Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၈၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါ့ရဲ့ လေးစားရတဲ့ ဆရာပါပဲ၊ ငါ ဆက်မလိုချင်တော့ဘူး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“နင်လုပ်ရမှာက သူ့ကို သတ်ဖို့ပဲ...”</p> <p>လီစဲ့လုံက ခံစားချက် ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူ့ဘေးရှိ မင်းသမီးချီလျန်မှာ အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p>“သူက တကယ်ပဲ နင့်ရဲ့ လေးစားရတဲ့ ဆရာလား...”</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ... သူက အရမ်းကို အသုံးမကျလွန်းဘူး... လန်ယွဲ့ရဲ့ ရောဂါကိုတောင် မကုသနိုင်ခဲ့လို့ ငါနဲ့ နင်ယုရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပဲ အဖတ်တင်တယ်... သူသာ တကယ် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူဆိုရင် ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး လန်ယွဲ့ကို လိုက်နေတာ မအောင်မမြင် ဖြစ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ရင် နင်ယုက အခုဆို ငါ့ချစ်သူ ဖြစ်နေလောက်ပြီ...”</p> <p>“အခြေအနေတွေကလည်း ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p>လီစဲ့လုံက နာကြည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>သူ သိသမျှ ကျွမ်းကျင်မှုတိုင်းကို သင်ပေးခဲ့သော လေးစားရတဲ့ဆရာကို သူက အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့လက်ရှိစွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို အပြည့်အဝ သန့်စင်နိုင်ရင်တောင် သူက ချူခွမ်းရန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ နင်လို တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သမီးတော်ကျတော့ မတူဘူးလေ... နင်သာ ဒီမီးတောက်ကို သန့်စင်ပြီးသွားရင် ချူခွမ်းရန်ကိုတောင် တိုက်ခိုက်နိုင်လိမ့်မယ်...”</p> <p>“ငါ ချူခွမ်းရန်နဲ့ လန်နင်ယုကို တန်ဖိုးပေးဆပ်ရအောင် လုပ်ချင်တယ်...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စုပ်သပ်လိုက်၏။</p> <p>“လူသားတွေက ဘယ်လောက်အထိ ယုတ်မာနိုင်လဲဆိုတဲ့ ငါ့ရဲ့နားလည်မှုကို နင်က လုံးဝ အသစ်ပြန်လုပ်ပေးလိုက်တာပဲ... နင်က တကယ့်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းတာပဲ...”</p> <p>“ဟွန့်... မမေ့နဲ့... ငါ ဒီလိုလုပ်တာက နင့်ကို ကူညီဖို့လည်း ပါတယ်...”</p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့... နင့်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ငါ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်... ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သန့်စင်ပြီးတာနဲ့ နင့်ကို လက်စားချေနိုင်အောင် ငါ သေချာပေါက် ကူညီပေးပါ့မယ်...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က ပြောရင်း သူမလက်ကို မြှောက်ကာ တာအိုအရှင်လီ၏ ကျောဘက်သို့ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူ၏အာရုံစူးစိုက်မှုအားလုံးက ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သန့်စင်ခြင်းအပေါ် ရောက်နေသဖြင့် တာအိုအရှင်လီ၏ ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် သတိပြုမိမှုက ထိုအချိန်တွင် အနိမ့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေ၏။ အဆိပ်ငွေ့များ ပြည့်နှံ့နေသော ဤရွှံ့နွံတောထဲသို့ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>ထိုရုတ်တရက် လက်ဝါးရိုက်ချက်က သူ့ကို သွေးအန်ပြီး လွင့်ထွက်သွားစေကာ တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားစေသည်။</p> <p>“ဘယ်သူလဲ...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်ကို မြင်သောအခါ တာအိုအရှင်လီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>သူမထံမှ ပြင်းထန်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတက်အကျများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်းတွင် ထူးခြားသော မွေးရာပါကြမ်းကြုတ်သည့် ချီစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။ သူက သူမ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။</p> <p>ထို့နောက် သူက အနီးနားတွင် ရပ်နေသော လီစဲ့လုံကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>သူ၏ပုံရိပ်က ရုတ်ခြည်းလှုပ်ရှားသွားပြီး လီစဲ့လုံ၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွား၏။ သူက ခေါင်းပင် မလှည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ငါတို့ သွားရမယ်... ဒီလူက အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်... သူမကို တတ်နိုင်သမျှ အချိန်ဆွဲထားဖို့ ငါ ကြိုးစားမယ်...”