စကားပြောပြီးနောက် ဝန်ကြီးကွေ့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် နိုးကြားလာခဲ့သည်။
သို့သော် သန့်စင်သောကလေးငယ်သည် အနည်းငယ်သော နှစ်များအတွင်းမှာပင် မသေမျိုးနယ်မြေနှင့် ယှဉ်နိုင်သော ပညာရှင် ငါးဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်ဟူသော အချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုနေရာရှိ လူများမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။
“သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သခင်ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်တဲ့အတွက် တာတာရွာမှာ ပညာရှင်တချို့ စုဝေးနေတာက ရှားပါးတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်သင့်ပါဘူး”
“ဟုတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို တည်ရှိမှုမျိုးက ပညာရှင်များစွာကို သူ့ဆီမှာ ခိုလှုံဖို့ ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ သေချာပါတယ်။ ရွေးချယ်ခံရတဲ့လူတွေကလည်း သာမန်လူတွေ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး”
အချို့လူများက ဆွေးနွေးနေကြသည်။
သူတို့၏ အမြင်အရ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုက ပညာရှင်များစွာကို သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ ရှားပါးသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဝန်ကြီးကွေ့က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။
“ခိုလှုံခွင့် တောင်းတာလား။ ဘယ်သူမဆို သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား”
“အခု တာတာရွာမှာ နေထိုင်နေတဲ့လူတွေဟာ အစောပိုင်းကာလတွေမှာ သူ့ဆီ အညံ့ခံခဲ့တဲ့ မိစ္ဆာတွေနဲ့ အနီးနားက ရွာသူရွာသားတွေပဲ။ အပြင်လူတွေက သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သခင်နဲ့ ပူးပေါင်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် တာတာရွာရဲ့ အပြင်ဘက်မှာပဲ တပ်စွဲနိုင်မှာပါ”
သူပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုနေရာရှိ လူအများအပြားမှာ တုံ့ပြန်မှု ပြုလုပ်လိုက်ကြသော်လည်း အချို့မှာ သူတို့ တွေးမိသော ဖြစ်နိုင်ခြေကို မယုံကြည်ရဲကြပေ။
“ဝန်ကြီး . . . ဝန်ကြီး ဆိုလိုတာက သန့်စင်သောကလေးငယ် ကျောင်းတော်သခင်က သူ့နယ်မြေထဲက လူတိုင်းကို ရွှေအမြုတေအဆင့်အထက်မှာရှိတဲ့ ပညာရှင်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးလိုက်တာလား”
ဝန်ကြီးများ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး ဘုရင်နှစ်ပါး၏ နှလုံးသားမှာလည်း တဒိတ်ဒိတ် ခုန်လာခဲ့သည်။
“ဟင့် . . . အဲဒါ မဟုတ်ရင် မင်းတို့က တခြား ဘာထင်နေလို့လဲ။ သူ့ဆီသွားပြီး ပူးပေါင်းတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကလေးတချို့ကို မြင်ပြီး ငါက ကြောက်နေမယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား”
ဝန်ကြီးကွေ့သည် ပါးစပ်များ မစိနိုင်အောင် ဖြစ်နေသော လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားမှာ နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားခဲ့သည်။
“ဝန်ကြီး . . . တာတာရွာမှာ အမြဲတမ်း တပ်စွဲထားတဲ့ လူဦးရေ ဘယ်လောက်ရှိလဲ”
ဤအချိန်တွင် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပထမဆုံး မေးခွန်းကို မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ဝန်ကြီးကွေ့သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ချက်ချင်း အလေးပြုလိုက်ပြီး “အရှင်မင်းကြီး . . . ကျွန်တော် ရရှိထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ တာတာရွာရဲ့ လူဦးရေက ရှစ်သန်းလောက် ရှိပါတယ်။ ဒါက လူသားတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။ မိစ္ဆာတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကိုတော့ ကျွန်တော် မစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်ကလည်း နည်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး”
“ရှစ်သန်း . . . ?”
ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
အို . . . ဘုရားသခင်။
ရွှေအမြုတေအဆင့်အထက်မှာရှိတဲ့ ပညာရှင်ပေါင်း ရှစ်သန်းတောင်လား။ အဲဒါက လူသားတွေချည်းပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အကယ်၍ မိစ္ဆာတွေကိုပါ ထည့်လိုက်ရင် သန်းပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှိမနေဘူးလား။
ရွှေအမြုတေအဆင့်အထက် ပညာရှင်ပေါင်း ၁၀ သန်းဆိုရင် အင်ပါယာနှစ်ခုကိုတောင် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်လေ။
“ဒါက အရမ်းကို မယုံနိုင်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ ဝန်ကြီးကွေ့ . . . မင်း အဲဒါတွေအားလုံးကို ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာလား”
ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ အတည်ပြုရန် ကြိုးစားရင်း မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။
ဝန်ကြီးကွေ့က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
“နေထိုင်သူတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မတွေ့ခဲ့ရပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခွန်အားက ကျွန်တော် ပြောခဲ့တာထက် ပိုတောင် သန်မာနိုင်ပါသေးတယ်”
“ပိုတောင် သန်မာသေးတယ် ဟုတ်လား”
ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ တပြိုင်နက်တည်း ပြောလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ တည်ငြိမ်မှု မရှိနိုင်တော့ပေ။
ဝန်ကြီးကွေ့၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားခဲ့ပြီး “မှန်ပါတယ်။ တာတာရွာမှာ အနိမ့်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ရွှေအမြုတေအဆင့်လို့ ကျွန်တော် ခုနကပဲ ပြောခဲ့ပါတယ်။”
“ကျွန်တော် လေ့လာခဲ့သမျှအရ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူအများစုက တာတာရွာရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ နေထိုင်ကြပြီး အလယ်ဗဟိုဧရိယာမှာ သူတို့ကို မြင်ရဖို့ ခဲယဉ်းပါတယ်။ အလယ်ဗဟိုမှာ နေနိုင်တဲ့လူတွေက အနည်းဆုံးတော့ နတ်သားငယ်အဆင့်မှာ ရှိကြတာပါ”
“ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အငွေ့အသက်တွေတောင် နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတယ်။ လမ်းပေါ်မှာ မီတာတစ်ရာတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်တယ်”
. . .
ဝန်ကြီးများမှာ အံ့အားသင့်နေကြသလို ဘုရင်နှစ်ပါးလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ပေ။
“ဘုရားရေ . . . ဝန်ကြီးကွေ့မှာ ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံ ရှိတာလေ။ တာတာရွာမှာ သူ့လို ပညာရှင်တွေက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာလား”
***