“တာတာရွာရဲ့ အနားသတ်မှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ပြင်ပလောကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြွယ်ဝတယ်”
“ဘာ . . .”
ထိုနေရာတွင် အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းများကို ကြားလိုက်ရသည်။
“မင်း ပြောနေတာတွေက ငါတို့အင်ပါယာရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အသိပ်သည်းဆုံးနေရာထက်တောင် ပိုပြီး မယုံနိုင်စရာကောင်းနေတယ်”
“တာတာရွာရဲ့ အလယ်ဗဟိုဧရိယာကကော ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒါက သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သခင် သီတင်းသုံးတဲ့နေရာဆိုတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အဲဒီမှာ ပိုတောင် ပေါများနေဦးမှာ မဟုတ်လား”
လူတိုင်းက ဝန်ကြီးကွေ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဝန်ကြီးကွေ့သည် အသက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏အသံများ တုန်ရင်လာခဲ့သည်။
“ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာကတော့ အဲဒီနေရာဟာ မသေမျိုးနယ်မြေပဲ။ မဟုတ်ဘူး . . . အဲဒီထက်တောင် ပိုလှတဲ့နေရာပဲ”
သူပြောနေစဉ် သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်လုမတတ် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
သူ၏ အမူအရာက ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ အမြဲတမ်း တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်လှသော ထိုအဖိုးအိုသည် ယခုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားနေသည်ကို ဘုရင်နှစ်ပါးကလည်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
“ဝန်ကြီး . . . အထဲမှာ ဘာရှိတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြပါဦး”
ဝန်ကြီးကွေ့၏ အပြုအမူက ပုံမှန်မဟုတ်လေလေ လူတိုင်းက ပို၍ သိချင်လေလေ ဖြစ်သည်။
ဝန်ကြီးကွေ့သည် သတိပြန်မဝင်လာမီ အချိန်အတော်ကြာ ပြန်လည်အမှတ်ရနေခဲ့သည်။
“အလယ်ဗဟိုမှာရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အရမ်းသိပ်သည်းလွန်းလို့ ရုပ်လုံးပေါ်လာတော့မယ့်အတိုင်းပဲ။ မဟုတ်ဘူး . . . အဲဒါကို မသေမျိုးချီစွမ်းအင်လို့ ခေါ်ရင်တောင် လွန်မယ်မထင်ပါဘူး”
“ကျွန်တော် တာတာရွာရဲ့ နှလုံးသားဆီ ရောက်သွားတဲ့အခါ မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအတွင်းက ဧရိယာဟာ ခရမ်းရောင် မင်္ဂလာတိမ်တိုက်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတယ်။ ဝင်ပေါက်မှာ ကြီးမားတဲ့ နဂါးကျင်းကြီးတစ်ခု ရှိတယ်။ အဝေးကနေတောင် အဲဒါကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ မသေမျိုးနယ်မြေ နဂါးတစ်ကောင်ကို ကျွန်တော် ခံစားလို့ရတယ်”
နဂါး . . . !?
ခန်းမထဲတွင် ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူတို့မှာ အံ့အားသင့်ရုံသာရှိပြီး တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသည့် အရိပ်အယောင် မပြကြပေ။
သို့သော် ဝန်ကြီးများမှာမူ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် သူတို့၏ မေးစေ့များ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။
လူတိုင်းသိကြသည့်အတိုင်း နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းခန့်က စစ်ပွဲကြီးဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက နဂါးမျိုးနွယ်၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ညှိုးနွမ်းလာခဲ့သည်။
ယခုအချိန်အထိ လောကတွင် ကျန်ရှိနေသော နဂါးအရေအတွက်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရေတွက်၍ ရနိုင်သည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားနန်းတော်သို့ အညံ့ခံထားသော နဂါးအနည်းငယ်လည်း ပါဝင်သည်။
အမှန်တကယ်တော့ လူ့လောကတွင်ရှိသော တစ်ခုတည်းသော နဂါးမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာဂဏန်းခန့်က မွေးဖွားခဲ့သည့် နဂါးနက်သာ ဖြစ်သည်။
နဂါးနက်သည် ရှုနိုင်ငံ၏ နယ်မြေတွင် အခြေချခဲ့သည်။ အင်ပါယာကြီးလေးခု၏ အုပ်ချုပ်သူများအားလုံးက သူ့ကို မင်္ဂလာရှိသော အတိတ်နမိတ်အဖြစ် နေထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြသော်လည်း နဂါးနက်က သူတို့ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
နဂါးမျိုးနွယ်သည် ကံကြမ္မာစွမ်းအားနှင့် ဆက်နွှယ်နေသဖြင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် သူတို့က နဂါးထက် ပိုသန်မာသော်လည်း သူ့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ရဲကြပေ။
ယခု တာတာရွာကို နဂါးတစ်ကောင်က စောင့်ကြပ်နေသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်းက တာတာရွာကို ကျူးကျော်ရန် ပျက်ကွက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့် နဂါးနက်ကို ချက်ချင်း သတိရသွားကြသည်။
“နဂါးနက်က ထွက်ပြေးသွားတာ မဟုတ်ဘဲ သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သခင်ဆီ သွားခဲ့တာလို့ ကျွန်တော် မထင်ထားမိဘူး”
“သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သခင်က ထူးခြားပုံရတယ်။ သူက နဂါးနက်ကို သူ့ဆီ အညံ့ခံလာအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်”
ဘုရင်နှစ်ပါးက လျှို့ဝှက်စွာ စကားပြောလိုက်ကြသည်။
ဝန်ကြီးကွေ့က သူ၏ အတွေ့အကြုံကို ဆက်လက် ပြောပြခဲ့သည်။
