"မော့ဆန်း... မင်း ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။" လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ နီရဲနေပြီး အင်အားအပြည့်အဝ ရှိနေပုံပေါ်ကာ၊ လုံယင်မြို့စား မော့ဆန်းကို မျက်စိကျဉ်း၍ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟားဟား... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ တာအိုမန္တန်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံရင်း နည်းနည်း အသိဉာဏ်ပွင့်သွားလို့ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ချင်တာပါ။ နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီလုံယင်မြို့ကြီးမှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ဆိုလို့ ငါတို့ နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာဆိုတော့ ခင်ဗျားဆီ မလာလို့ ဘယ်သူ့ဆီ သွားရမလဲ။" မော့ဆန်းက ဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်သည်။ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ ပြိုင်ဘက်ဟောင်း တစ်ဦးအနေဖြင့် တစ်ဖက်လူမှာ ဟန်ဆောင်ပြီး တည်ငြိမ်နေကြောင်း သူ ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။
မော့ဆန်းသည် ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် ကျန်းလီ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင်၊ လျှို့ဝှက်ခန်းအတွင်း၌ လုံဆန်းရွှေကို ကုသပေးရန် အာရုံစူးစိုက်နေခဲ့သည်။ အသံလုံ အစီအရင်ကို ခင်းကျင်းထားသော်လည်း ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တမင်တကာ အော်ဟစ်သံကိုမူ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အာရုံလွင့်သွားပြီး ပြောင်းပြန် ရိုက်ခတ်မှု ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။
ဒီခွေးကောင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပြီး လာတာပဲ။
ယခုအချိန်တွင် လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးသည် မော့ဆန်းက တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်မှန်း သိရှိသွားသော်လည်း၊ သူ ထွက်တိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာတွင် အားနည်းချက် အနည်းငယ် ပြမိသည်နှင့်၊ ပြိုင်ဘက်များက အခွင့်အရေးယူကာ ဝိုင်းကိုက်ကြမည်မှာ သေချာလှသည်။
"ငါ့ရဲ့ နတ်ပုဆိန်သိုင်း... ပထမကွက်ကို ခံစမ်း။"
"ဒုတိယကွက်ကို ခံစမ်း။"
"တတိယကွက်ကို ခံစမ်း။"
"ဒါက အရင်က သုံးနေကျ သုံးကွက်ပဲ မဟုတ်လား။ တာအိုမန္တန်ကနေ အသိဉာဏ်ပွင့်လာတယ် ဆိုတာကကော။" လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ငါက ဘယ်တုန်းက အမှန်တရား ပြောဖူးလို့လဲကွ။"
မော့ဆန်းသည် ပုဆိန်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ ယနေ့ညတွင် လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို အပြတ်ရှင်းကာ လုံယင်မြို့ကို တစ်ဦးတည်း သိမ်းပိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
"အစ်ကိုမော့... တက်။ ဒီညတော့ ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ ဒီအဘိုးကြီးလုံကို အပြတ်ရှင်းပစ်ကြမယ်။" 'နတ်ပုဆိန်ကြီး' ကိုယ်တိုင်ကလည်း အော်ဟစ် အားပေးနေသည်။
ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင်၊ ထျန်းရှားဂိုဏ်း၏ 'ခ' အဆင့်နှင့် 'ဂ' အဆင့် လူသတ်သမားများသည် ပွဲကြည့်နေသော အမျိုးသား သုံးဦးနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် အသီးသီး လှုပ်ရှားလာကြသည်။
နှစ်ယောက်သတ်ရင် နှစ်ယောက် အလကားလက်ဆောင်... ထျန်းရှားဂိုဏ်း လူသတ်သမားများက အမြဲတမ်း သဘောကောင်းကြသည် မဟုတ်လား။
ကျန်းလီသည် 'ဂ' အဆင့် လူသတ်သမား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး၊ လက်တစ်ချက်ဝှေ့ကာ တစ်ဖက်လူကို ပြန်လည် သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
【တာဝန် အောင်မြင်သွားသည့်အတွက် ဟို့စ်အား ဂုဏ်ပြုပါသည်။】
【ဟို့စ်အတွက် အထူးတာဝန် - "နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေခြင်း" အား ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။】
