"အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ ရတနာတွေကို ဥပဒေနဲ့ ထိန်းချုပ်တာဟာ ငါတို့ မဟာကျိုးရဲ့ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအတွက် အများကြီး အကျိုးရှိစေမှာပါ။" ကျီကျစ်က ဘယ်သူမှ ငြင်းဆို၍မရသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကဲ... နောက်ထပ် ဆွေးနွေးရမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ ရတနာတွေနဲ့ ကိုက်ညီမယ့် ဥပဒေတွေကို ဘယ်လို သတ်မှတ်မလဲ ဆိုတာပဲ။"
အမတ်မင်းများအားလုံးက သဘောတူညီကြသည်။ သူတို့အားလုံး ကျိုးဧကရာဇ်ပြောသည့် အကျိုးအကြောင်းကို နားလည်ကြ၏။
မဟာကျိုးအင်ပါယာ၏ ကံကြမ္မာသည် ဥပဒေစိုးမိုးမှုအပေါ်တွင် တည်မှီနေသည်။ အကယ်၍ ဥပဒေကို မလိုက်နာသူရှိပါက နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာသည် ဆုတ်ယုတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ဥပဒေကို လိုက်နာသော "ပုဂ္ဂိုလ်" များ ပိုမိုများပြားလာပါက နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာသည် ပိုမို အားကောင်းလာမည် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် "ပုဂ္ဂိုလ်" ဟု ဆိုရာ၌ လူသားမျိုးနွယ် တစ်ခုတည်းကိုသာ ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ အသိဉာဏ်ရှိသော သက်ရှိအားလုံးကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လူသားများ၊ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ယခုအခါ အသိဉာဏ်ပွင့်လာသော ရတနာများကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
မဟာကျိုးအင်ပါယာတွင် ရတနာ မည်မျှရှိသလဲဆိုသည်ကို ဘယ်သူမှ အတိအကျ မသိကြသော်လည်း၊ ထိုအရေအတွက်မှာ မိမိတို့ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ များပြားနိုင်ကြောင်းကိုမူ လူတိုင်း သိရှိကြသည်။
အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ယောက်တွင် တစ်ယောက်ပင် ပိုင်ဆိုင်ရန် ခဲယဉ်းသော်လည်း၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက်များမှာမူ လမ်းဘေးတွင်ပင် ပေါများလှသည် မဟုတ်လား။
ကျီကျစ်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်လျှင် ပျမ်းမျှ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုစီ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ အကယ်၍ ထိုရတနာများအားလုံးသည် မဟာကျိုး၏ ဥပဒေကို လိုက်နာကြမည်ဆိုပါက၊ နိုင်ငံတော်၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအားသည် မျက်ဝါးထင်ထင်ပင် အဆမတန် အားကောင်းလာပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဥပဒေပြဌာန်းရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသော်လည်း၊ မည်သို့သော ဥပဒေမျိုး သတ်မှတ်မလဲ ဆိုသည်မှာ ခက်ခဲလှသည်။
အကယ်၍ ပြဌာန်းလိုက်သော ဥပဒေမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိပါက၊ ရတနာများက လိုက်နာခြင်း မရှိဘဲ ဟာကွက်များကို အသုံးချသွားကြမည် ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ နိုင်ငံတော်ကံကြမ္မာအပေါ် အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အမတ်မင်းများစွာက မိမိတို့၏အမြင်များကို အသီးသီး တင်ပြကြသော်လည်း အခြားသူများက ဟာကွက်များကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့သွားကြပြန်သည်။ ဟာကွက်တစ်ခုကို ပိတ်လိုက်လျှင် နောက်ထပ် ဟာကွက်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြန်သဖြင့် အားလုံးမှာ အတော်လေး ခေါင်းစားနေကြရသည်။
