Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၇၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">လီစဲ့လုံ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခြင်း၊ ကစားရန် နောက်ထပ် ကစားပွဲတစ်ခု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂူအတွင်း၌။</p> <p>ချူခွမ်းရန်က လန်နင်ယုနှင့် ချီယွဲ့တို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားပေးလိုက်သည်။</p> <p>လန်နင်ယုက တည်ငြိမ်သော ကောင်းကင်ဘုံတာအိုကို ကျင့်ကြံထားသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ရမ္မက်ဆန္ဒများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ နီရဲလာ၏။</p> <p>ဤသို့သော ခံစားချက်မျိုး ခံစားရသည်မှာ သူမအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမဘေးရှိ ချီယွဲ့မှာ သူမ၏ ရမ္မက်ကို ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ချေ။ သူမက ဝေဝါးနေသော အကြည့်များဖြင့် ချူခွမ်းရန်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ခုန်အုပ်၍ သူ့ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။ သူမက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သူနှင့် ဖိကပ်၍ နမ်းရန် ကြိုးစားလာ၏။</p> <p>ချူခွမ်းရန်က သူမကို လက်ဖြင့် တားလိုက်ပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့ဆီက အခွင့်အရေး ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား... အိမ်မက်ထဲမှာပဲ သွားမက်လိုက်...”</p> <p>“အစ်ကိုချူ... ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ရှင့်ဆီ ပုံအပ်ပြီးပြီကို ဘာလို့ ဒီလောက် ရှက်နေရသေးတာလဲ... မြန်မြန်လုပ်စမ်းပါ...”</p> <p>ချူခွမ်းရန်က ချီယွဲ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ဘာကြောင့်မှန်း သူ မသိသော်လည်း သူမ၏ အသည်းအသန်ဖြစ်နေမှုကိုကြည့်ပြီး သူကသာ အနစ်နာခံရသူ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p>သူတို့ဘေးတွင် လန်နင်ယုကလည်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်၏။ သူမက သူမ၏ ခါးပတ်ကြိုးကို စတင်ဖြေလျှော့နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူမက ဤသို့ တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးသော်လည်း သူမ၏ ညီအစ်မတချို့ထံမှ ရံဖန်ရံခါ ကြားဖူးထား၏။ ထို့ကြောင့် ဘာလုပ်ရမည်ကို သူမ သိထားသည်။</p> <p>ချူခွမ်းရန်က ဘေးမှ ကြည့်နေပြီး သူတို့ကို ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>“နေဦး...”</p> <p>“အစ်ကိုချူ... ရှင်က ယောကျ်ားရော ဟုတ်ရဲ့လား... ဘာလို့အချိန်ဆွဲပြီး လှပတဲ့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်နေရတာလဲ... ရှင် အဲဒီလိုပဲ ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်မတို့ တကယ် သေသွားနိုင်တယ်နော်...”</p> <p>ချီယွဲ့က မကျေမနပ်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p>သူမက သူမအတွင်းရှိ သွေးဆောင်မှုကို ဆက်၍ မခုခံနိုင်တော့ချေ။</p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့... မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ငါ အသေခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲ့နည်းလမ်းက မင်းတို့ရဲ့အဆိပ်ကိုဖြေဖို့ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းလို့ ဘယ်သူက ပြောလဲ...”</p> <p>ချူခွမ်းရန်က ရယ်မော၍ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အဝတ်အစားများ ချွတ်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သော ချီယွဲ့ကို တွန်းဖယ်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူက ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p>*ဘယ်လို ဟာသမျိုးလဲ။ သူတို့က သူ့လို အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ သူတစ်ယောက်ဆီကနေ အခွင့်အရေးယူဖို့ ဒီလောက် လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား…*</p> <p>“စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်ထား... ခဏနေရင် ငါ့ညွှန်ကြားချက်တွေကိုလိုက်နာပြီး မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်စေလိုက်...”