Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၅၅</h2> <h2 style="text-align: center;">အမြဲတမ်း ပိုတော်တဲ့သူ ရှိနေတတ်သလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>အဲ့ဒီလူတွေက ငါ့ကို အစပျိုးပြီး မကူညီချင်ကြဘူးဆိုရင် သူတို့ ငါ့ကို ကူညီလာအောင် ငါ အတင်းအကျပ် လုပ်မှာပေါ့ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>ဤသို့ ပြောပြီးနောက် လင်းချီယဲ့က ဝမ်မုန့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်မုန့်၊ နိုင်ငံကြီး လေးခုဆီကို ချက်ချင်း သတင်းပို့လိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို စုစည်းခိုင်းလိုက်ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>ဟုတ်ကဲ့ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ဝမ်မုန့်မှာ အလွန် သိချင်နေသော်လည်း လင်းချီယဲ့၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ သူမက သူ့ကို မမေးတော့ဘဲ သူမ၏ နယ်ပယ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းကာ အစီအစဉ် တစ်ခုမှတစ်ဆင့် နိုင်ငံကြီး လေးခုနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။</p> <p>ကျောက်ယုမှာ ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p>မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ကို ငါတို့ကို မပြောပြနိုင်ဘူးလား၊ ငါတို့သာ ဒီမှာ အချိန်ဆွဲနေရင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်က လူတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ ငါတို့ ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့က နှစ်ဦးသားကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူက ပြုံးကာ တောင်းပန်ပါတယ်၊ မင်းတို့ အခု ထွက်သွားချင်ရင်တောင် ထွက်သွားလို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်ဟု ဆိုသည်။</p> <p>သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ညီအစ်မ နှစ်ဦးမှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p>လူတစ်စုမှာ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ အကွာအဝေးမှနေ၍ တာတကျေးရွာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း သူတို့ ခံစားမိလိုက်ကြသည်။</p> <p>ထိုအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>ဟာ... ခန်းမသခင် ချီပဲ၊ သူတို့က လူတစ်ရာလောက် ရှိတဲ့ အဖွဲ့ကို ဒီလောက် မြန်မြန် စုစည်းနိုင်ခဲ့တာလားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ညီအစ်မ နှစ်ဦး၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူတို့က ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်မှ အုပ်စုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သောအခါ အခြားတစ်ဖက်ကလည်း သူတို့ကို သတိထားမိသွားသည်။</p> <p>ဘာလုပ်ကြမလဲ၊ အခု ထွက်ပြေးဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူးဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယုမှာ စိုးရိမ်နေသည်။</p> <p>မထိတ်လန့်ပါနဲ့၊ သူတို့က မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကနေ အခုလေးတင် လွတ်လာတာပဲ၊ သူတို့ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်အကြောင်း တွေးဖို့ စိတ်ကူးရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူးဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယန်က နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။</p> <p>မှန်တယ်၊ မင်းရဲ့ မမရဲ့ သနားစဖွယ် အခြေအနေကို ကြည့်ပါဦး၊ တစ်ယောက်ယောက်က သံသယ ရှိနေရင်တောင် အခုလောလောဆယ်မှာ သူမကို လက်ညှိုးထိုးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ မင်းသာ ထွက်ပြေးမယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ သံသယတွေကို အတည်ပြုပေးသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>ဒါပေမယ့်... အကယ်၍ သူတို့က မမကို သစ္စာဖောက်လို့ သတ်မှတ်ထားပြီးသားဆိုရင် ငါတို့ ဒီမှာ ထိုင်ပြီး အသေခံရမှာလားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>နတ်ဘုရား ကလေးငယ် အရှင်သခင် ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်၊ အများကြီး မတွေးပါနဲ့ ယုလေး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ထွက်ပြေးဖို့က အချိန်မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လားဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>သူမ၏ မမမှာ လင်းချီယဲ့ဘက်တွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ယုမှာ မည်မျှပင် ထိတ်လန့်နေပါစေ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>သူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး မကြာခင်မှာပင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အုပ်စုမှာ တာတကျေးရွာ၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>သူတို့ ဟစ်အော်ခြင်း မပြုရသေးမီမှာပင် လင်းချီယဲ့၏ ညွှန်ကြားချက်အရ နဂါးနက်ကြီးမှာ သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p>အရှင်မင်းကြီးတို့၊ အရှင်သခင်က စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်မှ အုပ်စုမှာ သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် နဂါးအစစ်တစ်ကောင် ထွက်လာသည်ကို မြင်ရသဖြင့် အံ့သြသွားကြသည်။</p> <p>အတိတ်က ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်တွင် နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် အနည်းငယ် ရှိခဲ့သော်လည်း သူတို့မှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ ဤကမ္ဘာတွင် နဂါးမျိုးနွယ်စုမှာ မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နတ်ဘုရား ကလေးငယ် နန်းတော်သခင်က နဂါးနက်တစ်ကောင်ကို နှိမ်နင်းထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မမျှော်လင့်ထားဘူးဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက နိမိတ်ဖတ်ထားတဲ့ လူပဲ၊ သူ့မှာ အရည်အချင်း အချို့ မရှိရင် သူ ဘယ်လို အရည်အချင်း ပြည့်မီမှာလဲဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>အုပ်စုမှာ နဂါးနက်နောက်သို့ လိုက်ပါကာ မြို့စောင့်နတ်မင်း နန်းတော်သို့ သွားသောအခါ သူတို့၏ ဆွေးနွေးမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။</p> <p>နဂါးနက်မှာ ဂရုမစိုက်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ အုပ်စုမှာ သူ့ထက် ပိုမို အင်အားကြီးမားကြသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p>အရှင်မင်းကြီးတို့၊ အရှင်သခင်က နောက်ဖေးဝင်းထဲမှာ ရှိပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပါဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>လူတိုင်းကို နောက်ဖေးဝင်း တံခါးဝသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် နဂါးနက်မှာ ဆက်မသွားတော့ပေ။ သူသည် အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရိုသေစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည်လည်း သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ပြုံးလျက် လျှောက်လာသော လူများကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>စီနီယာ အားလုံး ရောက်လာကြတာကို ဒီဂျူနီယာက တကယ်ပဲ အားနာမိပါတယ်ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုသော်လည်း သူ၏ သဘောထားမှာမူ ဂျူနီယာ တစ်ဦးနှင့် မတူပေ။</p> <p>ကျောက်ညီအစ်မမှာ စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့် သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ၏ ရှေ့တွင် မကြောက်မရွံ့ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်ရှိ အုပ်စုတွင် လူတစ်ရာခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သော်လည်း သူတို့ကို ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်ရှိ ခန်းမသခင် ဆယ်ယောက်ထက်မက ဦးဆောင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ကြားမှ ခေါင်းဆောင်မှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နန်းတော်မှ လူများသည် လင်းချီယဲ့၏ သဘောထားကြောင့် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ကျင့်စဉ် နယ်ပယ်မှာ လင်းချီယဲ့ထက် များစွာ မြင့်မားသည်။</p> <p>ခွန်အားသည် အရာအားလုံး ဖြစ်သော ဤကမ္ဘာတွင် အဆင့်နိမ့်သူများသည် အဆင့်မြင့်သူများကို ရိုသေလေးစားရမည် ဖြစ်သည်။ လင်းချီယဲ့၏ သဘောထားမှာ သူတို့အတွက် စော်ကားမှု တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ခန်းမသခင် ချီက လင်းချီယဲ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ ထိုအစား သူ၏ အကြည့်မှာ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကျောက်ညီအစ်မထံသို့ ရောက်သွားသည်။</p> <p>ကျောက်ယန်၊ ကျောက်ယုလား၊ မင်းတို့ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>သူသည် အံ့သြသွားသည်၊ အထူးသဖြင့် ကျောက်ယန်၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို မြင်သောအခါ သူမသည် အလွန် ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရကြောင်း သူ သေချာ သိရှိလိုက်သည်။</p> <p>နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ် ခန်းမသခင် ချီဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ညီအစ်မ နှစ်ဦးမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ခန်းမသခင် ချီအား ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>အိုဘုရားရေ၊ ကျောက်ယန်၊ မင်း ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>ကျောက်ယန်နှင့် ပိုမို ရင်းနှီးသော အမျိုးသမီး ခန်းမသခင် တစ်ဦးမှာ လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>ကျောက်ယန်က ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ငါ ကံမကောင်းခဲ့ပါဘူး၊ မိစ္ဆာတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပေမယ့် ငါ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့တယ်ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>သူမသည် မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဖိုးအိုအကြောင်းကို မပြောဝံ့ပေ။</p> <p>ဤနေရာတွင် ရှိနေသူ မည်သူမျှ ထိုစကားများကို ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>မင်း လွတ်မြောက်လာနိုင်တာ ကောင်းပါတယ်၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အများကြီးက ဆုတ်ခွာဖို့အတွက် ကျန်ရစ်ပြီး ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြတယ်၊ ငါတို့ ထပ်ပြီး တွေ့ခွင့်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>...</p> <p>မှန်တယ်၊ ခန်းမသခင် ဟုန်းတောင်မှ...ဟု သူမက ဆိုသည်။</p> <p>လူများစွာ၏ အမူအရာမှာ မှောင်ကျသွားသည်။</p> <p>ကောင်းပါပြီ၊ ဒီအကြောင်းတွေကို ဆက်ပြီး မပြောကြပါနဲ့တော့၊ အခုလောလောဆယ်မှာ ငါတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေကို ပြန်လည် စုစည်းပြီး မိစ္ဆာတွေကို ဘယ်လို ပြန်တိုက်ခိုက်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားရမယ်ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>ခန်းမသခင် ချီက လူအုပ်၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ကြားဖြတ် ပြောဆိုလိုက်ပြီး ကျောက်ညီအစ်မဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>မင်းတို့လည်း လူစုမိပြီဆိုတော့ မင်းတို့ရဲ့ အဖွဲ့တွေဆီကို ပြန်ကြပါဦး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျေးရွာ အနားမှာ ကာကွယ်ရေးလိုင်းတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ ငါ စီစဉ်လိုက်မယ်၊ နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါး ပြန်လာတဲ့အခါ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာတွေ အသေအချာ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်ဟု သူက ဆိုသည်။</p> <p>စကားအနည်းငယ်ဖြင့် ခန်းမသခင် ချီသည် သူကိုယ်သူ တာတာကျေးရွာ၏ ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save