“အဲဒီတုန်းက နင်က စီနီယာအစ်မနင်ယုနဲ့ ငါ့ကို သတ်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တာလေ... အခုကျတော့ နင်က ဒီကိစ္စနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့ဟလား...”
ချီယွဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။
ချူခွမ်းရန်က မင်းသမီးချီလျန်ကို ကြည့်နေစဉ် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သို့သော်လည်း သူက ချီယွဲ့နှင့် တူညီသော အတွေးမျိုးရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။
ချွင်ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ့ခါးမှ ဓားတစ်ဝက်ခန့် ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ထက်ရှသော ကြောက်စရာကောင်းသော ဓားအခြေခံတာအိုစည်းချက်တစ်ခုက နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
“ချူခွမ်းရန်... ငါ့ကိုသတ်တာက နင်က နတ်ဘုရားမြွေကလန်တစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်သွားလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ... နင် သေချာစဉ်းစားသင့်တယ်... ငါ့ကို သတ်တာက တကယ်ပဲ တန်ရဲ့လား...”
မင်းသမီးချီလျန်က အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်၏။
“အဲဒါခြိမ်းခြောက်တာလား... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... အခု ငါ ပိုပြီး သိချင်လာပြီ... ငါ နင့်ကို သတ်ပြီးသွားရင် နတ်ဘုရားမြွေကလန်က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ...”
ချူခွမ်းရန်၏ ဓားအခြေခံတာအိုစည်းချက်များ ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာစဉ် အရေးမစိုက်သလို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူ၏ ကောင်းကင်သက်ဆင်းက အပြည့်အဝ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရပြီး မင်းသမီးချီလျန်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ မြေကြီးကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။
“သွားကြစို့...”
ရုတ်တရက် လီစဲ့လုံက မင်းသမီးချီလျန်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပေလိပ်တစ်ခုကို ချေမွလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်က ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားသွား၏။ ချူခွမ်းရန်ပင် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်ကူးခြင်းနည်းစနစ်ဖြင့် အချိန်မီ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ချေ။
“ကျစ်... ထွက်ပြေးစရာ ပစ္စည်းတစ်ခုခုလား...”
ထွက်ပြေးသွားသော သူတို့နှစ်ယောက်ကို မြင်သောအခါ သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ သို့သော်လည်း သူက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သူ့ဘေးရှိ ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံ ဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
“အင်ပါယာအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆေးလုံး ဆယ်လုံးပေါင်းရင်တောင် ဒီအဆင့်ရှိတဲ့ သဘာဝ ရှားပါး မီးတောက်တစ်ခုကို မယှဉ်နိုင်ဘူး...”
ချူခွမ်းရန်က ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံဆီသို့ လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။
ဓားသမားမိန်က သူ့ကို ကမန်းကတန်း သတိပေးလိုက်သည်။
“သတိထားပါ သခင်... ဒီရှားပါးမီးတောက်က အဆိပ်အရမ်းပြင်းပါတယ်...”
“အိုး... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး...”
ချူခွမ်းရန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ လက်က ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော အဆိပ်မီးတောက် အစုအဝေးများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ တိုက်စားနေသည်။
ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံ၏ စွမ်းအင်အဆင့်နှင့် ယှဉ်လျှင် ၎င်းအတွင်းရှိ အဆိပ်ပြင်းအားကလည်း ထပ်တူညီမျှ မြင့်မားလှ၏။
ချူခွမ်းရန်က အထွတ်အထိပ်သူတော်စင်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်က မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်သောကြောင့် ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံ၏ အဆိပ်က သူ့ကို လုံးဝ မထိခိုက်နိုင်ချေ။ သို့သော်လည်း ရှားပါးမီးတောက်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအင်ကို သင့်လျော်စွာ မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားကို အတင်းအဓမ္မ စုပ်ယူခြင်းက အင်ပါယာတစ်ပိုင်းတစ်ဦးကိုပင် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားစေနိုင်၏။
နောက်တစ်ချက်က ချူခွမ်းရန်သည် သူ၏ စကြာ၀ဠာမီးပေါင်းဖိုခန္ဓာဖြင့် လောကရှိ ရှားပါး စွမ်းအင်မျိုးစုံကို သန့်စင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
၎င်းတွင် ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံလည်း ပါဝင်၏။
သူ့စိတ်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုနှင့်အတူ အကန့်အသတ်မဲ့ သဘာဝ ရှားပါး မီးတောက်များက ချူခွမ်းရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့ကို သူ၏ စကြာ၀ဠာမီးပေါင်းဖိုခန္ဓာဖြင့် လျင်မြန်စွာ သန့်စင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။
ချူခွမ်းရန်က ရှားပါးမီးတောက်ကို သန့်စင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဓားသမားမိန်က ချက်ချင်းပင် သူ့ဘေးတွင် စောင့်ကြပ်ပေးလိုက်သည်။
လန်နင်ယုနှင့် ချီယွဲ့တို့ကလည်း သူ ဘာလုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုနေရာ တစ်ဝိုက်တွင် ချိတ်ပိတ်ကန့်သတ်ချက် အချို့ကို ချထားပေးလိုက်ကြ၏။
အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။
၎င်းမှာ အစောက အင်ပါယာအဆင့် အလင်းမြန်ထွက်ပြေးအဆောင်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြသော လီစဲ့လုံနှင့် မင်းသမီးချီလျန်တို့ ဖြစ်ကြ၏။
သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ထံမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့သော်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည် ရရှိရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရ၏။
“ကျစ် သေစမ်းကွာ”
လီစဲ့လုံက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နေရာအနှံ့သို့ လက်သီးများဖြင့် ထိုးကြိတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်များ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် အပင်များကို ရက်စက်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
မင်းသမီးချီလျန်မှာလည်း အတော်လေး စိတ်မကြည်မလင်ဖြစ်နေ၏။
သူမက ထိုကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို အချိန်အတော်ကြာအောင် ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သူမ သန့်စင်ပြီးပါက သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက သေချာပေါက် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ တက်လှမ်းသွားမည် ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား မြင့်တက်လာရန် မဆိုထားနှင့်၊ သူမ၏ လူသားပုံစံ လက်မောင်းပင် အခုတ်ခံလိုက်ရသေးသည်။
“ချူခွမ်းရန်... စောင့်နေလိုက်... ငါ မင်းသမီးချီလျန်က ဒီကိစ္စကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ဘူး... အချိန်တန်ရင် နင့်ကို တန်ဖိုးပေးဆပ်ရအောင် ငါ လုပ်မယ်...”
သူမက အံကြိတ်၍ ရေရွတ်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူမက ဘေးရှိ လီစဲ့လုံကိုကြည့်ကာ အေးစက်စက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“နင် ဒေါသထွက်လို့ ပြီးပြီလား... ပြီးရင် ငါ့ဒဏ်ရာတွေကို လာကုပေး...”
သူမ၏ ဒဏ်ရာများက အပြည့်အဝ မသက်သာသေးကြောင်း မြင်သောအခါ လီစဲ့လုံက မှော်ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် သူမကို ကူညီပေးနိုင်၏။
“ဟွန့်... မင်းသမီး အပြုအမူကို ဆင်ခြင်တာ ကောင်းလိမ့်မယ်... အစောက နင့်ကို ကယ်ခဲ့တာ ငါလေ...”
“ငါတို့ ဒီလို ဒုက္ခရောက်နေရတာ နင့်ကျေးဇူးတွေကြောင့်လေ... နင်က ပိုးမှုန့်တွေ မိထားမှန်း မသိလောက်အောင် မိုက်မဲမနေဘူး ဆိုရင်...”
ပိုးမှုန့်များအကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ လီစဲ့လုံ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။
“အရူး... နင့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပိုးမှုန့်တွေကို အခုချက်ချင်း သွားဖယ်ရှားလိုက်...”