</p> <p>ချူခွမ်းရန်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်၏။ သူက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် သူ့ပတ်လည်ရှိ ရေချီများကို အပ်များအဖြစ် စုစည်းလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်၏။</p> <p>လန်ယွဲ့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခပေးခဲ့သော မီးတောက်အဆိပ်ကို သူ ကုသနိုင်ခဲ့ပါက ဤအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ မီးတောက်အဆိပ်က သူ့အတွက် လုံးဝ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။</p> <p>“မဟာနန်းတော်၊ အစည်းအဝေးတစ်ရာ၊ ချီပင်လယ်၊ ယင်သုံးပါးဆုံမှတ်...”</p> <p>ချူခွမ်းရန်၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ရေအပ်တစ်ချောင်းစီ ထိုးသွင်းလိုက်တိုင်း ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လည်ပတ်မှုကို လမ်းညွှန်ပေးသည်။</p> <p>ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မီးတောက်အဆိပ်များက ရေချီများဖြင့် ဖုံးအုပ်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှတစ်ဆင့် ပြင်ပသို့ စတင်ထွက်ကျလာ၏။</p> <p>ဂူအပြင်ဘက်တွင်။</p> <p>လီစဲ့လုံမှာ ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်နေ၏။ ဂူထဲတွင် ဘာတွေ ဖြစ်နိုင်သနည်းဆိုသော ပုံရိပ်ကို တွေးမိတိုင်း သူ အလွန် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သွားများကို ကြိတ်ထားမိသည်။ သူက ဂူထဲသို့ ပြေးဝင်ပြီး ချူခွမ်းရန်ကို သတ်ပစ်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ့တွင် ထိုသို့လုပ်ရန် သတ္တိမရှိပေ။</p> <p>ချူခွမ်းရန်ကို မဆိုထားနှင့် ဂူအပြင်ဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေပြီး ယခု သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသော ဓားသမားမိန်ကိုပင် သူ အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>သူက ဓားသမားမိန်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ရမ္မက်ခိုးဝေသော အကြည့်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ လူမှာ လန်နင်ယုကဲ့သို့ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ဟန်ပန်က လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသည်။ သူမက အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အလှပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်၏။</p> <p>လီစဲ့လုံမှာ မနာလိုမှုများဖြင့် တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ သူက ချူခွမ်းရန်အပေါ် အလွန်အမင်း မနာလို ဖြစ်နေ၏။</p> <p>*ဘာလို့လဲ။ ဘာလို့ ချူခွမ်းရန်ရဲ့ဘေးမှာ ဒီလို အလှမယ်လေးတွေ အမြဲတမ်း ဝန်းရံနေရတာလဲ... သူက ငါ့ထက် ပိုချောနေလို့များလား…*</p> <p>“အစောက အစ်ကိုချူက မင်းကို ဓားသမားမိန်လို့ ခေါ်တာ ကြားလိုက်တယ်... မင်းက ဓားကလန်ကလား...”</p> <p>လီစဲ့လုံက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။</p> <p>“ငါက ဓားကလန်ကဆိုရင်ရောဘာဖြစ်လဲ...”</p> <p>ဓားသမားမိန်က သူ့ကို ပြန်လည် စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်များက အရောင်းပြခန်းမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ စူးစိုက်နေ၏။</p> <p>ချူခွမ်းရန်က လီစဲ့လုံကို စောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်မပေးထားပါက သူ့ကို သူမ လုံးဝ အာရုံစိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဓားကလန်က အစ်ကိုချူရဲ့ ရန်သူတွေလို့ ငါ ကြားထားတယ်... မေးခွင့်ပြုပါ... မင်းက ဘာလို့ သူ့ဘေးမှာ ရှိနေရတာလဲ... သူက မင်းကို ခြိမ်းခြောက်ထားတာလား...”</p> <p>လီစဲ့လုံက ချူခွမ်းရန်နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက် အချို့ကို တူးဖော်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>ဓားသမားမိန်က သူက ချူခွမ်းရန်နှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးကို ပျက်ပြားစေမည့် အရာများကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် သူမက သူ့ကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။</p> <p>“နင် ဒီနေရာမှာ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲ ဆိုတာ ငါသိတယ်... ငါ့သခင်အပေါ် မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေထားရဲရင် နင့်ကိုယ်နင် သေချင်စိတ်ပေါက်သွားအောင် နှိပ်စက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ရာလောက် ငါ့ဆီမှာရှိတယ်...”