Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၅၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သော နတ်ဘုရားကြီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ငါတို့က ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို သုံးမယ်ဆိုရင် လူသားမသေမျိုး အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ထောင်လောက် လိုအပ်လိမ့်မယ်ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>တစ်ထောင်...</p> <p>ကျောက်ယန်မှာ အားနည်းစွာဖြင့် လဲကျသွားသည်။</p> <p>သူမသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်နှင့် ဆက်သွယ်ကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မည်မျှ ရှိသည်ကို ကြည့်ချင်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုအရေအတွက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသည်။</p> <p>ယခုအခါ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော် ကျူးကျော်ခံရသဖြင့် လူများစွာမှာ အခြေအနေကို မသိရှိမီမှာပင် ဝိုင်းဝန်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>အချို့လူများ လွတ်မြောက်သွားနိုင်လျှင်တောင် လူတစ်ထောင် စုစည်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>လေထုမှာ လေးလံသွားသည်။</p> <p>...</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ခဏမျှ ပုန်းအောင်းနေရန်ပင် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူသည် မသေမျိုးအရိုးနှင့် ပေါင်းစည်းပြီး အဆင့်တက်လှမ်းပြီးမှသာ မိစ္ဆာများကို ထွက်၍ တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်းမှာ သူ မြင်လိုသော အရာ မဟုတ်ပေ။ သူ ပုန်းအောင်းနေလိုက်သည်နှင့် ဤကမ္ဘာကြီးမှာ မိစ္ဆာရေလှိုင်းများကြောင့် ငရဲအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သုံးဦးသား ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ တာတကျေးရွာ၏ ဝေဟင်နယ်မြေထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသဖြင့် သူတို့မှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။</p> <p>ယုလေးဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယန်မှာ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်သူ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အံ့သြဝမ်းသာမှုများဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့နှင့် ဝမ်မုန့်တို့မှာလည်း ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသူမှာ သူတို့ သိသောသူ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။</p> <p>သုံးဦးသားမှာ ခန်းမထဲမှ အတူတူ ထွက်လာကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တာတကျေးရွာ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာကြသည်။</p> <p>ယုလေး၊ မင်း ဘာမှမဖြစ်တာ တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ရုတ်တရက် ပေါ်လာသူမှာ ကျောက်ယန်၏ ညီမ ကျောက်ယုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမကို မြင်သောအခါ ကျောက်ယန်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးသွားချင်နေသည်။ ဝမ်မုန့်၏ အကူအညီဖြင့် ကျောက်ယန်သည် သူမ၏ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျောက်ယုထံသို့ သယ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူမ၏ ဒဏ်ရာ အများစုကို ကုသပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။ သူမသည် ကျိုးနေသော သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။</p> <p>သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ တိုက်စားခံထားရသော ဒဏ်ရာမှာလည်း အများစု ကျန်ရှိနေသေးသည်။</p> <p>မမ၊ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယုမှာ ကျောက်ယန်၏ သနားစဖွယ် အသွင်အပြင်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူမသည် ကျောက်ယန်ကို တွဲထားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p>ငါ အဆင်ပြေပါတယ်၊ နတ်ဘုရား ကလေးငယ် အရှင်သခင်က ငါ့ကို ကုသပေးပြီးပြီ၊ မကြာခင်မှာ ပြန်ကောင်းလာမှာပါဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>နတ်ဘုရား ကလေးငယ် အရှင်သခင် ဟုတ်လားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>၎င်းကို ကြားရသဖြင့် ကျောက်ယုမှာ လင်းချီယဲ့ဘက်သို့ မလှည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက် သူမက သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကျောက်ယန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ယခင်က သူမသည် လင်းချီယဲ့ကို စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်ယူထားစဉ်က ကျောက်ယန်မှာ လင်းချီယဲ့ကို အဆိပ်ဖြေဆေး၊ နတ်ဘုရား ကလေးငယ် နန်းတော်သခင် သို့မဟုတ် ထိုလူဟုသာ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။</p> <p>သူမသည် လင်းချီယဲ့ကို အလေးအနက် ထားသော်လည်း ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်ရှိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအနေဖြင့် လင်းချီယဲ့ကို