နှင်းကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ဘုရင်မနှင့် ၎င်း၏ သားပေါက်များက တစ်ကောင်နှင့်တစ်ကောင် ရှာဖွေနိုင်ကြသည်။ လီစဲ့လုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပိုးမှုန့်များရှိနေသရွေ့ သူက နှင်းကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ဘုရင်မ ၏ ခြေရာခံမှုမှ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ လီစဲ့လုံက အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကမန်းကတန်း လည်ပတ်စေလိုက်၏။
သာမန်အခြေအနေများအောက်တွင် လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ပိုးမှုန့်များ ရှိနေခြင်းကို သိရှိရန် ခက်ခဲပေမည်။ သို့သော်လည်း နှင်းကျောက်စိမ်းပိုးကောင်ဘုရင်မကို အသုံးပြုသူတစ်ဦးနှင့် မှော်ဆေးပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် လီစဲ့လုံက ၎င်းကို မည်သို့ ဖယ်ရှားရမည်ကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထား၏။ သူက ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ စားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အတန်ကြာ လည်ပတ်စေကာ အရည်ဖြူများ အများအပြားကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းတွင် ချူခွမ်းရန်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သော ပိုးမှုန့်များ ပါဝင်နေ၏။
“သွားကြစို့... ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူး...”
မင်းသမီးချီလျန်က အသံဩဩဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့ နှစ်ယောက်က အတော်လေး ဝေးသော နေရာတစ်ခုသို့ ပြေးသွားကြပြီး ဂူတစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် ချိတ်ပိတ်ကန့်သတ်ချက်များ ချထားပြီးနောက်မှသာ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
ထို့နောက် လီစဲ့လုံက မင်းသမီးချီလျန်၏ ဒဏ်ရာများကို စတင်ကုသပေးလိုက်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ချူခွမ်းရန်ကို မည်သို့ ဖြေရှင်းရမည်နည်းဆိုသော နည်းလမ်းများကိုလည်း စဉ်းစားနေသည်။
အကယ်၍ သူက ပြိုင်ဘက်ကို တန်ဖိုးပေးဆပ်ရအောင် မလုပ်နိုင်ပါက သူ၏ တာအိုအမြုတေက တည်ငြိမ်မည် မဟုတ်ချေ။
ချူခွမ်းရန်က သူ ချစ်ရသူကို လုယူသွားပြီး သူ၏ အစီအစဉ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ သူ့ကို အနိုင်ယူရန်အတွက် လီစဲ့လုံက သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆရာကိုပင် သတ်ပစ်ရန် ဆန္ဒရှိခဲ့၏။
ယခုအချိန်မှတော့ သူ လက်လျှော့တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဤကိစ္စက သူ၏စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ချူခွမ်းရန်... ငါသာ လက်စားမချေနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါက လူ့လောကရဲ့အသက်ရှင်လျက် အရှက်ရစရာတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”
လီစဲ့လုံက ချူခွမ်းရန်အပေါ် မုန်းတီးနေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ မင်းသမီးချီလျန်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။
“နင် တစ်ယောက်တည်းက ချူခွမ်းရန်ကို ဘယ်လိုလုပ် လက်စားချေနိုင်မှာလဲ...”
လီစဲ့လုံက တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သားတော်တစ်ဦးပင် မဟုတ်သဖြင့် ချူခွမ်းရန်ကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေမည်။
“ငါ မလုပ်နိုင်လို့ တခြားသူတွေလည်း မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုဘူးလေ...”
“ဒါဆို နင်က တခြား တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သားတော်တွေကို သွားရှာတော့မလို့ပေါ့... တိုက်ပွဲမှာ ချူခွမ်းရန်ကို ဘယ်သူက ယှဉ်နိုင်မယ်လို့ နင် ထင်လဲ...”
မင်းသမီးချီလျန်မှာ ချူခွမ်းရန်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
ထိုစွမ်းအားအဆင့်က မည်သည့် တားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သားတော်မဆို မီနိုင်ရန် များစွာ ဝေးကွာလှ၏။
“တားမြစ်ခံကောင်းကင်သားတော် တစ်ယောက်က သူ့ကို မနိုင်နိုင်ပေမဲ့ သူတို့ ပူးပေါင်းလိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... ဒါ့အပြင် တခြားတားမြစ်ခံ ကောင်းကင်သားတော်တွေကလည်း တားမြစ်တောရိုင်းနယ်မြေမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကြီးမားတဲ့ ကံတရားအခွင့်အလမ်းတွေ အများကြီး ရှာတွေ့ထားပြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာလောက်ပြီလို့ ငါ လောင်းရဲတယ်... သူတို့ အတူတကွ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ချူခွမ်းရန်ကို အနိုင်ယူဖို့ အခွင့်အရေး ရကောင်း ရနိုင်တယ်...”