“နဂါးတစ်ကောင်က တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေတာကကိုပဲ ကြီးမားတဲ့ ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုလို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ရွာထဲက မြင်ကွင်းကတော့ အယုံနိုင်ဆုံးပဲ”
“တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ နဂါးအပြင် ရွာထဲမှာ အဲဒီနဂါးနဲ့ ဆင်တူတဲ့ တခြား ချီစွမ်းအင် ငါးခု ရှိသေးတယ်။ အဲဒီထဲက တစ်ခုကမှ နဂါးထက် မနိမ့်ကျဘူး”
နဂါးသည် မသေမျိုးနယ်မြေသို့ လှမ်းတက်သွားသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ရွာငယ်လေးတစ်ရွာတွင် ထိုအဆင့်အတန်းမျိုးရှိသော တည်ရှိမှု ခြောက်ခု ရှိနေသည်။
၎င်းတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အစွမ်းထက်ဆုံးဖြစ်သော သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သခင် မပါဝင်သေးပေ။
ထိုကဲ့သို့သော လူအင်အားမျိုးမှာ မည်သည့်အင်ပါယာတွင်မဆို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။
“နဂါးနဲ့ ဆင်တူတဲ့ တည်ရှိမှု ငါးခုဆိုတာ ခုနက ဝန်ကြီးပြောတဲ့ သန့်စင်သောကလေးငယ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး မိစ္ဆာတွေဖြစ်တဲ့ တာတာရွာရဲ့ သူတော်စင်လေး ငါးယောက်လား”
အချို့လူများမှာ အံ့အားသင့်နေသော်လည်း ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဝန်ကြီးကွေ့ ခုနက ပြောပြခဲ့သော အချက်အလက်များနှင့် ချက်ချင်း ဆက်စပ်လိုက်ကြသည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ သူတို့ထဲက လေးယောက်က သန့်စင်သောကလေးငယ်နောက်ကို မလိုက်ခင်က အနီးအနားက တောင်တွေရဲ့ တောင်သခင်တွေပဲ ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။ သူတို့ထဲမှာ အသန်မာဆုံးက ရွှေအမြုတေအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်မှာပဲ ရှိခဲ့တာ”
“ဒါပေမဲ့ ဆယ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာပဲ ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာရှိတဲ့ တောင်သခင် လေးယောက်လုံးက မသေမျိုးတစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားကြပြီ။ ထို့အပြင် သူတို့ ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေတုန်းက မသေမျိုးတစ်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့တဲ့ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲမှတ်တမ်းလည်း ရှိခဲ့တယ်”
တာတာရွာရှိ သူတော်စင်လေး ငါးယောက်နှင့် မသေမျိုးနယ်မြေ မိစ္ဆာသခင် လေးဦးတို့၏ တိုက်ပွဲသတင်းမှာ အင်ပါယာများကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် လူများက သူတော်စင်လေး ငါးယောက်မှာ လင်းချီယဲ့နောက်ကို မည်မျှကြာအောင် လိုက်ခဲ့သည်ကို မသိကြပေ။
“အဲဒါ တကယ်လား။ ဆယ်နှစ်မပြည့်ခင်မှာ ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မသေမျိုးတစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်တဲ့လား။ အဲဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူတို့အားလုံးက တွေ့ရခဲတဲ့ တုနှိုင်းမဲ့ ပါရမီရှင်တွေမို့လို့လား”
လူတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာနှင့် မိမိကိုယ်ကို ပြန်မေးလိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် အဖြေရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူတို့က တုနှိုင်းမဲ့ ပါရမီရှင်များ အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့လျှင် လင်းချီယဲ့နောက်ကို မလိုက်မီကတည်းက သူတို့၏ စွမ်းအားများက ပေါက်ကွဲထွက်နေလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်သည့် ကျင့်ကြံခြင်း အရှိန်မျိုးဖြင့် သူတို့က အခြားသူကို အဘယ်ကြောင့် မှီခိုနေရန် လိုအပ်မည်နည်း။
ယုတ္တိအရှိဆုံး ရှင်းပြချက်မှာ သူတို့ရရှိထားသမျှ အရာအားလုံးသည် လင်းချီယဲ့ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟူ၍ပင်။
“အဲဒါ ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်နေတာပဲ မဟုတ်လား”
ဝန်ကြီးကွေ့သည် ဖော်ပြ၍မရသော အမူအရာဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။
လူတိုင်းက ထိုအရာသည် အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု တွေးတောရင်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
သို့သော် ဝန်ကြီးချုပ်ကွေ့သည် ပို၍ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အချက်အလက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
“သူတော်စင်လေး ငါးယောက်က သန်မာပြီး လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ သတင်းအချက်အလက် မရှိသေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် သန့်စင်သောကလေးငယ်က ဒီကိစ္စမှာ ဘယ်လောက်အထိ အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်ခဲ့သလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး”
“ဒါပေမဲ့ တာတာရွာရဲ့ အလယ်ဗဟိုဧရိယာက အခြေအနေကို တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတော်စင်လေး ငါးယောက်က ကံကောင်းရုံသက်သက်ပဲဆိုတာ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားခဲ့တယ်”
“ရွာတစ်ရွာလုံးမှာ လူတိုင်းက ရွှေအမြုတေအဆင့်အထက်မှာရှိတဲ့ ပညာရှင်တွေချည်းပဲ”
***