အထက်စီးမှ ကြည့်မြင်ဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် ယခုမူ ကျောက်ယန်က လင်းချီယဲ့ကို နတ်ဘုရား ကလေးငယ် အရှင်သခင်ဟု ခေါ်ဝေါ်သည်ကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ နောက်လိုက်များနှင့် သူ့ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံလိုသူများသာ သူ့ကို ထိုသို့ ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်။</p> <p>မမ၊ မမ သူ့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံနေရတာလား၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ဒီမှာ ရှိတယ်၊ သူ မမကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်စေရဘူးဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယုက ကျောက်ယန်ကို သူမ၏ နောက်သို့ ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး လင်းချီယဲ့ကို သတိကြီးစွာ စိုက်ကြည့်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>ကျောက်ယုမှာ သူ့အပေါ် အမြင်စောင်းနေပုံရသဖြင့် သူမ၏ မမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူက သူမကို ခြိမ်းခြောက်ထားသည်ဟု ချက်ချင်း ထင်မှတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လျှောက်မလုပ်ပါနဲ့ ယုလေး၊ သူက ငါ့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပါဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယန်က ကျောက်ယုကို ပြန်ဆွဲလိုက်ပြီး သူမကို ဆက်လက် မလုပ်ဆောင်ရန် တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p>ဟုတ်ပါတယ် ယုမမ၊ သခင်က ယန်မမကို ကယ်ဖို့အတွက် မနေ့ညက တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့ရပါဘူးဟု ဝမ်မုန့်ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျောက်ယုက နှစ်ဦးသားကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ရန်လိုခြင်း မရှိတော့သော်လည်း သူတို့၏ သတိကိုမူ မလျှော့ခဲ့ပေ။</p> <p>မမ၊ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊ ဘာလို့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်နဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ အကုန် ပြတ်တောက်သွားရတာလဲဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့တွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း မြင်ပြီးနောက် ကျောက်ယုက ကျောက်ယန်ကို မေးလိုက်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်ရှိ လူတိုင်းမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အထူး ဆက်သွယ်မှု တစ်ခု တည်ဆောက်ထားကြသည်။</p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် တစ်ဦးဦး အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်နှင့် အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်နိုင်သည်။</p> <p>အရင်ဆုံး အောက်ကို ဆင်းကြရအောင်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ ပြောပြမယ်ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယန်၏ ဒဏ်ရာများကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် ကျောက်ယုမှာ များများစားစား မပြောတော့ပေ။ သူမသည် သုံးဦးသားနောက်သို့ လိုက်ပါကာ နန်းတော်၏ နောက်ခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။</p> <p>သူတို့ ထိုင်လိုက်ကြပြီး ကျောက်ယန်က ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ကျောက်ယုအား ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ စကားများမှာ ကျောက်ယုကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။</p> <p>ဘာ၊ နတ်ဘုရားကြီးက ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာလား၊ သူက မမကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာလားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်မှ နတ်ဘုရားကြီး သုံးဦးမှာ အဖွဲ့ဝင်များစွာအတွက် အမြဲတမ်း ကိုးကွယ်ရာ ပစ်မှတ်များ ဖြစ်ခဲ့သည်။</p> <p>ကျောက်ယုမှာလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ယခု သူမ၏ အချစ်ဆုံး မမမှာ သူမ ကြည်ညိုခဲ့ရသော လူ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမမှာ ဒေါသထွက်ပြီး စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>မှန်တယ်၊ အဲ့ဒီ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိုကင်သာ မရှိရင် ငါ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာရဲ့ လက်သည်းအောက်မှာ သေသွားလောက်ပြီဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ ကျောက်ယန် လွတ်မြောက်လာခြင်းအကြောင်းကို ယခုမှ သိရှိရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိုကင်အကြောင်း သိထားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ နဂါးဖြူ ကို သတ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိခဲ့သော စစ်သုံ့ပန်းများထဲမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>၎င်းမှာ မိုင်တစ်သောင်းအထိ တယ်လီပို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။</p> <p>ကျောက်ယု ပြောဆိုသော ပိုမိုကြီးမားသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိုကင်မှာမူ ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်ရှိ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>သူမသည် တစ်စုံတစ်ရာသော နေရာတွင် ကိုဩဒိနိတ်တစ်ခု ချန်ထားခဲ့သရွေ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပင် ရှိနေပါစေ၊ အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုကာ ထိုနေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားနိုင်သည်။</p> <p>နှမြောစရာပဲ၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ ဒီလို ရတနာမျိုး ဒုတိယတစ်ခု မရှိတော့ဘူးဟု ကျောက်ယန်က အနည်းငယ် နောင်တရသလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ပိုမိုကြီးမားသော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိုကင်မှာ ရှေးခေတ်ရှိ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖန်တီးခဲ့သော ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိခဲ့သော ထိုခေတ်တွင်ပင် ရှားပါး ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။</p> <p>ရတနာဆိုတာ ကိရိယာတစ်ခုသက်သက်ပဲ၊ သုံးပြီးမှသာ တန်ဖိုးရှိတာ၊ မမ လွတ်မြောက်လာတာက အကောင်းဆုံးပါပဲဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ရတနာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကျောက်ယုမှာ သူမ၏ မမ၏ ဘေးကင်းမှုကို ပို၍ စိုးရိမ်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ကျောက်ယန်က လင်းချီယဲ့မှာ သူမကို မည်သို့ ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။ ဝမ်မုန့်ကလည်း ကျောက်ယန် သတိမေ့နေစဉ်အတွင်း လင်းချီယဲ့ မည်သည်တို့ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ဖြည့်စွက် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ကျောက်ယုမှာ ထိုဇာတ်လမ်းကို နားထောင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်လာသည်။</p> <p>သူမသည် လင်းချီယဲ့ကို သံသယ ဖြစ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျောက်ယန် မလွတ်မြောက်မီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သံသယ ဖြစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထူးဆန်းတယ်၊ မမ၊ မမ ပိုမိုကြီးမားတဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိုကင်ကို မသုံးခင်မှာ တခြား နေရာတစ်ခုခုကို သွားခဲ့သေးလားဟု ကျောက်ယုက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>မသွားပါဘူး၊ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ငါက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေတာ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာကလည်း ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နေတာ၊ အကယ်၍ ငါက ပိုမိုကြီးမားတဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး တိုကင်ကို စက္ကန့်ဝက်လောက် နောက်ကျပြီး သုံးခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိက သိမ်းပိုက်ခံရမှာကို ငါ စိုးရိမ်မိတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ပြဿနာ ရှိလို့လားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>...</p> <p>ကျောက်ယုက ထိုကဲ့သို့သော မေးခွန်းကို ဘာကြောင့် မေးရသနည်းဆိုသည်ကို ကျောက်ယန် နားမလည်ပေ။</p> <p>ကျောက်ယုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p>အဲ့ဒါက မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်မှာ ရှိတုန်းက မမ မပျောက်ကွယ်သွားခင်မှာ ဝင်ပေါက်ကို တစ်ယောက်တည်း သွားစစ်ဆေးခဲ့တယ်လို့ ငါ ကြားခဲ့တယ်၊ ခန်းမသခင် ကျန့်ကလည်း မမက မိစ္ဆာတွေကို ရှောင်ဖို့အတွက် အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုကို ဦးဆောင်သွားခဲ့တယ်လို့ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ်ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ဟင်၊ အဲ့ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ၊ ငါ မိစ္ဆာတွေ ကျူးကျော်လာတာကို ပထမဆုံး သိခဲ့ပေမယ့် အဲ့ဒီ ကောင်စုတ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံရခင်မှာ သတင်းတောင် ပို့ချိန် မရခဲ့ဘူး၊ သူတို့က ငါ့ကို ဘယ်လို မြင်နိုင်မှာလဲဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယန်မှာ ဆွံ့အသွားသည်။ သူမသည် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဖိုးအို၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်မှ ထွက်ပြေးခဲ့ကြောင်း သေချာလှသည်။</p> <p>ထို့အပြင် ထိုစဉ်က သူမမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် မိစ္ဆာများကို ရှောင်ရှားရန် အဖွဲ့ငယ်လေးတစ်ခုကို မည်သို့လျှင် ဦးဆောင်နိုင်မည်နည်း။</p> <p>ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကျောက်ယုက ခန်းမသခင် ကျန့်အကြောင်းကို ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျောက်ယုမှလွဲလျှင် ခန်းမသခင် ကျန့်မှာ သူမနှင့် အရင်းနှီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူက သူမကို မြင်သည်ဟု ပြောပါက သူ လိမ်နေခြင်း မဟုတ်နိုင်ပေ။</p> <p>ကျန့်အစ်ကိုက မင်းကို ဘာပြောခဲ့လဲ၊ သူ အခု ဘယ်လိုနေလဲ၊ သူ လွတ်မြောက်သွားနိုင်လားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ခန်းမသခင် ကျန့်အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ကျောက်ယု၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း မှောင်ကျသွားသည်။</p> <p>...