"ရတနာတွေကို လူသားတွေလိုပဲ တန်းတူအခွင့်အရေး ပေးသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး အကြံပြုပါတယ်။"
"ဒါဆို တိုက်ပွဲဖြစ်လို့ ရတနာက ကျိုးသွားရင်၊ အဲ့ဒါကို လူသတ်မှုလို့ သတ်မှတ်ပြီး လူတစ်ယောက်က အသက်ပြန်လျော်ပေးရမှာလား။"
"ရတနာက လူသတ်ရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"
"ဒါဆို ရတနာတွေ လူမသတ်ရဘူးလို့ တားမြစ်ရမှာပေါ့။"
"ရတနာက လူမသတ်ရဘူးဆိုရင် ကျင့်ကြံသူတွေ တိုက်ခိုက်တဲ့အခါ ကျမ်းစာတွေပဲ ဖတ်ပြပြီး တိုက်ရတော့မှာလား။"
"ရတနာက သခင်ဖြစ်သူရဲ့ အမိန့်မှန်သမျှကို နာခံရမယ်။"
"ဒါဆို သခင်က ရတနာကို သုံးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရင်ကော။ အဲ့ဒါကို ရတနာက လူသတ်တယ်လို့ သတ်မှတ်မှာလား၊ သတ်သေတယ်လို့ သတ်မှတ်မှာလား။"
ယခင်က ဥပဒေအသစ်ပြဌာန်းလျှင် ရှေးဟောင်းဥပဒေများကို ကိုးကား၍ ရသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ် ရတနာများအတွက် ဥပဒေမှာမူ ဘာမှမရှိသည့်အထဲမှ အသစ်ဖန်တီးနေရခြင်းဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် ခက်ခဲနေတော့သည်။
…….
ကျန်းလီသည် မဟာကျိုးနန်းတော်၏ အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ ပျံသန်းနေရင်း၊ အမတ်မင်းများ ယန်ရှင်းခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ကျီကျစ်ထံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။
ကျီကျစ်၏မျက်နှာမှာ နွမ်းလျနေပြီး စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းလီပင် ထိတ်လန့်သွားရသည် - "မင်းကို တစ်ယောက်ယောက်က အဆိပ်ခတ်လိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် 'နတ်ဘုရားတို့ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း' ဘေးနဲ့ ကြုံနေရတာလား။"
ကျီကျစ်က သူ့အား မျက်စောင်းထိုးကြည့်ကာ - "စကားကို ကောင်းကောင်းပြောစမ်းပါ။ ငါက အခု စိတ်ညစ်လွန်းလို့ ဒီလိုဖြစ်နေတာ။"
"ခုနက အမတ်တွေနဲ့ ဆွေးနွေးတဲ့ ကိစ္စကြောင့်လား။"
"တာအိုဂိုဏ်းက ဟိုတံဆိပ်ကြောင့် ဖြစ်ရတာပေါ့၊ ရတနာတွေ အကုန်လုံးကို အသိဉာဏ်ပေးလိုက်လို့ အခုတော့ ငါ ခေါင်းကိုက်နေရပြီ။" ကျီကျစ်က ညည်းတွားလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ အတွေးလေးတစ်ခုလောက် နားထောင်ကြည့်မလား။" ကျန်းလီသည် ဤကိစ္စအတွက်ပင် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ တာအိုဂိုဏ်းတွင် သူ စဉ်းစားခဲ့သော စည်းမျဉ်းများကို ထပ်မံ ရှင်းပြလိုက်ရာ ကျီကျစ်၏မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။
"တကယ်ကို ထူးကဲလိုက်တာ အစ်ကိုကြီးကျန်းရာ။" ကျီကျစ်သည် စကားလုံးများကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ ကျန်းလီ တင်ပြသော စည်းမျဉ်း သုံးရပ်နှင့် အပိုဆောင်းနိယာမတို့သည် ရတနာများက သခင်ကို ပြန်သတ်မည့် ကိစ္စကို အမြစ်ပြတ် တားဆီးပေးနိုင်သလို၊ အခြေခံအုတ်မြစ်ကိုလည်း ခိုင်မာစေသည်။
ဤအခြေခံကို ချမှတ်နိုင်ပြီဆိုပါက ကျန်ရှိသော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဖြည့်စွက်ရန်မှာ လွယ်ကူသွားပြီဖြစ်သည်။
….
