Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၈၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဓားသမားမိန်၏ တာဝန်၊ ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံ၊ မင်းလုပ်ရမှာက သူ့ကို သတ်ဖို့ပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တားမြစ်တောရိုင်းနယ်မြေအတွင်း၌။</p> <p>လန်နင်ယုနှင့် ချီယွဲ့တို့ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ချူခွမ်းရန်က ဓားသမားမိန်ကို တာဝန်တစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့သည်။</p> <p>ဤအချိန်တွင် သူမ၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် ထွက်ခွာသွားသော ဓားသမားမိန်မှလွဲ၍ ချူခွမ်းရန်၏ ဘေးတွင် လန်နင်ယု၊ ချီယွဲ့နှင့် ကျန့်ချန်ဖုန်း ရုပ်သေးငယ်လေးတို့ ရှိနေဆဲဖြစ်၏။</p> <p>သူတို့အားလုံးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုနေကြသည်။ လန်နင်ယုက ချူခွမ်းရန်ထက်စော၍ တားမြစ်တောရိုင်းနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် သူမက ဤနယ်မြေနှင့် ပို၍ ရင်းနှီးနေ၏။</p> <p>သူမက ဤတားမြစ်နယ်မြေရှိ လက်ရှိ အခြေအနေအကြောင်းကို ချူခွမ်းရန်အား ပြောပြနေသည်။</p> <p>၎င်းတွင် တားမြစ်ခံကောင်းကင်သားတော်တစ်ဦးစီ ရရှိခဲ့သော ကံတရားအခွင့်အလမ်းများနှင့် လက်ရှိတွင် တားမြစ်နယ်မြေ၏ နက်ရှိုင်းသော အပိုင်းများ၌ စူးစမ်းလေ့လာနေသည့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များကဲ့သို့သော အချက်အလက်များ ပါဝင်၏။</p> <p>တားမြစ်တောရိုင်းနယ်မြေကို အပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ အတွင်းပိုင်းနယ်မြေ၊ အပြင်ပိုင်းနယ်မြေနှင့် ဗဟိုချက်နယ်မြေတို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်းလေလေ ကံတရားအခွင့်အလမ်းများက ပို၍ ကြီးမားလေလေဖြစ်၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူခွမ်းရန်၊ လန်နင်ယုနှင့် အခြားသူများက ယခုအခါ အတွင်းပိုင်းနယ်မြေနှင့် အပြင်ပိုင်းနယ်မြေကြားရှိ အကူးအပြောင်း နေရာတွင် ရောက်ရှိနေကြသည်။ လက်ရှိအချိန်အထိ ထိပ်တန်း တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သားတော် အများစုမှာ အတွင်းပိုင်းနယ်မြေတွင် ရှိနေကြ၏။</p> <p>ဗဟိုချက်နယ်မြေနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချိတ်ပိတ်မှု အတော်များများ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝ မပွင့်သေးသောကြောင့် မည်သူမျှ ထိုနယ်မြေကို မစူးစမ်းနိုင်သေးချေ။</p> <p>သူတို့စကားပြောနေစဉ် တစ်ဝက်ခန့်တွင် ချူခွမ်းရန်၏ ခါးရှိ ဆက်သွယ်ရေးသံလိုက်အိမ်မြှောင်မှတစ်ဆင့် ဓားသမားမိန်၏ မက်ဆေ့ခ်ျ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>“အိုး... သူမ သူတို့နောက်ကို ကပ်လိုက်နေပြီပဲ...”</p> <p>တားမြစ်တောရိုင်းနယ်မြေရှိ တစ်နေရာတွင်။</p> <p>သူမ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသနေသော မင်းသမီးချီလျန်က ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>“သူ့လို ကောင်းကင်သားတော်မျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံနိုင်ဘူး... တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ...”</p> <p>သူမက အံ့မခန်းစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော တားမြစ်ခံကောင်းကင်သားတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူမက ချူခွမ်းရန်၏ ဓားတိုက်ခိုက်မှု နှစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်ခဲ့ချေ။ သူ၏ စွမ်းအားက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှ၏။</p> <p>“ပညာရှင်အုပ်စိုးသူ... အဲဒီလူရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ပညာရှင်အုပ်စိုးသူတစ်ယောက်နဲ့ တန်းတူ ဖြစ်နေလောက်ပြီ...”</p> <p>“ငါ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးရချင်တယ်ဆိုရင် ငါ ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာဖို့လိုတယ်... အနည်းဆုံးတော့ အထွတ်အထိပ်အင်ပါယာတစ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့လိုတယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ရဲ့ မြွေနီအဆိပ်မီးလျှံနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ငါ သူ့ကို သိုင်းကွက်အနည်းငယ်လောက် ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်...”