ကျန်းလီ ခဏမျှ စောင့်နေသော်လည်း စနစ်ထံမှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
"နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစ ရှာရမယ့် တာဝန်လေ... ထုတ်ပြန်ပေးတော့လေ။"
【ဟို့စ်၏ အစွမ်းမှာ အားနည်းနေသေးပါသည်။ လုံခြုံရေးအရ ဟို့စ်အနေဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ပါ။ ပိုမို သန်မာလာသည့် အချိန်ရောက်မှသာ အထူးတာဝန် "နတ်ဘုရားဘုံလှေကား အပိုင်းအစများကို ရှာဖွေခြင်း" အား ထုတ်ပြန်ပေးပါမည်။】
"... အခု ငါက ဘယ်အဆင့်လဲ။"
【မဟာယာနအဆင့်】
"အားနည်းနေသေးတာလား။"
【အားမနည်းပါ။】
"ဒါဆိုရင်လည်း တာဝန် ထုတ်ပေးလေ။"
စနစ်၏တုံ့ပြန်မှုမှာ ကျန်းလီ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ စနစ်သည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း သူ ယူဆလိုက်သည်။ တစ်ပိုင်းမှာ အရောင်းဆိုင်နှင့် ကူးပြောင်းခြင်း စသည့် လုပ်ဆောင်ချက်များ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အခြားတစ်ပိုင်းမှာမူ တာဝန်များ ထုတ်ပြန်သည့် အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ကြိုတင် သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်အတိုင်းသာ လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် စနစ်က သူသည် လက်ရှိတွင် "ယန်သက္ကရာဇ် ၄၃၀၀" ၌ ရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်နေပြီး "ယန်သက္ကရာဇ် ၄၈၀၀" ရောက်နေသည်ကို မသိရှိပေ။
တာဝန်များ ထုတ်ပြန်သည့် ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် ဤစနစ်ငတုံးက သူ့ကို အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ဟုသာ ထင်မှတ်နေဆဲဖြစ်သည်။
အခြေအနေကို တည်ငြိမ်စွာ သုံးသပ်ပြီးနောက်၊ ကျန်းလီသည် ဒေါသထွက်သင့်လျှင်တော့ ထွက်ရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ စိတ်ထားနှင့် သက်ဆိုင်သော ပြဿနာ ဖြစ်သည်။
"... အမှိုက်စနစ်။"
ဒေါသကို ဖြေဖျောက်ရန်အတွက် ကျန်းလီသည် ဟိုခုန်ဒီခုန် လုပ်နေသော လူသတ်သမားများကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းနှင့် ရိုက်သတ်ပစ်လိုက်သည်။
ယွမ်ဝူရှင်းမှာမူ 'ခ' အဆင့် လူသတ်သမား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရသဖြင့် အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေရသည်။ သူသည်လည်း လုပ်ကြံခံရဖူးသည့် အတွေ့အကြုံမရှိသဖြင့်၊ ကျန်းလီကသာ ကြိုတင်သတိမပေးခဲ့လျှင် ပထမဆုံး တိုက်ကွက်မှာတင် သူ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ယွမ်ဝူရှင်းသည် ကျန်းလီက ဘေးမှရပ်ကြည့်နေပြီး ဝင်မကူညီသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မိမိအား စမ်းသပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လုပ်ကြံမှုများကြားတွင် ရင့်ကျက်လာစေရန် လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
ဟုတ်တယ်... လူသားဧကရာဇ်ကျန်းက ငါ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ချင်နေတာ။ ဒါကြောင့် လူသတ်သမားတွေကို ချန်ထားပေးတာပဲ။ ဟို 'ဂ' အဆင့် လူသတ်သမားကိုကျတော့ ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ချင်းလွန့်ကိုတောင် လေ့ကျင့်ခွင့် မပေးဘူးလေ။
ဟဲဟဲ... တပည့်လေးရယ် တောင်းပန်ပါတယ်ကွာ၊ လူသားဧကရာဇ်ကျန်းကတော့ ငါ့ကိုမှ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ လူသားဧကရာဇ်လောင်းလို့ ထင်နေတုန်းပဲ။
ယွမ်ဝူရှင်းသည် ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း၊ လူသတ်သမားကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် အားယူလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းလီက လက်တစ်ချက်လှုပ်ကာ လူသတ်သမားကို ရိုက်သတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ယွမ်ဝူရှင်းမှာ အားယူထားသမျှ ပေါက်ကွဲထွက်မလာနိုင်သဖြင့်၊ မိမိကိုယ်တွင်း၌ပင် အောင့်သွားကာ အတွင်းဒဏ်ရာပင် ရလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။
...