</p> <p>သခင်...</p> <p>ဓားသမားမိန်က ချူခွမ်းရန်ကို ခေါ်ဝေါ်ပုံကို ကြားသောအခါ လီစဲ့လုံ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မနာလိုမှုများ တစ်ဖန်ဖြစ်ပေါ်လာပြန်၏။</p> <p>ဓားသမားမိန်က ဓားကလန်ရှိ ထိပ်တန်း ကောင်းကင်သမီးတော်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် အံ့သြစရာ ကောင်းသည်မှာ သူမက ချူခွမ်းရန်ကို အညံ့ခံပြီး သခင်ဟု ခေါ်ဆိုရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်းပင်ဖြစ်၏။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ ချူခွမ်းရန်က ယခုအခါ သူမအပေါ် သူ အလိုရှိရာ မည်သည့်အရာကိုမဆို လွတ်လပ်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ပြီဟု ဆိုလိုတာလား။</p> <p>*လူယုတ်မာကောင်...ချူခွမ်းရန်က အမျိုးသမီးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာလို့ ဒီလောက်ကံကောင်းမှုတွေကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ…*</p> <p>လီစဲ့လုံ၏ စိတ်ထဲ၌ မကျေနပ်မှုများဖြင့် အော်ဟစ်နေ၏။</p> <p>ဓားသမားမိန်ထံမှ မည်သည့် စိတ်ဝင်စားစရာမျှ ရှာမတွေ့ပြီးနောက် လီစဲ့လုံက ဆက်၍ မမေးတော့ပေ။ ထိုအစား သူက ဂူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပို၍ စိတ်ပျက်လာသဖြင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်၌ ပုံရိပ်တစ်ခုက သူ၏ ရှေ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p>ဓားသမားမိန်က သူ့ကို အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သခင်က နင့်ကို ထွက်သွားခွင့်မပြုသေးဘူး... ဒီနေရာမှာ လိမ္မာပါးနပ်စွာနေဖို့ စိတ်ကူးသင့်တယ်... မဟုတ်ရင် နင် နေနိုင်အောင် နင့်ခြေထောက် နှစ်ဖက်စလုံးကို ဖြတ်ပစ်ဖို့ ငါ ဝန်မလေးဘူး...”</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ချူခွမ်းရန်က လီစဲ့လုံကို မထွက်ပြေးစေရန် သူမကို ညွှန်ကြားထား၏။ သူ့ကို အန္တရာယ် မပေးနိုင်ဘူးဟု ချူခွမ်းရန်က မပြောခဲ့ပေ။</p> <p>“မင်း...”</p> <p>လီစဲ့လုံမှာ ရူးမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော်လည်း ဓားသမားမိန်၏ ရေခဲတမျှ အေးစက်သော မျက်လုံးများကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဒေါသများ အားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p>“ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ... ငါ ဒီနေရာမှာပဲ နေပါ့မယ်...”</p> <p>လီစဲ့လုံက အနီးနားရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ရှာ၍ ထိုင်လိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် ချူခွမ်းရန်ကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်နည်း ဆိုသည်ကို ကြံစည်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲတွင် သူက ချူခွမ်းရန်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။</p> <p>အချိန်တိုအတွင်း သိသာထင်ရှားစွာ တိုးတက်စေမည့် ကံတရားအခွင့်အလမ်းတစ်ခုကို သူ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ စွမ်းအားကို ချူခွမ်းရန်၏ အဆင့်အထိ တိုးတက်စေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p>သူ့အတွက် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ချူခွမ်းရန်ကို အနိုင်ယူရန် တခြားတစ်ယောက်ကို အကူအညီ တောင်းရန်သာ ဖြစ်၏။</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်...