</p> <p>ချူခွမ်းရန်၏ ဓားချီကို အကဲဖြတ်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က အထွတ်အထိပ်အင်ပါယာတစ်ပိုင်း အဆင့်တွင် ရှိနေကြောင်း မင်းသမီးချီလျန် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p>တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သားတော်များထဲတွင် အင်ပါယာတစ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ အနည်းငယ်သာရှိပြီး အထွတ်အထိပ်အင်ပါယာတစ်ပိုင်းဆိုလျှင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p>“ငါရောက်ပြီ မင်းသမီး...”</p> <p>ဤအချိန်တွင် လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ရောက်လာ၏။ သူက လီစဲ့လုံ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့ကို မြင်သောအခါ မင်းသမီးချီလျန်၏ မျက်နှာအမူအရာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သူမ ဒဏ်ရာရခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် သူ့ကြောင့်သာဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူမက သူ့ကို မျက်နှာထား တင်းတင်းဖြင့် အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ... နင် ငါ့ကို သေချာ ရှင်းပြတာ ကောင်းလိမ့်မယ်...”</p> <p>ထို့နောက် လီစဲ့လုံက ချူခွမ်းရန်နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို သူမအား ပြောပြလိုက်၏။ ရှင်းပြချက်၏ အဆုံးတွင် သူက ထပ်လောင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့လူက ရုတ်တရက် ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါလည်း မသိခဲ့ဘူးလေ...”</p> <p>“ချူခွမ်းရန်... ဒါဆို သူက တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သားတော်တစ်စုကို တစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူပေါ့... သူက တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ... ဒါပေမဲ့ သူ ရောက်လာတာက ငါတို့ရဲ့အစီအစဉ်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ... သူ ရှိနေရင် လန်နင်ယုဆီကို ရောက်ဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ငါလည်း အဲဒါကို ကောင်းကောင်း သိပါတယ်... ဒါကြောင့် မင်းသမီးကို အကူအညီတချို့ပေးဖို့ ငါ ရောက်လာတာပါ...”</p> <p>“အိုး... ဒါဆို နင်က ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံရှိတဲ့နေရာကို ငါ့ကို ပြောပြဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။ သူမက လီစဲ့လုံနှင့် ပူးပေါင်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံ ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>“မှန်ပါတယ် မင်းသမီး... မင်းသမီးရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားအရဆိုရင် ချူခွမ်းရန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ မင်းသမီးက ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သန့်စင်ပြီးသွားရင်တော့ အခြေအနေက နည်းနည်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်...”</p> <p>“ကောင်းပြီ... နင် စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သန့်စင်ပြီးသွားတာနဲ့ ငါ့ဘက်က သဘောတူညီချက်ကို သေချာပေါက် ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်... လန်နင်ယုက မကြာခင် နင့်ရင်ခွင်ထဲကို သေချာပေါက် ပြန်ရောက်လာမှာပါ...”</p> <p>“ဟင့်အင်း… ငါ အဲဒီပြည့်တန်ဆာမနှစ်ယောက်စလုံးကို အတူတူ သေစေချင်တယ်...”</p> <p>လီစဲ့လုံက မုန်းတီးမှုများ အပြည့်ရှိနေသော မျက်လုံးများဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့၍ ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် မင်းသမီးချီလျန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူမက သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခု ထွင်းထုသွား၏။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ အဆိပ်မီးတောက်က အလုပ်ဖြစ်သွားပုံရတယ်... နင်က ချူခွမ်းရန်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့တာပဲ... နောက်တစ်ချက်က ရုပ်ရည်ပိုင်းနဲ့ ပတ်သက်လာရင်တော့ နင်က ချူခွမ်းရန်နဲ့ယှဉ်ရင် ကီလိုမီတာတစ်ရာလောက် အဝေးကို လွင့်ထွက်သွားမှာ သေချာတယ်... ငါသာဆိုရင်လည်း သူ့ကိုပဲ ရွေးမှာပဲ...”