ထိုအချိန်တွင် လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ဆုတ်ခွာနေရပြီး မော့ဆန်းကို ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။ "ငါ့နောက်ကွယ်မှာ 'စစ်သူကြီးချုပ်' ရှိတယ်နော်။ မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲရင်၊ စစ်သူကြီးက မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ၏ စစ်သူကြီးချုပ် 'ချယ်ဝူ' မှာ နာမည်ကြီး ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းပြီး မိမိလူကို အကာအကွယ်ပေးတတ်ကာ၊ စိတ်သဘောထားမှာလည်း ခန့်မှန်းရခက်သဖြင့် မည်သူမျှ သူ့အား မကျူးလွန်ဝံ့ကြပေ။
"ဟား... မင်း တစ်ယောက်တည်း နောက်ခံရှိနေတာ ကျနေတာပဲ။" မော့ဆန်းသည် လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာတွင် မြို့စားတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သူသည် မြို့တော်ရှိ အထက်လူကြီးများနှင့် အဆက်အသွယ်မရှိဘဲ နေမည် မဟုတ်ပေ။
"စစ်သူကြီး ချယ်ဝူရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ သိထားတယ်။ ငါ့ကို လွှတ်ပေးရင် အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မင်းကို ပြောပြမယ်။"
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။" မော့ဆန်းက လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို အဖက်မလုပ်တော့ဘဲ၊ နတ်ပုဆိန်သိုင်း သုံးကွက်ကို ထပ်မံ အသုံးပြုကာ လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီးကို ထက်ပိုင်း ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ တိုက်ပွဲကို အာရုံမစိုက်ဘဲ အပိုတွေ လျှောက်ပြောနေပြီး၊ စစ်မြေပြင်မှာ ဈေးဆစ်နေတဲ့ကောင်... ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေတာ တန်ပါတယ်။
သူသည် စိတ်မချသေးသဖြင့် ပုဆိန်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းကာ ဘိုးဘေးကြီးကို အသားစများအဖြစ် ခုတ်ထစ်လိုက်ပြီး၊ မီးရှို့ကာ ပြာအဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မှသာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။
"အရင်က လုံမိသားစုက အင်အားကြီးလို့ ဒီမြို့ကို 'လုံယင်မြို့' (နဂါးဟိန်းသံမြို့) လို့ ခေါ်ခဲ့တာလေ။ အခု ဒီအဘိုးကြီး သေသွားပြီဆိုတော့ မြို့နာမည်ကို ပြောင်းလို့ရပြီ မဟုတ်လား။" မော့ဆန်းက မြို့နာမည်သစ်တစ်ခု ပေးရန် စဉ်းစားနေသည်။
"ယင်မြို့ (ဟိန်းသံမြို့) လို့ပဲ ခေါ်လိုက်ရင်ကော" ဟု နတ်ပုဆိန်ကြီးက အကြံပြုသည်။
"ယင်မြို့က နားထောင်ရတာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်မနေဘူးလား။"
"ဒါဆို နတ်ပုဆိန်မြို့လို့ ပေးမလား။"
"ယင်မြို့ကပဲ နားထောင်လို့ ကောင်းပါတယ်။"
လုံမိသားစု ဘိုးဘေးကြီး သေဆုံးသွားသည်နှင့်၊ လုံမိသားစုသည်လည်း ၎င်းတို့၏ အဓိက မှီခိုရာကို ဆုံးရှုံးသွားတော့သည်။ ယခင်က ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ဘိုးဘေးကြီးကို ကြောက်၍ မလှုပ်ရှားရဲခဲ့သော ရန်သူများသည်လည်း၊ ယခုအခါ ချောက်ကမ်းပါးဆီသို့ ဦးတည်နေသော မြင်းလှည်းအလား ဖြစ်နေသည့် လုံမိသားစုကို လက်စားချေရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားကြပြီဖြစ်သည်။ ယခုမှ လက်စားမချေလျှင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေးရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
