Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ရတနာဆိုင်ရာ နိယာမသုံးရပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် စမ်းသပ်ကြည့်သော်လည်း စနစ်က ပံ့ပိုးပေးထားသော ကူးပြောင်းခြင်း လိုဏ်ခေါင်းမှတစ်ဆင့် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို ကျိုကျိုးသို့ ပြန်သယ်ဆောင်သွား၍ မရခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းသည်မှာ လူနှင့် တံဆိပ် နှစ်ဦးစလုံး၏ တူညီသောအချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်ကြပြီး နေရာလွတ် လေစီးကြောင်းများကို မကြောက်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ စနစ်က ပေးထားသော တည်နေရာအမှတ်ကို အသုံးပြု၍ ကျန်းလီသည် နေရာလွတ်ကို ဆွဲဖြဲကာ လေဟာနယ်မှတစ်ဆင့် ကျိုကျိုးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့ဘာသာ တည်ဆောက်ထားသော အစီအရင်ကြီး၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify">ကိုယ့်ဘာသာ တပ်ဆင်ထားသော တံခါးကို ကိုယ်တိုင် ဖွင့်၍မရသော အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးတွေ လာပြီလား... ဪ... အစ်ကိုကြီးကျန်းကိုး။" အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်အဖြစ် လုပ်ဆောင်နေသော ထျန်းဟွမ်လှံသည် နတ်ဆိုးများ ကျူးကျော်လာသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အသံကုန် ဟစ်အော်ရန် ပြင်လိုက်ပြီးမှ အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထျန်းဟွမ်လှံသည် ကျန်းလီ၏ဘေးတွင် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ် ပါလာသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ပင် နေရထိုင်ရခက်ခဲသွားပြီး သစ္စာဖောက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ငါက အရင်ရောက်နေတာလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို တာအိုဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤခရီးစဉ်အတွေ့အကြုံကြောင့် တံဆိပ်သည် 'ရတနာအင်ပါယာ' တည်ထောင်ရန် စိတ်မကူးတော့ဘဲ ကျိုကျိုးကိုသာ စောင့်ရှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆရာကြီးကို နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးများက လုပ်ကြံခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ ဤရန်ကြွေးကို မဆပ်နိုင်လျှင် နတ်ဘုရားလက်နက်ဟု ခေါ်တွင်ရန်ပင် မထိုက်တန်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ကျိုကျိုးတွင်ရှိနေသရွေ့ သတ်ဖြတ်ရန် နတ်ဆိုးများ ပြတ်လပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူးမဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာ အလုံးစုံကို ပိုင်ဟုန်ထူနှင့် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်တို့အား အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် အဝေးရောက် ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်စာရွက်မှတစ်ဆင့် တာအိုဘိုးဘေး၏ ရုပ်အလောင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ကျန်းလီ၏ ပြောပြချက်ကို ကိုယ်တိုင် နားထောင်ရသောအခါ ခံစားချက်မှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးခြားနေပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နတ်ဘုရားဘုံ တက်လှမ်းသွားတဲ့ စီနီယာတွေရဲ့ ကံတရားကို မင်း ခံစားလို့ ရလား။" ကျန်းလီက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်က ကိုယ်ထည်ကို ယမ်းပြကာ ပြန်ဖြေသည်။ "မရဘူး။ သူတို့အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုးပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ မေးစေ့ကို ထောက်လျက် အတွေးနက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် တာအိုဘိုးဘေး၏ ကံတရားကို ထိုကုန်းမြေကြီးပေါ်တွင် ခံစားခဲ့ရသဖြင့် ၎င်း၏ ကံတရားစွမ်းအားမှာ အသုံးမဝင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အားချင်၏ကံတရားကို မမြင်ရခြင်းမှာ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးများ၏ ပြုပြင်ခြင်းကို ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ထိုယူဆချက်သာ မှန်ကန်မည်ဆိုပါက၊ နတ်ဘုရားဘုံ တက်လှမ်းသွားသော စီနီယာများမှာလည်း...