</p> <p>“ဟွန့်... မင်းသမီး ပါးစပ်ကို ဆင်ခြင်တာ ကောင်းလိမ့်မယ်... မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စကိုလုပ်ဖို့ တခြားတစ်ယောက်ကိုပဲ ရှာလိုက်မယ်...”</p> <p>လီစဲ့လုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ မည်းမှောင်သွား၏။</p> <p>*ရုပ်ရည်... ရုပ်ရည်... ရုပ်ရည်... အမျိုးသမီးတွေ တကယ်လိုချင်တာ အဲဒါတစ်ခုတည်းလား…*</p> <p>အမျိုးသမီးတိုင်းက ချူခွမ်းရန်၏ ချောမောသော မျက်နှာကို စွဲလမ်းနေကြသည်။ သူ၏ရန်သူဖြစ်သော မင်းသမီးချီလျန်ပင် လီစဲ့လုံ၏ ရှေ့တွင် သူ့ရုပ်ရည်ကို ချီးကျူးနေသေး၏။</p> <p>*ဘာလို့များ ဒီလိုတွေ ဖြစ်နေရတာလဲကွာ…*</p> <p>“ကောင်းပြီ... ငါ သဘောပေါက်ပြီ...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က သူမ၏ လက်များကို မြှောက်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ရှိနေ၏။ သို့သော်လည်း သူမက ၎င်းကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သဖြင့် လီစဲ့လုံ သတိမထားမိခဲ့ချေ။</p> <p>“သွားကြစို့... ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံက ငါတို့ အခုရောက်နေတဲ့ နေရာကနေ အတော်လေးဝေးတယ်...”</p> <p>“ကောင်းပြီ...”</p> <p>ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံ အကြောင်းကို သူ ပြောလိုက်သောအခါ မင်းသမီးချီလျန်မှာ ချက်ချင်း လန်းဆန်းသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာ၏။</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် ထွက်သွားပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်မည်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>၎င်းမှာ လီစဲ့လုံကို တိတ်တဆိတ် နောက်ယောင်ခံလိုက်နေသော ဓားသမားမိန် ဖြစ်၏။</p> <p>အမှောင်တာအိုနှင့် ကိုယ်ပျောက်တာအိုတို့ကို ကျွမ်းကျင်သော သူမ၏ တည်ရှိနေမှုကို မင်းသမီးချီလျန်ကဲ့သို့သော တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သမီးတော်တစ်ဦးပင် သတ်မှတ်ထားသော အကွာအဝေး တစ်ခုအတွင်း သိရှိနိုင်ရန် အခက်အခဲ ရှိပေမည်။</p> <p>“သေချာတာပေါ့... သခင် ခန့်မှန်းထားသလိုပါပဲ... လီစဲ့လုံက မင်းသမီးချီလျန်နဲ့ တစ်ခုခု ပတ်သက်နေတာ သေချာတယ်... ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ကြာပန်းမီးလျှံ ကြောင့်ကိုး... မင်းသမီးချီလျန်က သူ့လို လူမျိုးနဲ့ ပူးပေါင်းတာ အံ့ဩစရာ မရှိပါဘူး...”</p> <p>“ဒီအကြောင်းကို သခင့်ကို ငါ အသိပေးရမယ်...”</p> <p>မက်ဆေ့ခ်ျပို့ပြီးသည်နှင့် ဓားသမားမိန်က နှင်းကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ဘုရင်မကို ထုတ်ယူကာ သူတို့နောက်သို့ ဆက်လက် လိုက်သွား၏။</p> <p>တစ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။</p> <p>လီစဲ့လုံနှင့် မင်းသမီးချီလျန်တို့က ရွှံ့နွံတော တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>ရွှံ့နွံတောထဲတွင် အဆိပ်ငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှံ့နေပြီး ၎င်းက အလွန်မှုန်မှိုင်းနေသဖြင့် အတွင်းတွင် ဘာရှိသည်ကို မြင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>“ဒီနေရာမှာ တကယ်ပဲ ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံ ရှိတာလား...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။</p> <p>“ဒီနေရာမှာ ရေချီတွေ အရမ်း ပေါများနေတာပဲ... ရှားပါးမီးတောက်တစ်ခုက ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ် ပေါက်ဖွားနိုင်မှာလဲ...”</p> <p>“မင်းကို ငါ လိမ်စရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး... ငါ့နောက်ကိုသာလိုက်ခဲ့...”</p> <p>လီစဲ့လုံက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက အဆိပ်ဖြေဆေးတစ်လုံးကို သောက်၍ အဆိပ်ငွေ့များ ထဲသို့ လျှောက်သွား၏။</p> <p>အဆိပ်ငွေ့က အလွန်တရာ အဆိပ်ပြင်းလှသည်။ သင့်လျော်သော ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများ မလုပ်ပါက အင်ပါယာတစ်ပိုင်းတစ်ဦးပင် အဆိပ်ကြောင့် ထိုနေရာမှာတင် သေဆုံးသွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p>သို့သော်လည်း မင်းသမီးချီလျန်မှာ ကြောက်ရွံ့စရာ ဘာမှမရှိပေ။</p> <p>အဆိပ်ငွေ့များက သာမန်လူများအတွက် အဆိပ်သင့်စေသော်လည်း မိစ္ဆာသားရဲ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မြွေနီအဆိပ်မီးလျှံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော မင်းသမီးချီလျန် အတွက်တော့ အဆိပ်ငွေ့က လတ်ဆတ်သော လေကောင်းလေသန့်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမအတွက် ကြီးမားသော သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေး၏။</p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် အဆိပ်ငွေ့များထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ဓားသမားမိန် ပေါ်လာပြီး ပြဿနာကြုံနေရသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ငါ့ဆီမှာ အဆိပ်ဖြေဆေး ဘာမှမရှိဘူး... အဆိပ်ငွေ့ထဲကို အလောတကြီး ဝင်သွားရင် ငါ့အသက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်... ငါ ရှိနေတာကိုလည်း သူတို့ သိသွားပြီး သခင့်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို ထိခိုက်လိမ့်မယ်... ငါ သခင် ရောက်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်သင့်တယ်...”</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်းသမီးချီလျန်နှင့် လီစဲ့လုံတို့က ရွှံ့နွံတောထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>မကြာမီတွင် မင်းသမီးချီလျန်က အဆိပ်ငွေ့များကြားတွင် ကြက်သွေးရောင်မီးတောက်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမက ၎င်းထံမှ လောင်ကျွမ်းနေသော မီးအခြေခံတာအို ချီများကိုလည်း ခံစားနိုင်၏။</p> <p>“ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံက တကယ်ကြီး ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာပဲ...”</p> <p>“သေချာတာပေါ့ ရှိတာပေါ့... ဒီနေရာက ရွှံ့နွံတောဖြစ်ပေမဲ့ ဒီမြေအောက်မှာ ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ မီးအခြေခံတာအို မြေကြောတစ်ခုရှိတယ်... ရွှံ့နွံနဲ့ အဆိပ်ငွေ့တို့ ပေါင်းစပ်မှုကနေ အာဟာရ ရရှိပြီး နောက်ဆုံးမှာ ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို ဖြစ်ပေါ်လာစေတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက အရမ်းကိုခေါင်တဲ့အတွက် ဒီနေရာကို လာတဲ့သူ အရမ်းရှားတယ်... ငါ့ရဲ့ဆရာနဲ့ ငါတောင် ဒီဒေသမှာ ဆေးပင်တွေ လာရှာရင်းနဲ့ တွေ့ခဲ့တာ...”</p> <p>လီစဲ့လုံက ပြောနေရင်း သူနှင့် မင်းသမီးချီလျန်တို့က ထိုမီးတောက်အစုအဝေးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားကြ၏။</p> <p>အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းက ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကြက်သွေးရောင် မီးတောက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မီးတောက် အဆိပ်ငွေ့များ ဝန်းရံနေသည်။</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျက်လိုက်ပြီး ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သူမ့မျက်လုံးများထဲတွင် လိုချင်ဆန္ဒများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p>အကယ်၍ သူမက အခြား အဆိပ်မီးတောက်များထဲတွင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သော ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သန့်စင်နိုင်မည်ဆိုပါက သူမအတွက် များစွာအကျိုးရှိပေမည်။</p> <p>“ဟင်…အခြေအနေ မမှန်ဘူး... ဒီနေရာမှာ ဘာလို့ တခြားလူရောက်နေရတာလဲ...”</p> <p>ရုတ်တရက် မင်းသမီးချီလျန်က ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံအောက်ရှိ ပုံရိပ်တစ်ခုကို သတိပြုမိသွား၏။ သူက သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မီးတောက်ဆီသို့ တာအိုသိုင်းကွက်များစွာကို ထုတ်ဖော်နေသည်။</p> <p>သူက ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သန့်စင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>“အဲဒီလူက ငါ့ရဲ့ လေးစားရတဲ့ဆရာ တာအိုအရှင်လီလေ...”</p> <p>“ဘာ... နင့်ဆရာက ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သန့်စင်နေပြီကို... နင်က ငါ့ကို ဒီနေရာကို ဘာလို့ခေါ်လာတာလဲ... နင် ငါ့ကို ကစားနေတာလား...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။</p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့... သူက အပြည့်အဝ မသန့်စင်ရသေးတဲ့အတွက် အခုချိန်မှာ သူ လှုပ်ရှားလို့ မရဘူးလေ... နင် လုပ်ရမှာက သူ့ကိုသတ်ဖို့ပဲ...”</p> <p>လီစဲ့လုံက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save