လက်စားချေမည့်သူများအပြင်၊ အခွင့်အရေးယူ လုယက်မည့်သူများလည်း ရှိနေသေးသည်။ လုံမိသားစု၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ လုံယင်မြို့ တစ်ဝက်ခန့်ကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိရာ၊ သူတို့၏ ခြံတံခါးကို ခွာယူသွားလျှင်ပင် တစ်သက်လုံး စားမကုန်နိုင်တော့ပေ။
လုံမိသားစုမှာ သေဆုံးသွားသော သားရဲကြီး တစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေပြီး၊ အသားနံ့နှင့် သွေးနံ့များက မရေမတွက်နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များကို ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။
ယနေ့ညမှာ လူတိုင်းအတွက် အိပ်မပျော်နိုင်သော ညတစ်ည ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။
လုံမိသားစုဝင်များမှ လွဲ၍ပေါ့။ လုံမိသားစုဝင် အားလုံးသည် ယနေ့ညမှစ၍ အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်သွားကြရပြီး၊ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည် နိုးထလာကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။
"ဝူးဝူးဝူး.. အဖေ၊ အစ်ကိုတို့... ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့အတွက် သေချာပေါက် လက်စားချေပေးမယ်။"
လုံဆန်းရွှေသည် အမောတကော ပြေးလွှားနေသည်။ သူ ဘယ်လောက်ပဲ ထုံအပါစေ၊ ယနေ့ည ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ကြံစည်မှုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အစပြုရာမှာ သူ့ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ သိရှိနေသည်။
ဟွမ်လီ။ အဲ့ဒီလူ သေချာတယ်။ သူဟာ ချင်းလွန့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက လုံမိသားစုကို ဒုက္ခပေးဖို့ မြို့စား မော့ဆန်း လွှတ်လိုက်တဲ့ လူပဲ ဖြစ်ရမယ်။
"ဟွမ်လီ။ မင်းကို ငါ သေချာပေါက် လက်စားချေမယ်။" လုံဆန်းရွှေသည် တေးမှတ်ထားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အမုန်းတရား မျိုးစေ့များ ရှင်သန်ကြီးထွားလာခဲ့သည်။
လုံဆန်းရွှေသည် မိသားစုခေါင်းဆောင် ဖခင်၏ အချစ်ဆုံးသား ဖြစ်သဖြင့်၊ သူ၏ 'အသက်စားထိုး အဆောင်' မှာ အခြားသူများထက် ပို၍ အဆင့်မြင့်သည်။ အခြားသူများ၏အဆောင်မှာ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခုကိုသာ ကာကွယ်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ လုံဆန်းရွှေ၏အဆောင်မှာမူ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို ခံရပြီးနောက် သူ့အား အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဘေးကင်းရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။
ယခုအခါ သူသည် ဘိုးဘေးကြီး ပြောပြဖူးသော နေရာတစ်ခုသို့ သွားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် လက်စားချေနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေပေသည်။
ကျန်းလီ ရပ်နေသော စားသောက်ဆိုင်မှာ အလွန်မြင့်မားသဖြင့် လုံမိသားစုအတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သလို၊ လုံဆန်းရွှေ ထွက်ပြေးသွားသည့် လမ်းကြောင်းကိုလည်း သိရှိနေသည်။ သူသည် ထမြောက်ကာ လုံဆန်းရွှေ ထွက်ပြေးရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားလိုက်သည်။
"ဒီနေ့ မင်းတို့ကို နောက်ထပ် သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးမယ်။ အဲ့ဒါကတော့ မြက်ကို နှုတ်ရင် အမြစ်ပါ မနှုတ်နိုင်ရင်... နွေဦးလေတိုက်တိုင်း ပြန်ပေါက်လာလိမ့်မယ် ဆိုတာပဲ။"
***