Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၅၃၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မသေမျိုး အရိုးကို စွန့်လွှတ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​သို့သော် ဝိညာဉ်သန္ဓေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှ စတင်ကာ ပိုလျှံမှုမှာ သိသိသာသာ တိုးလာလိမ့်မည်။</p> <p>သန့်စင်သော ဘုရင်မြို့တော်တွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်သန်းခန့်သာ ရှိခဲ့သည်။</p> <p>ဝိညာဉ် မိုး၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းပြီးနောက် ထိုအရေအတွက်မှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် သုံးသန်းအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>ရွှေရောင် အမြုတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အတွက်မူ အရေအတွက်မှာ ၁၀ သန်းမှ ၄၀ သန်းနီးပါးအထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>အခြေခံ အကျဆုံး အဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သော အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးသွားကြသည်။</p> <p>"သန့်စင်သော ဘုရင်မြို့တော်ရဲ့ နယ်မြေအတွင်းမှာ ရှိတဲ့ နေထိုင်သူတွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေ မြင့်တက်သွားပေမဲ့လည်း သူတို့ဟာ စနစ်တကျ လေ့ကျင့်မှုတွေ မလုပ်ရသေးဘူး။</p> <p>"ဝါရင့် စစ်သည်တစ်ယောက်ရဲ့ အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းဟာ တူညီတဲ့ နယ်ပယ်မှာ ရှိတဲ့ သာမာန်လူ ဆယ်ယောက်နဲ့ ညီမျှတယ်။</p> <p>"ငါ သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အသိစိတ်ကို သေချာ လေ့ကျင့်ပေးရမယ် ထင်တယ်"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ ရုတ်တရက် တိုးလာသော တိုက်ခိုက်ရေး အင်အားကြောင့် စိတ်မလွတ်သွားခဲ့ပေ။</p> <p>မိစ္ဆာများ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ထိပ်တန်း စစ်သည်တစ်ဦးပင်လျှင် တူညီသော နယ်ပယ်ရှိ မိစ္ဆာတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အားနည်းချက် ရှိနိုင်သည်၊ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော ဤသာမာန်လူများကို ထည့်မပြောပါနှင့်။</p> <p>"လိန်မွန်း၊ ချန်ရှီ။ ဒီကာလအတွင်းမှာ သာမာန်လူတွေကို အမြန် လေ့ကျင့်ပေးဖို့ မိစ္ဆာစစ်သည်တွေကို စေလွှတ်လိုက်ပါ။ ငါ ဆယ်ရက်လောက် အထီးကျန် ကျင့်ကြံနေမယ်။ ငါ ပြန်မထွက်လာခင်မှာ ပြည်သူတွေကို မိစ္ဆာတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို သိရှိလာအောင် လုပ်ပြီး သူတို့ကို တိုက်ပွဲမှာ ထိရောက်မှု ရှိအောင် လေ့ကျင့်ပေးရမယ်"</p> <p>ထိုသို့ တွက်ဆပြီးနောက် လင်းချီယဲ့သည် အဆင့်တက်ပြီးကာစ ဖြစ်သော လိန်မွန်းကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့။"</p> <p>လိန်မွန်း၊ ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများ အားလုံးက လေးစားစွာဖြင့် ပြန်ထူးကြသည်။</p> <p>ကြီးကျယ်သော အင်ပါယာ လေးခုနှင့် ညှိနှိုင်းမှုဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ် အချို့ကို ရှင်းပြပြီးနောက် လင်းချီယဲ့သည် မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော်၏ နောက်ဖေးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အထီးကျန် ကျင့်ကြံခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ တည်ကြည်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများသည် မကြာခင်မှာပင် ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ကို သိရှိသွားကြသည်။</p> <p>"သွားကြစို့၊ လိန်မွန်း။ ငါတို့ အခုကစပြီး အလုပ်ရှုပ်တော့မယ်"</p> <p>လင်းချီယဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများသည် စစ်ဆင်ရေးတွင် ပါဝင်ရန် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ကြသည်။</p> <p>လိန်မွန်း တစ်ဦးတည်းသာ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လင်းချီယဲ့၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။</p> <p>ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများ၏ အော်ဟစ်သံများကို ကြားရမှသာ သူမ သတိပြန်ဝင်လာသည်။</p> <p>"အိုး၊ ငါ လာနေပြီ။"</p> <p>သူမသည် ပြတ်ပြတ်သားသား လှည့်ထွက်လိုက်သည်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ ထိုလူသည် သူမနှင့် ပို၍ ဝေးကွာသွားဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>အစကတည်းက ထိုနှစ်ဦးမှာ မတူညီသော လိုင်းများပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ တစ်ခုက အပြိုင် တိုးသွားသော်လည်း အခြားတစ်ခုမှာ အဆုံးမရှိ အထက်သို့ တက်သွားသည်။</p> <p>ခဏတာ ဆုံစည်းမှုပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ပို၍ ပို၍ ဝေးကွာသွားကြလိမ့်မည်။</p> <p>လိန်မွန်းသည် ဘာကိုမှ ထပ်မတောင်းဆိုတော့ပေ။ သူမသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါနိုင်ရုံဖြင့် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>...