</p> <p>သို့သော်လည်း သူ စကားပြောမဆုံးမီမှာပင် သူ့နောက်ကျောမှ ဓားတစ်လက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်လာသည်။</p> <p>တာအိုအရှင်လီက သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဓားသွားကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p>“ဘယ်လိုလုပ်...”</p> <p>အသံတစ်ချက်နှင့်အတူ တာအိုအရှင်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လီစဲ့လုံက လက်ကို မြှောက်ကာ နောက်ထပ် လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ချက်ဖြင့် တာအိုအရှင်လီကို ထပ်မံ လွင့်ထွက်သွားစေ၏။</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်၏ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လီစဲ့လုံ၏ ဓားဖြင့် ထိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် တာအိုအရှင်လီမှာ ယခုအခါ သေလုမြောပါး အခြေအနေဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“စဲ့လုံ... မင်း ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ...”</p> <p>တာအိုအရှင်လီက သူ၏ မျက်လုံးများကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေ၏။ သူက ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လီစဲ့လုံကို စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p>“ကျွန်တော့်ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ ဆရာ... ဆရာက အသုံးမကျလွန်းလို့၊ ချူခွမ်းရန်ကို အနိုင်ယူဖို့ ကျွန်တော့်ကို မကူညီနိုင်ခဲ့လို့ ဆရာ့ကိုယ်ဆရာပဲ အပြစ်တင်လိုက်ပါ...”</p> <p>“မင်း... မင်း... သစ္စာဖောက် ယုတ်မာကောင်...”</p> <p>ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများကို တာအိုအရှင်လီ နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူ့တပည့် သစ္စာဖောက်မှုအတွက် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ပြီး ရှက်ရွံ့မိ၏။ ထို့ကြောင့် သူက အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံ ပေါ်သည်။</p> <p>“သူ့ကို မင်းသမီးပဲ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်ပါလား...”</p> <p>“နင်ပဲ လုပ်လိုက်လို့ မရဘူးလား...”</p> <p>လီစဲ့လုံက သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p>“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ငါရဲ့ လေးစားရတဲ့ဆရာပါပဲ… ငါ မလုပ်နိုင်ဘူး...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်မှာ ဆွံ့အသွားသည်။</p> <p>ဤမျှအရှက်မရှိသော လူသားမျိုးကို သူမ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p>*သူက သူ့ဆရာကို ဓားနဲ့ အဲဒီလောက် အဆင်ပြေပြေ ထိုးခဲ့ပြီးတော့မှ သူ မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ ပြောနေတာလား…*</p> <p>“လူသားတွေက တကယ့်ကို ဟန်ဆောင်ကောင်းကြတာပဲ...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမက တာအိုအရှင်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မြွေနီအဆိပ်မီးလျှံ လှိုင်းတစ်ခုကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီတွင် တာအိုအရှင်လီမှာ ပူလောင်သော အဆိပ်မီးတောက်များကြောင့် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွား၏။</p> <p>လီစဲ့လုံက မီးလောင်ကျွမ်းနေသော အလောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ယင်ယန်လက်စွပ်ကို ယူလိုက်သည်။ ၎င်းအတွင်းရှိအရာများကို စိတ်အာရုံခံလိုက်သောအခါ ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p>“နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆေးပညာရှင်တစ်ယောက် လုပ်ခဲ့တာ အဘိုးကြီးအတွက် ဆုလာဘ်တွေ အများကြီး ရခဲ့တာပဲ... ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဒီနေရာမှာ ရတနာတွေ အများကြီးရှိတာပဲ..”</p> <p>သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရုန်းစာလုံးများ ထွင်းထုထားသည့် ရွှေရောင် ကျောက်စိမ်းပေလိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>“သူ့ဆီမှာ အင်ပါယာအဆင့် အလင်းမြန်ထွက်‌ပြေးအဆောင်တောင် ရှိသေးတာပဲ...”</p> <p>အလင်းမြန်ထွက်‌ပြေးအဆောင်က အသုံးပြုသူကို အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲစေပြီး အလွန်မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် သွားလာနိုင်စေသော ရုန်းစာလုံး အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>အင်ပါယာအဆင့် အလင်းမြန်ထွက်‌ပြေးအဆောင်က အလွန် ရှားပါးလှ၏။</p> <p>ထိုပစ္စည်းကို ထွက်ပြေးရန် နည်းလမ်း တစ်ခုအနေဖြင့် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုကြသည်။ ဤပစ္စည်းကို အသုံးပြုလိုက်တိုင်း အင်ပါယာတစ်ပါးပင်လျှင် အသုံးပြုသူ ထွက်ပြေးခြင်းကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>“ဒါဆို ငါ ဒီကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို စပြီး သန့်စင်လိုက်တော့မယ်...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က သူမရှေ့ရှိ ကြက်သွေးရောင် မီးတောက်ကို ကြည့်သောအခါ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။</p> <p>သူမက မီးတောက်ထဲသို့ လက်ကို ထည့်လိုက်၏။ တစ်မုဟုတ်ချင်းပင် မီးတောက်အငွေ့အသက်များက သူမ၏ လက်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p>အဆိပ်မီးတောက်များကို ကျွမ်းကျင်သော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် သူမက အခြားအဆိပ်မီးတောက်များကို စားသုံးခြင်းဖြင့် သူမ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား မြွေနီအဆိပ်မီးလျှံ ကို ပိုမို အစွမ်းထက်လာစေနိုင်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံက သူမကို လုံးဝ မထိခိုက်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမလို လူအတွက်တော့ ၎င်းက ကြီးမားသော ဖြည့်စွက်စာ တစ်ခုသာဖြစ်၏။</p> <p>“ဘယ်လောက်တောင် သန့်စင်ပြီး ရှားပါးတဲ့ မီးတောက် စွမ်းအင်တွေလဲ... ဒီအရာက အံ့ဩစရာပဲ...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p>ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံက ဤလောကရှိ အမြင့်ဆုံးအဆင့် သဘာဝရှားပါး မီးတောက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်၏။ မီးအခြေခံတာအိုကို ကျွမ်းကျင်သော မည်သည့် ကျင့်ကြံသူအတွက်မဆို ဤကဲ့သို့သော ရှားပါးမီးတောက်က အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာတစ်ပါးဖြစ်သည်။</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က ယခင်က ရှားပါးမီးတောက် အများအပြားကို စားသုံးခဲ့ဖူးသော်လည်း မည်သည့် မီးတောက်ကမျှ ယခု သူမစုပ်ယူနေသော ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို မယှဉ်နိုင်ချေ။</p> <p>သို့သော်လည်း စွမ်းအင်သန့်စင်မှုနှင့် ပမာဏ အပိုင်းတွင်တော့ ၎င်းတို့ အားလုံးက ဆင်တူကြ၏။</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို စုပ်ယူနေစဉ် ရုတ်တရက် ဓားချီတစ်တန်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက အဆိပ်ငွေ့များကို ဆုတ်ဖြဲပြီး သူမ၏ လက်မောင်းကို အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမက ဓားချီ ထွက်ပေါ်လာရာ နေရာကို သတိထား၍ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>သူမ၏ မိစ္ဆာသားရဲ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ခုတ်ဖြတ်နိုင်သော ဓားချီတစ်တန်းကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သူဖြစ်သဖြင့် ထိုသူက သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ထို့အပြင် ထိုဓားချီက သူမအတွက် အလွန် ရင်းနှီးနေ၏။</p> <p>“သူပဲ...”</p> <p>“သေချာပေါက် သူပဲ...