။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တစ်ခုခုတော့ မှားနေသည်။ ဘာကြောင့် တံဆိပ်သည် ကျန်းလီ၏ကံတရားကိုပါ မမြင်ရတာလဲ။ ကျန်းလီသည် အသက် ၁၈ နှစ်မှစ၍ ကျိုကျိုး၌ပင် ကြီးပြင်းလာသူ စစ်စစ် မဟုတ်လား။</p> <p style="text-align:justify">မိမိ၏ အတိတ်ဘဝသည် နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုး ဖြစ်နေနိုင်သလား? ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရတနာတွေရဲ့ အသိဉာဏ်ကို ပြန်ဖျက်ပစ်ဖို့ လိုမလား။" ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်သည် စားပွဲပေါ်တွင် ရိုရိုသေသေ ရပ်လျက်၊ 'လူကြီးမင်းတို့ ခိုင်းသမျှ လုပ်ပါမည်' ဟူသော ပုံစံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ဆက်၍ - "ဒါပေမဲ့ ကြိုပြောထားမယ်နော်၊ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေရဲ့ အသိဉာဏ်ကိုတော့ ငါ ဖျက်လို့မရဘူး။ သူတို့က အခု ဝိညာဉ်တွေတောင် ဖြစ်တည်နေလောက်ပြီ။ ကျန်တဲ့ ရတနာတွေကိုတော့ ရပါတယ်။ သူတို့က နတ်ဘုရားလက်နက်တွေလောက် ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်မှု မမြန်ကြဘူးလေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဖျက်ပစ်လိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်၊ နှမြောစရာတော့ ကောင်းသားပဲ။" ပိုင်ဟုန်ထူက နှမြောတသဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီက ကြားဖြတ်၍ - "မင်း ပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား၊ အရာရာတိုင်းမှာ အကောင်းနဲ့ အဆိုး ဒွန်တွဲနေတယ်လို့လေ။ ရတနာတွေ အသိဉာဏ်ရှိလာတာဟာလည်း အလားတူပဲလို့ ငါ ယူဆတယ်။ ရတနာတွေ လူကို ပြန်ရန်ပြုမှာ စိုးရိမ်ရတာ မှန်ပေမဲ့၊ ရတနာတွေက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်လေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ တာအိုဂိုဏ်းမှာ ပွဲလေးတစ်ခု ယာယီ ကျင်းပကြည့်သေးတယ်။ ရတနာတွေနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ တပည့်တွေကို သူတို့ရဲ့ ရတနာတွေနဲ့အတူ ဝင်ပြိုင်ခိုင်းကြည့်တာ။" ပိုင်ဟုန်ထူက သူ့စမ်းသပ်ချက်ကို ရှင်းပြသည်။ "ရလဒ်ကတော့ မယုံနိုင်စရာပဲ။ ရတနာတွေနဲ့ သူတို့သခင်တွေက စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်နေသလိုမျိုး သုံးရတာ အရမ်းအဆင်ပြေသွားကြတယ်။ ရတနာတွေမှာ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်ရှိနေတော့ သခင်ကို တိုက်ခိုက်ရာမှာ အလိုလို ကူညီပေးကြတယ်။ အလုံးစုံ ခွန်အားတွေ တက်လာကြတာပေါ့။ အပြင်စည်းတပည့်က အတွင်းစည်းတပည့်ကို နိုင်တာ၊ အတွင်းစည်းတပည့်က အဓိကတပည့်ကို နိုင်တာတွေတောင် ဖြစ်ခဲ့တယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ဟုန်ထူသည် သူ၏ 'လော့ယွီဓား' ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါ ငါ့ရဲ့ ဓားလေ။ အခု သူ့ကို ဓားသိုင်းတွေ သင်ပေးနေတာ၊ တိုးတက်မှုက တော်တော်မြန်တယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လော့ယွီဓားသည် မိမိဘာသာ လေထဲတွင် ဓားကွက်တစ်ခု ခင်းကျင်းပြလိုက်ရာ၊ ပိုင်ဟုန်ထူ ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကိုပင် ရရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ ကြွားတာ မဟုတ်ဘူးနော်၊ ငါ ပိုင်ဟုန်ထူကို ကျိုကျိုးမှာ ဓားနတ်ဘုရားလို့ ခေါ်ကြတာ အားလုံး အသိပဲ။ တစ်ချို့လူတွေလို 'နှလုံးသားဓား' တစ်ကွက်တည်း တတ်တဲ့သူတွေထက် ငါ့ဓားသိုင်းက အများကြီး သာပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify">"ကြည့်စမ်း... ငါ့ရဲ့ လော့ယွီဓားလေး ရက်နည်းနည်းပဲ သင်ရသေးတာတောင် ရနေတဲ့ ရလဒ်တွေလေ။" ပိုင်ဟုန်ထူက ရတနာများ အသိဉာဏ်ရှိခြင်း၏ အားသာချက်ကို လူတိုင်းအား ကြွားလုံးထုတ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် မိမိအား သရော်နေမှန်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး... လောလောဆယ် ရတနာတွေရဲ့ အသိဉာဏ်ကို ဖျက်ဖို့ မလိုသေးဘူး။" ကျန်းလီ၏ စကားကြောင့် ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်နှင့် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်တို့ နားမလည်ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ဟုန်ထူကမူ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကျန်းလီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းလီသည် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာတွေ့ထားပြီမှန်း သူ သိရှိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် မင်ကျုံးတို့၏ကမ္ဘာမှ စိတ်ကူးတစ်ခု ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စမ်းသပ်မှုတစ်ခု အရင်လုပ်ကြည့်ရအောင်။ မဟာကျိုးအင်ပါယာကနေ စမယ်၊ ငါ ကျီကျစ်ကို သွားပြောပြလိုက်မယ်။ အတိအကျ ပြောရရင်တော့ မဟာကျိုးမှာ ဥပဒေတစ်ခု ပြဌာန်းခိုင်းရမယ်။ ရတနာတွေဟာ နတ်ဘုရားလက်နက် မဟုတ်တဲ့အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် မထိန်းသိမ်းနိုင်ကြဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့က သူတို့ကို အခွင့်အရေးတချို့ ပေးမယ်၊ ဥပမာ - သူတို့ရဲ့ အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးတာ၊ နေ့စဉ် ထိန်းသိမ်းပေးတာ စတာတွေပေါ့။ အဲ့ဒီအစား ရတနာတွေကို စည်းမျဉ်းတချို့နဲ့ ကန့်သတ်ထားရမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပထမစည်းမျဉ်း - ရတနာသည် မိမိ၏ သခင်အား နာကျင်အောင် မပြုလုပ်ရ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒုတိယစည်းမျဉ်း - ရတနာသည် မိမိသခင် ပေးအပ်သော အမိန့်များကို နာခံရမည်၊ သို့သော် ထိုအမိန့်သည် ပထမစည်းမျဉ်းနှင့် ဆန့်ကျင်နေပါက ချွင်းချက် ဖြစ်စေရမည်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တတိယစည်းမျဉ်း - ရတနာသည် ပထမနှင့် ဒုတိယ စည်းမျဉ်းများကို မချိုးဖောက်သရွေ့ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ပိုင်ခွင့် ရှိရမည်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နောက်ပြီး အပိုဆောင်း စည်းမျဉ်းတစ်ခုအနေနဲ့ - ကျိုကျိုးလူသားမျိုးနွယ် တစ်ရပ်လုံးရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို မထိခိုက်အောင် မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ရမယ်။ အရင် စည်းမျဉ်း သုံးခုစလုံးဟာ ဒီအချက်အပေါ်မှာပဲ အခြေခံရမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဟာကျိုးရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အနေအထားကြောင့် အဲ့ဒီမှာ အောင်မြင်ရင်တောင် တခြားအင်ပါယာတွေမှာ လုပ်ဖို့က မလွယ်နိုင်သေးဘူး။" ကျန်းလီက ဆက်လက် ရှင်းပြသည်။ "ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် တာအိုဂိုဏ်းမှာ 'ပဋိညာဉ်လမ်းစဉ်' ကို ကျင့်ကြံတဲ့သူ ရှိတယ် မဟုတ်လား။ အဲ့ဒီ စည်းမျဉ်း သုံးခုနဲ့ အပိုဆောင်းစည်းမျဉ်းကို ပဋိညာဉ်စာချုပ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး၊ ရတနာနဲ့ သခင်ကြားမှာ စာချုပ်ချုပ်ခိုင်းလို့ ရနိုင်မလား စမ်းကြည့်ရအောင်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ဟုန်ထူနှင့် ချန်ချွန်းရှန်းဝမ်တို့သည် စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်ကြည့်သော်လည်း ထိုစည်းမျဉ်းများ၌ ဟာကွက် ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ကျန်းလီ၏ ဤဆန်းသစ်သော အတွေးအခေါ်ကို သူတို့ အလွန်ပင် အံ့သြချီးကျူးမိကြသည်။ အကယ်၍ ဤအစီအစဉ်သာ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် ကျိုကျိုး၏အင်အားမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာမည် ဖြစ်ရာ သူတို့ကလည်း ဝမ်းမြောက်စွာ ထောက်ခံကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကမူ ဟာကွက်ရှိလျှင်ပင် ရှာတွေ့နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"နောက်ထပ် ဘာလုပ်ဦးမလို့လဲ၊ တခြားကမ္ဘာတွေကို သွားပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ ဆက်ရှာဦးမလား။" ပိုင်ဟုန်ထူက ကျန်းလီအား အနားမပေးလိုဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်သေးဘူး၊ ငါ့မှာ စမ်းသပ်ချင်တဲ့ အတွေးအသစ်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်ကို တာအိုဂိုဏ်း၌ ထားရစ်ခဲ့ပြီး၊ ကျန်းလီသည် သူ၏ အတွေးသစ်ကို မစမ်းသပ်မီ မဟာကျိုးအင်ပါယာသို့ ဦးစွာ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">…..