Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ နည်းလမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">"မိတ်ဆွေ... စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်ပါနဲ့။ ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ပြောလို့ရပါတယ်။" ဓားစာခံရှိနေသဖြင့် ထိုဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှာ ဝင်မတိုက်ရဲတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါက ချင်းလွန့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဟွမ်လီပဲ။ မင်းတို့ လုံမိသားစုက သူ့ကို ဒုက္ခပေးချင်နေတယ်ဆိုတာ ငါ ကြားတယ်။ ငါ့မှာ တခြားအရည်အချင်းတော့ မရှိဘူး၊ အသက်ကိုတော့ သောက်ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ့သူငယ်ချင်းကို အနိုင်ကျင့်တဲ့သူ ဘယ်သူ့ကိုမဆို သတ်ပစ်မယ်ကွ။"</p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီ၏မျက်နှာပေးမှာ အလွန်ပင် ကြမ်းကြုတ်နေပြီး၊ မည်သူကြည့်ကြည့် သေရမှာကို မကြောက်သော လူဆိုးတစ်ဦးနှင့် တူနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကမူ စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ဆဲဆိုနေမိသည်။ ဒီကောင်ရဲ့ ရွှေအမြုတေက အလွန်ပြည့်ဝပြီး၊ အနည်းဆုံး အထက်တန်းလွှာ သုံးဆင့်ထဲမှာ ပါတဲ့သူဆိုတာ ကြည့်ရုံနဲ့ သိသာနေတာပဲ။ ဒီလိုလူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သေရမှာ မကြောက်တဲ့သူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ မစွန့်စားရဲသဖြင့် ကျန်းလီ တောင်းဆိုသမျှကိုသာ လိုက်လျောရန် ပြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ့ညီအစ်ကို ချင်းလွန့်အတွက် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး လျော်ကြေးပေးရမယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"၁ တုံးတောင်။ မဖြစ်နိုင်တာ။" ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ ကျန်းလီ လူသတ်မည်ကို သူ မကြောက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီက ရယ်မောလိုက်သည် - "မင်းတို့လို အင်အားကြီး မိသားစုတွေက မျိုးဆက်သစ်တွေကို 'အသက်စားထိုး အဆောင်' တစ်ခုစီ ပေးထားတတ်ကြတာ ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအဆောင်က အသက်ကိုပဲ အစားထိုးပေးနိုင်တာ၊ ဒဏ်ရာတွေကိုတော့ မကုပေးနိုင်ဘူးနော်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် လုံဆန်းရွှေ၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို အသာအယာ ချိုးလိုက်သည်။ ချွဲနွဲ့စွာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသော လုံဆန်းရွှေမှာ ဤကဲ့သို့သော နာကျင်မှုကို မည်သည့်အခါကမျှ မကြုံဖူးသဖြင့်၊ မျက်ရည်များ ထွက်ကျလာကာ အသံကုန် အော်ဟစ် ငိုယိုတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာရှိ မည်သူကမျှ လုံဆန်းရွှေကို သနားခြင်း မရှိကြပေ၊ အားလုံးက ကျေနပ်နေကြသည်။ လုံဆန်းရွှေသည် ယုတ်မာမှုပေါင်းစုံ လုပ်ခဲ့ပြီး၊ အိမ်ထောင်ရှင် အမျိုးသမီး မည်မျှကို စော်ကားခဲ့ကာ၊ မိသားစု မည်မျှကို ကွဲကွာစေခဲ့သနည်းဆိုသည်မှာ မရေမတွက်နိုင်ပေ။ ယနေ့တော့ သူ ခံရမည့်အလှည့် ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခံရတာ နည်းတောင် နည်းသေးတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ကျိုးနေသော လက်ချောင်းမှာ တွဲလောင်းကျနေသဖြင့် ကြည့်ရဆိုးသည်ဟု ယူဆကာ၊ ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်၍ ထိုလက်ချောင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် လူကြီးမင်းက လုံမိသားစုရဲ့ တတိယသခင်လေးဟာ အဲ့ဒီလောက် တန်ဖိုးမရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။" ကျန်းလီက ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည် - "ကြည့်လေ... အခု သူက ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မစုံတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၉ တုံးပဲ တောင်းပါတော့မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားက ဈေးများသေးတယ်လို့ ထင်နေတုန်းဆိုရင်လည်း... ဒီမှာ ကြည့်လေ၊ တတိယသခင်လေးမှာ လက်ချောင်း ၉ ချောင်းနဲ့ ခြေချောင်း ၁၀ ချောင်း ကျန်နေသေးတယ်။" ကျန်းလီက