“နင် ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ...”
“ငါ အရင်ဆုံး ဓားတာအိုသခင်ကို သွားရှာမယ်... ငါ့လိုပဲ သူကလည်း တစ်ချိန်တုန်းက လန်နင်ယုကို လိုက်ခဲ့တဲ့သူပဲ... သူမနဲ့ ချူခွမ်းရန်အကြောင်း သူ သိသွားရင် သေချာပေါက် တစ်ခုခု လုပ်လိမ့်မယ်...”
လီစဲ့လုံက အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။
ဓားတာအိုသခင်နှင့် သူက သူစိမ်းတွေ မဟုတ်ကြပေ။
အတိတ်တုန်းက သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက လန်နင်ယုကို လိုက်ရန် အအရည်အချင်း အပြည့်ဝဆုံးနှင့် အစွမ်းအထက်ဆုံးလူများ ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူက ဓားတာအိုသခင်ကို သူ၏ အကြီးမားဆုံး ပြိုင်ဘက်အဖြစ် တစ်ချိန်က သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
မထင်မှတ်ဘဲ ချူခွမ်းရန်က သူတို့ထက် ခြေတစ်လှမ်းဦးပြီး လန်နင်ယု၏ လက်ကို ကိုင်နိုင်ခဲ့၏။
လီစဲ့လုံက ဆက်လက် စဉ်းစားနေသည်။
*ဓားတာအိုသခင်အပြင် ဒီကိစ္စကိုလုပ်ဖို့ ဘယ်သူ့ကို ငါ အသုံးချလို့ရသေးလဲ…*
“ဝမ်ကလန်က ဝမ်ချွမ်လား... ပိုင်ကလန်က ပိုင်ဟုန်ယွီလား... ခေါင်းကိုးလုံးမြွေကလန်က ကျိုးယန်လား…*
အကယ်၍ ထိုလူတွေက မလုံလောက်သေးဘူး ဆိုရင်...
လီစဲ့လုံက သူ့လက်ထဲရှိ ယင်ယန်လက်စွပ်ကို ကစားနေ၏။ တာအိုအရှင်လီ၏ ယင်ယန်လက်စွပ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အရာတစ်ခုရှိသည်... ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ကောင်နှင့် ပတ်သက်နေသော အရာတစ်ခု။
လိုအပ်လာပါက ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကို သွားရှာရန် အန္တရာယ် မယူချင်သေးပေ။
ရွှံ့နွံတောထဲတွင် ချူခွမ်းရန်က ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို သန့်စင်နေဆဲဖြစ်၏။
ရှားပါး မီးတောက်အတွင်း ပါဝင်သော စွမ်းအင်က အတော်လေး ကြီးမားပြီး မကြာသေးမီက သူ သန့်စင်ခဲ့သော မြေကြောအဆီအနှစ်နှင့်ယှဉ်လျှင် ယင်းက ဘာမှမဟုတ်ပေ။
တစ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူက ကြက်သွေးရောင်အဆိပ်ငွေ့ ကြာပန်းမီးလျှံကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်၏။ ၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်ဆီကို ပြည့်နှံ့သွားစေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ကြီးမားပြီး သိပ်သည်းသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အထွတ်အထိပ်အုတ်မြစ်အဆင့် ခုနစ်ခုကို ဒေါသတကြီး လှိုင်းပုတ်နေသော သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဝန်းရံနေ၏။ အင်ပါယာတစ်ပိုင်းတစ်ဦးပင်လျှင် ဤမျှဌကြီးမားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏကို မြင်တွေ့ရပါက ရှက်ရွံ့သွားပေမည်။ ၎င်း၏ ပမာဏသာမက အရည်အသွေးပိုင်းတွင်လည်း ယှဉ်နိုင်သူ မရှိချေ။
ဤသည်က ချူခွမ်းရန်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား၏ အရင်းအမြစ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် တူညီသော ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်အတွင်း၌ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူ မရှိခြင်း ဖြစ်၏။
***