန်သည် ချောင်းမြို့တော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်ပလ္လင်ထက်၌ တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေပြီး၊ နန်းရင်ပြင်အပြင်ဘက်တွင် သူ၏တပည့်ကြီးများဖြစ်သော ချမ်လင်းချောင် ၊ လုကျန်း နှင့် ဒုလီ တို့သည် လုရီဖျင်အကြောင်း ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းပြီးပြီ၊ ယင်းယန် ဘိုးဘေးက တာအိုလမ်းစဉ်နယ်ပယ်ထဲကို မဝင်ရောက်သေးဘူး" ဟု ချမ်လင်းချောင်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က တစ်စံုတစ်‌ေယာက်မှ တာအိုလမ်းစဉ်ဘိုးဘေးအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည့် သတင်းထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အချို့မှာ  ယင်ယန်ဘိုးဘေး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ချမ်လင်းချောင်သည် ယင်းယန်ဘိုးဘေး မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုကျန်းနှင့် ဒုလီတို့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏နှလုံးသားများ ပူလောင်သွားရသည်။ ယင်ယန်ဘိုးဘေး မဟုတ်ပါက လုရီဖျင် ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ယင်ယန်ဘိုးဘေး မဟုတ်ဘူးဆိုတိုင်း လုရီဖျင် ဖြစ်‌ေနမယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလေ" လုကျန်းသည် ခေါင်းခါယမ်းရင်း ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်သည် တာအိုဘိုး‌ေဘးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဟူသောအချက်ကို သူ မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>"ဆရာကြီးကတော့ ပြောထားတယ်၊ လုရီဖျင် တကယ်ပဲ တာအိုဘိုး‌ေဘးအဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့ရင်တောင် စိုးရိမ်စရာမရှိဘူးတဲ့" ဒုလီကလည်း ဝင်‌ေရာက်ပြောကြားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချောင်းမြို့တော်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p>ချမ်လင်းချောင်၊ လုကျန်းနှင့် ဒုလီတို့ ထိုင်နေသော ထိုင်ခုံများမှာ တုန်ခါမှုကြောင့် အက်ကွဲသွားပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မလဲကျသွားစေရန် ဟန်ချက်ထိန်းလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လူသုံးယောက်သည်လည်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ထိုတုန်ခါမှုသည် တစ်စုံတစ်ယောက်မှ ချောင်းမြို့တော်ကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူလုပ်တာလဲ…." ချမ်လင်းချောင်သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုကျန်းနှင့် ဒုလီတို့လည်း သူ၏နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p>ချောင်းမြို့တော်အတွင်းရှိ စောင့်ကြပ်နေသော ချောင်းစစ်သည်များသည်လည်း တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>ချောင်းမြို့တော်သည် လုံချိန် ကျင့်ကြံနေထိုင်ရာနေရာ ဖြစ်သောကြောင့် အစောင့်အရှောက်များ အလွန်ထူထပ်လှသည်။</p> <p> </p> <p>စုစုပေါင်း တပ်မဟာ ၁၀၀ခန့် ရှိပြီး တပ်မဟာတစ်ခုစီတွင် လူဦးရေ သန်း ၁၀၀ စီ ပါဝင်ရာ အားလုံးမှာ ချောင်းလောက၏ ထိပ်သီးစစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ထိုစစ်တပ်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ချောင်းမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး စစ်သည်တော်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p>ချမ်လင်းချောင်သည် ဒေါသတကြီး ပြေးထွက်လာသော်လည်း အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွား‌ေတာ့သည်။</p> <p> </p> <p>"လုရီဖျင်…."</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်၏ အမည်နာမမှာ မှော်အစွမ်းရှိပုံ‌ေပါ်ပြီး လုကျန်း၊ ဒုလီနှင့် ချောင်းတပ်မှူးများအားလုံး ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"လုံချိန်းကို ထွက်လာခိုင်းလိုက်" လုရီဖျင်သည် ချမ်လင်းချောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို ချောင်းဘုရင်‌ေနရာကို လောင်းကစားထားပြီး စိန်ခေါ်နေတယ်လို့ ပြောလိုက်"</p> <p> </p> <p>လုရီဖျင်၏ အသံသည် ချောင်းမြို့တော်တစ်ခုလုံးနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိုက်ကြီးများအထိပါ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချောင်းမြို့တော်နှင့် အနီးတဝိုက်ရှိ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးမှာ အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန် ရုတ်တရက် မြို့တော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင်မှ လူရိပ်တစ်ခုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုပံုရိပ်မှာ ချောင်းဘုရင် လုံချိန် ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုံချိန်သည် လုရီဖျင်ကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ ချောင်းဘုရင်နေရာကို စိန်ခေါ်မလို့ ဟုတ်လား…" ထို့နောက် သူက လုယီဖင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်း တာအိုလမ်းစဉ်ဘိုးဘေးအဆင့်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီသား"ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း တာအိုဘိုဘေးအဆင့်ကို ရောက်သွားရုံနဲ့ ငါ့ကို နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"လုရီဖျင်... မင်းက စိတ်စောလွန်း‌ေနတာပဲ။  နောက်ထပ် နှစ်သန်းပေါင်း ရာနဲ့ချီ ကျင့်ကြံပြီးမှ ငါ့ကိုလာစိန်ခေါ်ရင်‌ေတာင် မင်းအစွမ်း‌ေလာက်နဲ့ ငါ့ကိုနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း လုံချိန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသော ချောင်းမြို့တော်ကြီးမှာ တုန်ခါကာ မြေပြင်များမှာလည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ကြွတက်လာ‌ေစပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းကြီးများကို ဖန်တီးလိုက်‌ေလသည်။ ထိုလေလှိုင်းဒဏ်ကြောင့်ပင် သူတော်စင်ဧကရာဇ်ဘုရင်အားလုံး လွင့်ထွက်ကုန်ကြပြီး အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသူများပင် မကင်းလွတ်ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ချောင်းအလင်းတန်းများသည် မြို့တော်ကို ဝန်းရံကာ ရစ်ပတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ချောင်းမြို့တော်ကြီးဆီမှ စတင်ဖြာထွက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>လုံချိန်သည် ချောင်းမြို့တော်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ ရပ်တန့်နေပြီး၊ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တာအိုလမ်းစဉ်ဘိုးဘေး၏ အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံထား‌ေလသည်။ သူ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် တာအိုလမ်းစဉ်ဘိုးဘေး ချင်းယွမ်တိမ်တိုက်ကြီးမှာ ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပဖြာထွက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် လုံချိန်သည် သူ၏လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ချောင်းအလင်းတန်းကြီးသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လုရီဖျင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။  ချောင်းအလင်းတန်းကြီးမှာ လုရီဖျင်ဆီသို့ ဦးတည်တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်မှာ မှောင်အတိကျသွားပြီး နေရောင်ခြည်မှာလည်း လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ပြိုကျပျက်စီးမတတ် ပြေးဝင်လာသော ချောင်းအလင်းတန်းကို ကြည့်‌ေနခဲ့‌ေသာ်လည်း လုရီဖျင်သည် ချောင်းခေါင်းလောင်းနှင့် ရွှမ်ဟွမ်းကျောက်မျက်တာဝါတို့ကို ထုတ်မသုံးခဲ့ပေ။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ကိုသာ ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ချောင်းအလင်းတန်းကြီးသည် လုရီဖျင်၏ လက်ဝါးရှေ့၌တင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်းအလင်းတန်းမှ ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါများမှာလည်း လုံးဝဥဿုံ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချမ်လင်းချောင် နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မှင်သက်အံ့အားသင့်သွားကြ‌ေလသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုရီဖျင်သည် ချောင်းအလင်းတန်းကြီးကို လုံချိန်ဆီသို့ ပြန်လည်တွန်းထုတ်လိုက်‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ချောင်းတောင်တန်းကြီးတစ်ခုလုံးအား  လုံချိန်ဆီသို့ ပြန်လည်ရိုက်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရ‌ေလသည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်းအလင်းတန်းကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းများကို ဖန်တီးကာ လုံချိန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ခဏချင်းအတွင်း ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save