ကျီကျစ်က သဘောတူပြီးနောက်၊ ကျန်းလီသည် ရက်အနည်းငယ်ခန့် တရားထိုင်ရန် နေရာတစ်ခု လိုအပ်သဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ မရောက်ဖြစ်ခဲ့သော လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်သည် ကျိုကျိုးတိုက်ကြီး၏ အချက်အခြာတွင် တည်ရှိပြီး အလွန်မြင့်မြတ်သော နေရာဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ကျန်းလီအပြင်၊ တပ်မှူး ၆ ဦး ရှိပြီး၊ တစ်ဦးမှာ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်ဖြစ်ကာ ကျန် ၅ ဦးမှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းအပြင် လူသားဧကရာဇ်၏ အစောင့်အရှောက် ၁၀၀ လည်း ရှိသေးသည်။ ကျန်းလီ မရှိသည့်အခါ ထို အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်ရှိသူက နန်းဆောင်ကို အမြဲစောင့်ကြပ်လေ့ရှိသည်။
အမှန်တော့ မူလက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် တပ်မှူး နှစ်ဦး ရှိသော်လည်း၊ ကျန်းလီ နန်းတက်ခြင်း မတိုင်မီ နယ်ပယ်ပြင်ပ နတ်ဆိုးများနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း တစ်ဦးမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ရသဖြင့် အလွန်ပင် နှမြောစရာ ကောင်းလှသည်။
"နန်းဆောင်သခင်။"
လူသားဧကရာဇ်နန်းဆောင်၏ ဝင်ပေါက်၌ ရပ်နေသော အစောင့်နှစ်ဦးမှာ ကျန်းလီကို မြင်သည်နှင့် မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားကာ ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပိုမို တည်ကြည်အောင် ပြင်လိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ဝဲချင်နေကြသည် - ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ၊ သူတို့ နန်းဆောင်သခင်ကို မတွေ့ရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ။
အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် လူသားဧကရာဇ်၏ အစောင့်များအဖြစ် ဝင်ရောက်ခဲ့စဉ်က နေ့တိုင်း ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာကို ဖူးမြော်ရမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာသည့်တိုင် ဧကရာဇ်သည် နန်းဆောင်သို့ ပြန်လာသည့် အကြိမ်မှာ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရသည်အထိ နည်းပါးလှသည်။
ထိုအကြိမ် အနည်းငယ်မှာလည်း သူတို့ တာဝန်ကျချိန်နှင့် မတိုက်ဆိုင်ခဲ့ပေ။
သူတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ပြောစကားအရဆိုလျှင် - နန်းဆောင်သခင်သည် နန်းဆောင်သို့ ပြန်လာသည်ထက် တာအိုဂိုဏ်းသို့ သွားသည့် အကြိမ်က ပိုများနေသည်ဟူ၏။
နှစ်ပေါင်းများစွာ လူသားဧကရာဇ် အစောင့်အရှောက် လုပ်လာပြီးနောက်၊ လူသားဧကရာဇ် အစစ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးရခြင်းမှာ မလွယ်ကူလှပေ။
……
ကျန်းလီသည် သူ၏ သီးသန့်လိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ကာ တရားထိုင်ရင်း အလုပ်စတော့သည်။
သူသည် ကျင့်စဉ်များကို အဆက်မပြတ် ရေးသားတော့သည်။ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်စဉ်များမှာ သူ့အတွက် မုန်လာဥများကဲ့သို့ပင် တန်ဖိုးမရှိသဖြင့် အလွယ်တကူ ရေးထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ တစ်ခါတလေ စိတ်ပါလျှင် အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကိုပင် ရေးသားလိုက်သေးသည်။
ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက်၊ လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ကျင့်စဉ်စာအုပ်များမှာ မြေပြင်အပြည့် ပြန့်ကျဲနေသဖြင့် ခြေချစရာပင် မရှိတော့ပေ။
သူသည် ထိုကျင့်စဉ်အားလုံးကို စနစ်ထံသို့ ရောင်းချကာ ရင်းမြစ်အမှတ် အမြောက်အမြားကို ရယူလိုက်သည်။
ကျန်းလီက ဤမျှအထိ ကျင့်စဉ်များစွာကို ရေးသားနိုင်လိမ့်မည်ဟု စနစ်ကိုယ်တိုင်ပင် ထင်မထားခဲ့ပုံရသဖြင့်၊ ခဏမျှပင် အလုပ်လုပ်ခြင်း ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။
ထိုကျင့်စဉ်များမှာ အရေအတွက်များသော်လည်း အရည်အသွေးမှာမူ နိမ့်ပါးလှသဖြင့် လေ့ကျင့်အောင်မြင်လျှင်ပင် ထူးထူးခြားခြား အစွမ်းမရှိပေ။ ဥပမာအားဖြင့် - 《ကောင်းကင်ဝါးမြို ကျင့်စဉ်》 ဆိုပါက လေ့ကျင့်သူသည် အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများထက် အစာ ဆယ်ဆ ပိုစားနိုင်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား အစွမ်းမရှိပေ။ သို့မဟုတ် 《အတိတ်မေ့ ကျင့်စဉ်》 ဆိုလျှင်လည်း လေ့ကျင့်သူသည် ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ အလျင်အမြန် အိပ်ပျော်သွားစေနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။
သို့သော် ထိုအရာများမှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်အထိ တကယ် ရောက်ရှိနိုင်သော ကျင့်စဉ်များ ဖြစ်သဖြင့်၊ စနစ်အနေဖြင့်လည်း ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ် စံနှုန်းအတိုင်းသာ ဝယ်ယူခဲ့ရသည်။
ကျန်းလီ ရေးသားသော ကျင့်စဉ်များမှာ မကုန်နိုင်မခမ်းနိုင်ဖြစ်နေသဖြင့် ရင်းမြစ်အမှတ်များမှာလည်း အဆက်မပြတ် တိုးပွားလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် စနစ်က ကျင့်စဉ်အားလုံးကို ဝယ်ယူပြီးနောက်၊ ကျန်းလီ၏ ရင်းမြစ်အမှတ်ကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
[ရင်းမြစ်အမှတ် - ???]
"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။" ကျန်းလီ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် အရောင်းဆိုင်မှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို စမ်းဝယ်ကြည့်သော်လည်း၊ ရင်းမြစ်အမှတ်မှာ "???" အဖြစ်သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
ဘာဖြစ်မှန်း သေသေချာချာ မသိသော်လည်း၊ သူသည် 'ရင်းမြစ်အမှတ် အကန့်အသတ်မရှိ' ရရှိသွားပြီမှန်း ကျန်းလီ သိလိုက်ရသည်။
စနစ်အရောင်းဆိုင်မှ တာအိုဘိုးဘေး၏ ကျောက်စာကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့စဉ်ကပင်၊ အရောင်းဆိုင်ရှိ ပစ္စည်းများသည် အလိုလို ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသော ပစ္စည်းများဖြစ်ကြောင်း ကျန်းလီ သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် အခြားကမ္ဘာသို့ သွားရောက်ပြီးနောက်၌သာ အရောင်းဆိုင်ရှိ ပစ္စည်းများ အဆင့်မြင့်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ရှာဖွေမည့် နည်းလမ်းမှာ ထင်ရှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဗြဟ္မာမျှော်စင်၊ ပညာရှိစာမူ၊ ဆန္ဒပြည့်ဘူးသီး၊ ထာ့ရှန်းကျောက်၊ နဂါးပုလဲ၊ အတိတ်အနာဂတ်ဓား တို့ကို ဝယ်ယူမယ်။"
ကျန်းလီသည် အရောင်းဆိုင်တွင် ထိုနတ်ဘုရားလက်နက်များကို ရှာဖွေကာ တစ်ခုချင်းစီကို 'ဝယ်ယူ' နှိပ်လိုက်သည်။