</p> <p>နောက်ပိုင်း ကာလများတွင် လိန်မွန်းနှင့် ကျန်ရှိသော သူများသည် သန်းနှင့်ချီသော မိစ္ဆာစစ်သည်များကို စုစည်းပြီး ခွဲထွက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် ခုခံရေး အစီအစဉ်များ၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန်အတွက် ကြီးကျယ်သော အင်ပါယာ လေးခုအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့သည် ကြီးကျယ်သော အင်ပါယာ လေးခုမှ အရင်းအမြစ်များကို သယ်ယူပြီး အောက်ခြေ နိုးထခြင်း ဆေးရည်များကို အမြောက်အမြား စတင် ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဤကာလအတွင်း ကြီးကျယ်သော အင်ပါယာ လေးခုသည် သူတို့၏ အခြေခံများကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ပထမဆုံး အသုတ် နိုးထခြင်း ဆေးရည်များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သန့်စင်သော ဘုရင်မြို့တော်ရှိ မြို့များနှင့် ရွာများ အားလုံးတွင် မိစ္ဆာစစ်သည်များ အခြေချနေထိုင်ကြသည်။</p> <p>လိန်မွန်း၊ ချန်ရှီနှင့် ကျန်ရှိသော သူများ၏ အကူအညီဖြင့် မိစ္ဆာစစ်သည်များသည် မိစ္ဆာများ အကြောင်း အချက်အလက်များကို နေထိုင်သူ တိုင်းထံသို့ အမြန် ဖြန့်ဝေခဲ့ကြသည်။</p> <p>ပြည်သူများသည် မိစ္ဆာများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို သိရှိလာကြပြီး သူတို့ အားလုံးသည် အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ အမိန့်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ နေထိုင်သူများသည် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြသည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်ရေး အဖွဲ့တွင် အလိုအလျောက် စနစ်တကျ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဆယ်ရက်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p>မြို့စောင့်နတ်ဘုရား ကျောင်းတော် နောက်ဖေးရှိ တံဆိပ်ကို ပြန်လည် ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကျေးရွာကို စောင့်ရှောက်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သော နဂါးနက်နှင့် သားသတ်သမားတို့သည် လင်းချီယဲ့၏ နေအိမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦးသည် သူ၏ အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိပြီး သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် အမြန် သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>"အရှင်၊ အရှင် အဆင့်တက်သွားပြီလား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သောအခါ နဂါးနက်နှင့် သားသတ်သမားတို့က သူ့ကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ အငွေ့အသက်မှာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည်ကို သူတို့ ခံစားရသည်။</p> <p>သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေရခြင်းမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က တံခါးအပြင်သို့ ထွက်လာသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အေးစက်နေသည်။ သူ၏ အဆင့်တက်မှုတွင် ပျော်ရွှင်မှု လုံးဝ မရှိပေ။</p> <p>သူသည် သူတို့၏ မေးခွန်းများကို မဖြေဘဲ သူတို့ကို ကြည့်ပြီး "ဒီကာလအတွင်းမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့သေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ ဒေါသကို ခံစားရသောအခါ နဂါးနက်နှင့် သားသတ်သမားတို့မှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် လင်းချီယဲ့ကို ဤအခြေအနေမျိုးတွင် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြပေ။</p> <p>အတိတ်တွင် သူသည် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကို မည်သည့်အခါမှ မပြခဲ့ပေ။</p> <p>သူတို့ မပေါ့ဆရဲဘဲ "အရှင်၊ အရာအားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်။ ကြီးကျယ်တဲ့ အင်ပါယာ လေးခုဟာ အရှင်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်နာပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ် အစီအစဉ်တွေကို နားထောင်ကြပါတယ်။ သန့်စင်သော ဘုရင်မြို့တော်ရဲ့ ပြည်သူတွေကလည်း တိုက်ခိုက်ရေး လေ့ကျင့်မှုတွေမှာ အလိုအလျောက် ပါဝင်နေကြပါတယ်" ဟု အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ အခု သွားနိုင်ပြီ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က ဘာကို စဉ်းစားနေမှန်း မသိနိုင်ဘဲ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့။"</p> <p>နဂါးနက် နှစ်ယောက်မှာ သံသယများ ရှိနေသော်လည်း ထပ်ပြီး မမေးရဲကြပေ။ သူတို့သည် ရင်ပြင်မှ လေးစားစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြသည်။</p> <p>ထိုနှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လင်းချီယဲ့သည် ဒေါသဖြင့် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p>"တောက်! ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲ။ ငါ ဘာလို့ အဆင့်မတက်နိုင်ရတာလဲ။"</p> <p>ဝမ်မုန်းက သူ့နောက်တွင် စိုးရိမ်တကြီး ရပ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောရဲပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ကို မြေကမ္ဘာ မသေမျိုး နယ်ပယ်သို့ အလွယ်တကူ အဆင့်တက်နိုင်အောင် ကူညီပေးမည်ဟု သူမ ကတိပေးခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်လုံးလုံး လင်းချီယဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ လူသား မသေမျိုး နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ပိတ်မိနေပြီး မည်သည့် တိုးတက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>သူ၏ ပါရမီမှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသောကြောင့် လူသား မသေမျိုး နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ပိတ်မိနေပြီး အဆင့်မတက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်မလားဟု သူမ အတော်လေး သံသယ ဖြစ်မိသည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းမှာ အတွေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ယခင်က လင်းချီယဲ့၏ နတ်ဘုရား နယ်ပယ် အစပျိုးပုံစံမှာ မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်း ရှိခဲ့သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ပါရမီမျိုးမှာ ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင်သာ တည်ရှိသည်။ သူသည် မြေကမ္ဘာ မသေမျိုး နယ်ပယ်သို့ သွားမည့် လမ်းစကိုပင် အဘယ်ကြောင့် မဖြတ်ကျော်နိုင်ရသနည်း။</p> <p>"ဝမ်မုန်း၊ ငါ့မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က ဝမ်မုန်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤမေးခွန်းကို အကြိမ်ကြိမ် မေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>ဝမ်မုန်းသည်လည်း မသိသောကြောင့် သူ ရရှိသော အဖြေများမှာ အချိန်တိုင်းတွင် ကွဲပြားနေသည်။</p> <p>"ဒါဟာ မင်းရဲ့ နတ်ဘုရား နယ်ပယ်နဲ့ ပတ်သက်နိုင်ပါတယ်။ မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းရဲ့ အစပျိုးပုံစံဟာ ဒဏ္ဍာရီတွေထဲမှာပဲ ရှိတာပါ။ ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်ပါတယ်"</p> <p>လင်းချီယဲ့ကို အဆင့်တက်ခြင်းမှ တားဆီးထားနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကြောင်းရင်း အားလုံးကို ဝမ်မုန်း စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့သည်။ နတ်ဘုရား နယ်ပယ်၏ အလားအလာရှိသော လွှမ်းမိုးမှုမှာ သူမ၏ အဓိက သံသယ တရားခံ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ၎င်းမှာ သူမ မသိရှိသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>"နတ်ဘုရား နယ်ပယ်လား။"</p> <p>လင်းချီယဲ့ မှင်တက်သွားသည်။</p> <p>သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ ရှင်းလင်းမှု မရှိပေ။</p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မဟုတ်ဘူး! နတ်ဘုရား နယ်ပယ်ဟာ နီးပါး ပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတာကို ငါ ခံစားလို့ရတယ်။ အဲဒါက သူ့ဘာသာ လည်ပတ်နိုင်ပြီး စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူနိုင်တယ်။ ပြဿနာ လုံးဝ မရှိဘူး!"