</p> <p>သူက မင်းသမီးချီလျန်ကို ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံရရှိရန် ကူညီပေးနိုင်ပါက သူမက ချူခွမ်းရန်ကို အနိုင်ယူနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လာပေမည်။</p> <p>ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လီစဲ့လုံက သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အမုန်းတရားများဖြင့် ဂူဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>*ချူခွမ်းရန်... ငါ လိုချင်တဲ့ အမျိုးသမီးကို လုယူသွားတဲ့အတွက် မင်း တန်ဖိုးပေးဆပ်ရမယ်…*</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဂူအတွင်း၌။</p> <p>ချူခွမ်းရန်က အမျိုးသမီးနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မီးတောက်အဆိပ်များကို ဖယ်ရှားရန် ရေချီကို အသုံးပြုပြီးပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>မီးတောက်အဆိပ်များ ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ပခုံးပေါ်မှ ကြီးမားသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ဖန် ပြန်လည် သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့မှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ညည်းသံလေးများ မထွက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p>ဂူအပြင်ဘက်တွင် ထိုအသံကို ကြားသောအခါ လီစဲ့လုံမှာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါးဖြစ်သွား၏။</p> <p>သူလိုချင်သော အမျိုးသမီးက တခြား ယောကျ်ားတစ်ယောက်နှင့် အတူရှိနေချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော “သာယာမှု ညည်းသံ” ကို သူ ကြားနေရသည်။ ဤခံစားချက်က သူ၏ သွေးများကို ဆူပွက်စေပြီး သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားစေ၏။</p> <p>ဂူအတွင်း၌။</p> <p>ချူခွမ်းရန်က သူ့ရှေ့ရှိ မီးတောက်အဆိပ် နှစ်ခုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခုရှိနေ၏။</p> <p>မီးတောက်အဆိပ်တစ်ခုက ပုံမှန်အတိုင်း ဖြစ်သော်လည်း လန်နင်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်လာသော အဆိပ်ကတော့ ထူးဆန်းသော အရာဝတ္ထုတစ်မျိုးနှင့် ရောနှောနေပုံရသည်။</p> <p>၎င်းက ထူးဆန်းသော အမှုန့်တစ်မျိုးဖြစ်၏။</p> <p>တိုက်ဆိုင်စွာပင် ထိုအမှုန့်မှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်ကြောင်း ချူခွမ်းရန် သိနေသည်။</p> <p>“နှင်းကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ဘုရင်မဆီကထွက်တဲ့ ပိုးမှုန့်တွေပဲ... ငါ ရရှိထားတဲ့ မှော်ဆေးပညာရဲ့ အမွေအနှစ်ထဲမှာ ဒီအရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဗဟုသုတတွေ ပါဝင်တယ်... ဒါကက ရှားပါးတဲ့ ကုသရေးပါဝင်ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ နှင်းကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ဘုရင်မတွေက တစ်ကောင်နဲ့တစ်ကောင် ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ ဂုဏ်သတ္တိလည်း ရှိတယ်... ဒါကြောင့် သူတို့ကို ခြေရာခံကိရိယာအနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ရတယ်... ဒါက ဘာလို့ ညီမလန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေရတာလဲ...”</p> <p>“ဒါက မီးတောက်အဆိပ်နဲ့ ရောနှောနေတယ်ဆိုတဲ့အချက်က ဒါက မင်းသမီးချီလျန်ရဲ့လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက အလွန်တရာ ရှားပါးတယ်... ဆေးပညာရှင်တွေမှ မဟုတ်ရင် ဒါအကြောင်းကို သိတဲ့သူက အရမ်းနည်းပြီး ရယူနိုင်ဖို့ဆိုတာ ပိုတောင် ခက်ခဲသေးတယ်...”</p> <p>ထိုအခါမှသာ လီစဲ့လုံက ဂူအပြင်ဘက်တွင်ရှိနေကြောင်း ချူခွမ်းရန် သတိရသွား၏။</p> <p>သူ့ဆရာတာအိုအရှင်လီက ဆေးပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဤအရာဝတ္ထုက လီစဲ့လုံနှင့် သက်ဆိုင်နေပါက အဓိပ္ပာယ်ရှိပေမည်။</p> <p>ထို့အပြင် မင်းသမီးချီလျန်ကိုသတ်ရန် အခွင့်အရေး အပြည့်အဝ ရှိနေချိန်တွင် သူက ဤနေရာသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူမကို ထွက်ပြေးရန် ကူညီပေးခဲ့သေး၏။</p> <p>ဤကိစ္စတွင် သေချာပေါက် သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခု ရှိနေသည်။</p> <p>“လီစဲ့လုံနဲ့ မင်းသမီးချီလျန်တို့က ပူးပေါင်းနေကြတာလား... ဒါပေမဲ့ မြွေတစ်ကောင်နဲ့ လူသားတစ်ယောက်က တစ်ယောက်ဆီကနေတစ်ယောက် ဘယ်လို အကျိုးအမြတ်မျိုး ရနိုင်မှာလဲ...”</p> <p>ချူခွမ်းရန်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဤအလားအလာအပေါ် အလွန် စိတ်ဝင်စားသွား၏။</p> <p>ယခုအခါ သူ ကစားရန် နောက်ထပ် ကစားပွဲတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save