</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ကျီကျစ်သည် သူ၏ အမတ်မင်းများနှင့် အပြင်းအထန် ဆွေးနွေးနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုး အမြင်အရတော့... ရတနာတွေကို ဥပဒေနဲ့ ထိန်းချုပ်သင့်ပါတယ်။ ရတနာတွေမှာ အသိဉာဏ်ရှိလာပြီဆိုမှတော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဟာကျိုးကို ရောက်လာတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေလိုပါပဲ။ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို နှိပ်စက်တဲ့စနစ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဥပဒေအောက်မှာ ရှိနေသင့်ပါတယ်။ ရတနာတွေကို အခွင့်အရေးတွေ ပေးသလို၊ သူတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကိုလည်း ထမ်းဆောင်ခိုင်းရပါမယ်။" ဟု လက်ဝဲအမတ်ကြီးက တင်ပြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လက်ဝဲအမတ်ကြီး ပြောတာကတော့ မှားနေပါပြီ။ ရတနာဆိုတာ ရှေးအစဉ်အဆက်ကတည်းက အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းတွေပဲလေ။ သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် အခွင့်အရေးတွေ ပေးလို့ ရမှာလဲ။ ဒါဟာ ရှေးရိုးစဉ်လာတွေနဲ့ မကိုက်ညီသလို အများလက်ခံထားတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေနဲ့လည်း ဆန့်ကျင်နေပါတယ်။ ရတနာတွေကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တွေလိုပဲ သဘောထားပြီး၊ သူတို့မှာ အသက်ရှိတာကို အသိအမှတ်ပြုပေမဲ့ ငါတို့ စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်ပိုင်ခွင့်၊ ပိုင်ဆိုင်ပိုင်ခွင့် ရှိရပါမယ်။" ဟု လက်ယာအမတ်ကြီးက ကန့်ကွက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရတနာတွေ အသိဉာဏ်ပွင့်လာတာဟာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီမှာ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးတဲ့ အပြောင်းအလဲကြီးပါ။ ရှေးရိုးစဉ်လာနဲ့ မကိုက်ညီဘူးဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ပဲ ခေတ်နောက်ပြန် ဆွဲနေလို့ မရဘူး။ အကယ်၍ ဥပဒေက ခေတ်နဲ့အညီ မပြောင်းလဲနိုင်ဘူးဆိုရင်၊ စွန့်ပစ်ခံရမှာက ဥပဒေတင်မကဘူး၊ ငါတို့ မဟာကျိုးအင်ပါယာပါ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရာဇဝတ်ဌာနဝန်ကြီး... စကားကို လျှောက်ပြီး မခြောက်လှန့်စမ်းပါနဲ့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ခြောက်လှန့်တာ ဟုတ်ပါ့မလား။" ရာဇဝတ်ဌာနဝန်ကြီးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြန်ပြောသည်။ "အမှန်တရားကို ပြောတာက ခြောက်လှန့်တာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးဧကရာဇ်ဟာ အချိန်မြစ်ကြီးထဲမှာ လှည့်လည်နိုင်တဲ့သူပဲ။ သူဟာ ဒီနေ့ ဖြစ်လာမယ့် အပြောင်းအလဲတွေကို သေချာပေါက် ကြိုမြင်ပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ သူ ပြဌာန်းခဲ့တဲ့ ဥပဒေမှာ လူသားနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ အခွင့်အရေးနဲ့ တာဝန်တွေကိုပဲ သတ်မှတ်ထားတယ်၊ ရတနာတွေအကြောင်း မပါဘူး။ ဒါဟာ ရတနာတွေကို ထူးထူးခြားခြား ဆက်ဆံစရာ မလိုဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘိုးဘေးဧကရာဇ်ကသာ အရာရာကို ကြိုမြင်နိုင်တယ်ဆိုရင်၊ နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးတွေ ဘယ်တော့ လာမလဲဆိုတာကို ဘာလို့ မပြောခဲ့တာလဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်း... မင်း ဘိုးဘေးဧကရာဇ်ကို စော်ကားရဲတယ်ပေါ့။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လက်ယာအမတ်ကြီး။ အားလုံးက ပြဿနာကို အလေးအနက် ဆွေးနွေးနေကြတာ၊ ခင်ဗျား တစ်ယောက်တည်းပဲ လျှောက်ပြီး အပြစ်ရှာနေတာပဲ။" ကျီကျစ် ဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ရတနာတွေကို ငါတို့ မဟာကျိုးရဲ့ ဥပဒေအောက်မှာ ထည့်သွင်းလိုက်မယ်။" ကျီကျစ်က အဆုံးအဖြတ် ပေးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save