တခြားကမ္ဘာတွေကို ဘာလို့ အပင်ပန်းခံ သွားရှာနေရမှာလဲ၊ အွန်လိုင်းက ဝယ်ရတာ ပိုမကောင်းဘူးလား။
လိုဏ်ဂူအတွင်း၌ အလင်းကွင်း ၆ ခု ပေါ်လာပြီး၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များမှာ ထိုအလင်းကွင်းများထဲမှ ထွက်ကျလာကြတော့သည်။
"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။"
"ဒါ ဘယ်နေရာလဲ။ ငါတောင် ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အင်ပါယာ တည်ထောင်တော့မလို့ကို။"
"ဟော... လူသားဧကရာဇ်ကျန်း ပါလား။"
နတ်ဘုရားလက်နက်များသည် အချင်းချင်း ဆူညံစွာ ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့သည် တခြားကမ္ဘာများတွင် ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေကြစဉ်၊ ကျန်းလီက အမည်မသိ နည်းလမ်းဖြင့် သူတို့ကို ပြန်ဆွဲခေါ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားမည်ဆိုလျှင်လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ကျန်းလီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် မည်သည့်လက်နက်မျှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် နတ်ဘုရားလက်နက် အားလုံးကို ရှာတွေ့ခဲ့ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ဗြဟ္မာမျှော်စင်သည် အလင်းကွင်းထဲမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ အလင်းကွင်းမှာ ခဏမျှ တုန်ခါသွားပြီးမှ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်ကို ကျန်းလီ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ဗြဟ္မာမျှော်စင်ကို အတင်းဆွဲခေါ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း၊ သူ မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင် ဗြဟ္မာမျှော်စင်မှာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"နေရာလွတ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ဆိုတော့လည်း ဟုတ်သားပဲ။ စနစ်နဲ့တောင် ဖမ်းလို့ မရဘူးပေါ့။" ကျန်းလီသည် စိတ်မပူပေ။ အရောင်းဆိုင်မှ ဝယ်ယူခြင်းမှာ ဖြတ်လမ်းနည်းသာ ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးနည်းလမ်းလည်း ရှိသေးသည်မဟုတ်လား။ ယင်ယန်ကောင်းကင်စည်းတံဆိပ်၏ ကံတရားစွမ်းအားကို အသုံးပြုပါက ဗြဟ္မာမျှော်စင် မည်သည့်နေရာသို့ ထွက်ပြေးပါစေ သူ ရှာတွေ့နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးရရုံသာ ရှိသည်။
အတိတ်အနာဂတ်ဓားအတွက် အလင်းကွင်းမှာမူ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ အတိတ်အနာဂတ်ဓားသည် အချိန်မြစ်ကြီးအတွင်းသို့ ထွက်ပြေးသွားသဖြင့် နေရာလွတ် နည်းလမ်းများ သုံး၍မရသလို၊ စနစ်ကလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု ကျန်းလီ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
သူသည် ဗြဟ္မာမျှော်စင်ကို လိုက်ရှာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်၊ စနစ်က အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်တစ်ခုကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။
တာဝန်က ဘာလဲဆိုတာ အဓိက မဟုတ်သော်လည်း၊ တာဝန်၏ ဆုလာဘ်က ကျန်းလီကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည် -
[တာဝန်အောင်မြင်ပါက ဆုလာဘ် - အထူးတာဝန် "နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေခြင်း" ကို ဖွင့်လှစ်ပေးမည်။]
***