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ နတ်ဘုရား နယ်ပယ်မှသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လက်မ တိုင်းအထိ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်အထိပင် ဘာမှ ချန်မထားဘဲ စစ်ဆေးခဲ့သည်။</p> <p>"ဒါက ဘာလဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် နတ်ဘုရား နယ်ပယ်တွင် မည်သည့် ပြဿနာကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်မှာ ငါးရိုးတစ်ခု စူးနေသကဲ့သို့ ဆက်တိုက် ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလောက်အောင် သက်သောင့်သက်သာ မရှိပေ။</p> <p>ထိုသက်သောင့်သက်သာ မရှိသော ခံစားချက်မှာ သူ့ကို အမြဲတမ်း နှိပ်စက်နေခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ သူ အဆင့်မတက်နိုင်ရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အပြင်ဘက် တာအို ဓမ္မ ကနေ ပေါင်းစည်းထားတဲ့ ယုံကြည်ခြင်း စွမ်းအားတွေကနေ ပြောင်းလဲထားတာပါ။ အဲဒါက သန့်စင်ပြီး နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ်လို့တောင် ခေါ်လို့ရတယ်။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောရရင် ဘာချို့ယွင်းချက်မှ ရှိမနေသင့်ဘူး"</p> <p>ဝမ်မုန်းသည်လည်း လင်းချီယဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးပေးခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် သူမသည် လင်းချီယဲ့ သတိမထားမိသော အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။</p> <p>"ဟင်၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နောက်ထပ် မသေမျိုး အရိုးတစ်ခု ဘယ်လို ရှိနေနိုင်တာလဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အတိတ်က သူ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော မသေမျိုး အရိုး တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။</p> <p>ထို မသေမျိုး အရိုးသည် သူ့ထံတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းက မသေမျိုး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အသစ်နှင့် ပေါင်းစပ်နေစဉ်တွင် သူသည် အဲဒါကို အများကြီး မစဉ်းစားဘဲ မသေမျိုး အရိုးကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ အဆင့်တက်မည့် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ၎င်းမှာ အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>​"ငါ အဆင့်မတက်နိုင်တာက အဲဒီ မသေမျိုး အရိုးနဲ့ ပတ်သက်နိုင်မလား။" ဟု လင်းချီယဲ့က ဝမ်မုန်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီ မသေမျိုး အရိုးက မင်းကိုယ်ပိုင်လား။ မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့!"</p> <p>ဝမ်မုန်းက လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်လို့ မဟုတ်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။"</p> <p>လင်းချီယဲ့က ဝမ်မုန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ရေကဲ့သို့ မည်းမှောင်နေသည်။</p> <p>ဝမ်မုန်း၏ ရင်ခုန်သံ မြန်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p>"အဲဒါက မင်းရဲ့ မသေမျိုး အရိုး တကယ်ပဲလား။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အသန့်စင်ဆုံး စွမ်းအင်တွေကနေ ပြောင်းလဲထားတာ၊ ပြီးတော့ အညစ်အကြေးတွေ လုံးဝ မရှိဘူး။ အဲဒီ မသေမျိုး အရိုးက အရည်အသွေး ကောင်းပေမဲ့လည်း အဲဒါက မွေးဖွားပြီးမှ မင်း ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ အရာပဲ။</p> <p>"အခုတော့ တည်ရှိမှု နှစ်ခုဟာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ငြင်းဆန်နေကြတယ်။ မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေက ပြန်လည် မသင့်မြတ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သဘာဝအတိုင်း မင်း အဆင့်မတက်နိုင်တာပေါ့!"</p> <p>"အခု ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။" လင်းချီယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်မုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည်။</p> <p>"အခုတော့ နည်းလမ်း နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ တစ်ခုက ဒီမသေမျိုး အရိုးကို စွန့်လွှတ်ပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်မှာ ရှိတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ မသေမျိုး အရိုးကို မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ လုံးလုံးလျားလျား ပေါင်းစပ်သွားအောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု စဉ်းစားဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက အချိန်နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး လိုအပ်လိမ့်မယ်။</p> <p>"ဒီနည်းလမ်း နှစ်ခုပဲ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စွမ်းအင်တွေကို ပြန်လည် ညီမျှစေပြီး မင်းရဲ့ အဆင့်တက်မှုကို တည်ငြိမ်စေမှာပါ။ မဟုတ်ရင်... မင်းဟာ လက်ရှိ နယ်ပယ်မှာပဲ တစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေပြီး အဆင့်မတက်နိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save