</p> <p>သူမသည် သူမ၏ အင်္ကျီထောင့်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျောက်ယန်၏ မျက်ဝန်းများကို တည့်တည့် မကြည့်ရဲပေ။</p> <p>ခန်းမသခင် ကျန့်က... သူက... ငါ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တယ်...ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ဘာဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယန်မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းစွာဖြင့် လဲကျသွားသည်။</p> <p>သူမနှင့် ခန်းမသခင် ကျန့်တို့မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ သိကျွမ်းခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်များ ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကျင့်စဉ်အပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် သူတို့၏ ခံစားချက်များကို ထုတ်ဖော် မပြောခဲ့ကြပေ။</p> <p>ယခု သူမ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမမှာ လက်ခံရန် ခက်ခဲနေသည်။</p> <p>ကျောက်ယု၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲလာသည်။ ခန်းမသခင် ကျန့်နှင့် သူမ၏ မမကြားမှ ဆက်ဆံရေးမှာ ပါးလွှာသော စက္ကူတစ်ချပ်သာ ခြားနေကြောင်း သူမ သိရှိထားသည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုစက္ကူချပ်မှာ ဘယ်တော့မှ ဆုတ်ဖြဲခံရတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ခန်းမသခင် ကျန့် မထွက်ခွာမီမှာ မမကို သတင်းစကား တစ်ခု ပါးခိုင်းခဲ့တယ်၊ သူက မမကို ပေးထားတဲ့ ကတိကို တည်ခဲ့တယ်လို့ ပြောခိုင်းခဲ့တယ်ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယုက လက်သီးကို ပိုမို တင်းတင်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p>ခန်းမသခင် ကျန့်သည် သူမ ထွက်ခွာသွားစဉ်က သူ၏ အသက်စွမ်းအားကိုသာ လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သော်လည်း ခန်းမသခင် ကျန့်၏ မိမိကိုယ်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်သည့် မြင်ကွင်းကို မိုင်တစ်သောင်း အကွာအဝေးမှပင် ခံစားသိရှိနိုင်သည်။</p> <p>သူမ မယုံချင်သလောက်ပင် သူ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကတိ ဟုတ်လားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>သို့သော် ကျောက်ယု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျောက်ယန်မှာ သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုမှ ခေတ္တမျှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>သူမမှာ အချိန်အတော်ကြာ မှင်တက်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမမှာ ထိုကတိမှာ ဘာဖြစ်သည်ကို မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကျောက်ယန်မှာ ထိုကတိကို မမှတ်မိပုံရကြောင်း လူတိုင်း သိမြင်နိုင်သည်။</p> <p>၎င်းက ကျောက်ယုကို ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စေသည်။</p> <p>သူမ၏ မမ ပြောဆိုသည်မှာ သူမ သိထားသည်နှင့် ကွဲပြားနေသည်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ ကျောက်ယန်သည် ပြင်ပ အင်အားစုတစ်ခုခု၏ သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များ ချို့ယွင်းသွားခြင်းလောဟု သူမ မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>ကျောက်ယုက သူမ၏ ပစ်မှတ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ သူမ ပထမဆုံး သံသယ ဖြစ်သူမှာ လင်းချီယဲ့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ သူက လက်ကို မတတ်နိုင်သလို ဖြန့်ပြလိုက်ပြီး ငါ့ကို အဲ့လို မကြည့်ပါနဲ့၊ ငါ သိတာကလည်း မင်း ခုနက ကြားလိုက်တဲ့ အတိုင်းပဲဟု ဆိုသည်။</p> <p>သခင်၊ ယန်မမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်မှာ တစ်ခုခု မှားနေတာ ဖြစ်နိုင်မလား၊ သူမရဲ့ ဝိညာဉ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်မလားဟု ဝမ်မုန့်က ဆိုသည်။</p> <p>ဝမ်မုန့်မှာ များများစားစား မတွေးဘဲ ကျောက်ယန်၏ ဒဏ်ရာကိုသာ စိုးရိမ်နေသည်။</p> <p>ကျောက်ယုမှာလည်း သတိပြန်ဝင်လာသည်။ ကျောက်ယန်၏ ဝိညာဉ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမမှာ စိုးရိမ်သွားသည်။</p> <p>မမ၊ မမရဲ့ ဝိညာဉ် ထိခိုက်သွားတာလားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>အဆင်ပြေသွားမှာပါ၊ အဆင်ပြေသွားမှာပါ...ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save