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က အဆိပ်ငွေ့များကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ လီစဲ့လုံမှာလည်း ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>ထို့နောက် ပုံရိပ်တစ်ခုက အဆိပ်ငွေ့များထဲမှ ထွက်လာ၏။</p> <p>ရောက်လာသူက လေထဲတွင် လွင့်ခါနေသော ဆံပင်အနက်ရောင်နှင့် ဝတ်ရုံဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူနှင့်အတူ အလွန်လှပသောအမျိုးသမီးသုံးဦးလည်း ပါလာ၏။</p> <p>ချူခွမ်းရန်မှလွဲ၍ သူတို့ ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။</p> <p>သူက ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို နောက်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p>“ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံ ပေါ့... ဒီကံတရားအခွင့်အလမ်းက စောစောတုန်းက မင်းကို လွှတ်ပေးခဲ့ရကျိုး တကယ်နပ်တာပဲ...”</p> <p>“ချူခွမ်းရန်... မင်း ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရောက်နေရတာလဲ...”</p> <p>လီစဲ့လုံမှာ သူ့မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p>*ချူခွမ်းရန်က သူတို့ရှိနေတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ဘာလို့ ရှိနေရတာလဲ...ဒီလူက ဘာလို့ အမြဲတမ်းပေါ်လာပြီး သူ့အစီအစဉ်တွေကို ဖျက်ဆီးနေရတာလဲ…*</p> <p>“နေပါဦး... ငါ့ကို လွှတ်ပေးခဲ့တယ်ဟုတ်လား... ဒါဆို စောစောတုန်းက မင်းက ငါ့ကို တမင်တကာ လွှတ်ပေးခဲ့တာပေါ့... ဒါပေမဲ့ မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလဲ...”</p> <p>“မင်း ခန့်မှန်းကြည့်ပါလား...”</p> <p>လီစဲ့လုံမှာ အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နှင်းကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ဘုရင်မကို သိမ်းထားသည့်နေရာဖြစ်သော သူ၏ ခါးကို စမ်းကြည့်လိုက်၏။</p> <p>“ငါ့ရဲ့ ပျောက်နေတဲ့ နှင်းကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ဘုရင်မကို အချိန်တစ်လျှောက်လုံး ခိုးယူထားတာ မင်းပဲ...”</p> <p>“ကောင်းတယ်... အနည်းဆုံးတော့ မင်းက အဲဒီလောက်ကြီး အရူး မဟုတ်သေးပါဘူး...”</p> <p>ချူခွမ်းရန်က ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>“မင်း အကျွမ်းကျင်ဆုံးအရာကို မင်းကို ပြန်ဆန့်ကျင်ဖို့ ငါ သုံးလိုက်ရုံပါပဲ...”</p> <p>“စောစောတုန်းက အဲဒီလက်ဝါးရိုက်ချက်က ငါ့ကို သတ်ဖို့မဟုတ်ဘဲ ကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ရဲ့ ပိုးမှုန့်တွေကို ငါ့ဆီ ထိုးသွင်းဖို့ပဲပေါ့..”</p> <p>“မှန်တယ်... အဲဒါက ညီမလန်ဆီ မင်း ထိုးသွင်းခဲ့တဲ့ ပိုးမှုန့်တွေပဲလေ...”</p> <p>လီစဲ့လုံ၏ မျက်နှာအမူအရာက အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေ၏။ လန်နင်ယုကို ကိုင်တွယ်ရန် သူ အသုံးပြုခဲ့သော နည်းလမ်းက သူ့ကို ပြန်လည်ဆန့်ကျင်ရန် အသုံးပြုခံရလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>“အရူးကောင်... နင်လုပ်လိုက်လို့ ငါ့မှာ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်ရပြီ...”</p> <p>မင်းသမီးချီလျန်က အံကြိတ်၍ လီစဲ့လုံကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမက ချူခွမ်းရန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်ကိုချူ... ဒါတွေ အားလုံးက လီစဲ့လုံကြောင့်ပါ... ငါ့အကူအညီအတွက် အလဲအလှယ်အနေနဲ့ ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို ကမ်းလှမ်းပြီး ငါ့ဆီလာခဲ့တာ သူပဲ... အကြွေးတိုင်းအတွက် ကြွေးဆပ်မယ့်သူတစ်ယောက် ရှိစမြဲလေ... ဒီအရာတွေအားလုံးအတွက် တာဝန်ရှိတာ သူဖြစ်တဲ့အတွက် ရှင် သူနဲ့ပဲ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းသင့်တယ်... ငါနဲ့ ဒီကိစ္စ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... ဒီကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့...”</p> <p>သူမက ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို ကြည့်၍ မလိုလားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p>“ငါ ဒါကို ဆက်မလိုချင်တော့ဘူး... အစ်ကိုချူပဲ ယူလိုက်ပါ...”</p> <p>သူမက ချူခွမ်းရန်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ့ထံမှ ရှားပါးမီးတောက်ကို လုယူရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူနှင့်ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မည့်အစား သူမ၏ အသက်ကို အရင်ကယ်တင်ရန် စဉ်းစားသင့်သည် မဟုတ်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save