ရက်ရောစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် - "လူကြီးမင်းသာ ပြောပါ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်နှတုံး ပေးချင်လဲ... ၅ တုံးလား၊ ဒါမှမဟုတ် ၁ တုံးပဲလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အကယ်၍ လူကြီးမင်းက လုံမိသားစုနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်ဆိုရင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းသာ ပြောလိုက်၊ လူကြီးမင်း ကိုယ်စား ကျွန်တော်ပဲ လက်စားချေပေးပါ့မယ်။ တတိယသခင်လေးရဲ့ ခြေချောင်းလက်ချောင်းတွေ တစ်ချောင်းမှ မကျန်စေရဘူးလို့ အာမခံတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အကြံပေးမှာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်နေမိသည်။ ငါက လုံမိသားစုနဲ့ ရန်ငြိုးရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကသာ ငါနဲ့ ရန်ငြိုးရှိနေတာ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပေးလိုက်စမ်းပါ။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးတည်းဟာကို။ ပေးလိုက်။"</p> <p style="text-align:justify">လုံဆန်းရွှေက ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ ပေးလိုက်သော ဤအကြံပေးမှာ အလွန် အသုံးမကျကြောင်း သူ တွေးနေမိသည်။ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ် လုပ်နေသဖြင့် သူ့လက်ချောင်းတစ်ချောင်း ပြတ်သွားရပြီ မဟုတ်လား။ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် ဘိုးဘေးကြီးကို တိုင်တည်ပြီး ဤအကြံပေးကို သတ်ခိုင်းရမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ငတုံးကောင်။ အကြံပေးမှာ စိတ်ထဲမှ ဆဲဆိုနေမိသည်။ ဒီ 'ဟွမ်လီ' ဆိုတဲ့ကောင်က တမင် ဈေးခေါ်နေတာ သိသာကြီးကို။ ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေကို လိုက်လျောနေရင်၊ နောက်ထပ် ဘာတွေ ထပ်တောင်းဦးမလဲ မသိဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လက်ချောင်းပြတ်သွားတာ ဘာများ အရေးကြီးလို့လဲ၊ ဆေးလုံးတစ်လုံး စားလိုက်ရင် ပြန်ပေါက်လာမှာကို။ ဘာတွေ အော်ငိုနေတာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီ။ ဒီမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး။" ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် အကြံပေးသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ကျန်းလီ ငုံ့ကောက်မည့် အချိန်ကို သူ စောင့်နေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကျန်းလီသည် မြေပြင်ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ကို ထပ်ပြီး မတိုက်ခိုက်တော့ပါဘူး၊ မြို့ထဲကနေ အေးအေးဆေးဆေး ထွက်သွားခွင့် ပြုပါ့မယ်လို့ ကောင်းကင်တာအိုကို တိုင်တည်ပြီး သစ္စာဆိုစမ်း။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုံဆန်းရွှေနှင့် အကြံပေးတို့မှာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်နေကြသည်။ မင်းတို့ကို မတိုက်ခိုက်တော့ဘူး? ငါတို့က ထျန်းရှားဂိုဏ်းမှာတောင် မင်းတို့ကို သတ်ဖို့ တာဝန်အပ်ထားပြီးပြီ၊ မင်းတို့ ဘယ်နှရက်လောက်များ အသက်ရှင်ဦးမလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် အသာတကြည်ပင် သစ္စာဆိုလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်ကို ကောက်ယူပြီး အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံး အတိအကျပါဝင်ကြောင်း သေချာမှသာ လုံဆန်းရွှေကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုံဆန်းရွှေသည် အကြံပေး၏နောက်သို့ ဝင်ပုန်းလိုက်ပြီး ကျန်းလီကို အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ အဝေးမှ ချင်းလွန့်နှင့် စုန့်ယင်တို့ထံသို့ သွားရောက် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါနဲ့တင် ထွက်သွားလို့ ရပြီလား။" ချင်းလွန့်မှာ ကျန်းလီ၏လုပ်ရပ်များကြောင့် လန့်ဖြန့်သွားခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ အစွန်းရောက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖြေရှင်းမည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စုန့်ယင်ကလည်း ကျိုကျိုး၏ အစောင့်အရှောက်ကြီးတွင် ဤမျှ ကြမ်းကြုတ်သော အခြမ်း ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အစတုန်းက ငါ ရွှေအမြုတေအဆင့်မှာရှိစဉ်က ဒီလိုမျိုး ခဏခဏ လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ နောက်ပိုင်း ရာစုနှစ်နည်းနည်းအတွင်း သန်မာလာမှပဲ နည်းနည်း ပြန်ထိန်းလိုက်တာ။" ကျန်းလီက ရယ်မောကာ ရှင်းပြသည်။ မိမိ၏အတိတ်ကို ရှက်စရာဟု လုံးဝ မယူဆပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကိစ္စက မပြီးသေးဘူး၊ လုံမိသားစုကို ရှင်းရဦးမယ်လေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ခေါ်ကာ မြို့စားအိမ်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ခုနက ရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအိတ်နှင့် စာအိတ်တစ်အိတ်ကို တံခါးစောင့်များထံ ပေးအပ်ကာ၊ ထိုစာအိတ်ကို မြို့စားထံ ပို့ပေးရန် ပြောလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကျန်းလီက ဘာမှ မပြောခဲ့သော်လည်း တံခါးစောင့်များက သဘောပေါက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံခါးစောင့်များသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးစီကို ယူလိုက်ကြပြီး၊ ကျန်သည်များကိုမူ အိမ်တော်ထိန်းထံ ပေးအပ်ကာ စာအိတ်ကို မြို့စားထံ ဆက်လက် ပို့ဆောင်ပေးရန် အကူအညီတောင်းရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပဲ ယူပြီး အလုပ်မလုပ်ပေးမှာကို ရှင် မစိုးရိမ်ဘူးလားဟင်။" စုန့်ယင်က မေးလိုက်သည်။ ကျန်းလီ၏ ဤလုပ်ရပ်မျိုးမှာ မဟာကျိုးအင်ပါယာတွင် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသော ကိစ္စဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ထုတ်ပေးနိုင်တယ်ဆိုတော့၊ ငါက အဆင့်အတန်း တစ်ခုရှိပြီး အထက်လူကြီးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်တဲ့သူဆိုတာ သူတို့ သိတယ်။ အကယ်၍ အိမ်တော်ထိန်းက ဒီကိစ္စကို သိသွားရင် သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရလိုက်တဲ့အတွက် ဒီလူနှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးမှာ သေချာတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့က မစွန့်စားရဲဘူး၊ စွန့်စားစရာလည်း မလိုဘူးလေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"တံခါးစောင့်ဆိုတာ လောဘကြီးပေမဲ့ မအပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို ရှင်က စာအိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ ရေးလိုက်တာလဲဟင်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည် - "ဒီအပေါ်မှာ အဆိပ်သုတ်ထားတယ်။ သေလောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ တော်တော်လေး ခံစားရခက်တယ်။ သွေးကြောတွေထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အရိုးထဲကနေ ယားယံလာလို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သွေးထွက်အောင် ကုတ်မိတာတောင် သတိမထားမိနိုင်လောက်အောင်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နဲ့ အောက်လူတွေကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိတယ်။ အကယ်၍ အခြေခံ ခိုင်မာတဲ့သူဆိုရင်တော့ သူ့ဘာသာသူ အဆိပ်ဖြေလို့ ရပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွန့်နှင့် စုန့်ယင်တို့မှာ အဆိပ်အကြောင်း ကြားသည်နှင့် ထိတ်လန့်သွားကြသဖြင့်၊ ကျန်းလီက နောက်ဆုံးစကားကို ဖြည့်စွက် ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီအဆိပ်ကို ဖြေဖို့ဆိုရင် ဆေးဝါးတွေက အသုံးမဝင်ဘူး။ နတ်ဘုရားအာရုံနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးပြီး နည်းနည်းချင်းစီ ရှင်းထုတ်ရတာ။ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ရဲ့ နတ်ဘုရားအာရုံ တိကျမှုက မလုံလောက်လို့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကမှ လုပ်ပေးနိုင်မှာပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို လုံမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို တကယ် ဝင်ပါပါ့မလားဟင်။" စုန့်ယင်က နားမလည်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူတို့နှင့် လုံမိသားစု အကြီးအကျယ် ပြဿနာတက်ခဲ့စဉ်ကပင် ဘိုးဘေးကြီး ပေါ်မလာခဲ့သည်ကို သူမ သိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"လုံမိသားစုရဲ့ သခင်လေး သုံးယောက်ထဲမှာ... အကြီးနဲ့ အလတ်က လူတွေကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မင်း ကြားဖူးလား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သိပ်မကြားဖူးပါဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က ကျင့်ကြံဖို့ အချိန်မရတာနဲ့တင် ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ လုံဆန်းရွှေက အငယ်ဆုံးသားဆိုတော့ မိဘတွေရဲ့ အလိုလိုက်တာကို ခံရပြီး ဒီလောက် ထင်ရာစိုင်းနေတာလေ။ မိသားစုခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ အဖေက သားဖြစ်သူ နာကျင်နေတာကို မြင်ရင်၊ နဖူးက သွေးထွက်တဲ့အထိ ဦးချပြီး ဘိုးဘေးကြီးကို အကူအညီတောင်းမှာက သဘာဝပဲ မဟုတ်လား။" ကျန်းလီက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်က ဒီအဆိပ်ကို ဖြေပေးဖို့ဆိုရင် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်အဝ လိုအပ်တယ်။ နည်းနည်းလေးမှ အနှောင့်အယှက် ခံလို့မရဘူး၊ မဟုတ်ရင် ပြောင်းပြန် ရိုက်ခတ်မှု ခံရနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခဏလေးနဲ့တော့ ပြန်ကောင်းသွားနိုင်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါကြောင့် ငါက မြို့စားကို စာရေးပြီး လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာခိုင်းလိုက်တာ။ ပြောင်းပြန် ရိုက်ခတ်မှု ခံရတဲ့ အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို ရှင်းပစ်လို့ ရအောင်လို့လေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မြို့စားက တကယ်ပဲ ဒီလို လုပ်ပါ့မလား။" စုန့်ယင်က မေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါက စာအိတ်ထဲမှာ အဆိပ်နည်းနည်း ထည့်ပေးလိုက်တယ်။ အစစ်လား၊ အတုလားဆိုတာ သူ စမ်းကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိတဲ့ မြို့စားတစ်ယောက်ဟာ ဒီမြို့မှာ ဘုရင်တစ်ဆူ ဖြစ်နေသင့်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ လုံမိသားစုရှိနေလို့ သူ့အတွက် လည်ချောင်းထဲ အရိုးစူးနေသလို ဖြစ်နေတာ။ တောင်တစ်လုံးမှာ ကျားနှစ်ကောင် နေလို့မရသလို၊ မြို့တစ်မြို့မှာလည်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက် နေလို့မရဘူး။ အကယ်၍ သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ပေးလိုက်ရင်၊ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး အဆိပ်ဖြေပေးနေတုန်းမှာ အသံကျယ်ကြီးနဲ့ အော်လိုက်ရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ။ ငါက သူ့ကို လိမ်ခဲ့တယ် ဆိုရင်တောင် သူ့အတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိဘူးလေ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အကျိုးအမြတ်ပဲရှိပြီး အရှုံးမရှိတဲ့ အလုပ်ကို မလုပ်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒီအဆိပ်က ဆယ်ရက်ကျော်လောက် ငုပ်လျှိုးနေတတ်ပေမဲ့၊ လုံဆန်းရွှေကတော့ အစောကြီး ခံစားရလိမ့်မယ်။ ဘာမှမလွဲချော်ဘူးဆိုရင်... ဒီညမှာပဲ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် နှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲကို မြင်ရလိမ့်မယ်။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချင်းလွန့်က စဉ်းစားမိပြီး ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည် - "သူက ပြတ်သွားတဲ့ လက်ချောင်း ပြန်ထွက်လာအောင် သွေးလည်ပတ်မှု အားကောင်းစေတဲ့ ဆေးလုံးတွေ စားလိုက်လို့ အဆိပ်က ပိုမြန်မြန် ပျံ့သွားတာပေါ့။ ဟုတ်လား။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဆိုးဘူး၊ တစ်ခါတော့ လည်သွားသားပဲ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းလီသည် ချင်းလွန့်နှင့် စုန့်ယင်တို့ကိုခေါ်ကာ ရှုခင်းအကောင်းဆုံး စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ယွမ်ဝူရှင်းကိုပါ ခေါ်ယူကာ ပွဲကြည့်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် လုံယင်မြို့တစ်မြို့လုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသော အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဘိုးကြီးလုံ။ သန်းခေါင်ယံကြီး အလည်လာတာကို ခွင့်လွှတ်ပါ။"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထျန်းရှားဂိုဏ်းမှ လူသတ်သမားများသည် သူတို့လေးဦး၏ နောက်ကွယ်သို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save